2 Crônicas 34
mri2012 (MRI2012) vs ARA
1 E waru ngā tau o Hōhia i tōna kīngitanga, ā, e toru tekau mā tahi ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama.
1 Tinha Josias oito anos de idade quando começou a reinar e reinou trinta e um anos em Jerusalém.
2 Ā, tika tonu tāna mahi ki te titiro a Ihowā; i haere hoki ia i runga i ngā ara o tōna tupuna, o Rāwiri; kīhai hoki i peka ki matau, ki mauī.
2 Fez o que era reto perante o Senhor , andou em todo o caminho de Davi, seu pai, e não se desviou nem para a direita nem para a esquerda.
3 I te waru hoki o ngā tau o tōna kīngitanga, i te mea he taitamariki anō ia, ka tīmata ia te rapu i te Atua o tōna tupuna, o Rāwiri; ā, i te tekau mā rua o ngā tau ka tīmata ia te tahi i te poke o Hūrā, o Hiruhārama, arā i ngā wāhi tiketike, i ngā Aherimi, i ngā whakapakoko whaowhao, i ngā whakapakoko whakarewa.
3 Porque, no oitavo ano de seu reinado, sendo ainda moço, começou a buscar o Deus de Davi, seu pai; e, no duodécimo ano, começou a purificar a Judá e a Jerusalém dos altos, dos postes-ídolos e das imagens de escultura e de fundição.
4 I wāhia anō e rātou ngā āta a ngā Paara i tōna aroaro; tapahia ana e ia ngā whakapakoko rā i runga ake o aua āta, mongamonga noa i a ia ngā Aherimi, ngā whakapakoko whaowhao, me ngā whakapakoko whakarewa, tukia ana e ia kia puehu, ruia atu ana ki runga ki ngā urupā o te hunga i patu whakahere ki a rātou.
4 Na presença dele, derribaram os altares dos baalins; ele despedaçou os altares do incenso que estavam acima deles; os postes-ídolos e as imagens de escultura e de fundição, quebrou-os, reduziu-os a pó e o aspergiu sobre as sepulturas dos que lhes tinham sacrificado.
5 I tahuna anō e ia ngā wheua o ngā tohunga ki runga ki ā rātou āta, ā, tahia ana e ia te poke o Hūrā, o Hiruhārama.
5 Os ossos dos sacerdotes queimou sobre os seus altares e purificou a Judá e a Jerusalém.
6 Pērā ana anō ia i ngā pā o Mānahi, o Ēparaima, o Himiona, ā tae noa ki Napatari, i roto i tō rātou ururua, ā puta noa, puta noa.
6 O mesmo fez nas cidades de Manassés, de Efraim e de Simeão, até Naftali, por todos os lados no meio das suas ruínas.
7 Nā, ka wāhia iho e ia ngā āta, ā, ka tukia ngā Aherimi me ngā whakapakoko kia puehu, ā poto noa i a ia te tapatapahi ngā whakapakoko rā puta noa i te whenua o Īharaira. Nā, hoki ana ia ki Hiruhārama.
7 Tendo derribado os altares, os postes-ídolos e as imagens de escultura, até reduzi-los a pó, e tendo despedaçado todos os altares do incenso em toda a terra de Israel, então, voltou para Jerusalém.
8 Nā, i te tekau mā waru o ngā tau o tōna kīngitanga, i te mea ka oti nei te poke o te whenua, o te whare, te tahi, ka ungā e ia a Hapana tama a Atāria rātou ko Maaheia kāwana o te pā, ko te kaiwhakamahara, ko Ioaha tama a Iehoahata, ki te hanga i te whare o Ihowā, o tōna Atua, kia pai.
8 No décimo oitavo ano do seu reinado, havendo já purificado a terra e a casa, enviou a Safã, filho de Azalias, a Maaseias, governador da cidade, e a Joá, filho de Joacaz, cronista, para repararem a Casa do Senhor , seu Deus.
9 Nā, haere ana rātou ki a Hirikia tohunga nui, ā, hoatu ana e rātou te moni i kawea ki te whare o te Atua, tā ngā Rīwaiti, tā ngā kaitiaki o ngā tatau i kohikohi ai i te ringa o Mānahi, o Ēparaima, i ngā mōrehu katoa o Īharaira, i a Hūrā katoa, i a Pineamine, i ngā tāngata anō o Hiruhārama.
9 Foram a Hilquias, sumo sacerdote, e entregaram o dinheiro que se tinha trazido à Casa de Deus e que os levitas, guardas da porta, tinham ajuntado, dinheiro provindo das mãos de Manassés, de Efraim e de todo o resto de Israel, como também de todo o Judá e Benjamim e dos habitantes de Jerusalém.
10 Ā, nā rātou i hoatu ki te ringa o ngā kaimahi i tohutohu nei i te whare o Ihowā; ā, hoatu ana e ēnei ki ngā kaimahi i mahi nei i te whare o Ihowā hei hanga i ngā pakaru, hei whakapai i te whare.
10 Eles o entregaram aos que dirigiam a obra e tinham a seu cargo a Casa do Senhor , para que pagassem àqueles que faziam a obra, trabalhadores na Casa do Senhor , para repararem e restaurarem a casa.
11 Arā i hoatu e rātou ki ngā kāmura, ki ngā kaihanga, hei hoko i ngā kōhatu tārai, i ngā rākau mō ngā hononga, hei whakanoho rākau anō ki ngā whare i kore nei i ngā kīngi o Hūrā.
11 Deram-no aos carpinteiros e aos edificadores, para comprarem pedras lavradas e madeiras para as junturas e para servirem de vigas para as casas que os reis de Judá deixaram cair em ruína.
12 Ā, pono tonu te mahinga a aua tāngata i te mahi. Nā, ko ngā kaitohutohu i a rātou, ko Iahata, ko Opāria, he Rīwaiti, nō ngā tama a Merari; ko Hakaraia, ko Mehūrāma, nō ngā tama a ngā Kohati, hei whakahohoro; me ētahi atu anō o ngā Rīwaiti katoa i mōhio ki ngā mea whakatangi.
12 Os homens procederam fielmente na obra; e os superintendentes deles eram Jaate e Obadias, levitas, dos filhos de Merari, como também Zacarias e Mesulão, dos filhos dos coatitas, para superintenderem a obra.
13 Ko rātou anō hei rangatira mō ngā kaipīkau, hei kaitirotiro anō mō te hunga katoa e mahi ana i tēnei mahi rānei, i tērā mahi rānei; ko ētahi anō o ngā Rīwaiti hei karaipi, hei kaitohutohu, hei kaitiaki kūwaha.
13 Todos os levitas peritos em instrumentos músicos eram superintendentes dos carregadores e dirigiam a todos os que faziam a obra, em qualquer sorte de trabalho. Outros levitas eram escrivães, oficiais e porteiros.
14 Nā, i tā rātou maunga atu i te moni i kawea nei ki te whare o Ihowā, ka kitea e te tohunga, e Hirikia te Pukapuka o te Ture a Ihowā i hōmai nei e Mohi.
14 Quando se tirava o dinheiro que se havia trazido à Casa do Senhor , Hilquias, o sacerdote, achou o Livro da Lei do Senhor , dada por intermédio de Moisés.
15 Nā, ka oho a Hirikia, ka mea ki a Hapana karaipi, “Kua kitea e ahau te Pukapuka o te Ture i roto i te whare o Ihowā.” Ā, hōmai ana te pukapuka e Hirikia ki a Hapana.
15 Então, disse Hilquias ao escrivão Safã: Achei o Livro da Lei na Casa do Senhor .
16 Ā, nā Hapana i kawe te pukapuka ki te kīngi. I whakahokia anō e ia te kōrero ki te kīngi; i mea ia: “Ko ngā mea katoa i hōmai ki te ringa o āu pononga, e meatia ana e rātou.
16 Hilquias entregou o livro a Safã. Então, Safã levou o livro ao rei e lhe deu relatório, dizendo: Tudo quanto se encomendou a teus servos, eles o fazem.
17 Kua ringihia hoki e rātou te moni i kitea i roto i te whare o Ihowā, ā, hoatu ana ki te ringa o ngā kaitirotiro, ki te ringa anō o ngā kaimahi.”
17 Contaram o dinheiro que se achou na Casa do Senhor e o entregaram nas mãos dos que dirigem a obra e dos que a executam.
18 Nā, ka kōrero a Hapana karaipi ki te kīngi, ka mea, “Kua hōmai he pukapuka ki ahau e Hirikia tohunga.” Ā, kōrerotia ana e Hapana i te aroaro o te kīngi.
18 Relatou mais o escrivão ao rei, dizendo: O sacerdote Hilquias me entregou um livro. Safã leu nele diante do rei.
19 Ā, nō te rongonga o te kīngi i ngā kupu o te Ture, haea ana e ia ōna kākahu.
19 Tendo o rei ouvido as palavras da lei, rasgou as suas vestes.
20 Nā, ka whakahau te kīngi ki a Hirikia, ki a Ahikama tama a Hapana, ki a Aparono tama a Mika, ki a Hapana karaipi, ki a Ahaia tangata a te kīngi, ka mea:
20 Ordenou o rei a Hilquias, a Aicão, filho de Safã, a Abdom, filho de Mica, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:
21 “Haere, ui atu ki a Ihowā mōku; mō ngā mōrehu anō o Īharaira, o Hūrā, arā i te tikanga o ngā kupu o te pukapuka kua kitea nei; he nui hoki te riri o Ihowā kua ringihia nei ki a tātou, nō te mea kīhai ō tātou mātua i pupuri i te kupu a Ihowā, kīhai i mahi i ngā mea katoa i tuhituhia ki tēnei pukapuka.”
21 Ide e consultai o Senhor por mim e pelos restantes em Israel e Judá, acerca das palavras deste livro que se achou; porque grande é o furor do Senhor , que se derramou sobre nós, porquanto nossos pais não guardaram as palavras do Senhor , para fazerem tudo quanto está escrito neste livro.
22 Heoi, haere ana a Hirikia rātou ko ā te kīngi i whakarite ai, ki a Hurura ki te wahine poropiti, he wahine ia nā Harumu, tama a Tokohata, tama a Haharaha, kaitiaki kākahu (i Hiruhārama hoki taua wahine e noho ana, i te wāhi tuarua) nā, kōrerotia ana ēnei mea e rātou ki a ia.
22 Então, Hilquias e os enviados pelo rei foram ter com a profetisa Hulda, mulher de Salum, o guarda-roupa, filho de Tocate, filho de Harás, e lhe falaram a esse respeito. Ela habitava na Cidade Baixa, em Jerusalém.
23 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko te kōrero tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Mea atu ki te tangata nāna koutou i tono mai ki ahau,
23 Ela lhes disse: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Dizei ao homem que vos enviou a mim:
24 ‘Ko tā Ihowā kupu tēnei: Tēnei ahau te kawe nei i te kino mō tēnei wāhi, mō ngā tāngata anō o konei, arā ngā kanga katoa kua oti te tuhituhi ki te pukapuka i kōrerotia rā i te aroaro o te kīngi o Hūrā.
24 Assim diz o Senhor : Eis que trarei males sobre este lugar e sobre os seus moradores, a saber, todas as maldições escritas no livro que leram diante do rei de Judá.
25 Mō rātou i whakarere i ahau, i tahu whakakakara hoki ki ngā atua kē, hei whakapātaritari i ahau ki ngā mahi katoa a ō rātou ringa; koia tōku riri ka ringihia ai ki tēnei wāhi; e kore anō e tineia.
25 Visto que me deixaram e queimaram incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos, o meu furor está derramado sobre este lugar e não se apagará.
26 Otiia, kia pēnei tā koutou kī atu ki te kīngi o Hūrā, nāna nei koutou i tono mai ki te ui ki a Ihowā: Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Nā, ngā kupu i rongo nā koe,
26 Porém ao rei de Judá, que vos enviou a consultar o Senhor , assim lhe direis: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel, acerca das palavras que ouviste:
27 nā, i te mea i ngāwari tōu ngākau, ā, kua whakaiti koe i a koe i te aroaro o te Atua, i tōu rongonga ki āna kupu mō tēnei wāhi, mō ōna tāngata anō, ā, kua whakaiti koe i a koe ki tōku aroaro, kua haehae i ōu kākahu, ā, kua tangi ki tōku aroaro; kua rongo ahau, e ai tā Ihowā.
27 Porquanto o teu coração se enterneceu, e te humilhaste perante Deus, quando ouviste as suas ameaças contra este lugar e contra os seus moradores, e te humilhaste perante mim, e rasgaste as tuas vestes, e choraste perante mim, também eu te ouvi, diz o Senhor .
28 Nanā, ka huihuia atu koe e ahau ki ōu mātua, ka huihuia atu koe ki tōu tanumanga i runga i te rangimārie; e kore anō ōu kanohi e kite i ngā kino katoa e kawea mai e ahau ki tēnei wāhi, ki ngā tāngata anō o konei.’ ”
28 Pelo que eu te reunirei a teus pais, e tu serás recolhido em paz à tua sepultura, e os teus olhos não verão todo o mal que hei de trazer sobre este lugar e sobre os seus moradores. Então, levaram eles ao rei esta resposta.
29 Kātahi te kīngi ka tono tāngata, ā, huihuia ana e ia ngā kaumātua katoa o Hūrā, o Hiruhārama.
29 Então, deu ordem o rei, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram.
30 Nā, haere ana te kīngi ki te whare o Ihowā, rātou ko ngā tāngata katoa o Hūrā, ko ngā tāngata o Hiruhārama, ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, ko te iwi katoa, te rahi, te iti. Nā, ka kōrerotia e ia ki ō rātou taringa ngā kupu katoa o te Pukapuka o te Kawenata i kitea nei ki te whare o Ihowā.
30 O rei subiu à Casa do Senhor , e todos os homens de Judá, todos os moradores de Jerusalém, os sacerdotes, os levitas e todo o povo, desde o menor até ao maior; e leu diante deles todas as palavras do Livro da Aliança que fora encontrado na Casa do Senhor .
31 Nā, tū ana te kīngi ki tōna tūranga, ā, whakaritea ana e ia he kawenata ki te aroaro o Ihowā, arā kia whakapaua tōna ngākau, tōna wairua ki te whai ki a Ihowā, ki te pupuri i āna whakahau, i āna whakaaturanga, i āna tikanga, ki te whakamana anō i ngā kupu o te kawenata kua tuhituhia nei ki tēnei pukapuka.
31 O rei se pôs no seu lugar e fez aliança ante o Senhor , para o seguirem, guardarem os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, cumprindo as palavras desta aliança, que estavam escritas naquele livro.
32 Nā, meinga ana e ia te hunga katoa i kitea ki Hiruhārama, ki Pineamine, kia tū ki tāna. Nā, mahi ana ngā tāngata o Hiruhārama i ngā mea o te kawenata a te Atua, a te Atua o ō rātou mātua.
32 Todos os que se acharam em Jerusalém e em Benjamim anuíram a esta aliança; e os habitantes de Jerusalém fizeram segundo a aliança de Deus, o Deus de seus pais.
33 I whakakāhoretia anō e Hōhia ngā mea whakarihariha katoa o ngā whenua katoa i ngā tama a Īharaira; ā, whakamahia ana e ia ngā tāngata katoa i kitea ki a Īharaira, kia mahi ki a Ihowā, ki tō rātou Atua. I ōna rā katoa kīhai i mahue i a rātou te whai i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua.
33 Josias tirou todas as abominações de todas as terras que eram dos filhos de Israel; e a todos quantos se acharam em Israel os obrigou a que servissem ao Senhor , seu Deus. Enquanto ele viveu, não se desviaram de seguir o Senhor , Deus de seus pais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.