1 Samuel 1

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nā, tērā tētahi tangata nō Ramataima Topimi, nō te whenua pukepuke o Ēparaima, ko Erekana tōna ingoa, he Ēparati, he tama nā Ierohama, tama a Erihu, tama a Tohu, tama a Tupu.
1 Havia um homem da tribo de Efraim, chamado Elcana, que vivia na cidade de Ramá, na região montanhosa de Efraim. Ele era filho de Jeroão, neto de Eliú, bisneto de Toú e trineto de Zufe.
2 Ā, tokorua āna wāhine; ko Hana te ingoa o tētahi, ko Penina te ingoa o tētahi; nā, he tamariki a Penina, kāhore ia he tamariki a Hana.
2 Elcana tinha duas mulheres, Ana e Penina. Penina tinha filhos, porém Ana não tinha.
3 Ā, haere atu ai tēnei tangata i ia tau, i ia tau, i tōna pā ki te koropiko, ki te patu whakahere ki a Ihowā o ngā mano, ki Hiro, ā, i reira ngā tama tokorua a Eri, a Hōponi rāua ko Pinehaha, ngā tohunga a Ihowā.
3 Todos os anos Elcana saía da sua cidade e ia a Siló a fim de adorar e oferecer sacrifícios ao Senhor Todo-Poderoso. Hofni e Fineias, os filhos de Eli, eram sacerdotes do Senhor Deus, em Siló.
4 Ā, ka tae ki te rā i patu whakahere ai a Erekana, nā, hoatu ana e ia ētahi mea ki a Penina, ki tāna wahine, ki āna tama katoa anō, rātou ko āna tamāhine;
4 Cada vez que Elcana oferecia o seu sacrifício, ele dava uma parte para Penina e outra para todos os seus filhos e filhas.
5 ki tāna wahine ia, ki a Hana, e rua ngā wāhi i hoatu e ia; i aroha hoki ia ki a Hana; otiia kua oti tōna kōpū te tūtaki e Ihowā.
5 Mas para Ana ele dava duas vezes mais. Elcana a amava muito, embora o Senhor não permitisse que ela tivesse filhos.
6 Ā, nui atu te whakatoi a tōna hoa tauwhāinga ki a ia, ā mamae noa ia, nō te mea kua tūtakina tōna kōpū e Ihowā.
6 Penina, sua rival, provocava e humilhava Ana porque o Senhor não permitia que ela tivesse filhos.
7 Pēnā tonu tā te tāne mahi, i ia tau, i ia tau, i ngā haerenga o tēnei ki runga, ki te whare o Ihowā, ā, pēnā tonu tā tērā whakatoi i tēnei; ā, tangi noa ia, kīhai hoki i kai.
7 Isso acontecia ano após ano. Sempre que iam ao santuário do Senhor , Penina irritava tanto Ana, que ela ficava só chorando e não comia nada.
8 Nā, ka mea tāna tahu, a Erekana ki a ia, “E Hana, he aha koe i tangi ai? He aha hoki koe tē kai ai? He aha anō i pōuri ai tōu ngākau? Ki tāu e kore ianei e nui atu tōku pai i tō ngā tama kotahi tekau?”
8 Um dia o seu marido Elcana lhe perguntou: — Ana, por que você está chorando? Por que não come? Por que está sempre triste? Por acaso, eu não sou melhor para você do que dez filhos?
9 Heoi, ka whakatika a Hana i muri i a rātou i kai ai i Hiro, i inu ai hoki. Nā, ko Eri ko te tohunga, i runga i tōna nohoanga noho ai, i te pou o te kūwaha o te temepara o Ihowā.
9 Certa vez eles estavam em Siló e tinham acabado de comer. Eli, o sacerdote, estava sentado na sua cadeira, na porta da Tenda Sagrada .
10 Ā, i tino pōuri te ngākau o tērā, ka īnoi ki a Ihowā, ā, nui atu tāna tangi.
10 Aí Ana se levantou aflita e, chorando muito, orou a Deus, o Senhor .
11 Nā, ka puaki tāna kī taurangi, i mea ia, “E Ihowā o ngā mano, ki te āta titiro mai koe ki te pōuri o tāu pononga wahine, ā, ka mahara ki ahau, ā, e kore e wareware ki tāu pononga, engari ka hōmai i tētahi tama ki tāu pononga, nā, ka hoatu ia e ahau ki a Ihowā i ngā rā katoa e ora ai ia; e kore anō he heu e heua ki tōna mātenga.”
11 E fez esta promessa solene: — Ó
12 Nā, i te mea e īnoi tonu ana ia i te aroaro o Ihowā, ka titiro a Eri ki tōna waha.
12 Ana continuou orando ao Senhor durante tanto tempo, que Eli começou a prestar atenção nela
13 Nā, ko Hana, e kōrero ana ia i roto i tōna ngākau; ko ōna ngutu kau e komeme ana, kīhai ia tōna reo i rangona; nā reira i mea ai a Eri e haurangi ana ia.
13 e notou que os seus lábios se mexiam, porém não saía nenhum som. Ana estava orando em silêncio, mas Eli pensou que ela estava bêbada
14 Nā, ka mea a Eri ki a ia, “Ka tae te roa o tōu haurangi! Whakarērea atu tāu wāina.”
14 e disse: — Até quando você vai ficar embriagada? Veja se para de beber!
15 Nā, ka utua e Hana, ka mea, “Kāhore, e tōku ariki; he wahine ngākau pōuri ahau; kāhore ahau i inu i te wāina, i te wai whakahaurangi rānei; engari e ringihia ana e ahau tōku ngākau ki te aroaro o Ihowā.
15 — Senhor — respondeu ela —, eu não estou bêbada. Não bebi nem vinho nem cerveja. Estou desesperada e estava orando, contando a minha aflição ao Senhor .
16 Kaua tāu pononga e kīia he tamāhine nā Periara; nā te nui hoki o tōku mamae, o tōku pōuri, ēnei kōrero āku.”
16 Não pense que sou uma mulher sem moral. Eu estava orando daquele jeito porque sou muito infeliz e sofredora.
17 Kātahi ka utua e Eri, ka mea ia, “Haere mārie; ā, mā te Atua o Īharaira e hōmai tāu mea i īnoi ai koe ki a ia.”
17 Então Eli disse: — Vá em paz. Que o Deus de Israel lhe dê o que você pediu!
18 Nā, ka mea tērā, “Kia manakohia tāu pononga e koe.” Kātahi taua wahine ka haere, ka kai, ā, mutu ake te pōuri o tōna mata.
18 — Que o senhor sempre pense bem de mim! — respondeu ela. E saiu. Então comeu alguma coisa e já não estava tão triste.
19 Nā, ka maranga wawe rātou i te ata, ā, ka koropiko ki te aroaro o Ihowā, ā, hoki ana, haere ana ki tō rātou whare i Rama. Nā, ka mōhio a Erekana ki a Hana, ki tāna wahine; i mahara anō a Ihowā ki a ia.
19 Na manhã seguinte Elcana e a sua família se levantaram cedo e adoraram a Deus, o Senhor . Aí voltaram para casa, em Ramá. Elcana teve relações com a sua esposa Ana, e o Senhor respondeu à oração dela.
20 Nā, ka taka ngā rā, ka hapū a Hana, ā, ka whānau he tama; ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Hamuera, i mea hoki, “Nō te mea i īnoia ia e ahau i a Ihowā.”
20 Ela ficou grávida e, no tempo certo, deu à luz um filho. Pôs nele o nome de Samuel e explicou: — Eu pedi esse filho a Deus, o
21 Nā, ka haere taua tangata a Erekana me tōna whare katoa ki runga, ki te patu i te whakahere o te tau ki a Ihowā, me tāna kī taurangi hoki.
21 Elcana e a sua família foram a Siló para oferecer ao Senhor o sacrifício anual e o sacrifício especial que ele havia prometido.
22 Ko Hana ia kīhai i haere; i mea hoki ki tāna tahu, “Kia whakamutua rā anō te kai ū a te tamaiti, ko reira ahau kawe atu ai i a ia, kia puta ai ia ki te aroaro o Ihowā, mō tōna noho tonu atu ki reira.”
22 Ana, porém, não foi. Ela disse ao marido: — Assim que o menino for desmamado, eu o levarei ao santuário de Deus, o
23 Nā, ka mea a Erekana tāna tahu ki a ia, “Meatia tā tōu whakaaro e whakapai ai; e noho, kia whakamutua rā anō tāna kai ū otiia kia mau te kupu a Ihowā. Heoi, noho ana taua wahine, whakangotea ana tāna tama, ā mutu noa tāna kai ū.”
23 Elcana respondeu: — Faça o que achar melhor. Fique em casa até que ele seja desmamado. E o Então Ana ficou em casa e amamentou o filho.
24 Nā, i te mutunga o tāna kai ū ka mauria ia e ia, me ētahi pūru e toru, kotahi hoki te epa parāoa, me te pounamu wāina, kawea ana ia e ia ki te whare o Ihowā, ki Hiro; he tamariki rawa hoki taua tamaiti.
24 Depois que ele foi desmamado, ela o levou a Siló. Levou também um touro de três anos, dez quilos de farinha e um odre cheio de vinho. Samuel era muito novo quando a sua mãe o levou à casa do Senhor , em Siló.
25 Nā, patua ana e rātou te pūru, ā, kawea ana te tamaiti ki a Eri.
25 Os pais de Samuel ofereceram o touro em sacrifício e levaram o menino para Eli.
26 Ā, ka mea ia, “E tōku ariki, kia ora tōu wairua; e tōku ariki, ko ahau te wahine i tū i tōu taha i konei nei, i īnoi rā ki a Ihowā.
26 Ana disse: — Meu senhor, juro pela sua vida que sou aquela mulher que o senhor viu aqui de pé, orando.
27 Ko tēnei tamaiti tāku i īnoi ai; ā, hōmai ana e Ihowā ki ahau tāku mea i īnoi ai ahau ki a ia.
27 Eu pedi esta criança a Deus, o Senhor , e ele me deu o que pedi.
28 Nā reira kua tukua atu nei ia e ahau ki a Ihowā; he mea tuku ia ki a Ihowā i ngā rā katoa e ora ai ia.”
28 Por isso agora eu estou dedicando este menino ao Senhor . Enquanto ele viver, pertencerá ao Senhor . Então eles adoraram a Deus ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.