Marcos 2
mri (MRI) vs ARA
1 Ā, i a ia i tomo ai anō ki Kaperenauma i ētahi rā mai, ka rangona kei te whare ia.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Nā, ka hui mai te tini o te tangata, kāhore rawa he wāhi e ō ai rātou, hore rawa i te taha o te kūwaha; ā, ka kōrerotia e ia te kupu ki a rātou.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ka haere mai hoki ētahi, ka kawe mai i tētahi pararūtiki ki a ia, tokowhā ki te kauhoa.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Ā, tē taea te whakatata ki a ia i te mano hoki, ka pokaia te tuanui o te wāhi i noho ai ia; ā, ka oti te wāwāhi, ka tukua iho te moenga i takoto ai te pararūtiki.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Ā, nō te kitenga o Īhu i tō rātou whakapono, ka mea ia ki te pararūtiki, “E tama, ka oti ōu hara te muru.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Nā, i reira ētahi o ngā karaipi e noho ana, e whakaaroaro ana i roto i ō rātou ngākau,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “He aha ēnei kupu kohukohu a tēnei tangata? Ko wai hei muru hara, kotahi tonu ko te Atua anake?”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Nā, mōhio tonu a Īhu i roto i tōna wairua, e pēnei ana ō rātou whakaaro i roto i a rātou, ā, ka mea ia ki a rātou, “He aha koutou ka whakaaroaro ai i ēnei mea i roto i ō koutou ngākau?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Ko tēhea te mea takoto noa, ko te mea ki te pararūtiki, ‘Ka oti ōu hara te muru,’ ko te mea rānei, ‘Whakatika, tangohia ake tōu moenga, haere’?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Otirā, kia mātau ai koutou he mana muru hara tō te Tama a te tangata i runga i te whenua.” Ka mea ia ki te pararūtiki,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Ko tāku kupu tēnei ki a koe, whakatika, tangohia ake tōu moenga, haere ki tōu whare.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Nā, whakatika tonu ake ia, ā, tangohia ake ana tōna moenga, haere atu ana i te aroaro o rātou katoa. Nō, ka mīharo rātou katoa ka whakakorōria i te Atua, ka mea, “Kāhore anō tātou i kite noa i te pēnei!”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Ā, haere atu ana ia i te taha o te moana; nā, ka tae te mano katoa ki a ia, ā, ka whakaakona rātou e ia.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ā, i a ia e haere ana, ka kite ia i a Rīwai tama a Arapiu e noho ana i te wāhi tango takoha, ka mea ki a ia, Arumia ahau. Nā, whakatika ana ia, aru ana i a ia.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Ā, i a ia e noho ana i tōna whare, he tokomaha ngā pupirikana me ngā tāngata hara e noho tahi ana ki a Īhu rātou ko āna ākonga; he tokomaha hoki rātou, ā, i aru i a ia.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Ā, nō te kitenga o ngā karaipi a ngā Parihi i a ia e kai tahi ana me ngā pupirikana, me ngā tāngata hara, ka mea ki āna ākonga, “Kei te kai tahi ia, kei te inu tahi me ngā pupirikana me ngā tāngata hara.”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Ā, i te rongonga o Īhu, ka mea ia ki a rātou, “Kāhore he aha o ngā tāngata ora e meatia ai e te rata, engari o te hunga e mate ana; kīhai hoki ahau i haere mai ki te karanga i te hunga tika, engari i te hunga hara.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Nā, kei te nohopuku ngā ākonga a Hoani rātou ko ā ngā Parihi; ā, ka haere mai rātou, ka mea ki a ia, “He aha ngā ākonga a Hoani me a ngā Parihi ka nohopuku ai, tēnā ko āu ākonga kāhore e nohopuku?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Nā, ka mea a Īhu ki a rātou, “E āhei rānei ngā tama o te whare mārena te nohopuku i te mea kei a rātou te tāne mārena hou? E kore rātou e āhei te nohopuku i ngā wā kei a rātou nei te tāne mārena hou.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Nā, tērā e tae mai ngā rā e tangohia ai te tāne mārena hou i a rātou, kātahi rātou ka nohopuku i aua rā.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “E kore e tuia e te tangata tētahi wāhi o te kahu hou, hei pāpaki mō te kahu tawhito; kei riro tētahi wāhi o te kahu tawhito i tōna whakakapi hou, ā, ka nui rawa te pakaru.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 E kore hoki e ringihia e te tangata te wāina hou ki ngā ipu tawhito; kei pakaru ngā ipu i te wāina hou, ā, ka maringi te wāina, kore ake ngā ipu; engari me riringi te wāina hou ki ngā ipu hou.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ā, i a ia e haere ana i waenga wīti i te hāpati, ka anga āna ākonga ka kakato haere i ngā puku wīti.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Nā, ka mea ngā Parihi ki a ia, “Nā, he aha rātou ka mahi ai i te mea e kore e tika i te hāpati?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Ā, ka mea ia ki a rātou, “Kāhore anō koutou i kite noa i tā Rāwiri i mea ai, i a ia e ngaua ana e te hiakai, rātou ko ōna hoa?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 I tōna tomokanga ki te whare o te Atua i ngā rā o Apiata tohunga nui, ā, kainga ana e ia ngā taro aroaro, ngā mea kīhai nei i tika kia kainga, mā ngā tohunga anake, ā, hoatu ana e ia ki ōna hoa?”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 I mea anō ia ki a rātou, “Hei mea mō te tangata te hāpati, ehara i te mea ko te tangata mō te hāpati;
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 waihoki ko te Tama a te tangata te Ariki o te hāpati.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.