2 Reis 25

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nā, i te iwa o ngā tau o tōna kīngitanga, i te tekau o ngā marama i te tekau o ngā rā o te marama, ka tae mai a Nepukaneha kīngi o Papurōna, a ia me tāna ope katoa, ki Hiruhārama, ā, nohoia ana e ia a reira; ā, hangā ana e rātou ētahi taumaihi mō reira ā tawhio noa.
1 Zedequias se revoltou contra o rei Nabucodonosor, da Babilônia. Então Nabucodonosor veio com todo o seu exército e atacou a cidade de Jerusalém no dia dez do décimo mês do ano nove do reinado de Zedequias. Eles acamparam fora da cidade e construíram rampas de ataque ao redor dela.
2 Heoi, ka whakapaea te pā ā tae noa ki te tekau mā tahi o ngā tau o Kīngi Terekia.
2 Ficaram cercando a cidade até o ano onze do reinado de Zedequias.
3 I te iwa o ngā rā o te whā o ngā marama he nui te matekai o te pā, ā, kāhore he taro mā ngā tāngata o te whenua.
3 No dia nove do quarto mês do mesmo ano, quando a cidade estava apertada pela fome, e não havia comida para o povo,
4 Kātahi ka wāhia te pā, ā, rere ana ngā tāngata whawhai katoa i te pō nā te ara o te kūwaha i waenganui o ngā taiepa e rua, nā tērā i te kāri a te kīngi; he mea karapoti hoki te pā e ngā Karari; ko te kīngi i haere nā te Arapa.
4 os babilônios conseguiram abrir uma brecha na muralha da cidade. Embora eles estivessem em volta da cidade, todos os soldados israelitas fugiram durante a noite. Eles saíram pelo caminho do jardim do rei, foram pelo portão que ligava as duas muralhas e fugiram na direção do vale do Jordão.
5 Otiia i whai te ope a ngā Karari i te kīngi, ā, ka mau ia ki ngā mānia i Heriko; ā, ko tāna ope katoa i marara noa atu i a ia.
5 Mas o exército dos babilônios perseguiu o rei Zedequias, alcançou-o na planície de Jericó, e todos os seus soldados o abandonaram.
6 Nā, ka mau i a rātou te kīngi, ka kawea ki te kīngi o Papurōna ki Ripira; ā, ka kōrerotia te whakawā mōna.
6 Zedequias foi preso e levado para o rei da Babilônia, que estava na cidade de Ribla. Ali Nabucodonosor pronunciou a sua sentença contra Zedequias.
7 Nā, ka whakamatea e rātou ngā tama a Terekia i tōna aroaro, whakamatapōtia iho ngā kanohi o Terekia, ā, herea ana ia ki te mekameka, kawea ana ki Papurōna.
7 Mataram os seus filhos na frente dele. Então Nabucodonosor mandou furar os olhos de Zedequias e prendê-lo com correntes de bronze; depois o levaram para a Babilônia.
8 I te rima o ngā marama, i te whitu o ngā rā o te marama, arā i te tekau mā iwa o ngā tau o Kīngi Nepukaneha, kīngi o Papurōna, ka haere mai a Neputarārana rangatira o ngā kaitiaki, he tangata nā te kīngi o Papurōna, ki Hiruhārama.
8 No dia sete do quinto mês do ano dezenove do reinado de Nabucodonosor, da Babilônia, Nebuzaradã, conselheiro do rei e comandante-geral do seu exército, entrou em Jerusalém.
9 Nā, ka tahuna e ia te whare o Ihowā, me te whare o te kīngi, me ngā whare katoa o Hiruhārama, tae noa ki ngā whare nunui katoa; tahuna ana e ia ki te ahi.
9 Ele incendiou o Templo, o palácio do rei e as casas de todas as pessoas importantes de Jerusalém,
10 Wāhia iho hoki ngā taiepa o Hiruhārama ā, whawhe noa e te ope katoa o ngā Karari, i haere mai nei rātou ko te rangatira o ngā kaitiaki.
10 e os seus soldados derrubaram as muralhas da cidade.
11 Nā, ko te mōrehu o te iwi i mahue i te pā, me te hunga i papahoro atu, i taka atu rā ki te kīngi o Papurōna, me ngā toenga atu o taua huihui, i whakahekea e Neputarārana rangatira o ngā kaitiaki.
11 Então Nebuzaradã levou para a Babilônia as pessoas que haviam sido deixadas na cidade, o resto dos operários especializados e aqueles que haviam passado para o lado dos babilônios.
12 I waiho ia e te rangatira o ngā kaitiaki ētahi o ngā rawakore o te whenua hei kaimahi wāina, hei kaimahi whenua.
12 Mas deixou em Judá algumas das pessoas mais pobres e as pôs para trabalhar nas plantações de uvas e nos campos.
13 Nā, ko ngā pou parāhi i te whare o Ihowā, me ngā tūranga, me te moana parāhi i te whare o Ihowā, wāwāhia ana e ngā Karari, ā, maua atu ana e rātou te parāhi o aua mea ki Papurōna.
13 Os babilônios quebraram as colunas de bronze e as carretas que estavam no Templo e também o grande tanque de bronze. Então levaram todo o bronze para a Babilônia.
14 I maua atu anō e rātou ngā pāta, me ngā koko pungarehu, me ngā kuku, me ngā koko, me ngā oko parāhi katoa mō ā rātou mahi tapu.
14 Também levaram embora as pás e as vasilhas usadas para carregar as cinzas do altar. Levaram ainda as tesouras de cortar pavios de lamparinas, as vasilhas de queimar incenso e todos os outros objetos de bronze usados no serviço do Templo.
15 Ko ngā oko ngārahu anō, ko ngā peihana; ko ngā mea kōura, ko ngā mea hiriwa, tēnā he kōura, tēnā he hiriwa, tangohia ake e te rangatira o ngā kaitiaki.
15 Nebuzaradã levou embora tudo o que era feito de ouro ou de prata, incluindo as vasilhas pequenas e os pratos de carregar brasas.
16 Ko ngā pou e rua, ko te moana kotahi, me ngā tūranga e rua i hangā e Horomona mō te whare o Ihowā; kāhore he pāunatanga o te parāhi o ēnei oko katoa.
16 Não foi possível calcular o peso dos objetos de bronze que o rei Salomão havia feito para o Templo, isto é, as duas colunas, as carretas e o grande tanque, pois eram pesados demais.
17 Ko te tiketike o tētahi o ngā pou kotahi tekau mā waru ngā whatīanga, he parāhi te whakapaipai o runga; ā, ko te tiketike o te whakapaipai e toru ngā whatīanga; he parāhi katoa te mea i whiria, me ngā pamekaranete o te whakapaipai ā whawhe noa. Rite tonu hoki ki ēnei tō te rua o ngā pou, he mea whiri anō tōna.
17 As duas colunas eram iguais, e cada uma tinha oito metros de altura, com um remate de bronze no alto, que media um metro e trinta de altura. Em toda a volta do remate havia um enfeite rendilhado e com romãs de bronze.
18 I tangohia anō e te rangatira o ngā kaitiaki a Heraia, te tino tohunga, rātou ko te tohunga tuarua, ko Tepania, ko ngā kaitiaki tokotoru o te kūwaha.
18 Nebuzaradã, o comandante-geral do exército babilônio, também levou como prisioneiros Seraías, o Grande Sacerdote , e Sofonias, o segundo sacerdote, e os três outros oficiais de importância do Templo.
19 I tangohia anō e ia i te pā tētahi kaiwhakahaere, ko te rangatira o ngā tāngata whawhai; tokorima o ngā tāngata nō te aroaro pū ake o te kīngi, he hunga i rokohanga ki roto ki te pā; me te kaituhituhi, arā te rangatira o te ope, te kaihuihui i ngā tāngata o te whenua; me ngā tāngata e ono tekau o te iwi o te whenua i rokohanga e ia ki roto ki te pā.
19 Da cidade ele levou o oficial que tinha sido o comandante das tropas, cinco conselheiros do rei que ainda estavam lá, o oficial encarregado de alistar homens para o exército e mais sessenta homens importantes.
20 Nā, ka mau a Neputarārana rangatira o ngā kaitiaki ki a rātou, kawea ana ki te kīngi o Papurōna, ki Ripira.
20 Nebuzaradã os levou ao rei da Babilônia, que estava na cidade de Ribla,
21 Nā, patua ana rātou e te kīngi o Papurōna, whakamatea ana ki Ripira, ki te whenua o Hāmata. Heoi, whakahekea atu ana a Hūrā i tōna oneone.
21 na terra de Hamate. Ali o rei mandou surrá-los e depois matá-los. Assim o povo de Judá foi levado como prisioneiro para fora da sua terra.
22 Nā, ko te hunga i mahue ki te whenua o Hūrā, ko ngā mea i mahue i a Nepukaneha kīngi o Papurōna, meinga ana e ia ko Keraria tama a Ahikama tama a Hapana hei kāwana mō rātou.
22 O rei Nabucodonosor, da Babilônia, colocou Gedalias, filho de Aicã e neto de Safã, como governador de Judá e o encarregou de todos aqueles que não haviam sido levados para a Babilônia.
23 Nā, i te rongonga o ngā rangatira ope katoa, o rātou ko ā rātou tāngata, kua meinga e te kīngi o Papurōna a Keraria hei kāwana, ka haere mai rātou ki a Keraria ki Mihipa, arā a Ihimaera tama a Netania, a Hohanana tama a Karea, a Heraia tama a Tanahumete Netopati, a Iaatania tama a tētahi Maakati, me ā rātou tāngata.
23 Os oficiais e os soldados israelitas que não se haviam entregado souberam disso e foram se encontrar com Gedalias em Mispa. Esses oficiais eram: Ismael, filho de Netanias; Joanã, filho de Careá; Seraías, filho de Tanumete, da cidade de Netofa; e Jazanias, de Maacá.
24 Nā, ka oati a Keraria ki a rātou, ki ā rātou tāngata hoki, ka mea ki a rātou, “Kaua e wehi, he mea mō ngā pononga o ngā Karari; e noho i te whenua, e mahi ki te kīngi o Papurōna, ā, ka whai pai koutou.”
24 Gedalias disse a eles: — Eu dou a minha palavra que vocês não precisam ter medo dos oficiais babilônios. Fiquem morando nesta terra, trabalhem para o rei da Babilônia, e tudo correrá bem para vocês.
25 Otiia i te whitu o ngā marama ka haere mai a Ihimaera tama a Netania tama a Erihama, he momo kīngi, rātou ko ōna hoa, kotahi tekau tāngata, ā, patua iho a Keraria, mate rawa, rātou ko ōna hoa, ko ngā Hūrai, ko ngā Karari, i Mihipa.
25 Porém, no sétimo mês daquele ano, Ismael, filho de Netanias e neto de Elisama, que era da família do rei, foi até Mispa com dez homens, atacou Gedalias e o matou. Também matou os israelitas e babilônios que estavam ali com ele.
26 Nā, ka whakatika te iwi katoa, te iti me te rahi, rātou ko ngā rangatira ope, ā, haere ana ki Īhipa. I wehi hoki rātou i ngā Karari.
26 Então todos os israelitas, tanto os mais importantes como os mais humildes, junto com os oficiais do exército, saíram e foram para o Egito, pois estavam com medo dos babilônios.
27 Nā, i te toru tekau mā whitu o ngā tau o te whakahekenga atu o Iehoiakini kīngi o Hūrā, i te tekau mā rua o ngā marama, i te rua tekau mā whitu o ngā rā o te marama, ka whakaarahia e Ewiri Meroraka kīngi o Papurōna, i te tau i kīngi ai ia, te matenga o Iehoiakini kīngi o Hūrā i roto i te whare herehere.
27 No ano em que Evil-Merodaque se tornou rei da Babilônia, ele foi bondoso com o rei Joaquim, de Judá, e o libertou da prisão. Isso aconteceu trinta e sete anos, onze meses e vinte e sete dias depois que Joaquim havia sido levado como prisioneiro.
28 Ā, he pai āna kōrero ki a ia, nekehia ake ana e ia tōna torōna ki runga ake i ngā torōna o ngā kīngi i tōna taha i Papurōna.
28 Evil-Merodaque tratou Joaquim com bondade e lhe deu uma posição mais alta do que a dos outros reis que eram prisioneiros com ele na Babilônia.
29 Ko ngā kākahu o tōna hereherenga i whakawhitia e ia; ā, kai taro ana ia i tōna aroaro i ngā rā katoa i ora ai ia.
29 E assim deixaram que Joaquim tirasse as suas roupas de prisioneiro e vestisse as suas próprias roupas e comesse junto com o rei pelo resto da sua vida.
30 Ā, ko te wāhi māna, he mea pūmau, he mea hōmai e te kīngi ki a ia i tēnei rā, i tēnei rā, i ngā rā katoa i ora ai ia.
30 E todos os dias, enquanto viveu, recebeu do rei uma pensão para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.