1 Reis 19

mri2012 (MRI2012) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, ka kōrerotia e Āhapa ki a Ietēpere ngā mea katoa i mea ai a Irāia, me ngā meatanga katoa i tāna whakamatenga i ngā poropiti katoa ki te hoari.
1 E Acabe contou a Jezabel tudo o que Elias havia feito, e, ao mesmo tempo, como ele havia matado todos os profetas com a espada.
2 Kātahi a Ietēpere ka tono tangata ki a Irāia hei kī atu, “Kia meatia tēnei ki ahau e ngā atua, me ētahi atu mea, ki te kāhore ahau e mea i a koe i tēnei takiwā āpōpō kia rite te mate ki tētahi o rātou i mate rā.”
2 Então, Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a lhe dizer: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se até amanhã a estas horas eu não fizer a tua vida como a de um deles.
3 Ā, ka kite ia, nā whakatika ana, haere ana, he mea kei mate, ā, ka tae ki Peerehepa o Hūrā. Nā, ka whakarērea e ia tāna tangata ki reira.
3 E quando ele viu aquilo, ele se levantou, e se foi para escapar com vida, e chegou a Berseba, a qual pertence a Judá, e ali deixou o seu servo.
4 Ko ia ia haere ki te koraha, kotahi te rā ki te ara, ā, ka tae, ka noho i raro i tētahi hunipa; ā, ka īnoi ia mōna kia mate ia; ā, ka mea, “Heoi rā, ināianei, e Ihowā, tangohia atu tōku wairua; kāhore hoki ahau i pai ake i ōku mātua.”
4 Ele, porém, seguiu a viagem de um dia para dentro do deserto, e chegou e se assentou debaixo de um junípero; e pediu por si para que pudesse morrer; e disse: Basta! Agora, ó SENHOR, tira a minha vida; porque não sou melhor do que os meus pais.
5 Nā, ka takoto ia, ka moe i raro i tētahi hunipa.
5 E, enquanto ele estava deitado e dormia debaixo do junípero, eis que um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te e come.
6 Nā, titiro rawa ake ia, ko tētahi keke, he mea tunu ki te pungarehu, me tētahi ipu wai i tōna urunga. Nā, kai ana ia, inu ana, ā, takoto iho ana anō.
6 E ele olhou, e, eis que havia um pão assado sobre as brasas, e um cântaro de água junto à sua cabeça. E ele comeu e bebeu, e se deitou novamente.
7 Nā, ka hoki mai anō te anahera a Ihowā, ā, ka papaki i a ia, ka mea, “Maranga ki te kai; he roa rawa hoki te ara mōu, e kore e taea e koe.”
7 E o anjo do SENHOR veio novamente pela segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta e come; porque a jornada é demasiadamente grande para ti.
8 Nā, maranga ana ia, ā, kai ana, inu ana, ā, haere ana, me te mau anō te mana o taua kai, e whā tekau ngā rā, e whā tekau ngā pō ā tae noa ki Horepa, ki te maunga o te Atua.
8 E ele se levantou, e comeu e bebeu, e se foi na força daquela comida por quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Nā, haere ana ia ki reira ki tētahi ana, ā, moe ana i reira.
9 E ele chegou ali em uma caverna, e ali se alojou; e eis que a palavra do SENHOR veio até ele, e ele lhe disse: O que fazes tu aqui, Elias?
10 Ā, ka mea tērā, “Nui atu tōku hae mō Ihowā, mō te Atua o ngā mano; kua whakarērea hoki tāu kawenata e ngā tama a Īharaira, ā, ko āu āta, wāhia iho e rātou, patua iho hoki e rātou āu poropiti ki te hoari. Ā, ko ahau, ko ahau rawa anake i mahue; ā, kei te rapu rātou i ahau kia whakamatea.”
10 E ele disse: Tenho sido mui ciumento pelo SENHOR Deus dos Exércitos; porquanto os filhos de Israel têm abandonado o teu pacto, lançado abaixo os teus altares, e matado os teus profetas com a espada; e eu, somente eu restei; e eles buscam pela minha vida, para me tirarem.
11 Nā, ka mea ia, “Puta mai, ka tū ki te maunga ki te aroaro o Ihowā.”
11 E ele disse: Sai e põe-te de pé sobre o monte diante do SENHOR. E, eis que, o SENHOR passou por ele, e um vento grande e forte rasgou os montes, e fez em pedaços as rochas diante do SENHOR; mas o SENHOR não estava no vento; e depois do vento, um terremoto; mas o SENHOR não estava no terremoto;
12 Ā, i muri o te rū ko te ahi; otiia kāhore a Ihowā i roto i te ahi; ā, i muri i te ahi ko te reo ngāwari, he mea iti.
12 e depois do terremoto, um fogo; porém o SENHOR não estava no fogo; e depois do fogo, uma voz calma e baixa.
13 Ā, nō te rongonga o Irāia ka hīpokina e ia tōna mata ki tōna koroka, ā, haere ana, tū ana i te kūwaha o te ana.
13 E assim foi, quando Elias ouviu isto, que ele envolveu a face com o seu manto, e saiu, e se pôs de pé à entrada da caverna. E eis que ali lhe veio uma voz, e disse: O que fazes tu aqui, Elias?
14 Anō rā ko tērā, “Nui atu tōku hae mō Ihowā, mō te Atua o ngā mano; kua whakarērea hoki tāu kawenata e ngā tama a Īharaira, ko āu āta, wāhia iho e rātou, patua iho e rātou āu poropiti ki te hoari. Ā, ko ahau, ko ahau rawa anake i mahue; ā, kei te rapu rātou i ahau kia whakamatea.”
14 E ele disse: Tenho sido mui ciumento pelo SENHOR Deus dos Exércitos; porque os filhos de Israel têm abandonado o teu pacto, lançado abaixo os teus altares, e matado os teus profetas com a espada; e eu, somente eu restei; e eles buscam pela minha vida, para me tirarem.
15 Nā, ka mea a Ihowā ki a ia, “Haere, e hoki i tōu ara ki te koraha o Ramahiku, ā, ka tae koe, whakawahia a Hataere hei kīngi mō Hīria.
15 E o SENHOR disse a ele: Vai, retorna ao teu caminho para o deserto de Damasco; e quando vieres, unge Hazael para ser rei sobre a Síria.
16 Ā, whakawahia a Iehu tama a Nimihi hei kīngi mō Īharaira; me whakawahi anō a Eriha tama a Hāpata o Āperemehora hei poropiti i muri i a koe.
16 E Jeú, o filho de Ninsi ungirás para ser rei sobre Israel; e Eliseu, o filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás para ser profeta em teu lugar.
17 Nā, ko te hunga e mawhiti i te hoari a Hataere mā Iehu e whakamate; ko te hunga e mawhiti i te hoari a Iehu mā Eriha e whakamate.
17 E sucederá que, aquele que escapar da espada de Hazael, Jeú o matará; e aquele que escapar da espada de Jeú, Eliseu matará.
18 Otiia ka whakatoea e ahau māku e whitu ngā mano i roto i a Īharaira, ko ngā turi katoa kīhai anō i tūturi ki a Paara, me ngā māngai katoa kīhai i kihi i a ia.”
18 Contudo deixei para mim sete mil em Israel, todos os joelhos que não têm se curvado a Baal, e toda boca que não o beijou.
19 Heoi, haere atu ana ia i reira, ā, ka tūpono ki a Eriha tama a Hāpata, e parau ana ia, me ngā kau i ngā ioka kotahi tekau mā rua i tōna aroaro, ko ia i te tekau mā rua. Nā, haere ana a Irāia i tōna taha, ā, makā ana e ia tōna koroka ki runga ki a ia.
19 Assim, ele partiu dali, e encontrou Eliseu, o filho de Safate, que estava arando com doze juntas de bois diante dele, estando ele com a décima segunda. E Elias passou por ele e lançou sobre ele o seu manto.
20 Nā, whakarērea ake e tērā ngā kau, ā, rere ana ki te whai i a Irāia, ā, ka mea, “Tukua ahau kia kihi i tōku pāpā, i tōku whaea, ka haere ai ki te whai i a koe.”
20 E ele deixou os bois, e correu atrás de Elias, e disse: Rogo-te que me deixes beijar o meu pai e a minha mãe, e depois eu te seguirei. E disse-lhe: Volta novamente; porquanto o que tenho feito a ti?
21 Nā, hoki ana tērā i te whai i a ia, ā, ka mau ki ngā kau o tētahi ioka, patua iho, kōhuatia iho ō rāua kikokiko ki ngā mea o ngā kau, hoatu ana e ia te kikokiko ki ngā tāngata, ā, kainga ana e rātou. Nā, whakatika ana ia, haere ana ki te whai i a Irāia, ā, mahi ana ki a ia.
21 E ele retornou novamente, e tomou uma junta de bois, e a matou, e ferveu a sua carne com os instrumentos dos bois, e deu ao povo, e eles comeram. Então, ele se levantou, e foi atrás de Elias, e ministrou a ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.