1 Reis 12

mri2012 (MRI2012) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nā, ka haere a Rehopoama ki Hekeme; kua tae hoki a Īharaira katoa ki Hekeme ki te whakakīngi i a ia.
1 Foi Roboão a Siquém, porque todo o Israel se reuniu lá, para o fazer rei.
2 Ā, nō te rongonga o Ieropoama tama a Nēpata (i Īhipa nā hoki ia, i rere hoki ia i te aroaro o Kīngi Horomona), nā, noho ana a Ieropoama ki Īhipa.
2 Tendo Jeroboão, filho de Nebate, ouvido isso (pois estava ainda no Egito, para onde fugira da presença do rei Salomão, onde habitava
3 Ā, ka tono tāngata rātou ki te tiki atu i a ia; nā, ka haere a Ieropoama rātou ko te whakaminenga katoa o Īharaira, ka kōrero ki a Rehopoama, ka mea,
3 e donde o mandaram chamar), veio com toda a congregação de Israel a Roboão, e lhe falaram:
4 “He pakeke te ioka i meatia e tōu pāpā ki a mātou. Nā, māu e whakamāmā te mahi pakeke a tōu pāpā, me tāna ioka taimaha i meatia e ia ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe.”
4 Teu pai fez pesado o nosso jugo; agora, pois, alivia tu a dura servidão de teu pai e o seu pesado jugo que nos impôs, e nós te serviremos.
5 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Haere, kia toru ngā rā, ka hoki mai anō ki ahau.” Nā, haere ana te iwi.
5 Ele lhes respondeu: Ide-vos e, após três dias, voltai a mim. E o povo se foi.
6 Nā, ka rūnanga a Kīngi Rehopoama ki ngā kaumātua i tū rā i te aroaro o tōna pāpā, o Horomona, i a ia i te ora, ka mea, “He aha ki tō koutou whakaaro he kupu hei whakahokinga atu māku ki tēnei iwi?”
6 Tomou o rei Roboão conselho com os homens idosos que estiveram na presença de Salomão, seu pai, quando este ainda vivia, dizendo: Como aconselhais que se responda a este povo?
7 Nā, ka kōrero rātou ki a ia, ka mea, “Ki te mea hei pononga koe mā tēnei iwi i tēnei rā, ā, ka mahi ki a rātou, ā, ka pai ngā kōrero e kōrerotia e koe ki a rātou, nā, ko rātou hei pononga māu i ngā rā katoa.”
7 Eles lhe disseram: Se, hoje, te tornares servo deste povo, e o servires, e, atendendo, falares boas palavras, eles se farão teus servos para sempre.
8 Otiia whakarērea ake e ia te whakaaro o ngā kaumātua i hoatu ai ki a ia, ā, rūnanga ana ki ngā taitama i kaumātua ngātahi nei me ia, i tū nei ki tōna aroaro.
8 Porém ele desprezou o conselho que os anciãos lhe tinham dado e tomou conselho com os jovens que haviam crescido com ele e o serviam.
9 I mea ia ki a rātou, “Ki tō koutou whakaaro he aha te kupu e whakahoki ai tātou ki tēnei hunga i kōrero nei ki ahau, i mea nei, ‘Whakamāmākia te ioka i meatia mai rā e tōu pāpā ki a mātou’?”
9 E disse-lhes: Que aconselhais vós que respondamos a este povo que me falou, dizendo: Alivia o jugo que teu pai nos impôs?
10 Nā, ka kōrero ki a ia ngā taitama i kaumātua ngātahi me ia, ka mea, “Kia pēnei tāu kī atu ki tēnei hunga i kōrero nei ki a koe, i mea nei, ‘I whakataimahatia e tōu pāpā tō mātou ioka, nā, kia māmā tāu ki a mātou’; kia pēnei tāu kī atu ki a rātou, ‘Ko tōku maikara iti nui kē atu i te hope o tōku pāpā.
10 E os jovens que haviam crescido com ele lhe disseram: Assim falarás a este povo que disse: Teu pai fez pesado o nosso jugo, mas tu alivia-o de sobre nós; assim lhe falarás: Meu dedo mínimo é mais grosso do que os lombos de meu pai.
11 Nā, i whakawahā e tōku pāpā he ioka taimaha ki a koutou; māku ia e tāpiri ki tō koutou ioka. He wepu tā tōku pāpā i whiu ai i a koutou; māku ia koutou e whiu ki te kopiona.’ ”
11 Assim que, se meu pai vos impôs jugo pesado, eu ainda vo-lo aumentarei; meu pai vos castigou com açoites, porém eu vos castigarei com escorpiões.
12 Nā, ka tae a Ieropoama rātou ko te iwi katoa ki a Rehopoama i te toru o ngā rā, i tā te kīngi i whakarite ai, i mea ai, “Hoki mai anō ki ahau i te toru o ngā rā.”
12 Veio, pois, Jeroboão e todo o povo, ao terceiro dia, a Roboão, como o rei lhes ordenara, dizendo: Voltai a mim ao terceiro dia.
13 Ā, pakeke tonu tā te kīngi i whakahoki ai; i whakarērea hoki e ia te whakaaro i whakaaro ai ngā kaumātua;
13 Dura resposta deu o rei ao povo, porque desprezara o conselho que os anciãos lhe haviam dado;
14 ā, rite tonu ki tō ngā taitamariki whakaaro tāna i kōrero ai ki a rātou; i mea ia, “I whakataimahatia tō koutou ioka e tōku pāpā, māku ia e tāpiri ki tō koutou ioka; he wepu tā tōku pāpā i whiu ai i a koutou; māku ia koutou e whiu ki te kopiona.”
14 e lhe falou segundo o conselho dos jovens, dizendo: Meu pai fez pesado o vosso jugo, porém eu ainda o agravarei; meu pai vos castigou com açoites; eu, porém, vos castigarei com escorpiões.
15 Heoi, kīhai te kīngi i rongo ki te iwi; nā Ihowā hoki te take kia mana ai tāna kupu i kōrero ai a Ihowā, arā tā Āhia Hironi ki a Ieropoama tama a Nēpata.
15 O rei, pois, não deu ouvidos ao povo; porque este acontecimento vinha do Senhor , para confirmar a palavra que o Senhor tinha dito por intermédio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
16 Ā, nō te kitenga o Īharaira katoa kīhai te kīngi i rongo ki tā rātou, ka utua e te iwi tā te kīngi; i mea rātou:
16 Vendo, pois, todo o Israel que o rei não lhe dava ouvidos, reagiu, dizendo: Que parte temos nós com Davi? Não há para nós herança no filho de Jessé! Às vossas tendas, ó Israel! Cuida, agora, da tua casa, ó Davi! Então, Israel se foi às suas tendas.
17 Ko ngā tama ia a Īharaira e noho ana i ngā pā o Hūrā, ko Rehopoama hei kīngi mō rātou.
17 Quanto aos filhos de Israel, porém, que habitavam nas cidades de Judá, sobre eles reinou Roboão.
18 Nā, ka tono a Kīngi Rehopoama i te rangatira takoha, i a Arorama; ā, ākina ana ia e Īharaira katoa ki te kōhatu, mate rawa. Nā, hohoro tonu te eke o Kīngi Rehopoama ki tōna hāriata, ā, rere ana ki Hiruhārama.
18 Então, o rei Roboão enviou a Adorão, superintendente dos que trabalhavam forçados; porém todo o Israel o apedrejou, e morreu. Mas o rei Roboão conseguiu tomar o seu carro e fugir para Jerusalém.
19 Nā, kua tahuri kē a Īharaira i te whare o Rāwiri ā taea noatia tēnei rā.
19 Assim, Israel se mantém rebelado contra a casa de Davi, até ao dia de hoje.
20 Ā, nō te rongonga o Īharaira katoa kua hoki mai a Ieropoama, nā, ka tono tāngata rātou ki te tiki i a ia ki te huihui, ā, meinga ana ia hei kīngi mō Īharaira katoa; kāhore he mea i whai i te whare o Rāwiri, ko te iwi anake o Hūrā.
20 Tendo ouvido todo o Israel que Jeroboão tinha voltado, mandaram chamá-lo para a congregação e o fizeram rei sobre todo o Israel; ninguém seguiu a casa de Davi, senão somente a tribo de Judá.
21 Nā, kua tae a Rehopoama ki Hiruhārama, ā, huihuia ana e ia te whare katoa o Hūrā, me te iwi o Pineamine, kotahi rau e waru tekau mano, he hunga whiriwhiri, he hunga whawhai, ki te whawhai ki te whare o Īharaira, kia hoki ai te kīngitanga ki a Rehopoama tama a Horomona.
21 Vindo, pois, Roboão a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil escolhidos, destros para a guerra, para pelejar contra a casa de Israel, a fim de restituir o reino a Roboão, filho de Salomão.
22 Nā, ka puta te kupu a te Atua ki a Hemaia, tangata a te Atua; i mea ia,
22 Porém veio a palavra de Deus a Semaías, homem de Deus, dizendo:
23 “Kōrero ki a Rehopoama tama a Horomona kīngi o Hūrā, ki te whare katoa anō o Hūrā rāua ko Pineamine, ki ērā atu hoki o te iwi, mea atu,
23 Fala a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a toda a casa de Judá, e a Benjamim, e ao resto do povo, dizendo:
24 ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kei haere ki runga, kei whawhai ki ō koutou tuākana, ki ngā tama a Īharaira. Hoki atu ki tōna whare, ki tōna whare; nāku hoki tēnei mea.’ ” Nā, rongo tonu rātou ki te kupu a Ihowā, ā, hoki ana, haere ana, pērā ana me tā Ihowā i kī ai.
24 Assim diz o Senhor : Não subireis, nem pelejareis contra vossos irmãos, os filhos de Israel; cada um volte para a sua casa, porque eu é que fiz isto. E, obedecendo eles à palavra do Senhor , voltaram como este lhes ordenara.
25 Nā, ka hangā e Ieropoama a Hekeme ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, noho ana i reira: i haere atu anō ia i reira, ā, hangā ana e ia a Penuere.
25 Jeroboão edificou Siquém, na região montanhosa de Efraim, e passou a residir ali; dali edificou Penuel.
26 Ā, ka mea a Ieropoama i tōna ngākau, “Ākuanei hoki ai te kīngitanga ki te whare o Rāwiri.
26 Disse Jeroboão consigo: Agora, tornará o reino para a casa de Davi.
27 Ki te haere tēnei iwi ki te mea whakahere ki te whare o Ihowā ki Hiruhārama, nā, ka hoki te ngākau o tēnei iwi ki tō rātou ariki, ki a Rehopoama kīngi o Hūrā; nā, ka patu rātou i ahau, ā, ka hoki ki a Rehopoama kīngi o Hūrā.”
27 Se este povo subir para fazer sacrifícios na Casa do Senhor , em Jerusalém, o coração dele se tornará a seu senhor, a Roboão, rei de Judá; e me matarão e tornarão a ele, ao rei de Judá.
28 Nā, ka hanga whakaaro te kīngi, ā, e rua ngā kūao kau i hangā e ia ki te kōura. Nā, ka mea ia ki a rātou, “He pakeke rawa tā koutou haere ki Hiruhārama; nanā, ōu atua nā, e Īharaira, nāna nei koe i kawe mai i te whenua o Īhipa!”
28 Pelo que o rei, tendo tomado conselhos, fez dois bezerros de ouro; e disse ao povo: Basta de subirdes a Jerusalém; vês aqui teus deuses, ó Israel, que te fizeram subir da terra do Egito!
29 Nā, whakatūria ana tētahi e ia ki Pētēre; ko tētahi hoki i waiho ki Rāna.
29 Pôs um em Betel e o outro, em Dã.
30 Nā, ka tupu te hara i taua mea; i haere hoki te iwi ki te aroaro o tētahi, ki Rāna, koropiko ai.
30 E isso se tornou em pecado, pois que o povo ia até Dã, cada um para adorar o bezerro.
31 I hangā anō e ia ngā whare o ngā wāhi tiketike, ā, meinga ana hei tohunga o te iwi katoa noa iho, ehara nei i ngā tama a Rīwai.
31 Jeroboão fez também santuários nos altos e, dentre o povo, constituiu sacerdotes que não eram dos filhos de Levi.
32 I whakaritea anō e Ieropoama hākari i te waru o ngā marama i te tekau mā rima o ngā rā o te marama, he pērā me tā Hūrā hākari; i tāpae whakahere anō ia ki runga ki te āta. Ko tāna hanga anō tēnei i Pētēre, he patu whakahere ki ngā kūao kau i hangā e ia; i whakatūria anō e ia ki Pētēre he tohunga mō ngā wāhi tiketike i hangā nei e ia.
32 Fez uma festa no oitavo mês, no dia décimo quinto do mês, igual à festa que se fazia em Judá, e sacrificou no altar; semelhantemente fez em Betel e ofereceu sacrifícios aos bezerros que fizera; também em Betel estabeleceu sacerdotes dos altos que levantara.
33 I tāpae whakahere anō ia ki runga ki te āta i hangā e ia ki Pētēre i te tekau mā rima o ngā rā o te waru o ngā marama, arā i te marama i kitea iho e tōna ngākau anō; ā, whakaritea ana e ia he hākari mā ngā tama a Īharaira. Heoi, tāpae whakahere ana ia ki runga ki te āta, tahu ana i te whakakakara.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, escolhido a seu bel-prazer, subiu ele ao altar que fizera em Betel e ordenou uma festa para os filhos de Israel; subiu para queimar incenso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.