1 Reis 13
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 Nā, ka tae mai tētahi tangata a te Atua i Hūrā ki Pētēre, he mea kī nā Ihowā; ā, i te tū a Ieropoama i taha o te āta, e tahu whakakakara ana.
1 E, eis que veio ali um homem de Deus oriundo de Judá, pela palavra do SENHOR, até Betel; e Jeroboão estava de pé junto ao altar para queimar incenso.
2 Nā, karangatia ana e ia tā Ihowā kupu ki te āta; i mea ia: “E te āta nā, e te āta nā, ko tā Ihowā kupu tēnei: ‘Nanā, tērā e whānau tētahi tamaiti o te whare o Rāwiri, ko Hōhia tōna; ingoa, ā, ka tāpaea e ia ki runga ki a koe ngā tohunga o ngā wāhi tiketike tahu whakakakara nei ki runga ki a koe; ā, ka tahuna he wheua tāngata ki runga ki a koe.’ ”
2 E ele gritou contra o altar na palavra do SENHOR, e disse: Ó altar, altar, assim diz o SENHOR: Eis que uma criança nascerá à casa de Davi, de nome Josias; e sobre ti ele oferecerá os sacerdotes dos lugares altos que queimam incenso sobre ti, e os ossos dos homens serão queimados sobre ti.
3 I hoatu anō e ia he tohu i taua rā, i mea, “Ko te tohu tēnei i kōrerotia e Ihowā: ‘Nanā, ka kōara te āta, ā, ka maringi ngā pungarehu o runga.’ ”
3 E ele deu um sinal no mesmo dia, dizendo: Este é o sinal do qual o SENHOR falou: Eis que o altar será rasgado, e as cinzas que estiverem sobre ele serão derramadas.
4 Ā, nō te rongonga o te kīngi i te kupu a te tangata a te Atua i karangatia nei e ia ki te āta i Pētēre, ka totoro te ringa o Ieropoama i te āta ka mea ia, “Hopukia ia.” Nā, memenge ake tōna ringa i totoro nei ki a ia, kīhai hoki i taea te whakahoki mai ki a ia.
4 E sucedeu, quando o rei Jeroboão ouviu os dizeres do homem de Deus, o qual havia gritado contra o altar em Betel, que ele estendeu a sua mão de sobre o altar, dizendo: Apanhai-o. E a sua mão, a qual estendeu contra ele, secou-se, de modo que não conseguiu recolhê-la novamente a si.
5 Nā, kua kōara te āta; maringi ake ngā pungarehu i runga i te āta, i rite tonu ki te tohu i hōmai e te tangata a te Atua, ki tā Ihowā i kōrero ai.
5 O altar também foi rasgado, e as cinzas derramadas do altar, segundo o sinal que o homem de Deus tinha dado pela palavra do SENHOR.
6 Nā, ka oho te kīngi, ka mea ki te tangata a te Atua, “Tēnā rā, karanga atu ki te aroaro o Ihowā, o tōu Atua, ka īnoi mōku, kia whakahokia mai tōku ringa ki ahau.” Nā, ka karanga te tangata a te Atua ki te aroaro o Ihowā, ā, ka whakahokia te ringa o te kīngi ki a ia ka pērā me tō mua.
6 E o rei respondeu e disse para o homem de Deus: Suplica agora a face do SENHOR teu Deus, e ora por mim, para que a minha mão possa ser restaurada novamente a mim. E o homem de Deus buscou o SENHOR, e a mão do rei lhe foi novamente restaurada, e se tornou como era antes.
7 Nā, ka mea te kīngi ki te tangata a te Atua, “Haere mai tāua ki te whare ki tētahi oranga mōu, kia hoatu hoki e ahau tētahi mea ki a koe.”
7 E o rei disse ao homem de Deus: Vem para casa comigo, e refresca-te, e eu te darei uma recompensa.
8 Nā, ka mea te tangata a te Atua ki te kīngi, “Ahakoa i hōmai e koe ko te hāwhe o tōu whare, e kore ahau e haere tāua, e kore anō e kai taro, e inu wai ki tēnei wāhi.
8 E o homem de Deus disse ao rei: Se tu me deres metade da tua casa, nela não entrarei contigo, nem comerei pão, tampouco beberei água neste lugar;
9 Ko te ako hoki tēnei ki ahau, ko tā Ihowā hoki i kōrero ai; i mea ai: ‘Kei kai taro, kei inu wai; kaua anō e hoki mai nā te ara e haere atu ai koe.’ ”
9 porque assim me foi incumbido pela palavra do SENHOR, dizendo: Não comas pão, nem bebas água, tampouco retornes pelo mesmo caminho pelo qual vieste.
10 Nā, haere ana ia he ara kē, kīhai i hoki nā te ara i haere mai nei ia ki Pētēre.
10 Assim, ele se foi por outro caminho, e não retornou pelo caminho que veio a Betel.
11 Nā, i Pētēre tētahi poropiti e noho ana, he koroheke; ā, ka haere mai tētahi o āna tama, ka kōrerotia ki a ia ngā mea katoa i mea ai te tangata a te Atua i taua rā ki Pētēre; i kōrerotia anō e rātou ki tō rātou pāpā ngā kupu i kōrero ai ia ki te kīngi.
11 Ora, um velho profeta habitava ali em Betel; e os seus filhos vieram e lhe contaram todas as obras que o homem de Deus havia feito naquele dia em Betel; as palavras que ele havia falado ao rei, eles também as contaram ao seu pai.
12 Nā, ka mea tō rātou pāpā ki a rātou, “Tēnā koa te ara i haere ai ia?” I kite hoki āna tama i te ara i haere atu ai te tangata a te Atua i haere mai nei i Hūrā.
12 E disse-lhes seu pai: Por qual caminho ele se foi? Porquanto os seus filhos haviam visto por qual caminho o homem de Deus, o qual veio de Judá, havia-se ido.
13 Nā, ka mea ia ki āna tama, “Whakanohoia taku kāihe.” Nā, whakanohoia ana tana kāihe e rātou, ā, eke ana ia ki runga.
13 E ele disse aos seus filhos: Selai-me o jumento. Assim, eles lhe selaram o jumento; e seguiu montado sobre ele.
14 Nā, whāia ana e ia te tangata a te Atua, mau rawa atu e noho ana i raro i tētahi oki; ā, ka mea ki a ia, “Ko koe ianei te tangata a te Atua i haere mai nei i Hūrā?”
14 E foi atrás do homem de Deus, e o encontrou assentado debaixo de um carvalho; e disse-lhe: És tu o homem de Deus que veio de Judá? E ele disse: Sou eu.
15 Kātahi ka mea ia ki a ia, “Haere mai tāua ki te whare ki te kai taro māu.”
15 Então, lhe disse: Vem para casa comigo, e come pão.
16 Anō rā ko ia, “E kore e āhei kia hoki tāua, kia haere tāua; e kore anō tāua e kai taro, e inu wai rānei ki tēnei wāhi.
16 E ele disse: Não posso retornar contigo, nem entrar contigo; tampouco comerei pão, ou beberei água contigo neste lugar;
17 Kua kōrerotia mai hoki tā Ihowā kupu ki ahau: ‘Kei kai taro, kei inu wai ki reira, kei anga, kei haere mai nā te ara ka haere atu nei koe.’ ”
17 porque foi-me dito pela palavra do SENHOR: Tu não comerás pão, nem beberás água ali, tampouco retornarás pelo caminho que vieste.
18 Nā, ka mea tērā ki a ia, “He poropiti anō ahau, he pēnā me koe; kua kōrerotia mai anō ki ahau te kupu a Ihowā e tētahi anahera, i kī mai ia: ‘Whakahokia ia ki a koe, ki tōu whare ki te kai taro māna, ki te inu wai.’ ” He teka ia nāna ki a ia.
18 Ele lhe disse: Eu também sou um profeta como tu o és; e um anjo falou comigo pela palavra do SENHOR, dizendo: Traze-o de volta contigo para dentro da tua casa, para que ele possa comer pão e beber água. Ele, porém, mentiu-lhe.
19 Heoi, hoki ana ia i a ia, ā, kai taro ana i roto i tōna whare, inu wai ana.
19 Assim voltou com ele, e comeu pão na sua casa, e bebeu água.
20 Nā, i a rāua e noho ana ki te tēpu, ko te putanga mai o te kupu a Ihowā ki te poropiti nāna nei ia i whakahoki;
20 E sucedeu, enquanto eles estavam assentados à mesa, que a palavra do SENHOR veio ao profeta que o trouxe de volta;
21 ā, ka karanga ia ki te tangata a te Atua i haere mai nei i Hūrā, ka mea, “Ko tā Ihowā kupu tēnei: ‘Nā, kua tutū nei koe ki te māngai o Ihowā, ā, kāhore i mau i a koe te ako i ako ai a Ihowā, tōu Atua ki a koe.
21 e ele gritou ao homem de Deus que vinha de Judá, dizendo: Assim diz o SENHOR: Porquanto tens desobedecido à palavra do SENHOR, e não tens guardado o mandamento que o SENHOR teu Deus te ordenou,
22 Heoi, hoki mai ana koe, kai taro ana, inu wai ana ki te wāhi i kōrero ai ia ki a koe, “Kei kai taro, kei inu wai, e kore e tae tōu tinana ki te urupā o ōu mātua.” ’ ”
22 mas retornaste, e comeste pão e bebeste água no lugar do qual o SENHOR te disse: Não comas pão, nem bebas água; a tua carcaça não virá ao sepulcro dos teus pais.
23 Ā, ka mutu tāna kai taro, ka mutu tāna inu, nā, ka whakanohoia e ia te kāihe mōna, arā mō te poropiti i whakahokia mai nei e ia.
23 E sucedeu, depois que ele havia comido pão, e depois que havia bebido, que ele selou para si o jumento, a saber, para o profeta que fizera voltar.
24 Nā, i tōna haerenga, ka tūtaki tētahi raiona ki a ia, ka whakamate i a ia; ā, ko tōna tinana i ākiritia ki te ara, me te kāihe ki tōna taha tū ai; ko te raiona anō hoki i tū i te taha o te tinana.
24 E quando ele se foi, um leão o encontrou junto ao caminho, e o matou; e a sua carcaça foi lançada no caminho, e o jumento permaneceu de pé junto a ela, o leão também ficou de pé junto à carcaça.
25 Nā, ka haere mai ngā tāngata, ka kite i te tinana i ākiritia rā ki te ara, me te raiona e tū ana i te taha o te tinana. Ka haere, ka kōrero i taua mea i te pā i noho ai te poropiti koroheke.
25 E, eis que homens passavam, e viram a carcaça jogada no caminho, e o leão de pé junto à carcaça; e eles vieram e contaram isto na cidade onde habitava o velho profeta.
26 Ā, nō te rongonga o taua poropiti, nāna nei ia i whakahoki mai i te ara, ka mea ia, “Ko te tangata tēnā a te Atua kīhai nei i whakarongo ki te māngai o Ihowā, ā, hoatu ana ia e Ihowā ki te raiona, ā, haea iho e ia, whakamatea iho; ko tā Ihowā kupu hoki tēnā i kōrero ai ki a ia.”
26 E quando o profeta que o trouxe de volta do caminho ouviu acerca disto, ele disse: É o homem de Deus, que foi desobediente à palavra do SENHOR; por isso, o SENHOR o entregou ao leão, o qual o rasgou, e o matou, segundo a palavra do SENHOR, a qual ele lhe falou.
27 Nā, ka kōrero ia ki āna tama, ka mea, “Whakanohoia taku kāihe.” Ā, whakanohoia ana e rātou.
27 E ele falou aos seus filhos, dizendo: Selai-me um jumento. E eles selaram para ele.
28 Nā, haere ana ia, ā, rokohanga atu ko te tinana, he mea ākiri ki te ara, me te kāihe rāua ko te raiona e tū ana i te taha o te tinana; kīhai te tinana i kainga e te raiona, kīhai anō te kāihe i haea.
28 E ele foi e encontrou a sua carcaça jogada no caminho, e o jumento e o leão de pé junto à carcaça; o leão não havia comido a carcaça, nem despedaçado o jumento.
29 Nā, hāpainga ana te tinana o te tangata a te Atua e te poropiti, ā, whakatakotoria ana ki runga ki te kāihe, whakahokia ana; haere ana ki te pā o te poropiti koroheke ki te tangi, ki te tanu i a ia.
29 E o profeta tomou a carcaça do homem de Deus, e a colocou sobre o jumento, e a trouxe de volta; e o velho profeta veio até a cidade, para prantear e sepultá-lo.
30 Nā, whakatakotoria ana e ia tōna tinana ki roto ki tōna ake urupā; ā, ko tā rātou tangi mōna, “Auē, e tōku teina.”
30 E ele colocou a sua carcaça no seu próprio sepulcro; e prantearam sobre ele, dizendo: Ai, meu irmão!
31 Ā, ka mutu tāna tanu i a ia, ka kōrero ia ki āna tama, ka mea, “Kia mate ahau, tanumia ahau ki roto ki te urupā tanumia ai te tangata a te Atua; hei te taha o ōna wheua whakatakoto ai ōku wheua.
31 E sucedeu, depois dele o ter sepultado, que ele falou aos seus filhos, dizendo: Quando eu estiver morto, sepultai-me no sepulcro no qual o homem de Deus está sepultado; colocai os meus ossos ao lado dos seus ossos.
32 Nō te mea tērā e tino rite tā Ihowā kōrero i karangatia e ia mō tēnei āta i Pētēre, mō ngā whare katoa hoki o ngā wāhi tiketike i ngā pā o Hamaria.”
32 Porquanto, se cumprirá o que pela palavra do SENHOR clamou contra o altar em Betel, e contra todas as casas dos lugares altos que estão nas cidades de Samaria.
33 I muri i tēnei kīhai a Ieropoama tahuri i tōna ara kino; engari i tahuri anō ki te mea tohunga nō roto noa iho i te iwi katoa mō ngā wāhi tiketike. Ahakoa ko wai i hiahia, kua whakatohungatia e ia, kia whai tohunga ai mō ngā wāhi tiketike.
33 Depois destas coisas, Jeroboão não deixou o seu mau caminho, no entanto, mais uma vez, fez dos menores do povo sacerdotes dos lugares altos; qualquer um que quisesse, ele o consagrava, e este se tornava um dos sacerdotes dos lugares altos.
34 Nā, meinga ana tēnei mea hei hara mō te whare o Ieropoama, hei mea e hunā ai, e whakamōtītia rawatia ai i te mata o te whenua.
34 E esta coisa se tornou pecado para a casa de Jeroboão, para cortá-la, e destruí-la da face da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.