2 Reis 25

mri2012 (MRI2012) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nā, i te iwa o ngā tau o tōna kīngitanga, i te tekau o ngā marama i te tekau o ngā rā o te marama, ka tae mai a Nepukaneha kīngi o Papurōna, a ia me tāna ope katoa, ki Hiruhārama, ā, nohoia ana e ia a reira; ā, hangā ana e rātou ētahi taumaihi mō reira ā tawhio noa.
1 Então, no nono ano do reinado de Zedequias, no décimo dia do décimo mês, Nabucodonosor, rei da Babilônia, marchou contra Jerusalém com todo o seu exército. Ele acampou em frente da cidade e construiu rampas de ataque ao redor dela.
2 Heoi, ka whakapaea te pā ā tae noa ki te tekau mā tahi o ngā tau o Kīngi Terekia.
2 A cidade foi mantida sob cerco até o décimo primeiro ano do reinado de Zedequias.
3 I te iwa o ngā rā o te whā o ngā marama he nui te matekai o te pā, ā, kāhore he taro mā ngā tāngata o te whenua.
3 No nono dia do quarto mês, a fome na cidade havia se tornado tão severa que não havia nada para o povo comer.
4 Kātahi ka wāhia te pā, ā, rere ana ngā tāngata whawhai katoa i te pō nā te ara o te kūwaha i waenganui o ngā taiepa e rua, nā tērā i te kāri a te kīngi; he mea karapoti hoki te pā e ngā Karari; ko te kīngi i haere nā te Arapa.
4 Então o muro da cidade foi rompido, e todos os soldados fugiram de noite pela porta entre os dois muros próximos ao jardim do rei, embora os babilônios estivessem em torno da cidade. Fugiram na direção da Arabá,
5 Otiia i whai te ope a ngā Karari i te kīngi, ā, ka mau ia ki ngā mānia i Heriko; ā, ko tāna ope katoa i marara noa atu i a ia.
5 mas o exército babilônio perseguiu o rei e o alcançou nas planícies de Jericó. Todos os seus soldados o abandonaram,
6 Nā, ka mau i a rātou te kīngi, ka kawea ki te kīngi o Papurōna ki Ripira; ā, ka kōrerotia te whakawā mōna.
6 e ele foi capturado. Foi levado até o rei da Babilônia, em Ribla, onde pronunciaram a sentença contra ele.
7 Nā, ka whakamatea e rātou ngā tama a Terekia i tōna aroaro, whakamatapōtia iho ngā kanohi o Terekia, ā, herea ana ia ki te mekameka, kawea ana ki Papurōna.
7 Executaram os filhos de Zedequias na sua frente; depois furaram seus olhos, prenderam-no com algemas de bronze e o levaram para a Babilônia.
8 I te rima o ngā marama, i te whitu o ngā rā o te marama, arā i te tekau mā iwa o ngā tau o Kīngi Nepukaneha, kīngi o Papurōna, ka haere mai a Neputarārana rangatira o ngā kaitiaki, he tangata nā te kīngi o Papurōna, ki Hiruhārama.
8 No sétimo dia do quinto mês do décimo nono ano do reinado de Nabucodonosor, rei da Babilônia, Nebuzaradã, comandante da guarda imperial, conselheiro do rei da Babilônia, foi a Jerusalém.
9 Nā, ka tahuna e ia te whare o Ihowā, me te whare o te kīngi, me ngā whare katoa o Hiruhārama, tae noa ki ngā whare nunui katoa; tahuna ana e ia ki te ahi.
9 Incendiou o templo do Senhor, o palácio real, todas as casas de Jerusalém e todos os edifícios importantes.
10 Wāhia iho hoki ngā taiepa o Hiruhārama ā, whawhe noa e te ope katoa o ngā Karari, i haere mai nei rātou ko te rangatira o ngā kaitiaki.
10 Todo o exército babilônio, que acompanhava Nebuzaradã derrubou os muros de Jerusalém.
11 Nā, ko te mōrehu o te iwi i mahue i te pā, me te hunga i papahoro atu, i taka atu rā ki te kīngi o Papurōna, me ngā toenga atu o taua huihui, i whakahekea e Neputarārana rangatira o ngā kaitiaki.
11 E ele levou para o exílio o povo que sobrou na cidade, os que passaram para o lado do rei da Babilônia e o restante da população.
12 I waiho ia e te rangatira o ngā kaitiaki ētahi o ngā rawakore o te whenua hei kaimahi wāina, hei kaimahi whenua.
12 Mas alguns dos mais pobres do país o comandante deixou para trás, para trabalharem nas vinhas e nos campos.
13 Nā, ko ngā pou parāhi i te whare o Ihowā, me ngā tūranga, me te moana parāhi i te whare o Ihowā, wāwāhia ana e ngā Karari, ā, maua atu ana e rātou te parāhi o aua mea ki Papurōna.
13 Os babilônios destruíram as colunas de bronze, os suportes e o tanque de bronze que estavam no templo do Senhor, e levaram o bronze para a Babilônia.
14 I maua atu anō e rātou ngā pāta, me ngā koko pungarehu, me ngā kuku, me ngā koko, me ngā oko parāhi katoa mō ā rātou mahi tapu.
14 Também levaram as panelas, as pás, os cortadores de pavio, as vasilhas e todos os utensílios de bronze utilizados no serviço do templo.
15 Ko ngā oko ngārahu anō, ko ngā peihana; ko ngā mea kōura, ko ngā mea hiriwa, tēnā he kōura, tēnā he hiriwa, tangohia ake e te rangatira o ngā kaitiaki.
15 O comandante da guarda imperial levou os incensários e as bacias de aspersão, tudo o que era feito de ouro puro ou prata.
16 Ko ngā pou e rua, ko te moana kotahi, me ngā tūranga e rua i hangā e Horomona mō te whare o Ihowā; kāhore he pāunatanga o te parāhi o ēnei oko katoa.
16 As duas colunas, o tanque e os suportes, que Salomão fizera para o templo do Senhor, eram mais do que podia ser pesado.
17 Ko te tiketike o tētahi o ngā pou kotahi tekau mā waru ngā whatīanga, he parāhi te whakapaipai o runga; ā, ko te tiketike o te whakapaipai e toru ngā whatīanga; he parāhi katoa te mea i whiria, me ngā pamekaranete o te whakapaipai ā whawhe noa. Rite tonu hoki ki ēnei tō te rua o ngā pou, he mea whiri anō tōna.
17 Cada coluna tinha oito metros e dez centímetros de altura. O capitel de bronze no alto de cada coluna tinha um metro e trinta e cinco centímetros de altura e era decorado com uma fileira de romãs de bronze ao redor.
18 I tangohia anō e te rangatira o ngā kaitiaki a Heraia, te tino tohunga, rātou ko te tohunga tuarua, ko Tepania, ko ngā kaitiaki tokotoru o te kūwaha.
18 O comandante da guarda levou como prisioneiros o sumo sacerdote, Seraías, Sofonias, o segundo sacerdote, e os três guardas da porta.
19 I tangohia anō e ia i te pā tētahi kaiwhakahaere, ko te rangatira o ngā tāngata whawhai; tokorima o ngā tāngata nō te aroaro pū ake o te kīngi, he hunga i rokohanga ki roto ki te pā; me te kaituhituhi, arā te rangatira o te ope, te kaihuihui i ngā tāngata o te whenua; me ngā tāngata e ono tekau o te iwi o te whenua i rokohanga e ia ki roto ki te pā.
19 Dos que ainda estavam na cidade, ele levou o oficial responsável pelos homens de combate e cinco conselheiros reais. Também levou o secretário, principal líder responsável pelo alistamento militar no país e sessenta homens do povo.
20 Nā, ka mau a Neputarārana rangatira o ngā kaitiaki ki a rātou, kawea ana ki te kīngi o Papurōna, ki Ripira.
20 O comandante Nebuzaradã levou a todos ao rei da Babilônia, em Ribla.
21 Nā, patua ana rātou e te kīngi o Papurōna, whakamatea ana ki Ripira, ki te whenua o Hāmata. Heoi, whakahekea atu ana a Hūrā i tōna oneone.
21 Lá, em Ribla, na terra de Hamate, o rei mandou executá-los. Assim Judá foi para o exílio, para longe de sua terra.
22 Nā, ko te hunga i mahue ki te whenua o Hūrā, ko ngā mea i mahue i a Nepukaneha kīngi o Papurōna, meinga ana e ia ko Keraria tama a Ahikama tama a Hapana hei kāwana mō rātou.
22 Nabucodonosor, rei da Babilônia, nomeou Gedalias, filho de Aicam e neto de Safã, como governador do povo que havia sido deixado em Judá.
23 Nā, i te rongonga o ngā rangatira ope katoa, o rātou ko ā rātou tāngata, kua meinga e te kīngi o Papurōna a Keraria hei kāwana, ka haere mai rātou ki a Keraria ki Mihipa, arā a Ihimaera tama a Netania, a Hohanana tama a Karea, a Heraia tama a Tanahumete Netopati, a Iaatania tama a tētahi Maakati, me ā rātou tāngata.
23 Quando Ismael, filho de Netanias, Joanã, filho de Careá, Seraías, filho do netofatita Tanumete, e Jazanias, filho de um maacatita, todos os líderes do exército, souberam que o rei da Babilônia havia nomeado Gedalias como governador, eles e seus soldados foram falar com Gedalias em Mispá.
24 Nā, ka oati a Keraria ki a rātou, ki ā rātou tāngata hoki, ka mea ki a rātou, “Kaua e wehi, he mea mō ngā pononga o ngā Karari; e noho i te whenua, e mahi ki te kīngi o Papurōna, ā, ka whai pai koutou.”
24 Gedalias fez um juramento a esses líderes e a seus soldados, dizendo: "Não tenham medo dos oficiais babilônios. Estabeleçam-se nesta terra e sirvam o rei da Babilônia, e tudo lhes irá bem".
25 Otiia i te whitu o ngā marama ka haere mai a Ihimaera tama a Netania tama a Erihama, he momo kīngi, rātou ko ōna hoa, kotahi tekau tāngata, ā, patua iho a Keraria, mate rawa, rātou ko ōna hoa, ko ngā Hūrai, ko ngā Karari, i Mihipa.
25 Mas no sétimo mês, Ismael, filho de Netanias e neto de Elisama, que tinha sangue real, foi com dez homens e assassinou Gedalias e os judeus e os babilônios que estavam com ele em Mispá.
26 Nā, ka whakatika te iwi katoa, te iti me te rahi, rātou ko ngā rangatira ope, ā, haere ana ki Īhipa. I wehi hoki rātou i ngā Karari.
26 Então todo o povo, desde as crianças até os velhos, juntamente com os líderes do exército, fugiram para o Egito, com medo dos babilônios.
27 Nā, i te toru tekau mā whitu o ngā tau o te whakahekenga atu o Iehoiakini kīngi o Hūrā, i te tekau mā rua o ngā marama, i te rua tekau mā whitu o ngā rā o te marama, ka whakaarahia e Ewiri Meroraka kīngi o Papurōna, i te tau i kīngi ai ia, te matenga o Iehoiakini kīngi o Hūrā i roto i te whare herehere.
27 No trigésimo sétimo ano do exílio de Joaquim, rei de Judá, no ano em que Evil-Merodaque se tornou rei da Babilônia, ele tirou Joaquim da prisão, no dia vinte e sete do décimo segundo mês.
28 Ā, he pai āna kōrero ki a ia, nekehia ake ana e ia tōna torōna ki runga ake i ngā torōna o ngā kīngi i tōna taha i Papurōna.
28 Ele lhe tratou com bondade e deu-lhe o lugar mais honrado entre os outros reis que estavam com ele na Babilônia.
29 Ko ngā kākahu o tōna hereherenga i whakawhitia e ia; ā, kai taro ana ia i tōna aroaro i ngā rā katoa i ora ai ia.
29 Assim, Joaquim deixou suas vestes de prisão e pelo resto de sua vida comeu à mesa do rei.
30 Ā, ko te wāhi māna, he mea pūmau, he mea hōmai e te kīngi ki a ia i tēnei rā, i tēnei rā, i ngā rā katoa i ora ai ia.
30 E diariamente, enquanto viveu, Joaquim recebeu uma pensão do rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.