1 Samuel 11

mri2012 (MRI2012) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, ka haere mai a Nahaha Āmoni ki te whakapae i Iapehe Kireara; ā, ka mea ngā tāngata katoa o Iapehe ki a Nahaha, “Whakaritea mai he kawenata ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe.”
1 Cerca de um mês depois, Naás, rei de Amom, avançou com seu exército contra a cidade de Jabes-Gileade. Mas os habitantes de Jabes clamaram: “Faça um tratado conosco, e o serviremos!”.
2 Nā, ka mea a Nahaha Āmoni ki a rātou, “Ko te mea tēnei e whakarite kawenata ai ahau ki a koutou, kia pokaia ō koutou kanohi matau katoa; ā, ka waiho e ahau hei tāwai mō Īharaira katoa.”
2 Então Naás disse: “Está bem, mas só com uma condição. Arrancarei o olho direito de cada um de vocês como humilhação para todo o Israel!”.
3 Anō rā ko ngā kaumātua o Iapehe ki a ia, “Tukua mai koa ki a mātou kia whitu ngā rā, kia tono tāngata ai mātou puta noa i ngā rohe o Īharaira; ā, ki te kāhore he kaiwhakaora mō mātou, nā, ka puta atu mātou ki a koe.”
3 As autoridades de Jabes pediram: “Dê-nos sete dias para que enviemos mensageiros a todo o Israel. Se ninguém vier nos salvar, nós nos entregaremos ao rei”.
4 Kātahi ka haere ngā karere ki Kipea o Haora, ā, kōrerotia ana ēnei kupu ki ngā taringa o te iwi; nā, nui atu te reo o te iwi katoa ki te tangi.
4 Os mensageiros chegaram a Gibeá, cidade onde Saul morava, e relataram ao povo a difícil situação em Jabes-Gileade. Todos choraram em alta voz.
5 Nā, e haere mai ana tērā a Haora i te māra, i muri i ngā kau; nā, ka mea a Haora, “Nā te aha te iwi i tangi ai?” Nā, ka kōrerotia ki a ia ngā kōrero a ngā tāngata o Iapehe.
5 Quando Saul voltou à cidade, trazendo seus bois do campo, perguntou: “O que está acontecendo? Por que todos estão chorando?”. Então contaram-lhe sobre a mensagem de Jabes.
6 I te rongonga o Haora i ēnei kōrero, nā, ko te tino putanga o te Wairua o te Atua ki runga ki a ia, ā, mura whakarere tōna riri ki taua rongo.
6 O Espírito de Deus veio poderosamente sobre Saul, e ele se enfureceu.
7 Nā, ka mau ia ki ētahi kau e rua, tapatapahia ana e ia; tukua ana ki ngā rohe katoa o Īharaira, he mea kawe nā ngā karere, ā, ka mea, “Ki te kāhore tētahi e puta mai ki te aru i a Haora, ki te aru hoki i a Hamuera, ka pēneitia āna kau.” Nā, ka tau te wehi o Ihowā ki runga ki te iwi, ā, ka puta rātou anō he tangata kotahi.
7 Pegou dois bois, cortou-os em pedaços e enviou mensageiros para levá-los a todo o Israel com o seguinte aviso: “Isto é o que acontecerá aos bois de quem se recusar a seguir Saul e Samuel na batalha!”. E o terror do S enhor caiu sobre o povo, de modo que todos saíram para guerrear como um só homem.
8 Nā, ka taua rātou e ia ki Peheke; e toru rau mano ngā tama a Īharaira, e toru tekau hoki mano ngā tāngata o Hūrā.
8 Quando Saul os reuniu em Bezeque, viu que havia trezentos mil homens de Israel e trinta mil homens de Judá.
9 Nā, ka mea rātou ki ngā karere i haere mai rā, “Kia pēnei tā koutou kī atu ki ngā tāngata o Iapehe Kireara, ‘Āpōpō, kia mahana te rā, ka puta he whakaoranga mō koutou.’ ” Nā, haere ana aua karere, ā, kōrerotia ana ki ngā tāngata o Iapehe; ā, koa ana rātou.
9 Então Saul enviou os mensageiros de volta a Jabes-Gileade com o seguinte aviso: “Salvaremos vocês amanhã, antes do meio-dia”. Quando os habitantes de Jabes receberam a mensagem, houve grande alegria em toda a cidade.
10 Nā reira ka mea ngā tāngata o Iapehe, “Āpōpō ka puta atu mātou ki a koutou, ā, mā koutou e mea ki a mātou ngā mea e pai ana ki tō koutou whakaaro.”
10 Então os homens de Jabes disseram a seus inimigos: “Amanhã nos entregaremos a vocês, e poderão fazer conosco o que desejarem”.
11 Heoi, i te aonga ake ka wehea e Haora te iwi kia toru ngā ngohi. Nā, haere ana rātou ki waenganui o te puni i te whakaaraara o te ata, patua iho ngā Āmoni ā mahana noa te rā; ā, ko ngā toenga, i marara noa atu, ā, kīhai hoki i waiho kia tokorua o rātou e haere tahi ana.
11 No dia seguinte, porém, antes do amanhecer, Saul chegou com seu exército dividido em três destacamentos. Atacou os amonitas de surpresa e, na hora mais quente do dia, já os tinha derrotado completamente. O restante do exército amonita se dispersou de tal modo que não ficaram dois soldados juntos.
12 Nā, ka mea te iwi ki a Hamuera, “Ko wai tēnei i mea nei, ‘Hei kīngi koia a Haora mō tātou?’ Hōmai aua tāngata kia whakamatea e mātou.”
12 Então o povo disse a Samuel: “Onde estão aqueles que perguntaram: ‘Por que Saul deveria nos governar?’ Tragam esses homens aqui, e os mataremos”.
13 Anō rā ko Haora, “E kore tētahi e whakamatea āianei; ko te rā hoki tēnei i puta ai tā Ihowā whakaora mō Īharaira.”
13 Saul, porém, respondeu: “Ninguém será morto hoje, pois neste dia o S enhor livrou Israel”.
14 Kātahi ka mea a Hamuera ki te iwi, “Haere mai, tātou ka haere ki Kirikara, ki reira whakahou ai i te kīngitanga.”
14 Então Samuel disse ao povo: “Venham, vamos todos a Gilgal renovar o compromisso do reino”.
15 Nā, haere ana te iwi katoa ki Kirikara, ā, whakakīngitia ana a Haora ki reira ki te aroaro o Ihowā ki Kirikara. Nā, patua ana e rātou ki reira he patunga mō te pai ki te aroaro o Ihowā; ā, nui atu te koa o Haora, rātou ko ngā tāngata katoa o Īharaira i reira.
15 Então todos foram a Gilgal e, numa cerimônia solene diante do S enhor , proclamaram Saul como rei. Depois, trouxeram ao S enhor ofertas de paz, e Saul e todos os israelitas muito se alegraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.