1 Reis 12

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nā, ka haere a Rehopoama ki Hekeme; kua tae hoki a Īharaira katoa ki Hekeme ki te whakakīngi i a ia.
1 Roboão foi até Siquém, onde todo o povo de Israel se havia reunido para fazê-lo rei.
2 Ā, nō te rongonga o Ieropoama tama a Nēpata (i Īhipa nā hoki ia, i rere hoki ia i te aroaro o Kīngi Horomona), nā, noho ana a Ieropoama ki Īhipa.
2 Jeroboão, filho de Nebate, que havia fugido do rei Salomão e ido para o Egito, soube disso e voltou de lá.
3 Ā, ka tono tāngata rātou ki te tiki atu i a ia; nā, ka haere a Ieropoama rātou ko te whakaminenga katoa o Īharaira, ka kōrero ki a Rehopoama, ka mea,
3 O povo das tribos do Norte mandou buscá-lo, e foram todos juntos falar com Roboão. Eles disseram:
4 “He pakeke te ioka i meatia e tōu pāpā ki a mātou. Nā, māu e whakamāmā te mahi pakeke a tōu pāpā, me tāna ioka taimaha i meatia e ia ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe.”
4 — Salomão, o seu pai, nos tratou com dureza e nos fez carregar cargas pesadas. Se o senhor tornar essas cargas mais leves e a nossa vida mais fácil, nós seremos seus servidores.
5 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Haere, kia toru ngā rā, ka hoki mai anō ki ahau.” Nā, haere ana te iwi.
5 Roboão respondeu: — Voltem daqui a três dias, e aí eu darei a minha resposta. Então eles foram embora.
6 Nā, ka rūnanga a Kīngi Rehopoama ki ngā kaumātua i tū rā i te aroaro o tōna pāpā, o Horomona, i a ia i te ora, ka mea, “He aha ki tō koutou whakaaro he kupu hei whakahokinga atu māku ki tēnei iwi?”
6 O rei Roboão foi falar com os homens mais velhos, que haviam sido os conselheiros do seu pai, e perguntou: — Que resposta vocês me aconselham a dar a este povo?
7 Nā, ka kōrero rātou ki a ia, ka mea, “Ki te mea hei pononga koe mā tēnei iwi i tēnei rā, ā, ka mahi ki a rātou, ā, ka pai ngā kōrero e kōrerotia e koe ki a rātou, nā, ko rātou hei pononga māu i ngā rā katoa.”
7 Eles disseram: — Se o senhor quiser servir bem a este povo, dê uma resposta favorável ao pedido deles, que eles serão seus servidores para sempre.
8 Otiia whakarērea ake e ia te whakaaro o ngā kaumātua i hoatu ai ki a ia, ā, rūnanga ana ki ngā taitama i kaumātua ngātahi nei me ia, i tū nei ki tōna aroaro.
8 Mas Roboão não seguiu o conselho dos homens mais velhos e foi falar com os jovens que haviam crescido junto com ele e que agora eram os seus conselheiros.
9 I mea ia ki a rātou, “Ki tō koutou whakaaro he aha te kupu e whakahoki ai tātou ki tēnei hunga i kōrero nei ki ahau, i mea nei, ‘Whakamāmākia te ioka i meatia mai rā e tōu pāpā ki a mātou’?”
9 — Que conselho vocês me dão? — perguntou ele. — O que é que eu digo a este povo que está pedindo que eu torne as suas cargas mais leves?
10 Nā, ka kōrero ki a ia ngā taitama i kaumātua ngātahi me ia, ka mea, “Kia pēnei tāu kī atu ki tēnei hunga i kōrero nei ki a koe, i mea nei, ‘I whakataimahatia e tōu pāpā tō mātou ioka, nā, kia māmā tāu ki a mātou’; kia pēnei tāu kī atu ki a rātou, ‘Ko tōku maikara iti nui kē atu i te hope o tōku pāpā.
10 Eles responderam: — Você deve dizer o seguinte: “O meu dedinho é mais grosso do que a cintura do meu pai!
11 Nā, i whakawahā e tōku pāpā he ioka taimaha ki a koutou; māku ia e tāpiri ki tō koutou ioka. He wepu tā tōku pāpā i whiu ai i a koutou; māku ia koutou e whiu ki te kopiona.’ ”
11 Ele fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.”
12 Nā, ka tae a Ieropoama rātou ko te iwi katoa ki a Rehopoama i te toru o ngā rā, i tā te kīngi i whakarite ai, i mea ai, “Hoki mai anō ki ahau i te toru o ngā rā.”
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo foram falar de novo com o rei Roboão, como ele havia mandado.
13 Ā, pakeke tonu tā te kīngi i whakahoki ai; i whakarērea hoki e ia te whakaaro i whakaaro ai ngā kaumātua;
13 O rei desprezou o conselho dos homens mais velhos e falou duramente com o povo,
14 ā, rite tonu ki tō ngā taitamariki whakaaro tāna i kōrero ai ki a rātou; i mea ia, “I whakataimahatia tō koutou ioka e tōku pāpā, māku ia e tāpiri ki tō koutou ioka; he wepu tā tōku pāpā i whiu ai i a koutou; māku ia koutou e whiu ki te kopiona.”
14 como os jovens haviam aconselhado. Ele disse: — O meu pai fez vocês carregarem cargas pesadas; eu vou aumentar o peso ainda mais. Ele castigou vocês com chicotes; eu vou surrá-los com correias.
15 Heoi, kīhai te kīngi i rongo ki te iwi; nā Ihowā hoki te take kia mana ai tāna kupu i kōrero ai a Ihowā, arā tā Āhia Hironi ki a Ieropoama tama a Nēpata.
15 Assim o rei Roboão não atendeu o povo. O Senhor Deus fez com que isso acontecesse para confirmar aquilo que ele, por meio do profeta Aías, de Siló, tinha dito a Jeroboão, filho de Nebate.
16 Ā, nō te kitenga o Īharaira katoa kīhai te kīngi i rongo ki tā rātou, ka utua e te iwi tā te kīngi; i mea rātou:
16 Quando os israelitas viram que o rei não ia atender o seu pedido, começaram a gritar: — Abaixo Davi e a sua família! O que foi que eles já fizeram por nós? Homens de Israel, vamos para casa! Que Roboão cuide de si mesmo! E assim os israelitas foram para as suas casas,
17 Ko ngā tama ia a Īharaira e noho ana i ngā pā o Hūrā, ko Rehopoama hei kīngi mō rātou.
17 deixando Roboão como rei somente do povo que morava no território da tribo de Judá.
18 Nā, ka tono a Kīngi Rehopoama i te rangatira takoha, i a Arorama; ā, ākina ana ia e Īharaira katoa ki te kōhatu, mate rawa. Nā, hohoro tonu te eke o Kīngi Rehopoama ki tōna hāriata, ā, rere ana ki Hiruhārama.
18 Então o rei Roboão mandou que Adonirão, o encarregado dos trabalhadores forçados, fosse falar com os israelitas, mas eles o mataram a pedradas. Porém Roboão saltou depressa para o seu carro de guerra e fugiu para Jerusalém.
19 Nā, kua tahuri kē a Īharaira i te whare o Rāwiri ā taea noatia tēnei rā.
19 Desde aquela época até hoje , o povo de Israel, o Reino do Norte, está revoltado contra os reis descendentes de Davi.
20 Ā, nō te rongonga o Īharaira katoa kua hoki mai a Ieropoama, nā, ka tono tāngata rātou ki te tiki i a ia ki te huihui, ā, meinga ana ia hei kīngi mō Īharaira katoa; kāhore he mea i whai i te whare o Rāwiri, ko te iwi anake o Hūrā.
20 O povo de Israel soube que Jeroboão havia voltado do Egito. Então eles o convidaram para uma reunião com todo o povo e o fizeram rei de Israel. Somente a tribo de Judá ficou fiel aos descendentes de Davi.
21 Nā, kua tae a Rehopoama ki Hiruhārama, ā, huihuia ana e ia te whare katoa o Hūrā, me te iwi o Pineamine, kotahi rau e waru tekau mano, he hunga whiriwhiri, he hunga whawhai, ki te whawhai ki te whare o Īharaira, kia hoki ai te kīngitanga ki a Rehopoama tama a Horomona.
21 Quando Roboão chegou a Jerusalém, reuniu cento e oitenta mil dos melhores soldados das tribos de Judá e de Benjamim, pois tinha a intenção de sair para lutar contra as tribos do Norte de Israel e ser o rei delas de novo.
22 Nā, ka puta te kupu a te Atua ki a Hemaia, tangata a te Atua; i mea ia,
22 Mas o Senhor falou ao profeta Semaías e mandou
23 “Kōrero ki a Rehopoama tama a Horomona kīngi o Hūrā, ki te whare katoa anō o Hūrā rāua ko Pineamine, ki ērā atu hoki o te iwi, mea atu,
23 que desse a Roboão e a todo o povo das tribos de Judá e de Benjamim o seguinte recado:
24 ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kei haere ki runga, kei whawhai ki ō koutou tuākana, ki ngā tama a Īharaira. Hoki atu ki tōna whare, ki tōna whare; nāku hoki tēnei mea.’ ” Nā, rongo tonu rātou ki te kupu a Ihowā, ā, hoki ana, haere ana, pērā ana me tā Ihowā i kī ai.
24 “Não ataquem os seus próprios irmãos, o povo de Israel. Voltem todos para casa! Se tudo aconteceu assim, foi porque eu quis.” Então eles obedeceram à ordem de Deus, o
25 Nā, ka hangā e Ieropoama a Hekeme ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, noho ana i reira: i haere atu anō ia i reira, ā, hangā ana e ia a Penuere.
25 O rei Jeroboão, de Israel, cercou de muralhas a cidade de Siquém, na região montanhosa de Efraim, e morou um pouco de tempo ali. Depois saiu e cercou de muralhas a cidade de Penuel. Então pensou: “Do jeito que as coisas estão, se o meu povo for a Jerusalém oferecer no Templo sacrifícios ao Senhor Deus, os corações deles vão cair para o lado de Roboão, rei de Judá, e eles me matarão.”
26 Ā, ka mea a Ieropoama i tōna ngākau, “Ākuanei hoki ai te kīngitanga ki te whare o Rāwiri.
26 — ausente —
27 Ki te haere tēnei iwi ki te mea whakahere ki te whare o Ihowā ki Hiruhārama, nā, ka hoki te ngākau o tēnei iwi ki tō rātou ariki, ki a Rehopoama kīngi o Hūrā; nā, ka patu rātou i ahau, ā, ka hoki ki a Rehopoama kīngi o Hūrā.”
27 — ausente —
28 Nā, ka hanga whakaaro te kīngi, ā, e rua ngā kūao kau i hangā e ia ki te kōura. Nā, ka mea ia ki a rātou, “He pakeke rawa tā koutou haere ki Hiruhārama; nanā, ōu atua nā, e Īharaira, nāna nei koe i kawe mai i te whenua o Īhipa!”
28 Por isso, ele fez dois touros de ouro e disse ao seu povo: — Já chega de ir a Jerusalém para adorar a Deus. Povo de Israel, aqui estão os seus deuses, que tiraram vocês do Egito!
29 Nā, whakatūria ana tētahi e ia ki Pētēre; ko tētahi hoki i waiho ki Rāna.
29 Ele colocou um dos touros de ouro em Betel e o outro em Dã.
30 Nā, ka tupu te hara i taua mea; i haere hoki te iwi ki te aroaro o tētahi, ki Rāna, koropiko ai.
30 E assim o povo pecou, indo adorar em Betel e em Dã.
31 I hangā anō e ia ngā whare o ngā wāhi tiketike, ā, meinga ana hei tohunga o te iwi katoa noa iho, ehara nei i ngā tama a Rīwai.
31 Jeroboão também construiu lugares de adoração no alto dos morros e escolheu para sacerdotes homens que não eram da tribo de Levi.
32 I whakaritea anō e Ieropoama hākari i te waru o ngā marama i te tekau mā rima o ngā rā o te marama, he pērā me tā Hūrā hākari; i tāpae whakahere anō ia ki runga ki te āta. Ko tāna hanga anō tēnei i Pētēre, he patu whakahere ki ngā kūao kau i hangā e ia; i whakatūria anō e ia ki Pētēre he tohunga mō ngā wāhi tiketike i hangā nei e ia.
32 Jeroboão também deu ordem para que houvesse uma festa religiosa no dia quinze do oitavo mês, como a festa que se realizava no Reino de Judá. No altar de Betel ele ofereceu sacrifícios aos touros de ouro que havia feito e pôs ali em Betel os sacerdotes que serviam nos lugares de adoração que ele havia construído nos morros.
33 I tāpae whakahere anō ia ki runga ki te āta i hangā e ia ki Pētēre i te tekau mā rima o ngā rā o te waru o ngā marama, arā i te marama i kitea iho e tōna ngākau anō; ā, whakaritea ana e ia he hākari mā ngā tama a Īharaira. Heoi, tāpae whakahere ana ia ki runga ki te āta, tahu ana i te whakakakara.
33 No dia quinze do oitavo mês, dia que ele mesmo havia escolhido, foi a Betel e ofereceu um sacrifício no altar, celebrando a festa que havia criado para o povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.