1 Samuel 4
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Nā, puta mai ana te kupu a Hamuera ki a Īharaira katoa.
1 A palavra de Samuel foi dirigida a todo o Israel. Israel saiu ao encontro dos filisteus para combatê-los. Acamparam junto de Eben-Ezer, enquanto os filisteus acampavam em Afec.
2 Nā, ka whakaritea e ngā Pirihitini ā rātou ngohi hei whawhai ki a Īharaira; ā, ka hōrapa haere te whawhai, nā, ka patua a Īharaira e ngā Pirihitini; e whā mano tāngata o te ope i patua ki te pārae.
2 Os inimigos puseram-se em linha de batalha diante de Israel e começou o combate. Israel voltou as costas aos filisteus, e foram mortos naquele combate cerca de quatro mil homens.
3 Ā, nō te taenga o ngā tāngata ki te puni, ka mea ngā kaumātua o Īharaira, “He aha tātou i patua ai e Ihowā ināianei i te aroaro o ngā Pirihitini? Me tiki atu ki a tātou te āka o te kawenata a Ihowā i Hiro, kia tae mai ki roto i a tātou, hei whakaora i a tātou i te ringa o ō tātou hoariri.”
3 O povo voltou ao acampamento e os anciãos de Israel disseram: Por que nos deixou o Senhor sermos batidos hoje pelos filisteus? Vamos a Silo e tomemos a arca da aliança do Senhor, para que ela esteja no meio de nós e nos livre da mão de nossos inimigos.
4 Heoi, ka tonoa e te iwi ki Hiro, ā, ka mauria mai i reira te āka o te kawenata a Ihowā o ngā mano e noho nei i runga i ngā kerupima; i reira anō ngā tama tokorua a Eri, a Hōponi rāua ko Pinehaha, i te āka o te kawenata a Ihowā.
4 O povo mandou, pois, buscar em Silo a arca da aliança do Senhor dos exércitos, que se senta sobre querubins. Os dois filhos de Heli, Ofni e Finéias, acompanhavam a arca da aliança de Deus.
5 Ā, i te taenga mai o te āka o te kawenata a Ihowā ki te puni, ka hāmama a Īharaira katoa, he nui te hāmama, ā, ngateri ana te whenua.
5 Quando a arca do Senhor entrou no acampamento, todo o Israel rompeu num grande clamor, que fez tremer a terra.
6 Ā, ka rongo ngā Pirihitini i te reo e hāmama ana, ka mea rātou, “He reo aha tēnei e nui nei te hāmama i te puni o ngā Hiperu?”
6 Os filisteus, ouvindo-o, disseram: Que significa esse grande clamor no acampamento dos hebreus? E souberam que a arca do Senhor tinha chegado ao acampamento.
7 Nā, ka wehi ngā Pirihitini; i mea hoki, “Kua tae te Atua ki roto i te puni.” Nā, ka mea rātou, “Auē te mate mō tātou! Kāhore hoki he mea pēnei me tēnei i mua ake nei.
7 Então tiveram medo e disseram: Deus chegou ao acampamento. Ai de nós! Até agora nunca se viu coisa semelhante!
8 Auē te mate mō tātou! Mā wai tātou e whakaora i roto i te ringa o ēnei atua nui? Ko ngā atua ēnei nāna ngā whakapānga mate katoa i patua ai ngā Īhipiana i te koraha.
8 Ai de nós! Quem nos salvará da mão destes deuses poderosos? São eles que feriram os egípcios com toda a sorte de pragas no deserto.
9 Kia māia, whakatāne i a koutou, e ngā Pirihitini, kei whakataurerekatia koutou e ngā Hiperu, kei pērātia me rātou i whakataurerekatia nā e koutou; nā, me whakatāne koutou, me whawhai.”
9 Coragem, ó filisteus! Portai-vos varonilmente, não suceda que sejais escravizados aos hebreus como eles o são a vós. Sede homens e combatei.
10 Nā, ka whawhai ngā Pirihitini, ā, patua ana a Īharaira, ā, rere ana ki tōna tēneti, ki tōna tēneti; he tino nui rawa te parekura; e toru tekau mano hoki o Īharaira i hinga, he hunga haere raro.
10 Começaram a luta e Israel foi derrotado, fugindo cada um para a sua tenda. Houve um espantoso massacre, tendo caído de Israel trinta mil homens de pé.
11 Nā, riro ana te āka a te Atua; i mate hoki a Hōponi rāua ko Pinehaha, ngā tama tokorua a Eri.
11 A arca de Deus foi tomada e os dois filhos de Heli, Ofni e Finéias, pereceram.
12 Nā, ka rere tētahi tangata o Pineamine i te ope, tae tonu atu ki Hiro i taua rā anō, he mea haehae ōna kākahu, he oneone hoki i runga i tōna mātenga.
12 Um homem da tribo de Benjamim, tendo escapado à batalha, fugiu naquele mesmo dia para Silo. Trazia a roupa toda rasgada e a cabeça coberta de pó.
13 Ā, nō tōna taenga, nā, e noho ana a Eri i runga i te nohoanga i te taha o te ara, e tūtei atu ana; he pāwera hoki nō tōna ngākau mō te āka a te Atua. Ā, ka tae taua tangata ki te pā, ka kōrero, nā, hāmama katoa ana te pā.
13 Chegou no momento em que Heli se encontrava sentado numa cadeira, à beira do caminho, inquieto e temeroso pela arca de Deus. Entrando aquele homem na cidade, espalhou-se por toda a parte a noticia, e de toda a cidade elevou-se um grande clamor.
14 Ā, ka rongo a Eri i te reo e hāmama ana, ka mea ia, “He reo aha tēnei e ngangau nei?”
14 Heli, ouvindo-o, perguntou: Que clamor é este? Nesse momento chegava o homem para dar-lhe a notícia.
15 Nā, e iwa tekau mā waru ngā tau o Eri; kua mārō hoki ōna kanohi, tē āhei ia te kite.
15 {Heli tinha noventa e oito anos; seus olhos estavam parados e já não viam.}
16 Nā, ka mea taua tangata ki a Eri, “Ko ahau tēnei i puta mai i roto i te ope, i rere tonu mai ināianei i te ope.”
16 O homem disse-lhe: Venho do campo de batalha, de onde escapei hoje mesmo. Que aconteceu, meu filho?
17 Nā, ka whakaatu a ia i kawea mai nei ngā kōrero, ka mea, “I rere a Īharaira i te aroaro o ngā Pirihitini, he nui hoki te parekura o te iwi; ā, ko āu tama tokorua, ko Hōponi, rāua ko Pinehaha, kua mate; kua riro anō hoki te āka a te Atua.”
17 Israel, respondeu o mensageiro, fugiu diante dos filisteus; o povo sofreu uma grande derrota. Teus dois filhos, Ofni e Finéias, morreram, e a arca de Deus foi tomada.
18 Ā, nō tāna whakahuatanga i te āka a te Atua, hinga ana tērā ki muri i runga i te nohoanga, ki te taha o te kūwaha, ā, whati iho tōna kakī, mate ake; he koroheke hoki ia, he taimaha. Nā, e whā tekau ngā tau i whakarite ai ia mō Īharaira.
18 Ao ouvi-lo mencionar a arca de Deus, Heli caiu de sua cadeira para trás, do lado da porta {do templo}, fraturou o crânio e morreu, pois era um homem velho e pesado. Tinha sido juiz em Israel durante quarenta anos.
19 Nā, e hapū ana tāna hunaonga, te wahine a Pinehaha, meāke whānau; ā, nō tōna rongonga i te kōrero o te āka a te Atua kua riro, o te matenga anō o tōna hungawai rāua ko tāna tahu, ka piko iho ia, ka whānau; i pā whakarere mai hoki te mamae ki a ia.
19 Sua nora, mulher de Finéias, estava grávida e próxima do parto. Tendo ouvido que a arca de Deus fora capturada, e que o seu sogro e seu marido tinham morrido, foi subitamente acometida pelas dores do parto e deu à luz.
20 Ā, i a ia e whakahemohemo ana, ka mea ngā wāhine e tū ana i tōna taha, “Kaua e wehi; he tāne hoki tēnei tamaiti āu.” Heoi, kāhore āna kupu i whakahoki ai, kīhai anō hoki i anga mai tōna ngākau.
20 E estando para expirar, disseram-lhe as mulheres que a cercavam: Não temas, pois nasceu-te um filho. Mas ela não respondeu, pois estava inconsciente.
21 Nā, huaina iho e ia te tama ko Ikaporo, i mea, “Kua heke te korōria o Īharaira,” nō te mea kua riro te āka a te Atua, mō tōna hungawai hoki rāua ko tāna tahu.
21 Chamou o filho Icabod, porque, disse a ela, dissipou-se a glória de Israel, já que foi tomada a arca de Deus, e morreram o meu sogro e o meu marido.
22 I mea anō ia, “Kua heke te korōria o Īharaira; kua riro nei hoki te āka a te Atua.”
22 Sim, disse ela, desapareceu a glória de Israel, foi tomada a arca de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.