1 Crônicas 17

mri2012 (MRI2012) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ā, i a Rāwiri e noho ana i tōna whare, ka mea a Rāwiri ki a Nātana poropiti, “Nā, kei te noho ahau ki te whare hīta, ko te āka ia o te kawenata a Ihowā kei raro i te ārai kākahu e noho ana.”
1 Sucedeu, pois, que, morando Davi já em sua casa, disse ao profeta Natã: Eis que moro em casa de cedro, mas a arca da aliança do SENHOR está debaixo de cortinas.
2 Anō rā ko Nātana ki a Rāwiri, “Meatia ngā mea katoa i tōu ngākau; kei a koe hoki te Atua.”
2 Então Natã disse a Davi: Tudo quanto tens no teu coração faze, porque Deus é contigo.
3 Nā, i taua pō ka puta te kupu a te Atua ki a Nātana, ka mea:
3 Mas sucedeu, na mesma noite, que a palavra de Deus veio a Natã, dizendo:
4 “Haere, mea atu ki tāku pononga, ki a Rāwiri: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kaua e hangā e koe he whare hei nohoanga mōku.
4 Vai, e dize a Davi meu servo: Assim diz o Senhor: Tu não me edificarás uma casa para eu morar;
5 Kāhore nei hoki ahau i noho i roto i te whare, nō te rangi i kawea mai ai e ahau a Īharaira ā taea noatia tēnei rā. Heoi, he noho haere tōku i tētahi tēneti ki tētahi tēneti, i tētahi tapenākara ki tētahi tapenākara.
5 Porque em casa nenhuma morei, desde o dia em que fiz subir a Israel até ao dia de hoje; mas fui de tenda em tenda, e de tabernáculo em tabernáculo.
6 I ōku hāereerenga katoa i roto i a Īharaira katoa i puaki rānei tētahi kupu āku ki tētahi o ngā kaiwhakarite o Īharaira i whakaritea e ahau hei hēpara mō tāku iwi, i mea rānei ahau, “He aha koutou tē hanga whare hīta ai mōku?” ’
6 Por todas as partes por onde andei com todo o Israel, porventura falei alguma palavra a algum dos juízes de Israel, a quem ordenei que apascentasse o meu povo, dizendo: Por que não me edificais uma casa de cedro?
7 “Nō reira kia pēnei tāu kī atu āianei ki tāku pononga, ki a Rāwiri: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: Nāku koe i tango i te nohoanga hipi, i te whai hipi, hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira;
7 Agora, pois, assim dirás a meu servo Davi: Assim diz o Senhor dos Exércitos: Eu te tirei do curral, de detrás das ovelhas, para que fosses chefe do meu povo Israel.
8 ā, i a koe ahau i ōu haerenga katoa; hautopea atu ana e ahau ōu hoariri katoa i tōu aroaro; ā, meinga ana koe e ahau hei ingoa, hei pērā anō me te ingoa o ngā mea nunui o te whenua.
8 E estive contigo por toda a parte, por onde foste, e de diante de ti exterminei todos os teus inimigos, e te fiz um nome como o nome dos grandes que estão na terra,
9 Nā, māku e whakarite he wāhi mō tāku iwi, mō Īharaira; ka whakatōkia anō rātou e ahau kia noho ki tō rātou ake, e kore anō rātou e ngāueue ā muri ake nei; e kore anō rātou e pēhia ki raro i muri nei e ngā tama a te kino; e kore e pērā me tō mua,
9 E ordenarei um lugar para o meu povo Israel, e o plantarei, para que habite no seu lugar, e nunca mais seja removido de uma para outra parte; e nunca mais os filhos da perversidade o debilitarão como dantes,
10 me tō te wā anō i whakaritea ai e ahau ngā kaiwhakarite mō tāku iwi, mō Īharaira; ā, ka pēhia e ahau ki raro ōu hoariri katoa.
10 E desde os dias em que ordenei juízes sobre o meu povo Israel. Assim abaterei a todos os teus inimigos; também te faço saber que o Senhor te edificará uma casa.
11 Ā, ka tutuki ōu rā, ka haere koe ki ōu mātua, nā, ka whakaarahia e ahau tōu uri i muri i a koe i roto i āu tama, ka whakapūmautia anō e ahau tōna kīngitanga.
11 E há de ser que, quando forem cumpridos os teus dias, para ires a teus pais, suscitarei a tua descendência depois de ti, um dos teus filhos, e estabelecerei o seu reino.
12 Māna e hanga he whare mōku, ā, ka whakapūmautia e ahau tōna torōna ā ake ake.
12 Este me edificará casa; e eu confirmarei o seu trono para sempre.
13 Ko ahau hei matua ki a ia, ko ia hei tama ki ahau, e kore anō e mutu tōku aroha ki a ia, e kore e pērā me tōku i mutu ki tērā i mua atu nā i a koe,
13 Eu lhe serei por pai, e ele me será por filho; e a minha benignidade não retirarei dele, como a tirei daquele, que foi antes de ti.
14 ā, ka tūturu ia ki tōku whare, ki tōku kīngitanga ā ake ake; ā, ka mau tonu tōna torōna mō ake tonu atu.’ ”
14 Mas o confirmarei na minha casa e no meu reino para sempre, e o seu trono será firme para sempre.
15 Rite tonu ki ēnei kupu katoa, ki tēnei putanga katoa, ngā kupu a Nātana ki a Rāwiri.
15 Conforme todas estas palavras, e conforme toda esta visão, assim falou Natã a Davi.
16 Nā, ka haere a Kīngi Rāwiri, ka noho ki te aroaro o Ihowā, ā, ka mea ia:
16 Então entrou o rei Davi, e ficou perante o Senhor; e disse: Quem sou eu, Senhor Deus? e qual é a minha casa, para que me tenhas trazido até aqui?
17 He mea iti anō tēnei ki tāu titiro, e te Atua; kua kōrerotia nei hoki e koe te whare o tāu pononga a tau tini noa atu, ā, kua titiro mai hoki koe ki ahau, ānō ki te tangata nui rawa, e Ihowā, e te Atua.
17 E ainda isto, ó Deus, foi pouco aos teus olhos; pelo que falaste da casa de teu servo para tempos distantes; e trataste-me como a um homem ilustre, ó Senhor Deus.
18 “Ko te aha ake hei kōrerotanga mā Rāwiri ki a koe mō te whakahōnore i tāu pononga? E mōhio ana hoki koe ki tāu pononga.
18 Que mais te dirá Davi, acerca da honra feita a teu servo? Porém tu conheces bem a teu servo.
19 He whakaaro ki tāu pononga, e Ihowā, rite tonu anō ki tā tōu ngākau, i mea ai koe i ēnei mea nunui katoa, i whakaritea mai ai ēnei mea nunui katoa.
19 Ó Senhor, por amor de teu servo, e segundo o teu coração, fizeste toda esta grandeza, para fazer notória todas estas grandes coisas.
20 “Kāhore he rite mōu, e Ihowā, kāhore atu hoki he atua, ko koe anake; rite tonu ki ngā mea katoa i rongo ai ō mātou taringa.
20 Senhor, ninguém há como tu, e não há Deus fora de ti, segundo tudo quanto ouvimos com os nossos ouvidos.
21 Ko tēhea iwi hoki o te whenua hei rite mō tāu iwi, mō Īharaira, i haere nei te Atua ki te hoko hei iwi māna ake, hei mea ingoa mōu, ki ngā hanga nunui, whakamataku hoki, i te peinga atu i ngā tauiwi i te aroaro o tāu iwi i hokona nei e koe i Īhipa?
21 E quem há como o teu povo Israel, única gente na terra, a quem Deus foi resgatar para seu povo, fazendo-te nome com coisas grandes e temerosas, lançando as nações de diante do teu povo, que resgataste do Egito?
22 Kua meinga nei hoki e koe tāu iwi, a Īharaira, hei iwi māu ā ake ake; me koe hoki, e Ihowā hei Atua mō rātou.
22 E confirmaste o teu povo Israel para ser teu povo para sempre; e tu, Senhor, lhe foste por Deus.
23 “Nā, whakamanā āianei, e Ihowā, te kupu i kōrerotia e koe mō tāu pononga, mō tōna whare hoki ake ake, meatia hoki tāu i kōrero ai.
23 Agora, pois, Senhor, a palavra que falaste de teu servo, e acerca da sua casa, confirma-a para sempre; e faze como falaste.
24 Kia mana anō, kia whakanuia hoki tōu ingoa ā ake ake, kia kōrerotia ai, ‘Ko Ihowā o ngā mano te Atua o Īharaira, hei Atua anō ki a Īharaira!’ Ā, ka tūturu tonu te whare o tāu pononga, o Rāwiri, ki tōu aroaro.
24 Confirme-se e engrandeça-se o teu nome para sempre, e diga-se: O Senhor dos Exércitos é o Deus de Israel, é Deus para Israel; e permaneça firme diante de ti a casa de Davi, teu servo.
25 “Nāu nei hoki, e tōku Atua, i whakapuaki mai ki tāu pononga, ka hangā e koe he whare mōna; koia te ngākau o tāu pononga i anga ai ki te īnoi ki tōu aroaro.
25 Porque tu, Deus meu, revelaste ao ouvido de teu servo que lhe edificarias casa; pelo que o teu servo achou confiança para orar em tua presença.
26 Nā, ko koe, e Ihowā, te Atua, ā, kua kōrerotia e koe tēnei mea pai ki tāu pononga.
26 Agora, pois, Senhor, tu és o mesmo Deus, e falaste este bem acerca de teu servo.
27 Ā, kua pai tēnei koe ki te manaaki i te whare o tāu pononga, kia pūmau tonu ai ki tōu aroaro; ko koe hoki hei manaaki, e Ihowā, ā, ka manaakitia ake ake.”
27 Agora, pois, foste servido abençoar a casa de teu servo, para que permaneça para sempre diante de ti: porque tu, Senhor, a abençoaste, e ficará abençoada para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.