1 Reis 19

mri2012 (MRI2012) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nā, ka kōrerotia e Āhapa ki a Ietēpere ngā mea katoa i mea ai a Irāia, me ngā meatanga katoa i tāna whakamatenga i ngā poropiti katoa ki te hoari.
1 E Acabe fez saber a Jezabel tudo quanto Elias havia feito, e como totalmente matara todos os profetas à espada.
2 Kātahi a Ietēpere ka tono tangata ki a Irāia hei kī atu, “Kia meatia tēnei ki ahau e ngā atua, me ētahi atu mea, ki te kāhore ahau e mea i a koe i tēnei takiwā āpōpō kia rite te mate ki tētahi o rātou i mate rā.”
2 Então Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a dizer-lhe: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se de certo amanhã a estas horas não puser a tua vida como a de um deles.
3 Ā, ka kite ia, nā whakatika ana, haere ana, he mea kei mate, ā, ka tae ki Peerehepa o Hūrā. Nā, ka whakarērea e ia tāna tangata ki reira.
3 O que vendo ele, se levantou e, para escapar com vida, se foi, e chegando a Berseba, que é de Judá, deixou ali o seu servo.
4 Ko ia ia haere ki te koraha, kotahi te rā ki te ara, ā, ka tae, ka noho i raro i tētahi hunipa; ā, ka īnoi ia mōna kia mate ia; ā, ka mea, “Heoi rā, ināianei, e Ihowā, tangohia atu tōku wairua; kāhore hoki ahau i pai ake i ōku mātua.”
4 Ele, porém, foi ao deserto, caminho de um dia, e foi sentar-se debaixo de um zimbro; e pediu para si a morte, e disse: Já basta, ó Senhor; toma agora a minha vida, pois não sou melhor do que meus pais.
5 Nā, ka takoto ia, ka moe i raro i tētahi hunipa.
5 E deitou-se, e dormiu debaixo do zimbro; e eis que então um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te, come.
6 Nā, titiro rawa ake ia, ko tētahi keke, he mea tunu ki te pungarehu, me tētahi ipu wai i tōna urunga. Nā, kai ana ia, inu ana, ā, takoto iho ana anō.
6 E olhou, e eis que à sua cabeceira estava um pão cozido sobre as brasas, e uma botija de água; e comeu, e bebeu, e tornou a deitar-se.
7 Nā, ka hoki mai anō te anahera a Ihowā, ā, ka papaki i a ia, ka mea, “Maranga ki te kai; he roa rawa hoki te ara mōu, e kore e taea e koe.”
7 E o anjo do Senhor tornou segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta-te e come, porque te será muito longo o caminho.
8 Nā, maranga ana ia, ā, kai ana, inu ana, ā, haere ana, me te mau anō te mana o taua kai, e whā tekau ngā rā, e whā tekau ngā pō ā tae noa ki Horepa, ki te maunga o te Atua.
8 Levantou-se, pois, e comeu e bebeu; e com a força daquela comida caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Nā, haere ana ia ki reira ki tētahi ana, ā, moe ana i reira.
9 E ali entrou numa caverna e passou ali a noite; e eis que a palavra do Senhor veio a ele, e lhe disse: Que fazes aqui Elias?
10 Ā, ka mea tērā, “Nui atu tōku hae mō Ihowā, mō te Atua o ngā mano; kua whakarērea hoki tāu kawenata e ngā tama a Īharaira, ā, ko āu āta, wāhia iho e rātou, patua iho hoki e rātou āu poropiti ki te hoari. Ā, ko ahau, ko ahau rawa anake i mahue; ā, kei te rapu rātou i ahau kia whakamatea.”
10 E ele disse: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei, e buscam a minha vida para ma tirarem.
11 Nā, ka mea ia, “Puta mai, ka tū ki te maunga ki te aroaro o Ihowā.”
11 E Deus lhe disse: Sai para fora, e põe-te neste monte perante o Senhor. E eis que passava o Senhor, como também um grande e forte vento que fendia os montes e quebrava as penhas diante do Senhor; porém o Senhor não estava no vento; e depois do vento um terremoto; também o Senhor não estava no terremoto;
12 Ā, i muri o te rū ko te ahi; otiia kāhore a Ihowā i roto i te ahi; ā, i muri i te ahi ko te reo ngāwari, he mea iti.
12 E depois do terremoto um fogo; porém também o Senhor não estava no fogo; e depois do fogo uma voz mansa e delicada.
13 Ā, nō te rongonga o Irāia ka hīpokina e ia tōna mata ki tōna koroka, ā, haere ana, tū ana i te kūwaha o te ana.
13 E sucedeu que, ouvindo-a Elias, envolveu o seu rosto na sua capa, e saiu para fora, e pôs-se à entrada da caverna; e eis que veio a ele uma voz, que dizia: Que fazes aqui, Elias?
14 Anō rā ko tērā, “Nui atu tōku hae mō Ihowā, mō te Atua o ngā mano; kua whakarērea hoki tāu kawenata e ngā tama a Īharaira, ko āu āta, wāhia iho e rātou, patua iho e rātou āu poropiti ki te hoari. Ā, ko ahau, ko ahau rawa anake i mahue; ā, kei te rapu rātou i ahau kia whakamatea.”
14 E ele disse: Eu tenho sido em extremo zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei; e buscam a minha vida para ma tirarem.
15 Nā, ka mea a Ihowā ki a ia, “Haere, e hoki i tōu ara ki te koraha o Ramahiku, ā, ka tae koe, whakawahia a Hataere hei kīngi mō Hīria.
15 E o Senhor lhe disse: Vai, volta pelo teu caminho para o deserto de Damasco; e, chegando lá, unge a Hazael rei sobre a Síria.
16 Ā, whakawahia a Iehu tama a Nimihi hei kīngi mō Īharaira; me whakawahi anō a Eriha tama a Hāpata o Āperemehora hei poropiti i muri i a koe.
16 Também a Jeú, filho de Ninsi, ungirás rei de Israel; e também a Eliseu, filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás profeta em teu lugar.
17 Nā, ko te hunga e mawhiti i te hoari a Hataere mā Iehu e whakamate; ko te hunga e mawhiti i te hoari a Iehu mā Eriha e whakamate.
17 E há de ser que o que escapar da espada de Hazael, matá-lo-á Jeú; e o que escapar da espada de Jeú, matá-lo-á Eliseu.
18 Otiia ka whakatoea e ahau māku e whitu ngā mano i roto i a Īharaira, ko ngā turi katoa kīhai anō i tūturi ki a Paara, me ngā māngai katoa kīhai i kihi i a ia.”
18 Também deixei ficar em Israel sete mil: todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda a boca que não o beijou.
19 Heoi, haere atu ana ia i reira, ā, ka tūpono ki a Eriha tama a Hāpata, e parau ana ia, me ngā kau i ngā ioka kotahi tekau mā rua i tōna aroaro, ko ia i te tekau mā rua. Nā, haere ana a Irāia i tōna taha, ā, makā ana e ia tōna koroka ki runga ki a ia.
19 Partiu, pois, Elias dali, e achou a Eliseu, filho de Safate, que andava lavrando com doze juntas de bois adiante dele, e ele estava com a duodécima; e Elias passou por ele, e lançou a sua capa sobre ele.
20 Nā, whakarērea ake e tērā ngā kau, ā, rere ana ki te whai i a Irāia, ā, ka mea, “Tukua ahau kia kihi i tōku pāpā, i tōku whaea, ka haere ai ki te whai i a koe.”
20 Então deixou ele os bois, e correu após Elias; e disse: Deixa-me beijar a meu pai e a minha mãe, e então te seguirei. E ele lhe disse: Vai, e volta; pois, que te fiz eu?
21 Nā, hoki ana tērā i te whai i a ia, ā, ka mau ki ngā kau o tētahi ioka, patua iho, kōhuatia iho ō rāua kikokiko ki ngā mea o ngā kau, hoatu ana e ia te kikokiko ki ngā tāngata, ā, kainga ana e rātou. Nā, whakatika ana ia, haere ana ki te whai i a Irāia, ā, mahi ana ki a ia.
21 Voltou, pois, de o seguir, e tomou a junta de bois, e os matou, e com os aparelhos dos bois cozeu as carnes, e as deu ao povo, e comeram; então se levantou e seguiu a Elias, e o servia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.