2 Crônicas 18

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Heoi, nui atu ngā taonga me te korōria o Iehohāpata; ā, i piri anō rāua ko Āhapa i te ara pākūwhā.
1 Tinha, pois, Jeosafá riquezas e glória em abundância, e aparentou-se com Acabe.
2 Nā, i te mutunga o ētahi tau ka haere atu ia ki a Āhapa, ki Hamaria. Ā, he tini ngā hipi me ngā kau i patua e Āhapa mā rātou ko ōna hoa. Nā, kei te kukume ia i a ia kia haere tahi rāua ki Rāmoto Kireara.
2 Ao cabo de alguns anos foi ter com Acabe em Samária. E Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para ele e para o povo que o acompanhava; e o persuadiu a subir com ele a Ramote-Gileade.
3 Ā, ka mea a Āhapa kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata kīngi o Hūrā, “Kia haere tāua ki Rāmoto Kireara?”
3 Perguntou Acabe, rei de Israel, a Jeosafá, rei de Judá: Irás tu comigo a Ramote-Gileade? E respondeu-lhe Jeosafá: Como tu és sou eu, e o meu povo como o teu povo; seremos contigo na guerra.
4 Ā, ka mea a Iehohāpata ki te kīngi o Īharaira, “Tēnā, rapua āianei tētahi kupu i a Ihowā.”
4 Disse mais Jeosafá ao rei de Israel: Consulta hoje a palavra do Senhor.
5 Nā, ka huihuia ngā poropiti e te kīngi o Īharaira, e whā rau tāngata. Nā, ka mea ia ki a rātou, “Me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kauaka rānei ahau e haere?”
5 Então o rei de Israel ajuntou os profetas, quatrocentos homens, e lhes perguntou: Iremos à peleja contra Ramote-Gileade, ou deixarei de ir? Responderam eles: Sobe, porque Deus a entregará nas mãos do rei.
6 Nā, ka mea a Iehohāpata, “Kāhore rānei i konei tētahi atu, he poropiti nā Ihowā, hei rapunga atu mā tātou?”
6 Disse, porém, Jeosafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Anō rā ko te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, “Tēnei anō tētahi tangata, hei rapunga atu mā tātou i tā Ihowā; otiia e kino ana ahau ki a ia; nō te mea kāhore āna poropiti pai mōku; he kino kau tāna i ngā rā katoa; ko Mikaia tērā, ko te tama a Imirā.”
7 Ao que o rei de Israel respondeu a Jeosafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor; eu, porém, o odeio, porque nunca profetiza o bem a meu respeito, mas sempre o mal; é Micaías, filho de Inlá. Mas Jeosafá disse: Não fale o rei assim.
8 Kātahi te kīngi o Īharaira ka karanga ki tētahi o ngā rangatira, ka mea, “Kia hohoro mai a Mikaia tama a Imirā.”
8 Então o rei de Israel chamou um eunuco, e disse: Traze aqui depressa Micaías, filho de Inlá.
9 Nā, i runga te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata kīngi o Hūrā i tōna torōna, i tōna torōna e noho ana, oti rawa ō rāua kākahu te kākahu, ā, noho ana rāua i te wāhi tuwhera, i te kūwaha o te kēti o Hamaria, me te poropiti anō ngā poropiti katoa i tō rāua aroaro.
9 Ora, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, vestidos de seus trajes reais, estavam assentados cada um no seu trono, na praça à entrada da porta de Samária; e todos os profetas profetizavam diante deles.
10 Nā, kua oti i a Terekia tama a Kenāna ētahi haona rino te hanga māna. Ko tāna kupu anō tēnei, “Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Ka tukia ngā Hīriani e koe ki ēnei ā poto noa.’ ”
10 E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás os sírios, até que sejam consumidos.
11 Me ngā poropiti katoa, pērā tonu tā rātou poropiti, i mea rātou, “Haere ki Rāmoto Kireara, kia taea hoki tāu; kua hōmai hoki e Ihowā ki te ringa o te kīngi.”
11 E todos os profetas profetizavam o mesmo, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade, e serás bem sucedido, pois o Senhor a entregará nas mãos do rei.
12 Ā, i kōrero te karere i haere nei ki te tiki i a Mikaia, i mea ki a ia, “Nanā, ko ngā kupu a ngā poropiti ki te kīngi, kotahi tonu te māngai mō te pai. Nā, kia rite tāu kupu ki tā tētahi o rātou, kia pai āu kōrero.”
12 O mensageiro que fora chamar Micaías lhe falou, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, são favoráveis ao rei: seja, pois, também a tua palavra como a de um deles, e fala o que é bom.
13 Nā, ka mea a Mikaia, “E ora ana a Ihowā, inā, ko tā tōku Atua e kōrero mai ai ki ahau, ko tāku tēnā e kōrero ai.”
13 Micaías, porém, disse: Vive o Senhor, que o que meu Deus me disser, isso falarei.
14 Ā, nō tōna taenga ki te kīngi, ka mea te kīngi ki a ia, “E Mikaia, me haere rānei mātou ki Rāmoto Kireara ki te whawhai, kaua rānei?”
14 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe disse: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja, ou deixarei de ir? Respondeu ele: Subi, e sereis bem sucedidos; e eles serão entregues nas vossas mãos.
15 Nā, ka mea te kīngi ki a ia, “Kia hia ianei āku whakaoati i a koe kia kāti āu e kōrero mai ai ki ahau i runga i te ingoa o Ihowā, ko te mea pono anake.”
15 Mas o rei lhe disse: Quantas vezes hei de conjurar-te que não me fales senão a verdade em nome do Senhor?
16 Kātahi tērā ka kī, “I kite ahau i a Īharaira katoa e marara noa ana i runga i ngā maunga, koia anō kei ngā hipi kāhore nei ō rātou kaitiaki; ā, i mea a Ihowā, ‘Kāhore o ēnei ariki; kia hoki mārie rātou ki tōna whare, ki tōna whare.’ ”
16 Respondeu ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne em paz cada um para sua casa.
17 Nā, ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, “Kāhore ianei ahau i kī atu ki a koe, E kore e pai tāna poropiti mōku; engari he kino?”
17 Então o rei de Israel disse a Jeosafá: Não te disse eu que ele não profetizaria a respeito de mim o bem, porém o mal?
18 Nā, ka mea tērā, “Mō reira whakarongo ki te kupu a Ihowā: I kite ahau i a Ihowā e noho ana i runga i tōna torōna, i te mano katoa anō o te rangi e tū ana i tōna matau, i tōna mauī.
18 Prosseguiu Micaías: Ouvi, pois, a palavra do Senhor! Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército celestial em pé à sua direita e à sua esquerda.
19 Nā, ka mea a Ihowā, ‘Ko wai hei whakapati i a Āhapa kīngi o Īharaira kia haere ai, kia hinga ai ki Rāmoto Kireara?’
19 E o Senhor perguntou: Quem induzirá Acabe, rei de Israel, a subir, para que caia em Ramote-Gileade? E um respondia de um modo, e outro de outro.
20 Nā, ko te putanga o tētahi wairua, tū ana i te aroaro o Ihowā, ka mea, ‘Māku ia e whakapati.’
20 Então saiu um espírito, apresentou-se diante do Senhor, e disse: Eu o induzirei. Perguntou-lhe o Senhor: De que modo?
21 “Anō rā ko tērā, ‘Me haere atu ahau, ā, hei wairua teka ahau i roto i ngā māngai o āna poropiti katoa.’
21 E ele disse: Eu sairei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Ao que disse o Senhor. Tu o induzirás, e prevalecerás; sai, e faze assim.
22 “Nā, tēnā, kua hoatu ināianei e Ihowā he wairua teka ki te māngai o ēnei poropiti āu, kua kino anō tā Ihowā kōrero mōu.”
22 Agora, pois, eis que o Senhor pôs um espírito mentiroso na boca destes teus profetas; o Senhor é quem falou o mal a respeito de ti.
23 Kātahi ka whakatata a Terekia tama a Kenāna, ka patu i te pāpāringa o Mikaia, ka mea, “I nā hea te haerenga atu o te Wairua o Ihowā i ahau ki a koe, kōrero ai?”
23 Então Zedequias, filho de Quenaaná, chegando-se, feriu a Micaías na face e disse: Por que caminho passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
24 Anō rā ko Mikaia, “Tērā koe e kite i te rā e haere ai koe ki tētahi rūma i roto rawa piri ai.”
24 Respondeu Micaías: Eis que tu o verás naquele dia, quando entrares numa câmara interior para te esconderes.
25 Kātahi te kīngi o Īharaira ka mea, “Kawea atu a Mikaia, whakahokia ki a Amono rangatira o te pā, ki a Ioaha hoki tama a te kīngi;
25 Então disse o rei de Israel: Tomai Micaías, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade, e a Joás, filho do rei,
26 kī atu hoki, ‘Ko te kupu tēnei a te kīngi: Hoatu tēnei ki te whare herehere, whāngaia hoki ki te taro o te tangihanga, ki te wai o te tangihanga, kia hoki mai rā anō ahau i runga i te rangimārie.’ ”
26 dizendo-lhes: Assim diz o rei: Metei este homem no cárcere, e sustentai-o a pão e água até que eu volte em paz.
27 Anō rā ko Mikaia, “Ki te tūpono koe te hoki mai i runga i te rangimārie, heoi he teka nāku i whakapuaki tā Ihowā kōrero.” I mea anō ia, “Whakarongo mai, e ngā iwi katoa.”
27 Mas disse Micaías: se tu voltares em paz, o Senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!
28 Heoi, haere ana te kīngi o Īharaira rāua ko Iehohāpata, kīngi o Hūrā ki runga ki Rāmoto Kireara.
28 Subiram, pois, o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
29 Nā, ka mea te kīngi o Īharaira ki a Iehohāpata, “Me whakaputa kē tōku āhua, ka haere ki te whawhai; ko koe ia kākahuria ōu kākahu.” Heoi, whakaputa kē ana te kīngi o Īharaira i tōna āhua, ā, haere ana rāua ki te whawhai.
29 E disse o rei de Israel a Jeosafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na peleja; tu, porém, veste os teus trajes reais. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e eles entraram na peleja.
30 Kua oti anō āna rangatira hāriata te whakahau e te kīngi o Hīria; i mea ia, “Kaua e whawhai ki te iti, ki te rahi; engari ki te kīngi anake o Īharaira.”
30 Ora, o rei da Síria dera ordens aos capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, senão só contra o rei de Israel.
31 Nā, i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata i a Iehohāpata, ka mea rātou, “Ko te kīngi o Īharaira tēnei.” Nā, kua mui ki a ia ki te whawhai. Otiia ko te karangatanga o Iehohāpata, ā, ka āwhinatia ia e Ihowā; ā, nā te Atua rātou i mea kia whakarere i a ia.
31 Pelo que os capitães dos carros, quando viram a Jeosafá, disseram: Este é o rei de Israel. Viraram-se, pois, para pelejar contra ele; mas Jeosafá clamou, e o Senhor o socorreu, e os desviou dele.
32 Nā, i te kitenga o ngā rangatira o ngā hāriata ehara i te kīngi o Īharaira, hoki ana rātou i te whai i a ia.
32 Pois vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
33 Nā, ka kūmea te kōpere e tētahi tangata, he mea noa iho, tū tonu te kīngi o Īharaira i waenga pū o te hononga iho o te pukupuku. Nā reira tērā i mea ai ki te kaiarataki o tana hāriata, “Tahuri tōu ringa; kawea atu ahau i roto i te ope; kua tū hoki ahau.”
33 Então um homem entesou e seu arco e, atirando a esmo, feriu o rei de Israel por entre a couraça e a armadura abdominal. Pelo que ele disse ao carreteiro: Dá volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
34 Nā, ka rahi haere te whawhai i taua rā; ā, i whakamanawanui te kīngi o Īharaira, i tū atu ki ngā Hīriani i runga i tōna hāriata, ā ahiahi noa. Ā, i te rerenga o te rā; ka mate.
34 E a peleja tornou-se renhida naquele dia; contudo o rei de Israel foi sustentado no carro contra os sírios até a tarde; porém ao pôr do sol morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.