2 Crônicas 34
mri2012 (MRI2012) vs ARIB
1 E waru ngā tau o Hōhia i tōna kīngitanga, ā, e toru tekau mā tahi ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama.
1 Tinha Josias oito anos quando começou a reinar, e reinou trinta e um anos em Jerusalém.
2 Ā, tika tonu tāna mahi ki te titiro a Ihowā; i haere hoki ia i runga i ngā ara o tōna tupuna, o Rāwiri; kīhai hoki i peka ki matau, ki mauī.
2 Fez o que era reto aos olhos do Senhor, e andou nos caminhos de Davi, seu pai, sem se desviar deles nem para a direita nem para a esquerda.
3 I te waru hoki o ngā tau o tōna kīngitanga, i te mea he taitamariki anō ia, ka tīmata ia te rapu i te Atua o tōna tupuna, o Rāwiri; ā, i te tekau mā rua o ngā tau ka tīmata ia te tahi i te poke o Hūrā, o Hiruhārama, arā i ngā wāhi tiketike, i ngā Aherimi, i ngā whakapakoko whaowhao, i ngā whakapakoko whakarewa.
3 Pois no oitavo ano do seu reinado, sendo ainda moço, começou a buscar o Deus de Davi, seu pai; e no duodécimo ano começou a purificar Judá e Jerusalém, dos altos, dos aserins e das imagens esculpidas e de fundição.
4 I wāhia anō e rātou ngā āta a ngā Paara i tōna aroaro; tapahia ana e ia ngā whakapakoko rā i runga ake o aua āta, mongamonga noa i a ia ngā Aherimi, ngā whakapakoko whaowhao, me ngā whakapakoko whakarewa, tukia ana e ia kia puehu, ruia atu ana ki runga ki ngā urupā o te hunga i patu whakahere ki a rātou.
4 Foram derribados na presença dele os altares dos baalins; e ele derribou os altares de incenso que estavam acima deles; os aserins e as imagens esculpidas e de fundição ele os quebrou e reduziu a pó, que espargiu sobre as sepulturas dos que lhes tinham sacrificado.
5 I tahuna anō e ia ngā wheua o ngā tohunga ki runga ki ā rātou āta, ā, tahia ana e ia te poke o Hūrā, o Hiruhārama.
5 E os ossos dos sacerdotes queimou sobre os seus altares; e purificou Judá e Jerusalém.
6 Pērā ana anō ia i ngā pā o Mānahi, o Ēparaima, o Himiona, ā tae noa ki Napatari, i roto i tō rātou ururua, ā puta noa, puta noa.
6 E nas cidades de Manassés, de Efraim, de Simeão e ainda até Naftali, em seus lugares assolados ao redor,
7 Nā, ka wāhia iho e ia ngā āta, ā, ka tukia ngā Aherimi me ngā whakapakoko kia puehu, ā poto noa i a ia te tapatapahi ngā whakapakoko rā puta noa i te whenua o Īharaira. Nā, hoki ana ia ki Hiruhārama.
7 derribou os altares, reduziu a pó os aserins e as imagens esculpidas, e cortou todos os altares de incenso por toda a terra de Israel. Então, voltou para Jerusalém.
8 Nā, i te tekau mā waru o ngā tau o tōna kīngitanga, i te mea ka oti nei te poke o te whenua, o te whare, te tahi, ka ungā e ia a Hapana tama a Atāria rātou ko Maaheia kāwana o te pā, ko te kaiwhakamahara, ko Ioaha tama a Iehoahata, ki te hanga i te whare o Ihowā, o tōna Atua, kia pai.
8 No décimo oitavo ano do seu reinado, havendo já purificado a terra e a casa, ele enviou Safã, filho de Azalias, Maaséias, o governador da cidade, e Joá, filho de Joacaz, o cronista, para repararem a casa do Senhor seu Deus.
9 Nā, haere ana rātou ki a Hirikia tohunga nui, ā, hoatu ana e rātou te moni i kawea ki te whare o te Atua, tā ngā Rīwaiti, tā ngā kaitiaki o ngā tatau i kohikohi ai i te ringa o Mānahi, o Ēparaima, i ngā mōrehu katoa o Īharaira, i a Hūrā katoa, i a Pineamine, i ngā tāngata anō o Hiruhārama.
9 E foram ter com Hilquias, o sumo sacerdote, e entregaram o dinheiro que se tinha trazido à casa de Deus, e que os levitas, guardas da entrada, tinham recebido da mão de Manassés, de Efraim e de todo o resto de Israel, como também, de todo o Judá e Benjamim, e dos habitantes de Jerusalém.
10 Ā, nā rātou i hoatu ki te ringa o ngā kaimahi i tohutohu nei i te whare o Ihowā; ā, hoatu ana e ēnei ki ngā kaimahi i mahi nei i te whare o Ihowā hei hanga i ngā pakaru, hei whakapai i te whare.
10 E eles o entregaram nas mãos dos oficiais que eram superintendentes da casa do Senhor; estes o deram aos que faziam a obra e que trabalhavam na casa do Senhor, para consertarem e repararem a casa.
11 Arā i hoatu e rātou ki ngā kāmura, ki ngā kaihanga, hei hoko i ngā kōhatu tārai, i ngā rākau mō ngā hononga, hei whakanoho rākau anō ki ngā whare i kore nei i ngā kīngi o Hūrā.
11 Deram-no aos carpinteiros e aos edificadores, a fim de comprarem pedras lavradas, e madeiras para as junturas e para servirem de vigas para as casas que os reis de Judá tinham destruído.
12 Ā, pono tonu te mahinga a aua tāngata i te mahi. Nā, ko ngā kaitohutohu i a rātou, ko Iahata, ko Opāria, he Rīwaiti, nō ngā tama a Merari; ko Hakaraia, ko Mehūrāma, nō ngā tama a ngā Kohati, hei whakahohoro; me ētahi atu anō o ngā Rīwaiti katoa i mōhio ki ngā mea whakatangi.
12 E os homens trabalhavam fielmente na obra; e os superintendentes sobre eles eram Jaate e Obadias, levitas, dos filhos de Merári, como também Zacarias e Mesulão, dos filhos dos coatitas, para adiantarem a obra; e todos os levitas que eram entendidos em instrumentos de música.
13 Ko rātou anō hei rangatira mō ngā kaipīkau, hei kaitirotiro anō mō te hunga katoa e mahi ana i tēnei mahi rānei, i tērā mahi rānei; ko ētahi anō o ngā Rīwaiti hei karaipi, hei kaitohutohu, hei kaitiaki kūwaha.
13 Estavam sobre os carregadores e dirigiam todos os que trabalhavam em qualquer sorte de serviço; também dentre os levitas eram os escrivães, os oficiais e os porteiros.
14 Nā, i tā rātou maunga atu i te moni i kawea nei ki te whare o Ihowā, ka kitea e te tohunga, e Hirikia te Pukapuka o te Ture a Ihowā i hōmai nei e Mohi.
14 Ora, quando estavam tirando o dinheiro que se tinha trazido à casa do Senhor, Hilquias, o sacerdote, achou o livro da lei do Senhor dada por intermédio de Moisés.
15 Nā, ka oho a Hirikia, ka mea ki a Hapana karaipi, “Kua kitea e ahau te Pukapuka o te Ture i roto i te whare o Ihowā.” Ā, hōmai ana te pukapuka e Hirikia ki a Hapana.
15 Disse Hilquias a Safã, o escrivão: Achei o livro da lei na casa do Senhor. E entregou o livro a Safã.
16 Ā, nā Hapana i kawe te pukapuka ki te kīngi. I whakahokia anō e ia te kōrero ki te kīngi; i mea ia: “Ko ngā mea katoa i hōmai ki te ringa o āu pononga, e meatia ana e rātou.
16 Safã levou o livro ao rei, e deu conta também ao rei, dizendo: Teus servos estão fazendo tudo quanto se lhes encomendou.
17 Kua ringihia hoki e rātou te moni i kitea i roto i te whare o Ihowā, ā, hoatu ana ki te ringa o ngā kaitirotiro, ki te ringa anō o ngā kaimahi.”
17 Tomaram o dinheiro que se achou na casa do Senhor, e o entregaram nas mãos dos superintendentes e nas mãos dos que fazem a obra.
18 Nā, ka kōrero a Hapana karaipi ki te kīngi, ka mea, “Kua hōmai he pukapuka ki ahau e Hirikia tohunga.” Ā, kōrerotia ana e Hapana i te aroaro o te kīngi.
18 Safã, o escrivão, falou ainda ao rei, dizendo: O sacerdote Hilquias entregou-me um livro. E Safã leu nele perante o rei.
19 Ā, nō te rongonga o te kīngi i ngā kupu o te Ture, haea ana e ia ōna kākahu.
19 Quando o rei ouviu as palavras da lei, rasgou as suas vestes.
20 Nā, ka whakahau te kīngi ki a Hirikia, ki a Ahikama tama a Hapana, ki a Aparono tama a Mika, ki a Hapana karaipi, ki a Ahaia tangata a te kīngi, ka mea:
20 E o rei ordenou a Hilquias, a Aicão, filho de Safã, a Abdom, filho de Mica, a Safã, o escrivão, e a Asaías, servo do rei, dizendo:
21 “Haere, ui atu ki a Ihowā mōku; mō ngā mōrehu anō o Īharaira, o Hūrā, arā i te tikanga o ngā kupu o te pukapuka kua kitea nei; he nui hoki te riri o Ihowā kua ringihia nei ki a tātou, nō te mea kīhai ō tātou mātua i pupuri i te kupu a Ihowā, kīhai i mahi i ngā mea katoa i tuhituhia ki tēnei pukapuka.”
21 Ide, consultai ao Senhor por mim e pelos que restam em Israel e em Judá, sobre as palavras deste livro que se achou; pois grande é o furor do Senhor que se tem derramado sobre nos por não terem os nossos pais guardado a palavra do Senhor, para fazerem conforme tudo quanto está escrito neste livro.
22 Heoi, haere ana a Hirikia rātou ko ā te kīngi i whakarite ai, ki a Hurura ki te wahine poropiti, he wahine ia nā Harumu, tama a Tokohata, tama a Haharaha, kaitiaki kākahu (i Hiruhārama hoki taua wahine e noho ana, i te wāhi tuarua) nā, kōrerotia ana ēnei mea e rātou ki a ia.
22 Então Hilquias e os enviados do rei foram ter com a profetisa Hulda, mulher de Salum, filho de Tocate, filho de Hasra, o guarda das vestiduras {ela habitava então em Jerusalém na segunda parte}; e lhe falaram a esse respeito.
23 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko te kōrero tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Mea atu ki te tangata nāna koutou i tono mai ki ahau,
23 E ela lhes respondeu: Assim diz o Senhor, Deus de Israel: Dizei ao homem que vos enviou a mim:
24 ‘Ko tā Ihowā kupu tēnei: Tēnei ahau te kawe nei i te kino mō tēnei wāhi, mō ngā tāngata anō o konei, arā ngā kanga katoa kua oti te tuhituhi ki te pukapuka i kōrerotia rā i te aroaro o te kīngi o Hūrā.
24 Assim diz o Senhor: Eis que trarei o mal sobre este lugar, e sobre os seus habitantes, a saber, todas as maldições que estão escritas no livro que se leu perante o rei de Judá.
25 Mō rātou i whakarere i ahau, i tahu whakakakara hoki ki ngā atua kē, hei whakapātaritari i ahau ki ngā mahi katoa a ō rātou ringa; koia tōku riri ka ringihia ai ki tēnei wāhi; e kore anō e tineia.
25 Porque me deixaram, e queimaram incenso a outros deuses, para me provocarem à ira com todas as obras das suas mãos; portanto o meu furor se derramará sobre este lugar, e não se apagará.
26 Otiia, kia pēnei tā koutou kī atu ki te kīngi o Hūrā, nāna nei koutou i tono mai ki te ui ki a Ihowā: Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Nā, ngā kupu i rongo nā koe,
26 Todavia ao rei de Judá, que vos enviou para consultar ao Senhor, assim lhe direis: Assim diz o Senhor, Deus de Israel: Quanto às palavras que ouviste,
27 nā, i te mea i ngāwari tōu ngākau, ā, kua whakaiti koe i a koe i te aroaro o te Atua, i tōu rongonga ki āna kupu mō tēnei wāhi, mō ōna tāngata anō, ā, kua whakaiti koe i a koe ki tōku aroaro, kua haehae i ōu kākahu, ā, kua tangi ki tōku aroaro; kua rongo ahau, e ai tā Ihowā.
27 porquanto o teu coração se enterneceu, e te humilhaste perante Deus, ouvindo as suas palavras contra este lugar e contra os seus habitantes, e te humilhaste perante mim, e rasgaste as tuas vestes, e choraste perante mim, também eu te ouvi, diz o Senhor.
28 Nanā, ka huihuia atu koe e ahau ki ōu mātua, ka huihuia atu koe ki tōu tanumanga i runga i te rangimārie; e kore anō ōu kanohi e kite i ngā kino katoa e kawea mai e ahau ki tēnei wāhi, ki ngā tāngata anō o konei.’ ”
28 Eis que te ajuntarei a teus pais, e tu serás recolhido ao teu sepulcro em paz, e os teus olhos não verão todo o mal que hei de trazer sobre este lugar e sobre os seus habitantes. E voltaram com esta resposta ao rei.
29 Kātahi te kīngi ka tono tāngata, ā, huihuia ana e ia ngā kaumātua katoa o Hūrā, o Hiruhārama.
29 Então o rei mandou reunir todos os anciãos de Judá e de Jerusalém;
30 Nā, haere ana te kīngi ki te whare o Ihowā, rātou ko ngā tāngata katoa o Hūrā, ko ngā tāngata o Hiruhārama, ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, ko te iwi katoa, te rahi, te iti. Nā, ka kōrerotia e ia ki ō rātou taringa ngā kupu katoa o te Pukapuka o te Kawenata i kitea nei ki te whare o Ihowā.
30 e o rei subiu à casa do Senhor, com todos os homens de Judá, e os habitantes de Jerusalém, e os sacerdotes, e os levitas, e todo o povo, desde o menor até o maior; e ele leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro do pacto, que fora encontrado na casa do Senhor.
31 Nā, tū ana te kīngi ki tōna tūranga, ā, whakaritea ana e ia he kawenata ki te aroaro o Ihowā, arā kia whakapaua tōna ngākau, tōna wairua ki te whai ki a Ihowā, ki te pupuri i āna whakahau, i āna whakaaturanga, i āna tikanga, ki te whakamana anō i ngā kupu o te kawenata kua tuhituhia nei ki tēnei pukapuka.
31 E o rei pôs-se em pé em seu lugar, e fez um pacto perante o Senhor, de andar após o Senhor, e de guardar os seus mandamentos, e os seus testemunhos, e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, a fim de cumprir as palavras do pacto, que estavam escritas naquele livro.
32 Nā, meinga ana e ia te hunga katoa i kitea ki Hiruhārama, ki Pineamine, kia tū ki tāna. Nā, mahi ana ngā tāngata o Hiruhārama i ngā mea o te kawenata a te Atua, a te Atua o ō rātou mātua.
32 Também fez com que todos quantos se achavam em Jerusalém e em Benjamim o firmassem; e os habitantes de Jerusalém fizeram conforme o pacto de Deus, do Deus de seus pais.
33 I whakakāhoretia anō e Hōhia ngā mea whakarihariha katoa o ngā whenua katoa i ngā tama a Īharaira; ā, whakamahia ana e ia ngā tāngata katoa i kitea ki a Īharaira, kia mahi ki a Ihowā, ki tō rātou Atua. I ōna rā katoa kīhai i mahue i a rātou te whai i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua.
33 E Josias tirou todas as abominações de todas as terras que eram dos filhos de Israel; e ainda fez que todos quantos se achavam em Israel servissem ao Senhor seu Deus. E, enquanto ele viveu, não deixaram de seguir ao Senhor, Deus de seus pais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.