2 Crônicas 33

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tekau mā rua ngā tau o Mānahi i tōna kīngitanga, ā, e rima tekau mā rima ōna tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama.
1 Manassés tinha doze anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou cinquenta e cinco anos em Jerusalém.
2 Ā, he kino tāna mahi ki te titiro a Ihowā, i rite ki ngā mea whakarihariha a ngā iwi i peia nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
2 Manassés pecou contra Deus, o Senhor , seguindo os costumes nojentos das nações que o Senhor havia expulsado da terra conforme o povo de Israel avançava.
3 I hangā anō hoki e ia ngā wāhi tiketike i wāhia e tōna pāpā, e Hetekia; i whakaara i ngā āta ki ngā Paara, i hangā Aherimi; koropiko ana ia ki te ope o te rangi, mahi ana ki a rātou.
3 Ele construiu de novo os lugares pagãos de adoração que Ezequias, o seu pai, havia destruído. Construiu altares para a adoração do deus Baal , fez postes da deusa Aserá e adorou as estrelas.
4 I hangā anō e ia ētahi āta ki te whare o Ihowā, ki tā Ihowā i kī rā, “Ko Hiruhārama hei waihotanga mō tōku ingoa ake ake.”
4 Construiu altares pagãos no Templo onde, conforme o Senhor tinha dito, ele devia ser adorado para sempre.
5 I hangā anō e ia ētahi āta mā te ope katoa o te rangi ki ngā marae e rua o te whare o Ihowā.
5 Nos dois pátios do Templo, Manassés construiu altares para a adoração das estrelas.
6 Meatia ana e ia āna tamariki kia tika nā waenganui i te ahi i te aroaro o te tama a Hinomo, rapua ana e ia he tohu i ngā kapua, i ngā nākahi. Kei te mākutu anō ia, kei te whai ki ngā atua māori, ki ngā mata māori. Nui atu tāna kino i mahi ai ki te titiro a Ihowā, hei whakapātaritari mōna.
6 Queimou os seus filhos em sacrifício no vale de Ben-Hinom, fazia adivinhações, praticava magia e feitiçarias e consultava adivinhos e médiuns. Pecou muito contra Deus, o Senhor , e fez com que ele ficasse irado .
7 I whakatūria anō e ia te whakapakoko, te āhua i hangā e ia, ki te whare o te Atua, ki tā te Atua i kī rā ki a Rāwiri rāua ko tāna tama, ko Horomona, “Hei tēnei whare, hei Hiruhārama i whiriwhiria nei e ahau i roto i ngā iwi katoa o Īharaira, ahau waiho ai i tōku ingoa ā ake ake;
7 Manassés colocou uma imagem esculpida da deusa Aserá no Templo, o lugar a respeito do qual o Senhor tinha dito a Davi e ao seu filho Salomão o seguinte: “Em todo o território das doze tribos de Israel, escolhi este Templo, aqui em Jerusalém, para ser o lugar onde serei adorado para sempre.
8 ā, heoi āku whakanekehanga i te waewae o Īharaira i te whenua i whakaritea e ahau mō ō koutou mātua kia mau rāia rātou ki te mahi i ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a rātou, kia rite ki te ture katoa, ki ngā tikanga, ki ngā whakaritenga i whakapuakina nei e Mohi.”
8 E, se o povo de Israel obedecer a todos os meus mandamentos e fizer tudo o que manda a Lei que Moisés deu a eles, então eu não deixarei que sejam expulsos da terra que dei aos seus antepassados.”
9 Heoi, whakakotititia ana e Mānahi a Hūrā me ngā tāngata o Hiruhārama kia nui atu tā rātou mahi kino i tā ngā iwi i hunā nei e Ihowā i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
9 Manassés levou o povo de Judá e os moradores de Jerusalém a cometerem pecados ainda piores do que aqueles cometidos pelas nações que o Senhor Deus havia expulsado da terra conforme o seu povo ia avançando.
10 I kōrero hoki a Ihowā ki a Mānahi rātou ko tōna iwi; heoi kīhai rātou i rongo.
10 O Senhor Deus falou com Manassés e com o seu povo, mas eles não lhe deram atenção.
11 Nā reira i kawea mai ai e Ihowā ki runga ki a rātou ngā rangatira o te ope o te kīngi o Ahiria; ā, ka mau i a rātou a Mānahi i te taura maitai; herea iho ki te mekameka, kawea ana ki Papurōna.
11 Por isso, Deus deixou que os comandantes do exército assírio invadissem o país de Judá. Eles prenderam Manassés com ganchos, amarraram com correntes e o levaram como prisioneiro para a Babilônia.
12 Nā, i a ia i te hē, ka īnoi ia ki a Ihowā, ki tōna Atua, ka whakaiti rawa i a ia i te aroaro o te Atua o ōna mātua,
12 No seu sofrimento Manassés orou com fervor ao Senhor , seu Deus; cheio de humildade, ele se arrependeu diante do Deus dos seus antepassados.
13 īnoi ana ki a ia; ā, ka tahuri tērā ki a ia, ka rongo ki tāna īnoi. Nā, ka whakahokia ia ki Hiruhārama, ki tōna kīngitanga. Kātahi ka mōhio a Mānahi ko Ihowā te Atua.
13 Deus ouviu a sua oração e atendeu o seu pedido, deixando que ele voltasse para Jerusalém e fosse rei de novo. Aí Manassés declarou que o Senhor é Deus.
14 I muri i tēnei ka hangā e ia he taiepa i waho o te pā o Rāwiri, i te taha ki te hauāuru o Kihona, ki te awaawa, ā tae noa ki te tomokanga i te Kūwaha Ika; ā, taiepatia ana a Ōpere ā whawhe noa, hangā ana e ia kia tiketike rawa. I whakanohoia anō e ia ētahi rangatira māia ki ngā pā taiepa katoa o Hūrā.
14 Depois disso, Manassés construiu uma muralha muito alta em volta da Cidade de Davi . A muralha começava no vale que ficava a oeste da fonte de Giom, continuava na direção norte até o Portão do Peixe e passava ao redor da parte da cidade chamada Ofel. Manassés também colocou chefes militares no comando de todas as cidades de Judá que eram protegidas por muralhas.
15 I whakakāhoretia anō e ia ngā atua kē, me te whakapakoko i roto i te whare o Ihowā, me ngā āta katoa i hangā e ia ki te maunga o te whare o Ihowā ki Hiruhārama; ākiritia atu ana e ia ki waho o te pā.
15 Ele tirou do Templo as imagens dos deuses pagãos e o ídolo que havia colocado lá, derrubou os altares que havia mandado construir no monte onde ficava o Templo e em outros lugares de Jerusalém e os jogou fora da cidade.
16 I hangā anō e ia te āta a Ihowā; patua iho e ia ki runga he patunga mō te pai, ā, mō te whakawhetai, i kī atu anō ki a Hūrā kia mahi ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira.
16 Consertou o altar do Senhor , ofereceu nele ofertas de paz e ofertas de gratidão e ordenou ao povo de Judá que adorasse o Senhor , o Deus de Israel.
17 I patu whakahere anō ia te iwi i runga i ngā wāhi tiketike; otiia ki a Ihowā, ki tō rātou Atua anake.
17 O povo continuou a oferecer sacrifícios nos altares pagãos, mas os oferecia somente ao Senhor , seu Deus.
18 Nā, ko ērā atu meatanga a Mānahi, me tāna īnoi ki tōna Atua, me ngā kōrero a ngā matakite i kōrero nei ki a ia i runga i te ingoa o Ihowā, o te Atua o Īharaira, nanā, kei ngā pukapuka o ngā mahi a ngā kīngi o Īharaira.
18 Todas as outras coisas que Manassés fez, a sua oração a Deus e as mensagens dos profetas que falaram com ele em nome do Senhor , o Deus de Israel, tudo isso está escrito na História dos Reis de Israel .
19 Nā, ko tāna īnoi, me tō te Atua tahuritanga ki a ia, me tōna hara katoa, me tōna hē, me ngā wāhi i hangā ai e ia ngā wāhi tiketike, i whakatūria ai e ia ngā Aherimi, me ngā whakapakoko i te mea kīanō ia i whakaiti i a ia, nanā, kei te tuhituhi i roto i ngā kōrero a Hohai.
19 A oração de Manassés, a resposta de Deus e todos os pecados que Manassés cometeu antes de se arrepender, isto é, a adoração de ídolos, os lugares pagãos de adoração que construiu, os postes da deusa Aserá e as imagens que mandou fazer, tudo isso está escrito na História dos Profetas .
20 Heoi, kua moe a Mānahi ki ōna mātua, ā, tanumia iho ki tōna whare, ā, ko tāna tama, ko Amono, te kīngi i muri i a ia.
20 Manassés morreu e foi sepultado no jardim do palácio, e o seu filho Amom ficou no lugar dele como rei.
21 E rua tekau mā rua ngā tau o Amono i tōna kīngitanga, ā, e rua ngā tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama.
21 Amom tinha vinte e dois anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou dois anos em Jerusalém.
22 Ā, he kino tāna mahi ki tā Ihowā titiro, i rite ki tā tōna pāpā, ki tā Mānahi i mea ai. I patu whakahere hoki a Amono ki ngā whakapakoko katoa i hangā e tōna pāpā, e Mānahi, ā, mahi ana ki a rātou.
22 Como Manassés, o seu pai, Amom pecou contra Deus, o Senhor . Ofereceu sacrifícios a todos os ídolos que o seu pai havia feito e os adorou.
23 Kīhai hoki i whakaiti i a ia ki te aroaro o Ihowā, kīhai i pērā me tōna pāpā, me Mānahi i whakaiti nei; heoi nui noa atu te hē o taua Amono nei.
23 Mas ele não se arrependeu, como o seu pai. Pelo contrário, Amom continuou pecando cada vez mais.
24 Nā, kua whakatupuria he hē mōna e āna tāngata; patua iho ia ki roto ki tōna ake whare.
24 Os oficiais de Amom fizeram uma revolta contra ele e o mataram no palácio.
25 Otiia, i patua e te iwi o te whenua ngā tāngata katoa i whakatupuria ai te hē mō Kīngi Amono; ā, ka meinga e te iwi o te whenua tāna tama, a Hōhia, hei kīngi i muri i a ia.
25 Porém o povo de Judá matou todos os que haviam feito a revolta contra Amom e pôs o seu filho Josias no lugar dele como rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.