2 Crônicas 31
mri2012 (MRI2012) vs NVI
1 Nā, i te otinga o tēnei katoa, ka haere atu a Īharaira katoa i reira ki ngā pā o Hūrā, ā, pākarua rikirikitia ana e rātou ngā pou karakiatanga, tuaina ana ngā Aherimi, whakahoroa ana ngā wāhi tiketike me ngā āta puta noa i Hūrā, i Pineamine, i Ēparaima, i Mānahi ā poto noa. Nā, hoki ana ngā tama katoa a Īharaira ki tōna kāinga, ki tōna kāinga, ki ō rātou pā.
1 Quando a festa acabou, os israelitas saíram pelas cidades de Judá e despedaçaram as pedras sagradas e derrubaram os postes sagrados. Eles destruíram os altares idólatras em todo o Judá e Benjamim, e em Efraim e Manassés. Depois de destruírem tudo, voltaram para as suas cidades, cada um para a sua propriedade.
2 I whakaritea anō e Hetekia ngā wehenga o ngā tohunga rātou ko ngā Rīwaiti, arā ō rātou wehenga, mō te mahi a tēnei, a tēnei, ko ngā tohunga rātou ko ngā Rīwaiti ki ngā tahunga tinana, ki ngā whakahere mō te pai, hei minita, hei whakawhetai, hei whakamoemiti i ngā kūwaha o ngā nohoanga o Ihowā.
2 Ezequias designou os sacerdotes e os levitas por turnos, cada um de acordo com os seus deveres, para apresentarem holocaustos e sacrifícios de comunhão, ministrarem, darem graças e cantarem louvores junto às portas da habitação do Senhor.
3 I whakaritea anō e ia tā te kīngi wāhi i roto i ōna taonga mō ngā tahunga tinana, arā mō ngā tahunga tinana o te ata, o te ahiahi, mō ngā tahunga tinana mō ngā hāpati, mō ngā kōwhititanga marama, ā, mō ngā hākari i whakaritea; mō ngā mea i tuhituhia ki te Ture a Ihowā.
3 O rei contribuía com seus próprios bens para os holocaustos da manhã e da tarde e para os holocaustos dos sábados, das Luas Novas e das festas fixas, conforme o que está escrito na Lei do Senhor.
4 I mea anō ia ki te iwi, ki ngā tāngata o Hiruhārama, kia hōmai te wāhi mā ngā tohunga rātou ko ngā Rīwaiti, kia tuku ai rātou i a rātou ki te Ture a Ihowā.
4 Ele ordenou ao povo de Jerusalém que desse aos sacerdotes e aos levitas a porção que lhes era devida a fim de que pudessem dedicar-se à Lei do Senhor.
5 Puaki kau te kupu, ka kawea nuitia mai e ngā tama a Īharaira ngā mātāmua o te wīti, o te wāina, o te hinu, o te honi, o ngā hua katoa o te māra; tōna nui hoki o te whakatekau o ngā mea katoa i kawea mai e rātou.
5 Assim que se divulgou essa ordem, os israelitas deram com generosidade o melhor do trigo, do vinho, do óleo, do mel e de tudo o que os campos produziam. Trouxeram o dízimo de tudo. Era uma grande quantidade.
6 Nā, ko ngā tama a Īharaira rāua ko Hūrā e noho ana i ngā pā o Hūrā, i kawea mai e rātou te whakatekau o ngā kau, o ngā hipi, me te whakatekau o ngā mea tapu i whakatapua nei mā Ihowā, mā tō rātou Atua, whakatakotoria ana e rātou tēnei pūranga, tēnei pūranga.
6 Os habitantes de Israel e de Judá que viviam nas cidades de Judá também levaram o dízimo de todos os seus rebanhos e das coisas sagradas dedicadas ao Senhor, o seu Deus, ajuntando-os em muitas pilhas.
7 Nō te toru o ngā marama i tīmata ai tā rātou whakatū i ngā pūranga, nō te whitu o ngā mārama i oti ai.
7 Começaram a fazer isso no terceiro mês e terminaram no sétimo.
8 Nā, nō te taenga mai o Hetekia rātou ko ngā rangatira ka kite i ngā pūranga, whakapai ana rātou i a Ihowā, i tāna iwi hoki, i a Īharaira.
8 Quando Ezequias e os seus oficiais chegaram e viram as pilhas de ofertas, louvaram o Senhor e abençoaram Israel, o seu povo.
9 Kātahi ka uia ngā tohunga me ngā Rīwaiti e Hetekia mō ngā pūranga.
9 Ezequias perguntou aos sacerdotes e aos levitas sobre essas ofertas;
10 Nā, ka kōrero a Atāria te tino tohunga, nō te whare o Hāroko, ki a ia ka mea, “Nō te tīmatanga o tā rātou kawe mai i ngā whakahere ki te whare o Ihowā, ka kai mātou, ka mākona, nui atu hoki te toenga; e manaakitia ana hoki tāna iwi e Ihowā. Nā, ko te toenga, ko tēnei haupū nui nei.”
10 o sumo sacerdote Azarias, da família de Zadoque, respondeu: "Desde que o povo começou a trazer suas contribuições ao templo do Senhor, temos tido o suficiente para comer e ainda tem sobrado muito, pois o Senhor tem abençoado o seu povo, e esta é a grande quantidade que sobra".
11 Kātahi a Hetekia ka kī kia whakapaia ētahi rūma ki te whare o Ihowā. Nā, ka whakapaia,
11 Ezequias ordenou que preparassem despensas no templo do Senhor, e assim foi feito.
12 ā, kawea ana e rātou ki roto ngā whakahere, ngā whakatekau, ngā mea i whakatapua; pono tonu tā rātou. Ko te kaitiaki o aua mea, ko Konania Rīwaiti; ko tōna tuarua, ko tōna teina, ko Himei,
12 Então recolheram fielmente as contribuições, os dízimos e os presentes dedicados. O levita Conanias foi encarregado dessas coisas, e seu irmão Simei era o seu auxiliar.
13 ko Tehiere hoki, ko Atatia, ko Nahata, ko Atahere, ko Terimoto, ko Iotāpara, ko Eriere, ko Ihimakia, ko Mahata, ko Penaia hei kaitirotiro, i raro anō i a Konania rāua ko tōna teina ko Himei, he mea whakarite nā Kīngi Hetekia rāua ko Atāria rangatira o te whare o te Atua.
13 Jeiel, Azazias, Naate, Asael, Jeremote, Jozabade, Eliel, Ismaquias, Maate e Benaia eram supervisores, subordinados a Conanias e ao seu irmão Simei, por nomeação do rei Ezequias e de Azarias, o oficial encarregado do templo de Deus.
14 Nā, ko Kore tama a Imina Rīwaiti kaitiaki ki te kūwaha ki te rāwhiti, hei kaitiaki mō ngā mea hōmai noa ki te Atua, hei tuwha i ngā whakahere, o Ihowā, i ngā mea tapu rawa.
14 Coré, filho do levita Imna, guarda da porta leste, foi encarregado das ofertas voluntárias feitas a Deus, distribuindo as contribuições dedicadas ao Senhor e as ofertas consagradas.
15 Nā, i raro i a ia ko Erene, ko Miniamini, ko Hehua, ko Hemaia, ko Amaria, ko Hekania, i ngā pā o ngā tohunga, ki tā rātou mahi tūturu, hei tuwha mā ō rātou tuākana, tēina, mā ngā wehenga, mā te rahi, mā te iti;
15 Sob o comando dele estavam Éden, Miniamim, Jesua, Semaías, Amarias e Secanias, que, nas cidades dos sacerdotes, com toda a fidelidade distribuíam ofertas aos seus colegas sacerdotes de acordo com seus turnos, tanto aos idosos quanto aos jovens.
16 hāunga ērā i te whakapapa, ngā tāne e toru nei, maha atu rānei ngā tau, mā te hunga katoa e tomo ana ki te whare o Ihowā, te mea mō tēnei rā, mō tēnei rā, mō tā rātou mahi, i a rātou e mahi ana, arā i a rātou i wehea rā hei tiaki.
16 Eles as distribuíram aos homens e aos meninos de três anos para cima, cujos nomes estavam nos registros genealógicos, também a todos os que entravam no templo do Senhor para realizar suas várias tarefas diárias, de acordo com suas responsabilidades e seus turnos.
17 Mā ngā tohunga anō i te whakapapa, mā ngā whare o ō rātou mātua rātou ko ngā Rīwaiti, mā te hunga e rua tekau, maha atu rānei ngā tau, i a rātou i wehea rā hei tiaki;
17 Os registros genealógicos dos sacerdotes eram feitos segundo suas famílias, o dos levitas de vinte anos para cima, de acordo com suas responsabilidades e seus turnos.
18 mā ā rātou kōhungahunga katoa anō i te whakapapa, mā ā rātou wāhine, mā ā rātou tama, mā ā rātou tamāhine, i te whakaminenga katoa; i runga hoki i te tapu tā rātou whakatapunga i a rātou ki tā rātou mahi tūturu.
18 O registro incluía todos os filhos pequenos, as mulheres, e os filhos e filhas de todo o grupo, pois os sacerdotes e os levitas haviam sido fiéis em se consagrarem.
19 Mā ngā tama anō a Ārona, mā ngā tohunga i ngā māra i waho ake o ō rātou pā; kei tēnei pā, kei tēnei pā ētahi tāngata, he mea whakahua ō rātou ingoa, hei tuwha mā ngā tāne katoa i roto i ngā tohunga, mā te hunga katoa anō i roto i ngā Rīwaiti kua oti te whakapapa.
19 Entre os sacerdotes, descendentes de Arão, que viviam nas terras de pastagem ao redor de suas cidades, foram nomeados alguns deles, de cidade em cidade, para distribuírem as ofertas a todos os sacerdotes e a todos os que estavam registrados nas genealogias dos levitas.
20 Ko tā Hetekia mahi tēnei puta noa i a Hūrā; mahia ana e ia te pai, te tika, me te pono i te aroaro o Ihowā, o tōna Atua.
20 Foi isso que Ezequias fez em todo o reino de Judá. Ele fez o que era bom e certo, e em tudo foi fiel diante do Senhor, do seu Deus.
21 I ngā meatanga katoa, i a ia ka anga nei ki ngā mahi o te whare o te Atua, ki te ture, ki ngā whakahau, ā, ka rapu i tōna Atua, i whakapaua tōna ngākau ki te mahi, ā, oti pai tāna.
21 Em tudo o que ele empreendeu no serviço do templo de Deus e na obediência à lei e aos mandamentos, ele buscou o seu Deus e trabalhou de todo o coração; e por isso prosperou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.