Marcos 15

mri (MRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ā, mea kau ake te ata, ka rū­nanga ngā tohu­nga nui, ngā kaumātua, ngā kara­ipi, me te rū­nanga katoa, ā, ka herea e rātou a Īhu, ka āra­hina atu, ā, tukua atu ana ki a Pirato.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ka ui a Pirato ki a ia, “Ko koe rānei te Kīngi o ngā Hūrai?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 He maha hoki ngā mea i whaka­paea ki a ia e ngā tohu­nga nui.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Ka ui anō a Pirato ki a ia, ka mea, “Kāhore āu kupu whaka­hoki? Nā, te tini o ngā kupu e kōrero nei rātou mōu.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Heoi, kāhore a Īhu i whaka­hoki atu anō; nō, ka mīharo a Pirato.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Nā, i taua hākari kotahi te here­here e tukua ana e ia ki a rātou, ko tā rātou e īnoi ai.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Nā, i reira tētahi tangata ko Parapa te ingoa, e here tahi ana me ōna hoa tutū, he hunga i patu tangata i te nga­ngare­tanga.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Nā, ka haere te mano, ka anga, ka tono ki a ia kia pērā­tia me tāna i mea ai ki a rātou i mua.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Nā, ka whaka­hoki a Pirato ki a rātou, ka mea, “E pai ana rānei koutou kia tukua e ahau ki a koutou te Kīngi o ngā Hūrai?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 I mahara hoki ia he hae i tukua ai ia e ngā tohu­nga nui.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Otirā, ka whaka­tūtehu­tia e rātou te mano, kia tukua e ia ko Parapa kē ki a rātou.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Nā, ka whaka­hoki anō a Pirato, ka mea ki a rātou, “He aha oti tā koutou e pai ai kia meatia e ahau ki tēnei e huaina nei e koutou ko te Kīngi o ngā Hūrai?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ka karanga anō rātou, “Rīpekatia!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Nā, ka mea a Pirato ki a rātou, “He aha koia tāna kino i mea ai?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Nā, i tōna hia­hia kia whaka­mārie­tia te mano, tukua ana e Pirato a Parapa ki a rātou, ā, ka oti a Īhu te whiu, ka tukua kia rīpeka­tia.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Nā, ka āra­hina ia e ngā hōia ki te marae, arā, ki te whare whaka­wā, ā, kāranga­ranga­tia ana te rōpū katoa.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ka whaka­kākahu­ria ia ki te kākahu pāpura, ā, ka oti tētahi karauna tā­tarā­moa te whiri, ka pōtaea ki a ia.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Nā, ka anga rātou, ka oha ki a ia, “Tēnā koe, e te Kīngi o ngā Hūrai!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Patua ana e rātou tōna māte­nga ki te kākaho, tuwha ana ki a ia, ka tuku i ngā turi ki a ia, ā, koro­piko ana ki a ia.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ā, nō ka mutu tā rātou taunu ki a ia, ka tango­hia te kahu pāpura i a ia, nā, whaka­kākahu­ria ana ia ki ōna ake kākahu, ā, āra­hina ana ia kia rīpeka­tia.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Nā, ka meinga e rātou tētahi tangata e tika ana nā reira, a Haimona o Hairini, i ahu mai i ngā whenua, ko te pāpā o Arēhanera rāua ko Rupuha, kia haere me rātou, kia riro ai māna e amo tōna rīpeka.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Nā, ka āra­hina ia ki tētahi wāhi, ki Korokota, tōna tikanga ina, whaka­māori­tia “Ko te Wāhi Anga­anga.”
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ā, hoatu ana ki a ia he wāina, he mea whaka­nanu ki te maira, kia inumia; otirā, kīhai i tango­hia e ia.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ā, rīpeka­tia ana ia e rātou, ka wehe­wehea ōna kākahu, he mea maka ki te rota, kia kitea ai ko te aha e riro i tētahi, i tētahi.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Nā, ko te toru tērā o ngā hāora, ā, ka rīpeka­tia ia e rātou.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ko te mea i whaka­wā­kia ai ia i tuhi­tuhia ki runga, “Ko te Kīngi o ngā Hūrai.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Nā, toko­rua ngā tāhae i rīpeka­tia ngā­tahi­tia me ia; ko tētahi ki matau, ko tētahi ki tōna mauī.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Nā, ka rite te karaipi­ture e mea nei, “I tāua ngā­tahi­tia ia me te hunga hara.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ko te hunga e hāere­ere ana i reira ka tāwai ki a ia, ka rūrū i ō rātou māte­nga, ka mea, “Ha, ko koe ka whaka­horo nei i te whare tapu, ka hangā nei anō i ngā rā e toru!
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Whaka­ora i a koe anō, ka heke iho i te rīpeka!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Wai­hoki ko ngā tohu­nga nui ka tāwai i a ia, rātou ko ngā kara­ipi, ka mea, “Ko ērā atu i whaka­ora­ngia e ia, tē taea e ia te whaka­ora a ia ake anō!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Tēnā rā, kia heke iho āia­nei a te Karaiti, te Kīngi o Īharaira, i te rīpeka, kia kite ai tātou, kia whaka­pono ai.”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Ā, nō ka tae ki te ono o ngā hāora, ka pōuri a runga o te whenua katoa, taea noatia te iwa o ngā hāora.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ā, i te iwa o ngā hāora ka karanga a Īhu, he nui te reo, ka mea, “Eroi, Eroi, rama hapaka­tani?” Ko te tikanga tēnei ina whaka­māori­tia, “E tōku Atua, e tōku Atua, he aha koe i whaka­rere ai i ahau?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ā, nō te rongo­nga o ētahi o te hunga e tū ana i reira, ka mea, “Nana, e karanga ana ia i a Irāia.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Nā, ka oma tētahi, ka whaka­kī i tētahi hau­tai ki te winika, whaka­noho­ia ana ki te kākaho, ka hoatu kia inumia e ia, ka mea, “Kāti; tēnā kia kite tātou me kore a Irāia e haere mai ki te tango i a ia ki raro.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Nā, he nui te reo i puaki i a Īhu, ā, hemo ake.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ā, ka wāhia te ārai o te teme­para i waenga­nui pū mai i runga ki raro.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Ā, nō te kite­nga o te kene­turio, e tū hāngai atu ana ki a ia, i pērā te āhua o tāna tuku­nga i tōna wairua, ka mea ia, “He pono ko te Tama a te Atua tēnei tangata.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Nā, i reira ētahi wāhine e mā­taki­taki ana mai i tawhiti; i roto i a rātou a Meri Makarini, a Meri hoki whaea o Hēmi, te mea iti, rāua ko Hohi, me Hāromi;
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 arā, ko ngā wāhine i aru nei i a ia, i a ia i Kariri, i mahi mea nei māna; me ētahi atu wāhine toko­maha i haere tahi mai nei me ia ki Hiruhārama.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Nā, ka ahi­ahi, i te mea ko te rā Taka­nga, arā, ko te rā i mua ake o te hāpati.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Ka haere mai a Hōhepa o Arimatia, he ranga­tira rū­nanga, he tangata nui tonu, e tatari ana anō hoki ia ki te ranga­tira­tanga o te Atua; ā, ka haere māia tonu ki a Pirato, ka īnoi i te tinana o Īhu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Nā, ka mīharo a Pirato, hua noa kāhore anō i mate; ka karanga­tia e ia te kene­turio, ka ui ki a ia, me­he­mea kua mate atu rā ia.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Ā, nō ka rongo ki te kene­turio kua mate, ka whaka­ae­tia e ia te tinana ki a Hōhepa.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Nā, ka hokona e tērā he rīnena, ka tango­hia mai ia ki raro, ā, takaia ana ki te rīnena; whaka­takoto­ria ana ia ki roto ki te urupā kua hāua atu ki te kāmaka, ā, whaka­takā atu ana he kōhatu ki te kūwaha o te urupā.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 I kite a Meri Makarini, rāua ko Meri whaea o Hohi, i te wāhi i whaka­takoto­ria ai ia.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.