1 Reis 13

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka tae mai tētahi tangata a te Atua i Hūrā ki Pētēre, he mea kī nā Ihowā; ā, i te tū a Ieropoama i taha o te āta, e tahu whakakakara ana.
1 Eis que, por ordem do Senhor , um homem de Deus foi de Judá a Betel; e Jeroboão estava junto ao altar, para queimar incenso.
2 Nā, karangatia ana e ia tā Ihowā kupu ki te āta; i mea ia: “E te āta nā, e te āta nā, ko tā Ihowā kupu tēnei: ‘Nanā, tērā e whānau tētahi tamaiti o te whare o Rāwiri, ko Hōhia tōna; ingoa, ā, ka tāpaea e ia ki runga ki a koe ngā tohunga o ngā wāhi tiketike tahu whakakakara nei ki runga ki a koe; ā, ka tahuna he wheua tāngata ki runga ki a koe.’ ”
2 Por ordem do Senhor , o profeta clamou contra o altar e disse: — Altar, altar! Assim diz o
3 I hoatu anō e ia he tohu i taua rā, i mea, “Ko te tohu tēnei i kōrerotia e Ihowā: ‘Nanā, ka kōara te āta, ā, ka maringi ngā pungarehu o runga.’ ”
3 Naquele mesmo dia o profeta deu um sinal, dizendo: — Este é o sinal de que foi o
4 Ā, nō te rongonga o te kīngi i te kupu a te tangata a te Atua i karangatia nei e ia ki te āta i Pētēre, ka totoro te ringa o Ieropoama i te āta ka mea ia, “Hopukia ia.” Nā, memenge ake tōna ringa i totoro nei ki a ia, kīhai hoki i taea te whakahoki mai ki a ia.
4 Quando o rei ouviu as palavras que o homem de Deus proferiu contra o altar de Betel, Jeroboão estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: — Prendam esse homem! Mas a mão que ele tinha estendido contra o homem de Deus secou, e ele não a podia recolher.
5 Nā, kua kōara te āta; maringi ake ngā pungarehu i runga i te āta, i rite tonu ki te tohu i hōmai e te tangata a te Atua, ki tā Ihowā i kōrero ai.
5 O altar se fendeu, e as cinzas se espalharam pelo chão, conforme o sinal que o homem de Deus tinha dado por ordem do Senhor .
6 Nā, ka oho te kīngi, ka mea ki te tangata a te Atua, “Tēnā rā, karanga atu ki te aroaro o Ihowā, o tōu Atua, ka īnoi mōku, kia whakahokia mai tōku ringa ki ahau.” Nā, ka karanga te tangata a te Atua ki te aroaro o Ihowā, ā, ka whakahokia te ringa o te kīngi ki a ia ka pērā me tō mua.
6 Então o rei disse ao homem de Deus: — Implore o favor do O homem de Deus implorou o favor do
7 Nā, ka mea te kīngi ki te tangata a te Atua, “Haere mai tāua ki te whare ki tētahi oranga mōu, kia hoatu hoki e ahau tētahi mea ki a koe.”
7 Então o rei disse ao homem de Deus: — Venha comigo até a minha casa e coma alguma coisa; e eu o recompensarei.
8 Nā, ka mea te tangata a te Atua ki te kīngi, “Ahakoa i hōmai e koe ko te hāwhe o tōu whare, e kore ahau e haere tāua, e kore anō e kai taro, e inu wai ki tēnei wāhi.
8 Porém o homem de Deus disse ao rei: — Ainda que me desse a metade da sua casa, eu não o acompanharia e não comeria nem beberia nada neste lugar.
9 Ko te ako hoki tēnei ki ahau, ko tā Ihowā hoki i kōrero ai; i mea ai: ‘Kei kai taro, kei inu wai; kaua anō e hoki mai nā te ara e haere atu ai koe.’ ”
9 Porque assim me ordenou o Senhor Deus pela sua palavra, dizendo: “Não coma nem beba nada naquele lugar; e não volte pelo caminho por onde você foi.”
10 Nā, haere ana ia he ara kē, kīhai i hoki nā te ara i haere mai nei ia ki Pētēre.
10 E ele se foi por outro caminho, e não voltou pelo caminho por onde tinha ido a Betel.
11 Nā, i Pētēre tētahi poropiti e noho ana, he koroheke; ā, ka haere mai tētahi o āna tama, ka kōrerotia ki a ia ngā mea katoa i mea ai te tangata a te Atua i taua rā ki Pētēre; i kōrerotia anō e rātou ki tō rātou pāpā ngā kupu i kōrero ai ia ki te kīngi.
11 Em Betel morava um velho profeta. Os seus filhos vieram e lhe contaram tudo o que o homem de Deus havia feito naquele dia em Betel. Também lhe contaram as palavras que ele tinha dito ao rei.
12 Nā, ka mea tō rātou pāpā ki a rātou, “Tēnā koa te ara i haere ai ia?” I kite hoki āna tama i te ara i haere atu ai te tangata a te Atua i haere mai nei i Hūrā.
12 Então o pai perguntou aos seus filhos: — Por que caminho ele se foi? E eles lhe mostraram o caminho que havia sido tomado pelo homem de Deus que tinha vindo de Judá.
13 Nā, ka mea ia ki āna tama, “Whakanohoia taku kāihe.” Nā, whakanohoia ana tana kāihe e rātou, ā, eke ana ia ki runga.
13 Então ele disse aos seus filhos: — Ponham a sela no meu jumento. Eles puseram a sela no jumento, e o profeta montou.
14 Nā, whāia ana e ia te tangata a te Atua, mau rawa atu e noho ana i raro i tētahi oki; ā, ka mea ki a ia, “Ko koe ianei te tangata a te Atua i haere mai nei i Hūrā?”
14 Então ele foi atrás do homem de Deus e, achando-o sentado debaixo de um carvalho, perguntou-lhe: — Você é o homem de Deus que veio de Judá? Ele respondeu: — Sou eu mesmo.
15 Kātahi ka mea ia ki a ia, “Haere mai tāua ki te whare ki te kai taro māu.”
15 Então o velho profeta lhe disse: — Venha comigo até a minha casa e coma alguma coisa.
16 Anō rā ko ia, “E kore e āhei kia hoki tāua, kia haere tāua; e kore anō tāua e kai taro, e inu wai rānei ki tēnei wāhi.
16 Mas o profeta de Judá respondeu: — Não posso voltar com você, nem entrar em sua casa. Não posso comer nem beber nada com você neste lugar.
17 Kua kōrerotia mai hoki tā Ihowā kupu ki ahau: ‘Kei kai taro, kei inu wai ki reira, kei anga, kei haere mai nā te ara ka haere atu nei koe.’ ”
17 Porque me foi dito pela palavra do Senhor : “Ali, você não deve comer nem beber nada; também não deve voltar pelo caminho por onde foi.”
18 Nā, ka mea tērā ki a ia, “He poropiti anō ahau, he pēnā me koe; kua kōrerotia mai anō ki ahau te kupu a Ihowā e tētahi anahera, i kī mai ia: ‘Whakahokia ia ki a koe, ki tōu whare ki te kai taro māna, ki te inu wai.’ ” He teka ia nāna ki a ia.
18 O velho profeta respondeu: — Também eu sou profeta como você, e um anjo me falou por ordem do Mas isso era mentira.
19 Heoi, hoki ana ia i a ia, ā, kai taro ana i roto i tōna whare, inu wai ana.
19 Então ele voltou com o velho profeta e comeu e bebeu na casa dele.
20 Nā, i a rāua e noho ana ki te tēpu, ko te putanga mai o te kupu a Ihowā ki te poropiti nāna nei ia i whakahoki;
20 Estando eles à mesa, a palavra do Senhor veio ao profeta que o tinha feito voltar,
21 ā, ka karanga ia ki te tangata a te Atua i haere mai nei i Hūrā, ka mea, “Ko tā Ihowā kupu tēnei: ‘Nā, kua tutū nei koe ki te māngai o Ihowā, ā, kāhore i mau i a koe te ako i ako ai a Ihowā, tōu Atua ki a koe.
21 e ele gritou para o homem de Deus que tinha vindo de Judá, dizendo: — Assim diz o
22 Heoi, hoki mai ana koe, kai taro ana, inu wai ana ki te wāhi i kōrero ai ia ki a koe, “Kei kai taro, kei inu wai, e kore e tae tōu tinana ki te urupā o ōu mātua.” ’ ”
22 Você voltou, comeu e bebeu no lugar onde ele havia ordenado que você não deveria comer nem beber. Por isso, o seu cadáver não será sepultado no sepulcro dos seus pais.”
23 Ā, ka mutu tāna kai taro, ka mutu tāna inu, nā, ka whakanohoia e ia te kāihe mōna, arā mō te poropiti i whakahokia mai nei e ia.
23 Depois que ele tinha comido e bebido, o velho profeta pôs a sela no jumento para o homem de Deus a quem ele tinha feito voltar.
24 Nā, i tōna haerenga, ka tūtaki tētahi raiona ki a ia, ka whakamate i a ia; ā, ko tōna tinana i ākiritia ki te ara, me te kāihe ki tōna taha tū ai; ko te raiona anō hoki i tū i te taha o te tinana.
24 Ele foi embora e, no caminho, um leão o encontrou e o matou. O cadáver dele ficou estendido no caminho, e o jumento e o leão ficaram parados junto ao cadáver.
25 Nā, ka haere mai ngā tāngata, ka kite i te tinana i ākiritia rā ki te ara, me te raiona e tū ana i te taha o te tinana. Ka haere, ka kōrero i taua mea i te pā i noho ai te poropiti koroheke.
25 Eis que alguns homens passaram e viram o corpo jogado no caminho, bem como o leão parado junto ao corpo. Então foram e o disseram na cidade onde o velho profeta morava.
26 Ā, nō te rongonga o taua poropiti, nāna nei ia i whakahoki mai i te ara, ka mea ia, “Ko te tangata tēnā a te Atua kīhai nei i whakarongo ki te māngai o Ihowā, ā, hoatu ana ia e Ihowā ki te raiona, ā, haea iho e ia, whakamatea iho; ko tā Ihowā kupu hoki tēnā i kōrero ai ki a ia.”
26 Quando o profeta que o tinha feito voltar do caminho ouviu isso, disse: — É o homem de Deus que foi rebelde à palavra do
27 Nā, ka kōrero ia ki āna tama, ka mea, “Whakanohoia taku kāihe.” Ā, whakanohoia ana e rātou.
27 Então disse aos seus filhos: — Ponham a sela no meu jumento. E eles fizeram o que o pai pediu.
28 Nā, haere ana ia, ā, rokohanga atu ko te tinana, he mea ākiri ki te ara, me te kāihe rāua ko te raiona e tū ana i te taha o te tinana; kīhai te tinana i kainga e te raiona, kīhai anō te kāihe i haea.
28 Ele foi e encontrou o cadáver estendido no caminho, e o jumento e o leão parados junto ao cadáver. O leão não tinha devorado o corpo, nem despedaçado o jumento.
29 Nā, hāpainga ana te tinana o te tangata a te Atua e te poropiti, ā, whakatakotoria ana ki runga ki te kāihe, whakahokia ana; haere ana ki te pā o te poropiti koroheke ki te tangi, ki te tanu i a ia.
29 Então o profeta levantou o cadáver do homem de Deus, pôs sobre o jumento e o levou de volta. Assim, o velho profeta entrou na cidade, para o chorar e sepultar.
30 Nā, whakatakotoria ana e ia tōna tinana ki roto ki tōna ake urupā; ā, ko tā rātou tangi mōna, “Auē, e tōku teina.”
30 Depositou o cadáver no seu próprio sepulcro. E o prantearam, dizendo: — Ah, meu irmão!
31 Ā, ka mutu tāna tanu i a ia, ka kōrero ia ki āna tama, ka mea, “Kia mate ahau, tanumia ahau ki roto ki te urupā tanumia ai te tangata a te Atua; hei te taha o ōna wheua whakatakoto ai ōku wheua.
31 Depois de o haver sepultado, disse aos seus filhos: — Quando eu morrer, sepultem-me no túmulo em que o homem de Deus está sepultado; ponham os meus ossos junto aos ossos dele.
32 Nō te mea tērā e tino rite tā Ihowā kōrero i karangatia e ia mō tēnei āta i Pētēre, mō ngā whare katoa hoki o ngā wāhi tiketike i ngā pā o Hamaria.”
32 Porque certamente se cumprirá o que por ordem do Senhor ele clamou contra o altar que está em Betel e contra todos os templos que existem nos lugares altos das cidades de Samaria.
33 I muri i tēnei kīhai a Ieropoama tahuri i tōna ara kino; engari i tahuri anō ki te mea tohunga nō roto noa iho i te iwi katoa mō ngā wāhi tiketike. Ahakoa ko wai i hiahia, kua whakatohungatia e ia, kia whai tohunga ai mō ngā wāhi tiketike.
33 Depois destas coisas, Jeroboão ainda persistiu em seu mau caminho; e continuou a constituir pessoas tiradas do meio do povo como sacerdotes para os lugares altos; a quem o desejasse, ele consagrava para sacerdote dos lugares altos.
34 Nā, meinga ana tēnei mea hei hara mō te whare o Ieropoama, hei mea e hunā ai, e whakamōtītia rawatia ai i te mata o te whenua.
34 Isso se tornou em pecado à casa de Jeroboão, para destruí-la e extingui-la da face da terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.