Marcos 9

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 I mea anō ia ki a rātou, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, tēnei anō ētahi o te hunga e tū nei, e kore e pāngia e te mate, kia kite rā anō i te ranga­tira­tanga o te Atua e haere mai ana i runga i te kaha.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Ā, ka pahure ngā rā e ono, ka mau a Īhu ki a Pita, ki a Hēmi, ki a Hoani, nā, kawea ana rātou e ia ki runga ki tētahi maunga tike­tike, ko rātou anake. Ā, ka puta kē tōna āhua i tō rātou aro­aro.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Nā, kanapa tonu ōna kākahu, mā tonu me te huka­rere; e kore e taea e te kai­horoi i runga i te whenua te mea kia pērā te mā.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Nā, ka puta mai ki a rātou a Irāia rāua ko Mohi; e kōrero­rero ana rāua ki a Īhu.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Nā, ka oho a Pita, ka mea ki a Īhu, “E te Kai­whaka­ako, he mea pai kia noho tātou ki konei; nā, kia hangā e mātou ētahi wharau kia toru; kia kotahi mōu, kia kotahi mō Mohi, kia kotahi mō Irāia.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Kāhore hoki ia i mātau ki tāna e kōrero ai; i wehi hoki rātou.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Nā, ko tētahi kapua e tau­maru­maru ana ki runga ki a rātou; ā, ka puta he reo i te kapua, e mea ana, “Ko tāku Tama tēnei i aroha ai; whaka­rongo ki a ia.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ā, ti­tiro rawa ake rātou ki tētahi taha, ki tētahi taha kāhore ā rātou tāngata i kite ai, ko rātou anake, ko Īhu.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Ā, i a rātou e heke iho ana i te maunga, ka whaka­tūpato ia i a rātou kia kaua e kōrero­tia ki te tangata ā rātou i kite ai, kia ara rā anō te Tama a te tangata i te hunga mate.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Ā, i puri­tia taua kupu e rātou, ka uiui ki a rātou anō, he aha rā te aranga ake i te hunga mate.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “He aha ngā kara­ipi ka mea ai, ko Irāia kia mātua puta mai?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a rātou, “E puta ana anō a Irāia i mua ki te whaka­tika i ngā mea katoa. Kua oti anō te tuhi­tuhi mō te Tama a te tangata, kia maha ōna mamae, kia whaka­kāhore­tia.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ko tāku kupu ia tēnei ki a koutou, Kua tae mai anō a Irāia, heoi, meatia ana e rātou ki a ia tā rātou i pai ai, ngā mea hoki i tuhi­tuhia mōna.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Ā, nō tō rātou taenga ki ngā ākonga, ka kite rātou he rahi te hui e kara­poti ana i a rātou, me ngā kara­ipi e totohe ana ki a rātou.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Ā, kite kau te mano katoa i a ia, ka mīharo, ā, oma ana, oha ana ki a ia.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Nā, ka ui ia ki a rātou, “He aha tā koutou e totohe nā ki a rātou?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Nā, ka whaka­hoki tētahi i roto i te mano, ka mea, “E te Kai­whaka­ako, i kawea mai e ahau tāku tama ki a koe, he wairua reo­kore tōna.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ā, i ngā wāhi e hopu ai te wairua i a ia, ka tāia iho. Tutū ana te huka, tetēā ana ōna niho, ā, pakoko haere ana: i mea anō ahau ki āu ākonga kia peia ia ki waho; heoi, kīhai i taea e rātou.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Nā, ko tāna whaka­hoki­nga ki a ia, ka mea, “E te uri whaka­pono kore, kia pēhea te roa o tōku noho ki a koutou? Kia pēhea te roa o tāku manawa­nui ki a koutou? Kawea mai ki ahau.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Nā, kawea ana mai ia ki a ia.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Nā, ka ui ia ki tōna matua, “Ka pēhea te roa o te mea nei ki ia?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 He maha āna tura­kanga i a ia ki te kāpura, ki te wai, kia ngaro ai: otirā ki te taea e koe te aha rānei, aroha­ina māua, kia puta tōu whaka­aro ki a māua.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ka mea a Īhu ki a ia, “Ki te taea e koe te whaka­pono, ka taea ngā mea katoa e te tangata whaka­pono.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Nā, karanga tonu mai te matua o te tama, ka mea, “E whaka­pono ana ahau, e te Ariki; kia puta tōu whaka­aro ki tōku whaka­pono kore.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Ā, nō te kite­nga o Īhu i te mano e oma mai ana, ka rīria e ia te wairua poke, ka mea ki a ia, “E te wairua reo­kore, turi, ko tāku tēnei ki a koe, Puta mai i roto i a ia, kaua anō e tomo ki roto ki a ia ā muri ake nei.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Nā, hāmama ana tērā, hae­hae noa iho ana i a ia, ā, puta ana mai ki waho; nō ka pērā taua tangata me te tū­pā­paku, ā, he toko­maha i mea, “Kua mate.”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Otirā, ka mau a Īhu ki tōna ringa, ka whaka­ara i a ia, ā, ka whaka­tika ia.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Ā, i a ia ka tomo ki te whare, ka ui puku āna ākonga ki a ia, “He aha mātou tē āhei ai te pei i a ia ki waho?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Anō rā, ko ia ki a rātou, “E kore e puta noa te pēnā, mā te īnoi anake, mā te noho­puku.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Nā, ka hāpai­nga e rātou i reira, ā, haere ana rā waenga­nui o Kariri; kīhai hoki ia i pai kia rangona e tētahi.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Ko tāna hoki i whaka­ako ai ki āna ākonga, i mea ai ki a rātou, “Ka tukua te Tama a te tangata ki ngā ringa o ngā tāngata, ā, mā rātou ia e whaka­mate; ā, ka oti ia te whaka­mate, ka ara ake i te toru o ngā rā.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Nā, kīhai rātou i mātau ki taua kupu, ka mataku hoki ki te ui ki a ia.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Nā, ka tae rātou ki Kaperenauma; ā, i a ia i roto i te whare, ka ui ia ki a rātou, “He aha tā koutou i kōrero­rero ai ki a koutou i te ara?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Otiia, kīhai rātou i kīkī; ko tā rātou hoki i kōrero­rero ai ki a rātou i te ara, ko wai te mea nui rawa.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Nā, ka noho ia, ka karanga i te tekau mā rua, ka mea ki a rātou, “Ki te whai tētahi kia whiti ko ia hei mua, ka waiho ia hei muri i te katoa, hei kai­mahi mā te katoa.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Nā, ka mau ia ki tētahi tama­iti nohi­nohi, ā, whaka­tū­ria ana ki waenga­nui i a rātou; nā, ka oko­oko i a ia, ka mea ki a rātou,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Ki te manako tētahi ki tētahi o ngā tama­riki pēnei, he whaka­aro ki tōku ingoa, e manako ana ia ki ahau; ki tē manako hoki tētahi ki ahau, ehara i ahau tāna i manako ai, engari ko tōku kai­tono mai.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Nā, ka mea a Hoani ki ia, “E te Kai­whaka­ako, i kite mātou i tētahi e pei rēwera ana i runga i tōu ingoa. Nā, rīria iho e mātou, kāhore hoki ia e haere tahi me tātou.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Nā, ka mea a Īhu, “Kaua ia e rīria ki te mea hoki nōku te ingoa e mahi mere­kara ai tētahi, e kore e hohoro tāna kōrero kino mōku.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Ko ia hoki ehara i te hoa­riri ki a tātou, nō tātou ia.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ki te whaka­inu­mia koutou e tētahi ki te kapu wai, he whaka­aro ki tōku ingoa, nō te mea nō te Karaiti koutou, he pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore ia e hapa i tōna utu.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 “Nā, ki te mea tētahi kia hē tētahi o ēnei mea no­nohi e whaka­pono nei ki ahau, he pai kē ki a ia me i whaka­iria tētahi kōhatu mira ki tōna kakī, ā, ka makā ia ki te moana.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Nā, ki te hē koe i tōu ringa, pōutoa; pai kē hoki mōu te tomo mutu ki te ora i te makā ringa­rua­tia ki Kehena, ki te kāpura e kore e tineia.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Ki te wāhi e kore ai e mate tō rātou kutu­kutu, ki te kāpura e kore e tineia.
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Ki te hē anō koe i tōu wae­wae, pōutoa. Pai kē hoki mōu te tomo kopa ki te ora i te makā wae­wae­rua­tia ki Kehena,
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Ki te wāhi e kore ai e mate tō rātou kutu­kutu, ki te kāpura e kore e tineia.
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Ā, ki te hē koe i tōu kanohi, makā atu; pai kē hoki mōu te tomo kanohi tahi ki te ranga­tira­tanga o te Atua i te makā kanohi­rua­tia ki Kehena,
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 ki te wāhi e kore ai e mate tō rātou kutu­kutu, ki te kāpura e kore e tineia.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “Tā te mea ka totea ngā tāngata katoa ki te kāpura.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “He pai te tote; otirā, ki te pirau te tote, mā te aha e whai tikanga tote ai?
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.