2 Samuel 24

mri2012 (MRI2012) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nā, ka mura anō te riri o Ihowā ki a Īharaira, ā, ka whakatūtehu ia i a Rāwiri ki te hē mō rātou, ki te mea, “Tīkina, taua a Īharaira rāua ko Hūrā.”
1 E a ira do Senhor se tornou a acender contra Israel, e ele incitou a Davi contra eles, dizendo: Vai, numera a Israel e a Judá.
2 Nā, ko te kīanga a te kīngi ki a Ioapa ki te rangatira ope, i reira ia i a ia, “Tēnā, hāereerea ngā iwi katoa o Īharaira mai o Rāna ā tae noa ki Peerehepa, ka tatau i te iwi, kia mōhio ai ahau ki te tōpūtanga o te iwi.”
2 Disse, pois, o rei a Joabe, chefe do exército, o qual tinha consigo: Agora, rodeia por todas as tribos de Israel, desde Dã até Berseba, e numera o povo, para que eu saiba o número do povo.
3 Anō rā ko Ioapa ki te kīngi, “Mā Ihowā, mā tōu Atua e mea te iwi kia tātaki rau noa atu i tō rātou tokomaha i a rātou nei, ā, kia kite hoki ngā kanohi o tōku ariki, o te kīngi; otiia he aha tōku ariki, te kīngi i āhuareka ai ki tēnei mea?”
3 Então, disse Joabe ao rei: Ora, multiplique o Senhor , teu Deus, a este povo cem vezes tanto quanto agora é, e os olhos do rei, meu senhor, o vejam; mas por que deseja o rei, meu senhor, este negócio?
4 He ahakoa rā, ū tonu te kupu a te kīngi ki a Ioapa rātou ko ngā rangatira ope. Nā, haere atu ana a Ioapa rātou ko ngā rangatira ope i te aroaro o te kīngi ki te tatau i te iwi, i a Īharaira.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe e contra os chefes do exército. Joabe, pois, saiu com os chefes do exército diante da face do rei, a numerar o povo de Israel.
5 Nā, ka whiti rātou i Horano, ka noho ki Aroere, ki te taha ki matau o te pā i waenganui o te awaawa o Kara, ā tae noa ki Iatere.
5 E passaram o Jordão e puseram-se em campo junto a Aroer, à direita da cidade que está no meio do ribeiro de Gade, e junto a Jazer.
6 Kātahi ka tae rātou ki Kireara, ki te whenua o Tahatimihorohi, ā, ka tae ki Ranaiāna, ā, āwhio haere ana ki Hairona;
6 E vieram a Gileade e à terra baixa de Cades; também vieram até Dã-Jaã e ao redor de Sidom.
7 ā, ka tae ki te pā kaha ki Tāira, ki ngā pā katoa o ngā Hiwi, o ngā Kanaani; ā, puta ana rātou ki te tonga o Hūrā, ki Peerehepa.
7 E vieram à fortaleza de Tiro, e a todas as cidades dos heveus e dos cananeus, e saíram para a banda do sul de Judá, a Berseba.
8 Nā, ka oti te whenua katoa te hāereere e rātou, ka tae rātou ki Hiruhārama i te paunga o ngā marama e iwa, o ngā rā e rua tekau.
8 Assim, rodearam por toda a terra e, ao cabo de nove meses e vinte dias, voltaram a Jerusalém.
9 Nā, ka hōmai e Ioapa te tōpūtanga o te iwi i taua ki te kīngi; ā, e waru rau mano ngā mārohirohi i roto i a Īharaira, he hunga mau hoari; ā, e rima rau mano ngā tāngata o Hūrā.
9 E Joabe deu ao rei a soma do número do povo contado: havia em Israel oitocentos mil homens de guerra, que arrancavam espada; e os homens de Judá eram quinhentos mil homens.
10 Nā, ka patu te ngākau o Rāwiri i a ia i muri i tāna tauanga i te iwi. Ā, ka mea a Rāwiri ki a Ihowā, “Nui atu tōku hara i tāku i mea nei; nā, tēnā, kia whakarērea noatia iho, e Ihowā, te hē o tāu pononga; nui atu hoki te kūware o tāku i mea ai.”
10 E o coração doeu a Davi, depois de haver numerado o povo, e disse Davi ao Senhor : Muito pequei no que fiz; porém agora, ó Senhor , peço-te que traspasses a iniquidade do teu servo; porque tenho procedido mui loucamente.
11 Nā, i te marangatanga ake o Rāwiri i te ata, ka puta te kupu a Ihowā ki a Kara poropiti, ki tā Rāwiri matakite, i mea ia,
11 Levantando-se, pois, Davi pela manhã, veio a palavra do Senhor ao profeta Gade, vidente de Davi, dizendo:
12 “Haere, mea atu ki a Rāwiri, ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘E toru ngā mea ka whakaaria e ahau ki a koe; whiriwhiria e koe tētahi o aua mea, ā, ka meatia e ahau ki a koe.’ ”
12 Vai e dize a Davi: Assim diz o Senhor : três coisas te ofereço; escolhe uma delas, para que ta faça.
13 Heoi, ka tae a Kara ki a Rāwiri, ā, ka kōrero ki a ia, ka mea, “Kia tae atu rānei ki a koe ētahi tau matekai e whitu ki tōu whenua? Kia toru rānei ngā marama e rere ai koe i te aroaro o ōu hoariri, me tā rātou whai anō i a koe? Kia toru rānei ngā rā o te mate urutā ki tōu whenua? Nā, whakaaroa e koe kia kitea ai tāku kupu e whakahoki ai ki tōku kaitono mai.”
13 Veio, pois, Gade a Davi e fez-lho saber; e disse-lhe: Queres que sete anos de fome te venham à tua terra; ou que por três meses fujas diante de teus inimigos, e eles te persigam; ou que por três dias haja peste na tua terra? Delibera, agora, e vê que resposta hei de dar ao que me enviou.
14 Anō rā ko Rāwiri ki a Kara, “He noa iho ōku whakaaro. Nā, kia taka tātou āianei ki roto ki te ringa o Ihowā, he nui hoki āna mahi tohu; ā, kaua ahau e taka ki te ringa o te tangata.”
14 Então, disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; porém caiamos nas mãos do Senhor , porque muitas são as suas misericórdias; mas nas mãos dos homens não caia eu.
15 Heoi, whakapāngia ana e Ihowā he mate urutā ki a Īharaira, o te ata iho anō ā taea noatia te wā i whakaritea; ā, mate ake o te iwi, o Rāna ā tae noa ki Peerehepa, e whitu tekau mano tāngata.
15 Então, enviou o Senhor a peste a Israel, desde pela manhã até ao tempo determinado; e, desde Dã até Berseba, morreram setenta mil homens do povo.
16 Ā, nō te toronga atu o te ringa o te anahera ki Hiruhārama whakangaro ai, ka puta kē tō Ihowā whakaaro mō te kino, ā, ka mea ia ki te anahera e whakangaro ana i te iwi, “Kua nui tēnei! Kati tōu ringa.” Ā, i te patunga wīti a Arauna Iepuhi, te anahera a Ihowā.
16 Estendendo, pois, o Anjo a sua mão sobre Jerusalém, para a destruir, o Senhor se arrependeu daquele mal; e disse ao Anjo que fazia a destruição entre o povo: Basta, agora retira a tua mão. E o Anjo do Senhor estava junto à eira de Araúna, o jebuseu.
17 I kōrero hoki a Rāwiri ki a Ihowā i tōna kitenga i te anahera i patua ai te iwi, i mea, “Inā, kua hara ahau, kua mahi i te mahi hē; ko ēnei hipi ia, i aha rātou? Tēnā, kia pā tōu ringa ki ahau, ki te whare anō o tōku pāpā.”
17 E, vendo Davi ao Anjo que feria o povo, falou ao Senhor e disse: Eis que eu sou o que pequei e eu o que iniquamente procedi; porém estas ovelhas que fizeram? Seja, pois, a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai.
18 Nā, ka haere a Kara ki a Rāwiri i taua rā, ā, ka mea ki a ia, “Haere ki runga, whakaarahia he āta ki a Ihowā ki te patunga wīti a Arauna Iepuhi.”
18 E Gade veio, naquele mesmo dia, a Davi e disse-lhe: Sobe, levanta ao Senhor um altar na eira de Araúna, o jebuseu.
19 Nā, whakatika ana a Rāwiri, pērā ana me te kupu a Kara, me tā Ihowā i whakahau ai.
19 Davi subiu conforme a palavra de Gade, como o Senhor lhe tinha ordenado.
20 Ā, ka titiro atu a Arauna, ka kite i te kīngi rātou ko āna tāngata e haere mai ana ki a ia; nā, ka puta atu a Arauna, piko ana ki te kīngi, ahu ana tōna mata ki te whenua.
20 E olhou Araúna e viu que vinham para ele o rei e os seus servos; saiu, pois, Araúna, e inclinou-se diante do rei com o rosto em terra.
21 Nā, ka mea a Arauna, “He aha tōku ariki, te kīngi, i haere mai ai ki tāna pononga?”
21 E disse Araúna: Por que vem o rei, meu senhor, ao seu servo? E disse Davi: Para comprar de ti esta eira, a fim de edificar nela um altar ao Senhor , para que este castigo cesse de sobre o povo.
22 Nā, ka mea a Arauna ki a Rāwiri, “Me tango e tōku ariki, e te kīngi, me whakaeke te mea e pai ana ki tāna titiro. Nanā, ngā kau hei tahunga tinana, me ngā patu wīti, me ngā mea o ngā kau hei wahie!”
22 Então, disse Araúna a Davi: Tome e ofereça o rei, meu senhor, o que bem parecer aos seus olhos; eis aí bois para o holocausto, e os trilhos, e o aparelho dos bois para a lenha.
23 Ko ēnei katoa, e te kīngi, e hoatu ana e Arauna ki te kīngi. I mea anō a Arauna ki te kīngi, “Kia manako a Ihowā, tōu Atua ki a koe.”
23 Tudo isso deu Araúna ao rei; disse mais Araúna ao rei: O Senhor , teu Deus, tome prazer em ti.
24 Nā, ka mea te kīngi ki a Arauna, “Kāhore, engari me āta hoko e ahau tōu wāhi ki te utu, e kore hoki e whakaherea e ahau he tahunga tinana ki a Ihowā, ki tōku Atua, kāhore i utua e ahau.”
24 Porém o rei disse a Araúna: Não, porém por certo preço to comprarei, porque não oferecerei ao Senhor , meu Deus, holocaustos que me não custem nada. Assim, Davi comprou a eira e os bois por cinquenta siclos de prata.
25 Ā, hangā ana e Rāwiri he āta ki reira mā Ihowā, whakaekea ana e ia ētahi tahunga tinana me ētahi whakahere mō te pai. Heoi, ka mārie a Ihowā ki te whenua, ā, ka mutu te mate urutā ki a Īharaira.
25 E edificou ali Davi ao Senhor um altar e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas. Assim, o Senhor se aplacou para com a terra e cessou aquele castigo de sobre Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.