2 Crônicas 6

mri2012 (MRI2012) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, ka mea a Horomona, “I mea a Ihowā, ka noho ia ki te pōuri nui.
1 Então falou Salomão: O SENHOR tem dito que ele habitaria na profunda escuridão.
2 Otiia, kua oti i ahau te hanga he whare hei nohoanga mōu, he kāinga pūmau mōu mō ake tonu atu.”
2 Eu, porém, edifiquei uma casa de habitação para ti, e um lugar para a tua eterna morada.
3 Nā, ka tahuri te aroaro o te kīngi, ā, manaakitia ana e ia te huihui katoa o Īharaira, me te tū anō tērā te huihui katoa o Īharaira.
3 E o rei virou a sua face, e abençoou toda a congregação de Israel, e toda a congregação de Israel estava em pé.
4 I mea ia:
4 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de Israel, que com as suas mãos, cumpriu aquilo que ele falou com a sua boca ao meu pai Davi, dizendo:
5 ‘Mai o te rā i whakaputaina mai ai e ahau tāku iwi i te whenua o Īhipa, kīhai i whiriwhiria e ahau he pā i roto i ngā iwi katoa o Īharaira e hangā ai he whare hei waihotanga iho mō tōku ingoa ki reira; kīhai hoki i whiriwhiria e ahau tētahi tangata hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira.
5 Desde o dia em que eu retirei o meu povo da terra do Egito eu não escolhi cidade alguma dentre todas as tribos de Israel para nela edificar uma casa, para que o meu nome pudesse ali estar; tampouco escolhi homem algum para ser soberano sobre o meu povo, Israel;
6 Otiia, kua whiriwhiria nei e ahau a Hiruhārama hei waihotanga iho mō tōku ingoa; kua whiriwhiria anō e ahau a Rāwiri hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira.’
6 mas escolhi Jerusalém, para que o meu nome pudesse estar ali; e escolhi Davi para estar sobre o meu povo, Israel.
7 “Nā, i whai ngākau tōku pāpā, a Rāwiri, ki te hanga whare mō te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira.
7 Ora, estava no coração de Davi, o meu pai, edificar uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
8 Otiia i mea a Ihowā ki a Rāwiri, ki tōku pāpā, ‘I te mea i roto i tōu ngākau kia hangā he whare mō tōku ingoa, he pai tāu, arā te whakaaro a tōu ngākau;
8 Porém, o SENHOR disse a Davi, o meu pai: Porquanto estava no teu coração edificar uma casa para o meu nome, fizeste bem em teres isto no teu coração.
9 otiia e kore taua whare e hangā e koe; engari tāu tama e puta mai i tōu hope, māna e hanga te whare mō tōku ingoa.’
9 Todavia não edificarás a casa; mas o teu filho que sairá dos teus lombos, ele edificará a casa para o meu nome.
10 “Nā, kua mana nei i a Ihowā tāna kupu i kōrero ai ia; ā, kua ara tēnei ahau i muri i a Rāwiri, i tōku pāpā, ā, noho ana i runga i te torōna o Īharaira, pērā ana me tā Ihowā i kōrero ai, ā, hangā ana e ahau he whare mō te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira.
10 Portanto, o SENHOR cumpriu a palavra que falou; porque estou levantado no lugar de Davi, o meu pai, e estou posto no trono de Israel, como o SENHOR prometeu, e edifiquei a casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
11 Nā, kua whakatakotoria e ahau ki reira te āka, kei roto nei tā Ihowā kawenata, i whakaritea e ia ki ngā tama a Īharaira.”
11 E nela pus a arca, na qual está o pacto do SENHOR, que ele fez com os filhos de Israel.
12 Nā, ka tū ia ki mua i te āta a Ihowā, i te aroaro o te huihui katoa o Īharaira, ā, wherahia ana ōna ringa.
12 E pôs-se em pé diante do altar do SENHOR na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos;
13 Kua hangā hoki e Horomona he tūranga parāhi, e rima whatīanga te roa, e rima whatīanga te whānui, e toru whatīanga te tiketike, ā, kua whakatūria e ia ki waenganui o te marae; tū ana ia ki runga ki taua tūranga. Nā, kua tūturi ōna turi i te aroaro o te whakaminenga katoa o Īharaira, wherahia ana ōna ringa whaka te rangi.
13 porque Salomão havia feito uma plataforma de bronze, de cinco côvados de comprimento, e cinco côvados de largura, e três côvados de altura, e a havia posto no meio do átrio; e pôs-se em pé sobre ela, e ajoelhou-se diante de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos em direção ao céu,
14 Nā, ka mea ia:
14 e ele disse: Ó SENHOR Deus de Israel, não há Deus como tu no céu nem na terra, que guarda o pacto e demonstra misericórdia para com os teus servos que andam diante de ti de todo o seu coração.
15 I mau tonu rā i a koe ngā mea i kōrerotia e koe ki tāu pononga, ki tōku pāpā, ki a Rāwiri. Āe rā, i kōrerotia e tōu māngai, ā, kua rite nei i tōu ringa; koia anō tēnei ināianei.
15 Tu que tens guardado com o teu servo Davi, o meu pai, aquilo que lhe prometeste; e falaste com a tua boca, e o cumpriste com a tua mão, como é neste dia.
16 “Nā, kia mau, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, āianei tāu i kōrero ai ki tāu pononga, ki tōku pāpā, ki a Rāwiri, i a koe i kī rā, ‘E kore e whakakorea he tangata māu i tōku aroaro hei noho ki te torōna o Īharaira; ki te mahara rāia āu tama ki tō rātou ara, ki te haere i runga i tāku ture, ki te pērā me koe i haere nā i tōku aroaro.’
16 Agora, portanto, Ó SENHOR Deus de Israel, guarda com o teu servo Davi, o meu pai, aquilo que tu lhe prometeste, dizendo: Não te faltará um homem diante de mim, para se assentar no trono de Israel; de modo que os teus filhos atentem ao seu caminho para andarem na minha lei, como tu andastes diante de mim.
17 Nā, kia mana āianei, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, āu kupu i kōrero ai koe ki tāu pononga, ki a Rāwiri.
17 Agora, pois, ó SENHOR Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra, a qual falaste ao teu servo Davi.
18 “Otiia he pono rānei, tērā rānei te Atua e noho ki ngā tāngata, ki te whenua? Nanā, kāhore e nui hei nohoanga mōu te rangi me te rangi o ngā rangi; ā, he aha rā tēnei whare kua oti nei i ahau te hanga?
18 Mas, verdadeiramente habitará Deus, com os homens na terra? Eis que o céu e o céu dos céus não são capazes de te conter; quanto menos esta casa que eu construí!
19 He ahakoa rā, kia anga mai koe ki te īnoi a tāu pononga, ki tāna karanga, e Ihowā, e tōku Atua, whakarongo ki te karanga, ki te īnoi e īnoi nei tāu pononga ki tōu aroaro.
19 Tem consideração, portanto, pela oração do teu servo, e pela sua súplica, ó SENHOR meu Deus, para atentares ao clamor e a oração, a qual o teu servo suplica diante de ti;
20 Kia titiro mai ōu kanohi ki tēnei whare i te pō, i te ao, ki te wāhi i kī ai koe, ko reira hei waihotanga iho mō tōu ingoa. Whakarongo hoki ki te īnoi e īnoi ai tāu pononga ki te ritenga mai o tēnei wāhi.
20 para que os teus olhos possam estar abertos sobre esta casa dia e noite, sobre o lugar do qual disseste que ali colocarias o teu nome; para atentares à oração que o teu servo ora em direção a este lugar.
21 Kia rongo hoki koe ki ngā karanga a tāu pononga, a tāu iwi hoki, a Īharaira, ina īnoi ki te ritenga mai o tēnei wāhi; āe rā kia rongo koe i te wāhi e noho nā koe, arā i te rangi; ā, ka rongo, murua tō rātou kino.
21 Ouve, portanto, as súplicas do teu servo, e do teu povo, Israel, as quais eles farão em direção a este lugar; ouve do lugar da tua habitação, a saber, do céu; e quando ouvires, perdoa.
22 “Ki te hara tētahi tangata ki tōna hoa, ā, ka meinga he oati hei oati māna, ā, ka tae te oati ki mua i tōu āta i tēnei whare;
22 Se um homem pecar contra o seu próximo, e sobre ele lançado um juramento para fazê-lo jurar, e o juramento chegar diante do teu altar nesta casa;
23 nā, māu e whakarongo mai i te rangi, e mahi, e whakarite tā āu pononga, māu e utu te tangata hē, e mea iho tōna ara ki runga ki tōna māhunga. Māu anō e whakatika tā te tika, e hoatu ki a ia ngā mea e rite ana ki tōna tika.
23 ouve do céu, e faz, e julga os teus servos, condenando ao ímpio, para fazeres recair o seu proceder sobre a sua própria cabeça, e justificando ao justo, dando-lhe segundo a sua justiça.
24 “Ā, ki te patua tāu iwi, a Īharaira, e te hoariri, mō rātou i hara ki a koe, ā, ka hoki ki a koe, ka whakaae ki tōu ingoa, ka īnoi, ka karanga ki tōu aroaro i roto i tēnei whare;
24 E se o teu povo, Israel, for derrotado diante do inimigo, por terem pecado contra ti; e se converterem e confessarem o teu nome e orarem e fizerem súplicas diante de ti nesta casa;
25 nā, māu e whakarongo i ngā rangi, e muru te hara o tāu iwi, o Īharaira, e whakahoki mai anō rātou ki te whenua i hōmai e koe ki a rātou ko ō rātou mātua.
25 então, ouve tu dos céus, e perdoa o pecado do teu povo, Israel, e traz-lhes de volta para a terra que tu deste a eles e a seus pais.
26 “Ki te tūtakina te rangi, ā, kāhore he ua, mō rātou i hara ki a koe; ā, ka īnoi rātou ki te ritenga mai o tēnei wāhi, ka whakaae ki tōu ingoa, ka tahuri kē i tō rātou hara, nō rātou ka whakawhiua e koe;
26 Quando o céu estiver fechado, e não houver chuva, por terem pecado contra ti; todavia se eles orarem em direção a este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem do seu pecado, quando tu os afligires;
27 nā, māu e whakarongo i te rangi, e muru te hara o āu pononga, o tāu iwi hoki, o Īharaira, ina whakaakona rātou e koe ki te ara pai e haere ai rātou. Māu hoki e tuku mai he ua ki tōu whenua i hōmai nei e koe hei kāinga pūmau mō tāu iwi.
27 então, ouve tu do céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo, Israel, ensinando-lhes o bom caminho no qual eles devem caminhar; e envia chuva sobre a tua terra, a qual tens dado ao teu povo por herança.
28 “Ki te mea he matekai tō te whenua, he mate urutā, ki te mea he ngingio, he koriri, he māwhitiwhiti rānei, he whē rānei; ki te whakapaea rānei rātou e ō rātou hoariri ki te whenua o ō rātou pā; ki te pā mai he whiu, he mate tūroro rānei;
28 Se houver fome na terra, se houver peste, se houver crestamento ou mofo, locustas ou lagartas; se os seus inimigos os cercarem nas cidades da sua terra; qualquer que seja a ferida, ou qualquer que seja a enfermidade que houver;
29 ki te mea he īnoi, he karanga rānei nā tētahi tangata, nā tāu iwi katoa rānei, nā Īharaira, ina mōhio tēnei, tēnei, ki tōna pōuri, ki tōna whiu, ā, ka wherahia ōna ringa ki te ritenga mai o tēnei whare.
29 então qualquer que seja a oração ou súplica que for feita por qualquer homem, ou de todo o teu povo Israel, quando cada um conhecer a sua própria ferida e a sua própria angústia, e estender as suas mãos nesta casa;
30 Nā, māu e whakarongo i te rangi, i tōu nohoanga, e muru te hē, e hoatu ki ngā tāngata ngā mea e rite ana ki ngā huarahi katoa o tēnei, o tēnei; e mōhio ana hoki koe ki tōna ngākau. Ko koe anake nei hoki te mōhio ana ki ngā ngākau o ngā tama a te tangata.
30 então, ouve tu do céu, o teu lugar de habitação, e perdoa, e concede a cada homem conforme todos os seus caminhos, cujo o coração tu conheces, (pois tu somente conheces os corações dos filhos dos homens),
31 Kia wehi ai rātou i a koe, kia haere ai i āu ara i ngā rā katoa e ora ai rātou i te whenua i hōmai nei e koe ki ō mātou mātua.
31 para que eles possam temer a ti, andando nos teus caminhos, enquanto viverem na terra que tu deste aos nossos pais.
32 “Nā, ko te tangata iwi kē, ehara nei i tāu iwi i a Īharaira, ā, ka tae mai i te whenua mamao, he whakaaro ki tōu ingoa nui, ki tōu ringa kaha, ki tōu tākakau mārō, ā, ka haere mai, ka īnoi ki te ritenga mai o tēnei whare,
32 Além disso, acerca do estrangeiro, o qual não é do teu povo, Israel, mas é chegado de terras distantes por causa do teu grande nome, e da tua forte mão, e do teu braço estendido; vindo eles e orando nesta casa;
33 māu e whakarongo mai i ngā rangi, i tōu wāhi e noho nā koe, e mea ngā mea katoa i karanga ai te tangata iwi kē ki a koe. Kia mōhio ai ngā iwi katoa o te whenua ki tōu ingoa, kia wehi ai i a koe, kia pērā ai me tāu iwi, me Īharaira; kia mōhio ai hoki ka oti tōu ingoa te karanga ki runga ki tēnei whare kua oti nei i ahau te hanga.
33 ouve tu dos céus, do teu lugar de habitação, e faz segundo tudo o que o estrangeiro te clamar; para que todos os povos da terra possam conhecer o teu nome, e temer-te como faz o teu povo, Israel; e possam saber que essa casa, a qual edifiquei, é chamada pelo teu nome.
34 “Ki te haere tāu iwi ki te whawhai ki ōna hoariri i te ara e tonoa ai rātou e koe, ā, ka īnoi ki a koe ki te ritenga mai o tēnei pā kua whiriwhiria nei e koe, o te whare anō kua hangā nei e ahau mō tōu ingoa.
34 Se o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, pelo caminho que tu os enviares, e eles orarem a ti voltados para esta cidade que tu escolheste, e a casa que eu construí para o teu nome;
35 Nā, māu e whakarongo mai i ngā rangi ki tā rātou īnoi, ki tā rātou karanga, e whakatika tā rātou.
35 então, ouve tu dos céus a sua oração e a sua súplica, e sustenta a sua causa.
36 “Ki te hara rātou ki a koe, kāhore hoki he tangata i hapa i te hara, ā, ka riri koe ki a rātou, ka tuku i a rātou ki te hoa whawhai, ā, ka whakaraua atu rātou hei whakarau ki tētahi whenua e mamao atu ana, e tata ana rānei;
36 Se eles pecarem contra ti, (pois não há homem que não peque) e tu ficares irado com eles, e os entregares diante dos seus inimigos, e eles os levarem cativos para uma terra longínqua ou próxima;
37 otirā, ki te hoki ake tō rātou mahara i te whenua i whakaraua atu ai rātou, ā, ka rīpenetā rātou, ka īnoi ki a koe i te whenua i whakaraua atu ai, ka mea, ‘Kua hara mātou, kua parori kē tā mātou mahi, kua mahi i te kino’;
37 e na terra, para onde forem levados cativos, caírem em si, e se converterem e orarem a ti na terra do seu cativeiro, dizendo: Pecamos, fizemos o mal, e agimos impiamente;
38 ki te tahuri ō rātou ngākau katoa, ō rātou wairua katoa, ki a koe i te whenua o tō rātou whakaraunga i whakaraua atu ai rātou, ā, ka īnoi ki te ritenga mai o tō rātou nei whenua i hōmai e koe ki ō rātou mātua, o te pā anō i whiriwhiria nei e koe, o tēnei whare anō i hangā nei e ahau mō tōu ingoa;
38 se voltarem a ti de todo o seu coração e de toda a sua alma na terra do seu cativeiro, para a qual foram levados cativos, e orarem em direção à sua terra, a qual tu deste aos seus pais, e em direção à cidade que tu escolheste, e em direção à casa que edifiquei para o teu nome,
39 nā, māu e whakarongo mai i ngā rangi, i tōu wāhi e noho nā koe, ki tā rātou īnoi, ki tā rātou karanga, māu hoki e whakatika tā rātou; me muru hoki e koe te hē o tāu iwi i hara nei ki a koe.
39 então, ouve dos céus, a saber, do teu local de habitação, as suas orações e as suas súplicas, e sustenta a sua causa, e perdoa o teu povo que pecou contra ti.
40 “Nā, e tōku Atua, kia titiro mai rā ōu kanohi, kia rongo ōu taringa ki te īnoi e īnoia ana i tēnei wāhi.
40 Agora, Deus meu, suplico-te que estejam abertos os teus olhos, e que os teus ouvidos estejam atentos à oração que é feita neste lugar.
41 Nā, e ara, e Ihowā, e te Atua, ki tōu okiokinga,
41 Agora, portanto, levanta-te, ó SENHOR Deus, no teu lugar de repouso, tu e a arca da tua fortaleza; que os teus sacerdotes, ó SENHOR Deus, sejam revestidos de salvação, e que os teus santos se regozijem em bondade.
42 E Ihowā, e te Atua, kaua e whakahokia te kanohi o tāu i whakawahi ai;
42 Ó SENHOR Deus, não desvies a tua face dos teus ungidos; lembra-te das misericórdias de Davi, o teu servo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.