1 Samuel 11
mri2012 (MRI2012) vs NVI
1 Nā, ka haere mai a Nahaha Āmoni ki te whakapae i Iapehe Kireara; ā, ka mea ngā tāngata katoa o Iapehe ki a Nahaha, “Whakaritea mai he kawenata ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe.”
1 O amonita Naás avançou contra a cidade de Jabes-Gileade e a cercou. E os homens de Jabes lhe disseram: "Faça um tratado conosco, e nos sujeitaremos a você".
2 Nā, ka mea a Nahaha Āmoni ki a rātou, “Ko te mea tēnei e whakarite kawenata ai ahau ki a koutou, kia pokaia ō koutou kanohi matau katoa; ā, ka waiho e ahau hei tāwai mō Īharaira katoa.”
2 Contudo, Naás, o amonita, respondeu: "Só farei um tratado com vocês sob a condição de que eu arranque o olho direito de cada um de vocês e assim humilhei todo o Israel".
3 Anō rā ko ngā kaumātua o Iapehe ki a ia, “Tukua mai koa ki a mātou kia whitu ngā rā, kia tono tāngata ai mātou puta noa i ngā rohe o Īharaira; ā, ki te kāhore he kaiwhakaora mō mātou, nā, ka puta atu mātou ki a koe.”
3 As autoridades de Jabes lhe disseram: "Dê-nos sete dias para que possamos enviar mensageiros a todo Israel; se ninguém vier nos socorrer, nós nos renderemos".
4 Kātahi ka haere ngā karere ki Kipea o Haora, ā, kōrerotia ana ēnei kupu ki ngā taringa o te iwi; nā, nui atu te reo o te iwi katoa ki te tangi.
4 Quando os mensageiros chegaram a Gibeá, cidade de Saul, e relataram essas coisas ao povo, todos choraram em voz alta.
5 Nā, e haere mai ana tērā a Haora i te māra, i muri i ngā kau; nā, ka mea a Haora, “Nā te aha te iwi i tangi ai?” Nā, ka kōrerotia ki a ia ngā kōrero a ngā tāngata o Iapehe.
5 Naquele momento, Saul estava trazendo o gado do campo e perguntou: "O que há com o povo? Por que estão chorando? " Então lhe contaram o que os homens de Jabes tinham dito.
6 I te rongonga o Haora i ēnei kōrero, nā, ko te tino putanga o te Wairua o te Atua ki runga ki a ia, ā, mura whakarere tōna riri ki taua rongo.
6 Quando Saul ouviu isso, o Espírito de Deus apoderou-se dele, e ele ficou furioso.
7 Nā, ka mau ia ki ētahi kau e rua, tapatapahia ana e ia; tukua ana ki ngā rohe katoa o Īharaira, he mea kawe nā ngā karere, ā, ka mea, “Ki te kāhore tētahi e puta mai ki te aru i a Haora, ki te aru hoki i a Hamuera, ka pēneitia āna kau.” Nā, ka tau te wehi o Ihowā ki runga ki te iwi, ā, ka puta rātou anō he tangata kotahi.
7 Apanhou dois bois, cortou-os em pedaços e, por meio dos mensageiros, enviou os pedaços a todo o Israel, proclamando: "Isto é o que acontecerá aos bois de quem não seguir Saul e Samuel". Então o temor do Senhor caiu sobre o povo, e eles vieram unânimes.
8 Nā, ka taua rātou e ia ki Peheke; e toru rau mano ngā tama a Īharaira, e toru tekau hoki mano ngā tāngata o Hūrā.
8 Quando Saul os reuniu em Bezeque, havia trezentos mil de Israel e trinta mil de Judá.
9 Nā, ka mea rātou ki ngā karere i haere mai rā, “Kia pēnei tā koutou kī atu ki ngā tāngata o Iapehe Kireara, ‘Āpōpō, kia mahana te rā, ka puta he whakaoranga mō koutou.’ ” Nā, haere ana aua karere, ā, kōrerotia ana ki ngā tāngata o Iapehe; ā, koa ana rātou.
9 E disseram aos mensageiros de Jabes: "Digam aos homens de Jabes-Gileade: ‘Amanhã, na hora mais quente do dia, haverá libertação para vocês’ ". Quando relataram isso aos habitantes de Jabes, eles se alegraram.
10 Nā reira ka mea ngā tāngata o Iapehe, “Āpōpō ka puta atu mātou ki a koutou, ā, mā koutou e mea ki a mātou ngā mea e pai ana ki tō koutou whakaaro.”
10 Então, os homens de Jabes disseram aos amonitas: "Amanhã nós nos renderemos a vocês, e poderão fazer conosco o que quiserem".
11 Heoi, i te aonga ake ka wehea e Haora te iwi kia toru ngā ngohi. Nā, haere ana rātou ki waenganui o te puni i te whakaaraara o te ata, patua iho ngā Āmoni ā mahana noa te rā; ā, ko ngā toenga, i marara noa atu, ā, kīhai hoki i waiho kia tokorua o rātou e haere tahi ana.
11 No dia seguinte, Saul dividiu seus soldados em três grupos; entraram no acampamento amonita na alta madrugada e os mataram até a hora mais quente do dia. Aqueles que sobreviveram se dispersaram, de modo que não ficaram dois juntos.
12 Nā, ka mea te iwi ki a Hamuera, “Ko wai tēnei i mea nei, ‘Hei kīngi koia a Haora mō tātou?’ Hōmai aua tāngata kia whakamatea e mātou.”
12 Então o povo disse a Samuel: "Quem foi que perguntou: ‘Será que Saul vai reinar sobre nós? ’ Traga-nos esses homens, e nós os mataremos".
13 Anō rā ko Haora, “E kore tētahi e whakamatea āianei; ko te rā hoki tēnei i puta ai tā Ihowā whakaora mō Īharaira.”
13 Saul, porém, disse: "Hoje ninguém será morto, pois neste dia o Senhor trouxe libertação a Israel".
14 Kātahi ka mea a Hamuera ki te iwi, “Haere mai, tātou ka haere ki Kirikara, ki reira whakahou ai i te kīngitanga.”
14 Então Samuel disse ao povo: "Venham, vamos a Gilgal e reafirmemos ali o reino".
15 Nā, haere ana te iwi katoa ki Kirikara, ā, whakakīngitia ana a Haora ki reira ki te aroaro o Ihowā ki Kirikara. Nā, patua ana e rātou ki reira he patunga mō te pai ki te aroaro o Ihowā; ā, nui atu te koa o Haora, rātou ko ngā tāngata katoa o Īharaira i reira.
15 Assim, todo o povo foi a Gilgal e proclamou Saul como rei na presença do Senhor. Ali ofereceram sacrifícios de comunhão ao Senhor, e Saul e todos os israelitas se alegraram muito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.