2 Crônicas 6

mri2012 (MRI2012) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nā, ka mea a Horomona, “I mea a Ihowā, ka noho ia ki te pōuri nui.
1 Então falou Salomão: O SENHOR disse que habitaria nas trevas.
2 Otiia, kua oti i ahau te hanga he whare hei nohoanga mōu, he kāinga pūmau mōu mō ake tonu atu.”
2 E eu te tenho edificado uma casa para morada, e um lugar para a tua eterna habitação.
3 Nā, ka tahuri te aroaro o te kīngi, ā, manaakitia ana e ia te huihui katoa o Īharaira, me te tū anō tērā te huihui katoa o Īharaira.
3 Então o rei virou o seu rosto, e abençoou a toda a congregação de Israel, e toda a congregação de Israel estava em pé.
4 I mea ia:
4 E ele disse: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que falou pela sua boca a Davi meu pai; e pelas suas mãos o cumpriu, dizendo:
5 ‘Mai o te rā i whakaputaina mai ai e ahau tāku iwi i te whenua o Īhipa, kīhai i whiriwhiria e ahau he pā i roto i ngā iwi katoa o Īharaira e hangā ai he whare hei waihotanga iho mō tōku ingoa ki reira; kīhai hoki i whiriwhiria e ahau tētahi tangata hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira.
5 Desde o dia em que tirei a meu povo da terra do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, para edificar nela uma casa em que estivesse o meu nome; nem escolhi homem algum para ser líder do meu povo, Israel.
6 Otiia, kua whiriwhiria nei e ahau a Hiruhārama hei waihotanga iho mō tōku ingoa; kua whiriwhiria anō e ahau a Rāwiri hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira.’
6 Porém escolhi a Jerusalém para que ali estivesse o meu nome; e escolhi a Davi, para que estivesse sobre o meu povo Israel.
7 “Nā, i whai ngākau tōku pāpā, a Rāwiri, ki te hanga whare mō te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira.
7 Também Davi meu pai teve no seu coração o edificar uma casa ao nome do Senhor Deus de Israel.
8 Otiia i mea a Ihowā ki a Rāwiri, ki tōku pāpā, ‘I te mea i roto i tōu ngākau kia hangā he whare mō tōku ingoa, he pai tāu, arā te whakaaro a tōu ngākau;
8 Porém o Senhor disse a Davi, meu pai: Porquanto tiveste no teu coração o edificar uma casa ao meu nome, bem fizeste de ter isto no teu coração.
9 otiia e kore taua whare e hangā e koe; engari tāu tama e puta mai i tōu hope, māna e hanga te whare mō tōku ingoa.’
9 Contudo tu não edificarás a casa, mas teu filho, que há de proceder de teus lombos, esse edificará a casa ao meu nome.
10 “Nā, kua mana nei i a Ihowā tāna kupu i kōrero ai ia; ā, kua ara tēnei ahau i muri i a Rāwiri, i tōku pāpā, ā, noho ana i runga i te torōna o Īharaira, pērā ana me tā Ihowā i kōrero ai, ā, hangā ana e ahau he whare mō te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira.
10 Assim confirmou o Senhor a sua palavra, que falou; porque eu me levantei em lugar de Davi meu pai, e me assentei sobre o trono de Israel, como o Senhor disse, e edifiquei a casa ao nome do Senhor Deus de Israel.
11 Nā, kua whakatakotoria e ahau ki reira te āka, kei roto nei tā Ihowā kawenata, i whakaritea e ia ki ngā tama a Īharaira.”
11 E pus nela a arca, em que está a aliança que o Senhor fez com os filhos de Israel.
12 Nā, ka tū ia ki mua i te āta a Ihowā, i te aroaro o te huihui katoa o Īharaira, ā, wherahia ana ōna ringa.
12 E pôs-se em pé, perante o altar do Senhor, na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos.
13 Kua hangā hoki e Horomona he tūranga parāhi, e rima whatīanga te roa, e rima whatīanga te whānui, e toru whatīanga te tiketike, ā, kua whakatūria e ia ki waenganui o te marae; tū ana ia ki runga ki taua tūranga. Nā, kua tūturi ōna turi i te aroaro o te whakaminenga katoa o Īharaira, wherahia ana ōna ringa whaka te rangi.
13 Porque Salomão tinha feito uma plataforma de metal, de cinco côvados de comprimento, de cinco côvados de largura e de três côvados de altura, e a tinha posto no meio do pátio, e pôs-se em pé sobre ela, e ajoelhou-se em presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos para o céu.
14 Nā, ka mea ia:
14 E disse: Ó Senhor Deus de Israel, não há Deus semelhante a ti, nem nos céus nem na terra; que guardas a aliança e a beneficência aos teus servos que caminham perante ti de todo o seu coração.
15 I mau tonu rā i a koe ngā mea i kōrerotia e koe ki tāu pononga, ki tōku pāpā, ki a Rāwiri. Āe rā, i kōrerotia e tōu māngai, ā, kua rite nei i tōu ringa; koia anō tēnei ināianei.
15 Que guardaste ao teu servo Davi, meu pai, o que lhe falaste; porque tu pela tua boca o disseste, e pela tua mão o cumpriste, como se vê neste dia.
16 “Nā, kia mau, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, āianei tāu i kōrero ai ki tāu pononga, ki tōku pāpā, ki a Rāwiri, i a koe i kī rā, ‘E kore e whakakorea he tangata māu i tōku aroaro hei noho ki te torōna o Īharaira; ki te mahara rāia āu tama ki tō rātou ara, ki te haere i runga i tāku ture, ki te pērā me koe i haere nā i tōku aroaro.’
16 Agora, pois, Senhor Deus de Israel, guarda ao teu servo Davi, meu pai, o que falaste, dizendo: Nunca homem algum será cortado de diante de mim, que se assente sobre o trono de Israel; tão-somente que teus filhos guardem seu caminho, andando na minha lei, como tu andaste diante de mim.
17 Nā, kia mana āianei, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, āu kupu i kōrero ai koe ki tāu pononga, ki a Rāwiri.
17 E agora, Senhor Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra, que disseste ao teu servo Davi.
18 “Otiia he pono rānei, tērā rānei te Atua e noho ki ngā tāngata, ki te whenua? Nanā, kāhore e nui hei nohoanga mōu te rangi me te rangi o ngā rangi; ā, he aha rā tēnei whare kua oti nei i ahau te hanga?
18 Mas, na verdade, habitará Deus com os homens na terra? Eis que os céus, e o céu dos céus, não te podem conter, quanto menos esta casa que tenho edificado?
19 He ahakoa rā, kia anga mai koe ki te īnoi a tāu pononga, ki tāna karanga, e Ihowā, e tōku Atua, whakarongo ki te karanga, ki te īnoi e īnoi nei tāu pononga ki tōu aroaro.
19 Atende, pois, à oração do teu servo, e à sua súplica, ó Senhor meu Deus; para ouvires o clamor, e a oração, que o teu servo faz perante ti.
20 Kia titiro mai ōu kanohi ki tēnei whare i te pō, i te ao, ki te wāhi i kī ai koe, ko reira hei waihotanga iho mō tōu ingoa. Whakarongo hoki ki te īnoi e īnoi ai tāu pononga ki te ritenga mai o tēnei wāhi.
20 Que os teus olhos estejam dia e noite abertos sobre este lugar, de que disseste que ali porias o teu nome; para ouvires a oração que o teu servo orar neste lugar.
21 Kia rongo hoki koe ki ngā karanga a tāu pononga, a tāu iwi hoki, a Īharaira, ina īnoi ki te ritenga mai o tēnei wāhi; āe rā kia rongo koe i te wāhi e noho nā koe, arā i te rangi; ā, ka rongo, murua tō rātou kino.
21 Ouve, pois, as súplicas do teu servo, e do teu povo Israel, que fizerem neste lugar; e ouve tu do lugar da tua habitação, desde os céus; ouve pois, e perdoa.
22 “Ki te hara tētahi tangata ki tōna hoa, ā, ka meinga he oati hei oati māna, ā, ka tae te oati ki mua i tōu āta i tēnei whare;
22 Quando alguém pecar contra o seu próximo, e lhe impuser juramento de maldição, fazendo-o jurar, e o juramento de maldição vier perante o teu altar, nesta casa,
23 nā, māu e whakarongo mai i te rangi, e mahi, e whakarite tā āu pononga, māu e utu te tangata hē, e mea iho tōna ara ki runga ki tōna māhunga. Māu anō e whakatika tā te tika, e hoatu ki a ia ngā mea e rite ana ki tōna tika.
23 Ouve tu, então, desde os céus, e age e julga a teus servos, condenando ao ímpio, retribuindo o seu proceder sobre a sua cabeça; e justificando ao justo, dando-lhe segundo a sua justiça.
24 “Ā, ki te patua tāu iwi, a Īharaira, e te hoariri, mō rātou i hara ki a koe, ā, ka hoki ki a koe, ka whakaae ki tōu ingoa, ka īnoi, ka karanga ki tōu aroaro i roto i tēnei whare;
24 Quando também o teu povo Israel for ferido diante do inimigo, por ter pecado contra ti, e eles se converterem, e confessarem o teu nome, e orarem e suplicarem perante ti nesta casa,
25 nā, māu e whakarongo i ngā rangi, e muru te hara o tāu iwi, o Īharaira, e whakahoki mai anō rātou ki te whenua i hōmai e koe ki a rātou ko ō rātou mātua.
25 Então, ouve tu desde os céus, e perdoa os pecados do teu povo Israel; e torna a levá-los à terra que lhes tens dado e a seus pais.
26 “Ki te tūtakina te rangi, ā, kāhore he ua, mō rātou i hara ki a koe; ā, ka īnoi rātou ki te ritenga mai o tēnei wāhi, ka whakaae ki tōu ingoa, ka tahuri kē i tō rātou hara, nō rātou ka whakawhiua e koe;
26 Quando os céus se fecharem, e não houver chuva, por terem pecado contra ti, e orarem neste lugar, e confessarem teu nome, e se converterem dos seus pecados, quando tu os afligires,
27 nā, māu e whakarongo i te rangi, e muru te hara o āu pononga, o tāu iwi hoki, o Īharaira, ina whakaakona rātou e koe ki te ara pai e haere ai rātou. Māu hoki e tuku mai he ua ki tōu whenua i hōmai nei e koe hei kāinga pūmau mō tāu iwi.
27 Então, ouve tu desde os céus, e perdoa o pecado de teus servos, e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho, em que andem; e dá chuva sobre a tua terra, que deste ao teu povo em herança.
28 “Ki te mea he matekai tō te whenua, he mate urutā, ki te mea he ngingio, he koriri, he māwhitiwhiti rānei, he whē rānei; ki te whakapaea rānei rātou e ō rātou hoariri ki te whenua o ō rātou pā; ki te pā mai he whiu, he mate tūroro rānei;
28 Quando houver fome na terra, quando houver peste, quando houver queima de seara, ou ferrugem, gafanhotos, ou lagarta, cercando-a algum dos seus inimigos nas terras das suas portas, ou quando houver qualquer praga, ou qualquer enfermidade,
29 ki te mea he īnoi, he karanga rānei nā tētahi tangata, nā tāu iwi katoa rānei, nā Īharaira, ina mōhio tēnei, tēnei, ki tōna pōuri, ki tōna whiu, ā, ka wherahia ōna ringa ki te ritenga mai o tēnei whare.
29 Toda a oração, e toda a súplica, que qualquer homem fizer, ou todo o teu povo Israel, conhecendo cada um a sua praga, e a sua dor, e estendendo as suas mãos para esta casa,
30 Nā, māu e whakarongo i te rangi, i tōu nohoanga, e muru te hē, e hoatu ki ngā tāngata ngā mea e rite ana ki ngā huarahi katoa o tēnei, o tēnei; e mōhio ana hoki koe ki tōna ngākau. Ko koe anake nei hoki te mōhio ana ki ngā ngākau o ngā tama a te tangata.
30 Então, ouve tu desde os céus, do assento da tua habitação, e perdoa, e dá a cada um conforme a todos os seus caminhos, segundo conheces o seu coração (pois só tu conheces o coração dos filhos dos homens),
31 Kia wehi ai rātou i a koe, kia haere ai i āu ara i ngā rā katoa e ora ai rātou i te whenua i hōmai nei e koe ki ō mātou mātua.
31 A fim de que te temam, para andarem nos teus caminhos, todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.
32 “Nā, ko te tangata iwi kē, ehara nei i tāu iwi i a Īharaira, ā, ka tae mai i te whenua mamao, he whakaaro ki tōu ingoa nui, ki tōu ringa kaha, ki tōu tākakau mārō, ā, ka haere mai, ka īnoi ki te ritenga mai o tēnei whare,
32 Assim também ao estrangeiro, que não for do teu povo Israel, quando vier de terras remotas por amor do teu grande nome, e da tua poderosa mão, e do teu braço estendido, vindo eles e orando nesta casa;
33 māu e whakarongo mai i ngā rangi, i tōu wāhi e noho nā koe, e mea ngā mea katoa i karanga ai te tangata iwi kē ki a koe. Kia mōhio ai ngā iwi katoa o te whenua ki tōu ingoa, kia wehi ai i a koe, kia pērā ai me tāu iwi, me Īharaira; kia mōhio ai hoki ka oti tōu ingoa te karanga ki runga ki tēnei whare kua oti nei i ahau te hanga.
33 Então, ouve tu desde os céus, do assento da tua habitação, e faze conforme a tudo o que o estrangeiro te suplicar; a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, e te temam, como o teu povo Israel; e a fim de saberem que pelo teu nome é chamada esta casa que edifiquei.
34 “Ki te haere tāu iwi ki te whawhai ki ōna hoariri i te ara e tonoa ai rātou e koe, ā, ka īnoi ki a koe ki te ritenga mai o tēnei pā kua whiriwhiria nei e koe, o te whare anō kua hangā nei e ahau mō tōu ingoa.
34 Quando o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, pelo caminho que os enviares, e orarem a ti para o lado desta cidade que escolheste, e desta casa, que edifiquei ao teu nome,
35 Nā, māu e whakarongo mai i ngā rangi ki tā rātou īnoi, ki tā rātou karanga, e whakatika tā rātou.
35 Ouve, então, desde os céus a sua oração, e a sua súplica, e faze-lhes justiça.
36 “Ki te hara rātou ki a koe, kāhore hoki he tangata i hapa i te hara, ā, ka riri koe ki a rātou, ka tuku i a rātou ki te hoa whawhai, ā, ka whakaraua atu rātou hei whakarau ki tētahi whenua e mamao atu ana, e tata ana rānei;
36 Quando pecarem contra ti (pois não há homem que não peque), e tu te indignares contra eles, e os entregares diante do inimigo, para que os que os cativarem os levem em cativeiro para alguma terra, remota ou vizinha,
37 otirā, ki te hoki ake tō rātou mahara i te whenua i whakaraua atu ai rātou, ā, ka rīpenetā rātou, ka īnoi ki a koe i te whenua i whakaraua atu ai, ka mea, ‘Kua hara mātou, kua parori kē tā mātou mahi, kua mahi i te kino’;
37 E na terra, para onde forem levados em cativeiro, caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro, a ti suplicarem, dizendo: Pecamos, perversamente procedemos e impiamente agimos;
38 ki te tahuri ō rātou ngākau katoa, ō rātou wairua katoa, ki a koe i te whenua o tō rātou whakaraunga i whakaraua atu ai rātou, ā, ka īnoi ki te ritenga mai o tō rātou nei whenua i hōmai e koe ki ō rātou mātua, o te pā anō i whiriwhiria nei e koe, o tēnei whare anō i hangā nei e ahau mō tōu ingoa;
38 E se converterem a ti com todo o seu coração e com toda a sua alma, na terra do seu cativeiro, a que os levaram presos, e orarem para o lado da sua terra, que deste a seus pais, e para esta cidade que escolheste, e para esta casa que edifiquei ao teu nome,
39 nā, māu e whakarongo mai i ngā rangi, i tōu wāhi e noho nā koe, ki tā rātou īnoi, ki tā rātou karanga, māu hoki e whakatika tā rātou; me muru hoki e koe te hē o tāu iwi i hara nei ki a koe.
39 Ouve, então, desde os céus, do assento da tua habitação, a sua oração e as suas súplicas, e executa o seu direito; e perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti.
40 “Nā, e tōku Atua, kia titiro mai rā ōu kanohi, kia rongo ōu taringa ki te īnoi e īnoia ana i tēnei wāhi.
40 Agora, pois, ó meu Deus, estejam os teus olhos abertos, e os teus ouvidos atentos à oração deste lugar.
41 Nā, e ara, e Ihowā, e te Atua, ki tōu okiokinga,
41 Levanta-te, pois, agora, Senhor Deus, para o teu repouso, tu e a arca da tua fortaleza; os teus sacerdotes, ó Senhor Deus, sejam vestidos de salvação, e os teus santos se alegrem do bem.
42 E Ihowā, e te Atua, kaua e whakahokia te kanohi o tāu i whakawahi ai;
42 Ó Senhor Deus, não faças virar o rosto do teu ungido; lembra-te das misericórdias de Davi teu servo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.