1 Crônicas 17

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ā, i a Rāwiri e noho ana i tōna whare, ka mea a Rāwiri ki a Nātana poropiti, “Nā, kei te noho ahau ki te whare hīta, ko te āka ia o te kawenata a Ihowā kei raro i te ārai kākahu e noho ana.”
1 Tendo Davi começado a morar em sua casa, disse ao profeta Natã: Eis que eu moro numa casa de cedro, mas a arca do pacto do Senhor está debaixo de cortinas.
2 Anō rā ko Nātana ki a Rāwiri, “Meatia ngā mea katoa i tōu ngākau; kei a koe hoki te Atua.”
2 Então Natã disse a Davi: Tudo quanto tens no teu coração faze, porque Deus é contigo.
3 Nā, i taua pō ka puta te kupu a te Atua ki a Nātana, ka mea:
3 Mas sucedeu, na mesma noite, que a palavra de Deus veio à Natã, dizendo:
4 “Haere, mea atu ki tāku pononga, ki a Rāwiri: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kaua e hangā e koe he whare hei nohoanga mōku.
4 Vai e dize a Davi, meu servo: Assim diz o Senhor: Tu não me edificarás casa para eu habitar;
5 Kāhore nei hoki ahau i noho i roto i te whare, nō te rangi i kawea mai ai e ahau a Īharaira ā taea noatia tēnei rā. Heoi, he noho haere tōku i tētahi tēneti ki tētahi tēneti, i tētahi tapenākara ki tētahi tapenākara.
5 porque em nenhuma casa morei, desde o dia em que fiz subir Israel até o dia e hoje, mas fui de tenda em tenda, e de tabernáculo em tabernáculo.
6 I ōku hāereerenga katoa i roto i a Īharaira katoa i puaki rānei tētahi kupu āku ki tētahi o ngā kaiwhakarite o Īharaira i whakaritea e ahau hei hēpara mō tāku iwi, i mea rānei ahau, “He aha koutou tē hanga whare hīta ai mōku?” ’
6 Por todas as partes por onde tenho andado com todo o Israel, porventura falei eu jamais uma palavra a algum dos juízes de Israel, a quem ordenei que apascentasse o meu povo, dizendo: Por que não me tendes edificado uma casa de cedro?
7 “Nō reira kia pēnei tāu kī atu āianei ki tāku pononga, ki a Rāwiri: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: Nāku koe i tango i te nohoanga hipi, i te whai hipi, hei rangatira mō tāku iwi, mō Īharaira;
7 Agora, pois, assim dirás a meu servo Davi: Assim diz o Senhor dos exércitos: Eu te tirei do curral, de detrás das ovelhas, para que fosses chefe do meu povo Israel;
8 ā, i a koe ahau i ōu haerenga katoa; hautopea atu ana e ahau ōu hoariri katoa i tōu aroaro; ā, meinga ana koe e ahau hei ingoa, hei pērā anō me te ingoa o ngā mea nunui o te whenua.
8 e estive contigo por onde quer que andavas, e de diante de ti exterminei todos os teus inimigos; também te farei um nome como o nome dos grandes que estão na terra.
9 Nā, māku e whakarite he wāhi mō tāku iwi, mō Īharaira; ka whakatōkia anō rātou e ahau kia noho ki tō rātou ake, e kore anō rātou e ngāueue ā muri ake nei; e kore anō rātou e pēhia ki raro i muri nei e ngā tama a te kino; e kore e pērā me tō mua,
9 Designarei um lugar para o meu povo Israel, e o plantarei, para que ele habite no seu lugar, e nunca mais seja perturbado; e nunca mais debilitarão os filhos da perversidade, como dantes,
10 me tō te wā anō i whakaritea ai e ahau ngā kaiwhakarite mō tāku iwi, mō Īharaira; ā, ka pēhia e ahau ki raro ōu hoariri katoa.
10 e como desde os dias em que ordenei juízes sobre o meu povo Israel; e subjugarei todos os teus inimigos. Também te declaro que o Senhor te edificará uma casa.
11 Ā, ka tutuki ōu rā, ka haere koe ki ōu mātua, nā, ka whakaarahia e ahau tōu uri i muri i a koe i roto i āu tama, ka whakapūmautia anō e ahau tōna kīngitanga.
11 Quando forem cumpridos os teus dias, para ires a teus pais, levantarei a tua descendência depois de ti, um dos teus filhos, e estabelecerei o seu reino.
12 Māna e hanga he whare mōku, ā, ka whakapūmautia e ahau tōna torōna ā ake ake.
12 Esse me edificará casa, e eu firmarei o seu trono para sempre.
13 Ko ahau hei matua ki a ia, ko ia hei tama ki ahau, e kore anō e mutu tōku aroha ki a ia, e kore e pērā me tōku i mutu ki tērā i mua atu nā i a koe,
13 Eu lhe serei por pai, e ele me será por filho; e a minha misericórdia não retirarei dele, como a retirei daquele que foi antes de ti;
14 ā, ka tūturu ia ki tōku whare, ki tōku kīngitanga ā ake ake; ā, ka mau tonu tōna torōna mō ake tonu atu.’ ”
14 mas o confirmarei na minha casa e no meu reino para sempre, e para sempre o seu trono será firme.
15 Rite tonu ki ēnei kupu katoa, ki tēnei putanga katoa, ngā kupu a Nātana ki a Rāwiri.
15 Conforme todas estas palavras, e conforme toda esta visão, assim falou Natã a Davi.
16 Nā, ka haere a Kīngi Rāwiri, ka noho ki te aroaro o Ihowā, ā, ka mea ia:
16 Então entrou o rei Davi, sentou-se perante o Senhor, e disse: Quem sou eu, ó Senhor Deus, e que é a minha casa, para que me tenhas trazido até aqui?,
17 He mea iti anō tēnei ki tāu titiro, e te Atua; kua kōrerotia nei hoki e koe te whare o tāu pononga a tau tini noa atu, ā, kua titiro mai hoki koe ki ahau, ānō ki te tangata nui rawa, e Ihowā, e te Atua.
17 E isto foi pouco aos teus olhos, O Deus; também falaste da casa do teu servo para tempos distantes, e me consideras como a um homem ilustre, ó Senhor Deus.
18 “Ko te aha ake hei kōrerotanga mā Rāwiri ki a koe mō te whakahōnore i tāu pononga? E mōhio ana hoki koe ki tāu pononga.
18 Que mais te dirá Davi, acerca da honra feita ao teu servo? pois tu bem conheces o teu servo.
19 He whakaaro ki tāu pononga, e Ihowā, rite tonu anō ki tā tōu ngākau, i mea ai koe i ēnei mea nunui katoa, i whakaritea mai ai ēnei mea nunui katoa.
19 O Senhor! por amor do teu servo, e segundo o teu coração, fizeste todas estas grandezas, tornando conhecidas todas estas grandes coisas.
20 “Kāhore he rite mōu, e Ihowā, kāhore atu hoki he atua, ko koe anake; rite tonu ki ngā mea katoa i rongo ai ō mātou taringa.
20 O Senhor, ninguém há semelhante a ti, e não há Deus fora de ti, segundo tudo quanto ouvimos com os nossos ouvi os.
21 Ko tēhea iwi hoki o te whenua hei rite mō tāu iwi, mō Īharaira, i haere nei te Atua ki te hoko hei iwi māna ake, hei mea ingoa mōu, ki ngā hanga nunui, whakamataku hoki, i te peinga atu i ngā tauiwi i te aroaro o tāu iwi i hokona nei e koe i Īhipa?
21 Também quem há como o teu povo Israel, única gente na terra a quem Deus foi remir para ser seu povo, fazendo-te nome por meio de feitos grandes e terríveis, expulsando as nações de diante do teu povo, que remiste do Egito?
22 Kua meinga nei hoki e koe tāu iwi, a Īharaira, hei iwi māu ā ake ake; me koe hoki, e Ihowā hei Atua mō rātou.
22 Pois fizeste o teu povo Israel povo teu para sempre; e tu, Senhor, te fizeste seu Deus.
23 “Nā, whakamanā āianei, e Ihowā, te kupu i kōrerotia e koe mō tāu pononga, mō tōna whare hoki ake ake, meatia hoki tāu i kōrero ai.
23 Agora, ó Senhor, seja confirmada para sempre a palavra que falaste acerca da teu servo, e acerca da sua casa, e faze como falaste.
24 Kia mana anō, kia whakanuia hoki tōu ingoa ā ake ake, kia kōrerotia ai, ‘Ko Ihowā o ngā mano te Atua o Īharaira, hei Atua anō ki a Īharaira!’ Ā, ka tūturu tonu te whare o tāu pononga, o Rāwiri, ki tōu aroaro.
24 E seja o teu nome estabelecido e glorificado para sempre, e diga-se: O Senhor dos exércitos é o Deus de Israel, sim, é Deus para Israel; permaneça firme diante de ti a casa de Davi, teu servo.
25 “Nāu nei hoki, e tōku Atua, i whakapuaki mai ki tāu pononga, ka hangā e koe he whare mōna; koia te ngākau o tāu pononga i anga ai ki te īnoi ki tōu aroaro.
25 Porque tu, Deus meu, revelaste ao teu servo que lhe edificarias casa; pelo que o teu servo achou confiança para orar em tua presença.
26 Nā, ko koe, e Ihowā, te Atua, ā, kua kōrerotia e koe tēnei mea pai ki tāu pononga.
26 Agora, pois, ó Senhor, tu és Deus, e falaste este bem acerca do teu servo.
27 Ā, kua pai tēnei koe ki te manaaki i te whare o tāu pononga, kia pūmau tonu ai ki tōu aroaro; ko koe hoki hei manaaki, e Ihowā, ā, ka manaakitia ake ake.”
27 E agora foste servido abençoar a casa do teu servo, para que permaneça para sempre diante de ti; porque tu, Senhor, a abençoaste, ficará abençoada para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.