2 Crônicas 33
mri2012 (MRI2012) vs NVI
1 Tekau mā rua ngā tau o Mānahi i tōna kīngitanga, ā, e rima tekau mā rima ōna tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama.
1 Manassés tinha doze anos de idade quando começou a reinar, e reinou cinqüenta e cinco anos em Jerusalém.
2 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite ki ngā mea whakarihariha a ngā iwi i peia nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
2 Ele fez o que o Senhor reprova, imitando as práticas detestáveis das nações que o Senhor havia expulsado de diante dos israelitas.
3 I hangā anō hoki e ia ngā wāhi tiketike i wāhia e tōna pāpā, e Hetekia; i whakaara i ngā āta ki ngā Paara, i hangā Aherimi; koropiko ana ia ki te ope o te rangi, mahi ana ki a rātou.
3 Reconstruiu os altares idólatras que seu pai Ezequias havia demolido; também ergueu altares para os baalins e fez postes sagrados. Inclinou-se diante de todos os exércitos celestes e lhes prestou culto.
4 I hangā anō e ia ētahi āta ki te whare o Ihowā, ki tā Ihowā i kī rā, “Ko Hiruhārama hei waihotanga mō tōku ingoa ake ake.”
4 Construiu altares no templo do Senhor, do qual o Senhor tinha dito: "Meu nome permanecerá para sempre em Jerusalém".
5 I hangā anō e ia ētahi āta mā te ope katoa o te rangi ki ngā marae e rua o te whare o Ihowā.
5 Nos dois pátios do templo do Senhor ele construiu altares para todos os exércitos celestes.
6 Meatia ana e ia āna tamariki kia tika nā waenganui i te ahi i te aroaro o te tama a Hinomo, rapua ana e ia he tohu i ngā kapua, i ngā nākahi. Kei te mākutu anō ia, kei te whai ki ngā atua māori, ki ngā mata māori. Nui atu tāna kino i mahi ai ki te titiro a Ihowā, hei whakapātaritari mōna.
6 Chegou a queimar seus filhos em sacrifício, no vale de Ben-Hinom; praticou feitiçaria, adivinhação e magia, e consultou médiuns e espíritas. Fez o que o Senhor reprova, provocando-o à ira.
7 I whakatūria anō e ia te whakapakoko, te āhua i hangā e ia, ki te whare o te Atua, ki tā te Atua i kī rā ki a Rāwiri rāua ko tāna tama, ko Horomona, “Hei tēnei whare, hei Hiruhārama i whiriwhiria nei e ahau i roto i ngā iwi katoa o Īharaira, ahau waiho ai i tōku ingoa ā ake ake;
7 Ele tomou a imagem esculpida que havia feito e a colocou no templo, do qual Deus tinha dito a Davi e a seu filho Salomão: "Neste templo e em Jerusalém, que escolhi dentre todas as tribos de Israel, porei meu nome para sempre.
8 ā, heoi āku whakanekehanga i te waewae o Īharaira i te whenua i whakaritea e ahau mō ō koutou mātua kia mau rāia rātou ki te mahi i ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a rātou, kia rite ki te ture katoa, ki ngā tikanga, ki ngā whakaritenga i whakapuakina nei e Mohi.”
8 Não farei os pés dos israelitas deixarem novamente a terra que dei aos seus antepassados, se tão-somente tiverem o cuidado de fazer tudo o que lhes ordenei em todas as leis, os decretos e as ordenanças dados por meio de Moisés".
9 Heoi, whakakotititia ana e Mānahi a Hūrā me ngā tāngata o Hiruhārama kia nui atu tā rātou mahi kino i tā ngā iwi i hunā nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
9 Manassés, porém, desencaminhou Judá e o povo de Jerusalém, a ponto de fazerem pior do que as nações que o Senhor havia destruído diante dos israelitas.
10 I kōrero hoki a Ihowā ki a Mānahi rātou ko tōna iwi; heoi kīhai rātou i rongo.
10 O Senhor falou a Manassés e a seu povo, mas não lhe deram atenção.
11 Nā reira i kawea mai ai e Ihowā ki runga ki a rātou ngā rangatira o te ope o te kīngi o Ahiria; ā, ka mau i a rātou a Mānahi i te taura maitai; herea iho ki te mekameka, kawea ana ki Papurōna.
11 Por isso o Senhor enviou contra eles os comandantes do exército do rei da Assíria, os quais prenderam Manassés, colocaram-lhe um gancho no nariz e algemas de bronze, e o levaram para a Babilônia.
12 Nā, i a ia i te hē, ka īnoi ia ki a Ihowā, ki tōna Atua, ka whakaiti rawa i a ia i te aroaro o te Atua o ōna mātua,
12 Em sua angústia, ele buscou o favor do Senhor, o seu Deus, e humilhou-se muito diante do Deus dos seus antepassados.
13 īnoi ana ki a ia; ā, ka tahuri tērā ki a ia, ka rongo ki tāna īnoi. Nā, ka whakahokia ia ki Hiruhārama, ki tōna kīngitanga. Kātahi ka mōhio a Mānahi ko Ihowā te Atua.
13 Quando ele orou, o Senhor o ouviu e atendeu o seu pedido; de forma que o trouxe de volta a Jerusalém e a seu reino. E assim Manassés reconheceu que o Senhor é Deus.
14 I muri i tēnei ka hangā e ia he taiepa i waho o te pā o Rāwiri, i te taha ki te hauāuru o Kihona, ki te awaawa, ā tae noa ki te tomokanga i te Kūwaha Ika; ā, taiepatia ana a Ōpere ā whawhe noa, hangā ana e ia kia tiketike rawa. I whakanohoia anō e ia ētahi rangatira māia ki ngā pā taiepa katoa o Hūrā.
14 Depois disso ele reconstruiu e aumentou a altura do muro externo da cidade de Davi, a oeste da fonte de Giom, no vale, até a entrada da porta do Peixe, em torno da colina de Ofel. Também pôs comandantes militares em todas as cidades fortificadas de Judá.
15 I whakakāhoretia anō e ia ngā atua kē, me te whakapakoko i roto i te whare o Ihowā, me ngā āta katoa i hangā e ia ki te maunga o te whare o Ihowā ki Hiruhārama; ākiritia atu ana e ia ki waho o te pā.
15 Manassés tirou do templo do Senhor os deuses estrangeiros e a imagem que lá havia colocado, bem como todos os altares idólatras que havia construído na colina do templo e em Jerusalém; e jogou-os fora da cidade.
16 I hangā anō e ia te āta a Ihowā; patua iho e ia ki runga he patunga mō te pai, ā, mō te whakawhetai, i kī atu anō ki a Hūrā kia mahi ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira.
16 Então restaurou o altar do Senhor e sobre ele ofereceu sacrifícios de comunhão e ofertas de gratidão, ordenando a Judá que servisse o Senhor, o Deus de Israel.
17 I patu whakahere anō ia te iwi i runga i ngā wāhi tiketike; otiia ki a Ihowā, ki tō rātou Atua anake.
17 O povo, contudo, continuou a sacrificar nos altares idólatras, mas somente ao Senhor, ao seu Deus.
18 Nā, ko ērā atu meatanga a Mānahi, me tāna īnoi ki tōna Atua, me ngā kōrero a ngā matakite i kōrero nei ki a ia i runga i te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira, nanā, kei ngā pukapuka o ngā mahi a ngā kīngi o Īharaira.
18 Os demais acontecimentos do reinado de Manassés, inclusive sua oração a seu Deus e as palavras que os videntes lhe falaram em nome do Senhor, o Deus de Israel, estão escritos nos registros históricos dos reis de Israel.
19 Nā, ko tāna īnoi, me tō te Atua tahuritanga ki a ia, me tōna hara katoa, me tōna hē, me ngā wāhi i hangā ai e ia ngā wāhi tiketike, i whakatūria ai e ia ngā Aherimi, me ngā whakapakoko i te mea kīanō ia i whakaiti i a ia, nanā, kei te tuhituhi i roto i ngā kōrero a Hohai.
19 Sua oração e a resposta de Deus, bem como todos os seus pecados e a sua infidelidade, além dos locais onde construiu altares idólatras e ergueu postes sagrados e ídolos, antes de humilhar-se, tudo está escrito nos registros históricos dos videntes.
20 Heoi, kua moe a Mānahi ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki tōna whare, ā, ko tāna tama, ko Amono, te kīngi i muri i a ia.
20 Manassés descansou com os seus antepassados e foi sepultado em sua propriedade. E seu filho Amom foi o seu sucessor.
21 E rua tekau mā rua ngā tau o Amono i tōna kīngitanga, ā, e rua ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama.
21 Amom tinha vinte e dois anos de idade quando começou a reinar, e reinou dois anos em Jerusalém.
22 Ā, he kino tāna mahi ki tā Ihowā titiro, i rite ki tā tōna pāpā, ki tā Mānahi i mea ai. I patu whakahere hoki a Amono ki ngā whakapakoko katoa i hangā e tōna pāpā, e Mānahi, ā, mahi ana ki a rātou.
22 Ele fez o que o Senhor reprova; à semelhança de seu pai, Amom prestou culto e ofereceu sacrifícios a todos os ídolos que Manassés havia feito.
23 Kīhai hoki i whakaiti i a ia ki te aroaro o Ihowā, kīhai i pērā me tōna pāpā, me Mānahi i whakaiti nei; heoi nui noa atu te hē o taua Amono nei.
23 Mas, ao contrário de seu pai Manassés, não se humilhou diante do Senhor, antes, aumentou a sua culpa.
24 Nā, kua whakatupuria he hē mōna e āna tāngata; patua iho ia ki roto ki tōna ake whare.
24 Os oficiais de Amom conspiraram contra ele e o assassinaram em seu palácio.
25 Otiia, i patua e te iwi o te whenua ngā tāngata katoa i whakatupuria ai te hē mō Kīngi Amono; ā, ka meinga e te iwi o te whenua tāna tama, a Hōhia, hei kīngi i muri i a ia.
25 Mas o povo matou todos os que haviam conspirado contra o rei Amom, e a seu filho Josias proclamou rei em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.