2 Crônicas 18

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Heoi, nui atu ngā taonga me te korōria o Iehohāpata; ā, i piri anō rāua ko Āhapa i te ara pākūwhā.
1 Quando Josafá ficou muito rico e famoso, ele se tornou aliado do rei Acabe, de Israel, por laços de casamento .
2 Nā, i te mutunga o ētahi tau ka haere atu ia ki a Āhapa, ki Hamaria. Ā, he tini ngā hipi me ngā kau i patua e Āhapa mā rātou ko ōna hoa. Nā, kei te kukume ia i a ia kia haere tahi rāua ki Rāmoto Kireara.
2 Depois de alguns anos, ele foi até a cidade de Samaria visitar Acabe. Em honra de Josafá e dos que haviam ido com ele, o rei Acabe deu um banquete, para o qual mandou matar muitos touros e muitas ovelhas. E procurou convencer Josafá a ir com ele atacar a cidade de Ramote-Gileade.
3 Ā, ka mea a Āhapa kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata kīngi o Hūrā, “Kia haere tāua ki Rāmoto Kireara?”
3 Ele perguntou a Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados. Iremos lutar junto com você.
4 Ā, ka mea a Iehohāpata ki te kīngi o Īharaira, “Tēnā, rapua āianei tētahi kupu i a Ihowā.”
4 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .
5 Nā, ka huihuia ngā poropiti e te kīngi o Īharaira, e whā rau tāngata. Nā, ka mea ia ki a rātou, “Me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kauaka rānei ahau e haere?”
5 Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram quatrocentos, e perguntou: — Devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois o
6 Nā, ka mea a Iehohāpata, “Kāhore rānei i konei tētahi atu, he poropiti nā Ihowā, hei rapunga atu mā tātou?”
6 Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o
7 Anō rā ko te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, “Tēnei anō tētahi tangata, hei rapunga atu mā tātou i tā Ihowā; otiia e kino ana ahau ki a ia; nō te mea kāhore āna poropiti pai mōku; he kino kau tāna i ngā rā katoa; ko Mikaia tērā, ko te tama a Imirā.”
7 Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.
8 Kātahi te kīngi o Īharaira ka karanga ki tētahi o ngā rangatira, ka mea, “Kia hohoro mai a Mikaia tama a Imirā.”
8 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
9 Nā, i runga te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata kīngi o Hūrā i tōna torōna, i tōna torōna e noho ana, oti rawa ō rāua kākahu te kākahu, ā, noho ana rāua i te wāhi tuwhera, i te kūwaha o te kēti o Hamaria, me te poropiti anō ngā poropiti katoa i tō rāua aroaro.
9 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto do portão de entrada de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.
10 Nā, kua oti i a Terekia tama a Kenāna ētahi haona rino te hanga māna. Ko tāna kupu anō tēnei, “Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Ka tukia ngā Hīriani e koe ki ēnei ā poto noa.’ ”
10 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o
11 Me ngā poropiti katoa, pērā tonu tā rātou poropiti, i mea rātou, “Haere ki Rāmoto Kireara, kia taea hoki tāu; kua hōmai hoki e Ihowā ki te ringa o te kīngi.”
11 E todos os outros profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O
12 Ā, i kōrero te karere i haere nei ki te tiki i a Mikaia, i mea ki a ia, “Nanā, ko ngā kupu a ngā poropiti ki te kīngi, kotahi tonu te māngai mō te pai. Nā, kia rite tāu kupu ki tā tētahi o rātou, kia pai āu kōrero.”
12 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
13 Nā, ka mea a Mikaia, “E ora ana a Ihowā, inā, ko tā tōku Atua e kōrero mai ai ki ahau, ko tāku tēnā e kōrero ai.”
13 Porém Micaías respondeu: — Juro pelo
14 Ā, nō tōna taenga ki te kīngi, ka mea te kīngi ki a ia, “E Mikaia, me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kaua rānei?”
14 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataquem, pois vencerão. Deus lhes dará a vitória…
15 Nā, ka mea te kīngi ki a ia, “Kia hia ianei āku whakaoati i a koe kia kāti āu e kōrero mai ai ki ahau i runga i te ingoa o Ihowā, ko te mea pono anake.”
15 Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do
16 Kātahi tērā ka kī, “I kite ahau i a Īharaira katoa e marara noa ana i runga i ngā maunga, koia anō kei ngā hipi kāhore nei ō rātou kaitiaki; ā, i mea a Ihowā, ‘Kāhore o ēnei ariki; kia hoki mārie rātou ki tōna whare, ki tōna whare.’ ”
16 Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o
17 Nā, ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, “Kāhore ianei ahau i kī atu ki a koe, E kore e pai tāna poropiti mōku; engari he kino?”
17 Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
18 Nā, ka mea tērā, “Mō reira whakarongo ki te kupu a Ihowā: I kite ahau i a Ihowā e noho ana i runga i tōna torōna, i te mano katoa anō o te rangi e tū ana i tōna matau, i tōna mauī.
18 Micaías continuou: — Agora escutem o que o
19 Nā, ka mea a Ihowā, ‘Ko wai hei whakapati i a Āhapa kīngi o Īharaira kia haere ai, kia hinga ai ki Rāmoto Kireara?’
19 Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,
20 Nā, ko te putanga o tētahi wairua, tū ana i te aroaro o Ihowā, ka mea, ‘Māku ia e whakapati.’
20 até que um espírito chegou perto do Senhor Deus e disse: “Eu enganarei Acabe.” O Senhor perguntou: “Como?”
21 “Anō rā ko tērā, ‘Me haere atu ahau, ā, hei wairua teka ahau i roto i ngā māngai o āna poropiti katoa.’
21 E o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então o Senhor ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”
22 “Nā, tēnā, kua hoatu ināianei e Ihowā he wairua teka ki te māngai o ēnei poropiti āu, kua kino anō tā Ihowā kōrero mōu.”
22 E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que o
23 Kātahi ka whakatata a Terekia tama a Kenāna, ka patu i te pāpāringa o Mikaia, ka mea, “I nā hea te haerenga atu o te Wairua o Ihowā i ahau ki a koe, kōrero ai?”
23 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do
24 Anō rā ko Mikaia, “Tērā koe e kite i te rā e haere ai koe ki tētahi rūma i roto rawa piri ai.”
24 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
25 Kātahi te kīngi o Īharaira ka mea, “Kawea atu a Mikaia, whakahokia ki a Amono rangatira o te pā, ki a Ioaha hoki tama a te kīngi;
25 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.
26 kī atu hoki, ‘Ko te kupu tēnei a te kīngi: Hoatu tēnei ki te whare herehere, whāngaia hoki ki te taro o te tangihanga, ki te wai o te tangihanga, kia hoki mai rā anō ahau i runga i te rangimārie.’ ”
26 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
27 Anō rā ko Mikaia, “Ki te tūpono koe te hoki mai i runga i te rangimārie, heoi he teka nāku i whakapuaki tā Ihowā kōrero.” I mea anō ia, “Whakarongo mai, e ngā iwi katoa.”
27 Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
28 Heoi, haere ana te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata, kīngi o Hūrā ki runga ki Rāmoto Kireara.
28 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.
29 Nā, ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, “Me whakaputa kē tōku āhua, ka haere ki te whawhai; ko koe ia kākahuria ōu kākahu.” Heoi, whakaputa kē ana te kīngi o Īharaira i tōna āhua, ā, haere ana rāua ki te whawhai.
29 Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. O rei de Israel se disfarçou, e eles entraram na batalha.
30 Kua oti anō āna rangatira hāriata te whakahau e te kīngi o Hīria; i mea ia, “Kaua e whawhai ki te iti, ki te rahi; engari ki te kīngi anake o Īharaira.”
30 O rei da Síria havia mandado que os capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.
31 Nā, i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata i a Iehohāpata, ka mea rātou, “Ko te kīngi o Īharaira tēnei.” Nā, kua mui ki a ia ki te whawhai. Otiia ko te karangatanga o Iehohāpata, ā, ka āwhinatia ia e Ihowā; ā, nā te Atua rātou i mea kia whakarere i a ia.
31 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou, e o Senhor Deus o socorreu, fazendo com que os sírios se desviassem dele.
32 Nā, i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata ehara i te kīngi o Īharaira, hoki ana rātou i te whai i a ia.
32 Quando eles viram que aquele não era o rei de Israel, pararam de atacá-lo.
33 Nā, ka kūmea te kōpere e tētahi tangata, he mea noa iho, tū tonu te kīngi o Īharaira i waenga pū o te hononga iho o te pukupuku. Nā reira tērā i mea ai ki te kaiarataki o tana hāriata, “Tahuri tōu ringa; kawea atu ahau i roto i te ope; kua tū hoki ahau.”
33 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que, por acaso, atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
34 Nā, ka rahi haere te whawhai i taua rā; ā, i whakamanawanui te kīngi o Īharaira, i tū atu ki ngā Hīriani i runga i tōna hāriata, ā ahiahi noa. Ā, i te rerenga o te rā; ka mate.
34 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, o rei Acabe segurou-se de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios, até a tarde; ao pôr do sol, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.