Lucas 19
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs VC
1 Natiya kutok, Yesu a dəzle à Yeriko, aday winen apan i zla tə wulen su doh ata awan.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ɗowan a inde à wulen su doh ata, tə ngaman Zakayus, winen zlile awan, aday winen bahay su ɗo sə cakal jangal ahay.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 A gan may sə canan anà Yesu ite, əna a mba apan sə canan bay, anga ɗo ahay inde bayak awan, aday ɗukwen winen ɗo betele a re.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 A haw pa 'am, a ján ì sé sə ngəvəray inde, anga aday â canan à Yesu, bina Yesu winen apan i zla tə cəveɗ sa man ata awan.|src="WA03891b.tif" size="span"
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yesu a dəzle ù vo sə ngəvəray ata nà, a cak ayak uda iɗe, aday a canan ayak anà Zakayus. A jan ayak, a wa: «Zakayus, dazay ahay kagasl bəse. Bina, biten nà, ni zla àga iken, nen nə mbəlok anak awan.»
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakayus a sləne 'am ata cəna, a dazay ahay ì sé ata wa kwayan'a, ta zla tə Yesu àga winen awan, a təma anan Yesu tə ataslay mivel awan.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ɗo ataya fok tə canan anà Yesu sa zla àga Zakayus ata nà, a cəɓan atan. Anga nan ta ma nga sə gəɗan azar, ta wa: «A zla àga ɗo sə atahasl a anan jiga nə ləbara maw?»
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Natiya kutok, Zakayus a tavay pa 'am a Yesu, a jan: «Miter, nen nà, ni gəzla anan zlile uno wurasl ì zek wa, aday ni varan anan əngal awan, anà ɗo mətawak aya awan. Aday asa, kak way su ɗo inde nə ngəzərak panan tə danakay ɗukwen, ni man anan uda məcapar fuɗo.»
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yesu a mbəɗahan apan, a wa: «Biten a anan nà, zay a Mbərom kə̀ tərak à gulom su doh a anan, bina Mbərom kə̀ təmak iken. Iken a ɗukwen, zahav ana Ibərahima guzgwez a re asanaw?
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Anga, nen Wan su Ɗo, na nay ahay nà, sə pəlay ɗo mə lize aya awan, aday sa tam atan.»
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Pə dəɓa anahan a wa nà, Yesu a gan jike sa 'am anà ɗo sa pak sləmay pa 'am anahan ataya awan. Anga tinen tə bayak nà, Yesu i saa dəzle à Urəsalima nə, bahay a Mbərom i i kay zek uho kutok.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Anga nan a jan atan, a wa:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 À alay a winen apan i ra zek sa zla nà, a ngaman anà ɗo si mer su way anahan azar aya kuro, aday a gəzlan atan dala sə mbəɗa anan alay anà tinen a fok. A varan anà kuwaya fok dala sə gura kərtek. A jan atan nà: “Mbəɗihen anan alay, hus pə luvon uno saa may ahay ata awan.”
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 «Pə dəɓa anahan a wa nà, ɗo a sə wulen su doh anahan ataya tə sləne sa jəka winen kà zlak pə daliyugo dəren a aday ti ɗəfay anan ahay bahay pa nga a tinen ata nà, a cəɓan atan anga tə pəlay anan bay. Anga nan ta slan ɗo ahay à dəɓa anahan wa saa jan anà ɗo sa man ataya nà: “A nan umo ɗowan ata â njahay bahay a pa nga a manay bay.”
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 «Tə winen ata təke ɗukwen hwiya tə ɗəfak anan ahay bahay a pa nga a tinen təktek. Winen a may ahay agay kutok. A ngaman anà ɗo anahan a winen sə gəzlan atan dala ataya fok, aday a nan sa san, ta ga nə ma tə dala anahan a sə gəzlan atan ata anaw.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 «Ɗo mama'am awan, a nay ahay, a jan: “Bahay uno, iken kə vuro nə dala sə gura kərtektəkke. Əna dala anak kə̀ wahak ahay apan kuro, uwec wa may sə dala a re.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 «Bahay ata a mbəɗahan apan, a wa: “Ka gak mer su way lele tə way bayak a bay awan. Anga nan, həna ni ɗaf iken bahay awan, aday ki lavan nga anà wulen su doh ahay kuro.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 «Ɗo mə slala cew awan, a nay ahay ite, a jan: “Bahay uno, iken kə vuro dala sə gura nə kərtektəkke, əna dala anak kə̀ wahak ahay apan ɗara, uwec wa may sə dala a re.”
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 «Bahay ata a mbəɗahan apan, a wa: “Iken ɗukwen ka gak mer su way lele a re. Nə ɗəfak iken bahay awan, ki lavan nga anà wulen su doh ahay ɗara ite.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 «Ɗo hinen a nay ahay ite asa, a jan anà bahay ata, a wa: “Bahay uno, dala anak həna, nə ndakak apan man a zana inde.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Nə jəjarak tə mindel. Na san zle, iken ɗo jinje awan. Anga à man a aday kə ɗəfak ayak way bay, ka zla sa ray ahay way à man ata wa re. À man a aday kə caslak ayak way bay, ka zla sə cəray wa way re.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 «Bahay ata a mbəɗahan apan, a wa: “Iken nà, ɗo lelibay awan. Ni gak sariya pa 'am anak a anan. Ka san apan zle nen nà, ɗo jinje awan. À man a nə ɗəfak way bay ɗukwen nə gəɓay ahay wa way re. Aday à man a nə caslak awan bay ɗukwen, nə cəray wa way re biɗaw?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Kak sə matanan nà, kə nduko ayak man pə dala uno à bank bay nà, angamaw? Aday ata na mak agay nà, kagasl ni tan ahay à nga nə kə̀ wahak apan biɗaw?”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 «A jan anà ɗo ahay kutok, a wa: “Təmihen panan dala a kərtek a anan, aday viren anan anan apan anà ɗo a aday dala anahan kə̀ wahak apan wan a kuro ata awan.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 «Tinen tə mbəɗahan apan ite, ta wa: “Ba Məduwen, winen bugol nà, dala anahan nə inde kuro asənə, mi varan anan apan asa ɗaw?”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 «A jan atan, a wa: “Nen nà, ni jak ikwen anan: Kuwaya way anahan inde cəna, ti zəgahan anan apan aɗəka, əna ɗo aday way anahan nə mənjœk ata nà, ti ngəzar panan kwa mənjœk anahan ata re.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Aday ɗukwen, abay kurre ata nà, ɗo maniɗe uno ahay ta gan may nə̂ təra bahay a bay bugol asanaw? Əna kagasl, ənga, bənen atan ahay pa 'am uno à man a anan, aday kə̂ vəɗen atan kutok.”»
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Pə dəɓa ana 'am anaya wa nà, Yesu a njahan pa 'am wa anà ɗo ahay, sa zla à Urəsalima.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Tə dəzle bəse tə wulen su doh sə Baytifaji tə Baytiniya, pə cakay ana culok sə ngaman Ulivet ata nà, a slan njavar anahan ahay cew ta sa jan atan nà:
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 «Zlen à wulen su doh a tiya pa 'am a kwanay ata awan. Kə dəzlen à man ata nà, ki ten anan à nga anà wan sə zungo a inde ma ɓan awan, aday ɗowan kə̀ jənak apan kula bay re. Natiya, pəsiken anan ahay, aday hayak ikwen anan.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Kak ɗowan a kə̀ cəcihek pikwen wa “Ki i gen anan maw?” nà, jen anan: “Bahay a gan may.”»
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ɗo maslan a cew ataya ta zla kutok, ta tan ayak à nga nà, kawa ana Yesu sa jan atan ayak ata acəkan.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tə dazlan sə pəsak anan zungo ata nà, bahay sə zungo ataya tə cəce patan wa, ta wa: «Ki pəsiken umo anan wan sə zungo a nà, angamaw?»
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Tə mbəɗahan atan apan nà: «Bahay a manay a gan may.»
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ta nan anan ahay zungo ata anà Yesu kutok, tə ɓəɓat apan zana a tinen ahay, aday tə zləzlam anan apan Yesu kutok.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Tə dazlan sa zla kutok nà, ɗo ahay tə wadaɗ zana a tinen ahay pə cəveɗ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Natiya, à alay a tinen apan ti dəzle à Urəsalima bəse, à man sə kəkarak anan ayak ɓəzlom sə Ulivet ata nà, njavar anahan ahay fok tə taslay mivel. Ta ma nga sə həran nga anà Mbərom tə məgalak awan, anga masuwayan a tinen a sə canan ataya awan.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ta wa: «Mbərom â ɗaf alay sə mazlaɓ anahan pə bahay a saa nay tə sləmay anahan ata awan.»
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Farisa aya inde à wulen su ɗo ataya awan, ta jan à Yesu nà: «Miter, jan anà njavar anak anaya nə, tə̂ mbəsak sə bəbal awan.»
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Əna Yesu a mbəɗahan atan apan, a wa: «Nen, ni jak ikwen, kwa tinen tə̂ njahay way a tinen təkeɗe nà, kon ahay ɗukwen ti zlah re asanaw?»
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 À alay a tinen apan ti dəzle à Urəsalima bəse coy ata nà, Yesu a canan ayak anà Urəsalima, aday a dazlan sə yiman anan anà wulen su doh ata awan.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 A wa: «Iken, wulen su doh a anan, abay kâ san zay a sə dəzley ahay apak biten a anan ata nà, suwan biɗaw? Əna way ata kə̀ ɗərek panak zek həna, anga nan kə sənak a bay.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Wawayah wuna, iken wulen su doh a anan. Luvon anak a inde i slay ahay mba. Ɗo maniɗe anak ahay ti vak nga tə way sə alay aya awan, tə day ahay wa fok. Ti tacay iken.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ɗo maniɗe anak ataya ti lize iken tə gwaslay anak aya təke. Ti mbazl a way ahay nə fok, kon hinen saa ɗinger zek pə hinen nà, ibay. Way ataya ti təra nà, anga kə sənak pə luvon a Mbərom a sa nay aday sa mak zek ata bay.»
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Pə dəɓa anahan a wa kutok, Yesu a zla ù doh sə mazlaɓ a Mbərom. Aday a dazlan sə rəzlay a wa ɗo sa ga uda masa ahay.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 A jan atan nà: «Ihe! Mə vinde a à Deftere a Mbərom inde nà, natiya awan: “Ti ngaman anà doh sə mazlaɓ uno nà, doh sa ga amboh.” Aday kwanay kə təren anan həna, lar su ɗo sə ngəzar ɗo ahay a nə kəkəmaw?»
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Pə dəɓa anahan a wa kutok, a taa wazay ù doh sə mazlaɓ a Mbərom ata nà, pac pac. Əna bahay sə gəɗan dungo anà way ahay, tə miter sə Tawrita ahay, aday tu ɗo sə lavan nga anà ɗo ahay ahay nà, ta gan may sa vaɗ anan.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Əna cəveɗ a aday ti i ban anan nə kəkəmaw ata nà, tə sənak bay, anga ɗo ahay inde bayak a sa ta pak sləmay pə atətak way anahan nə lele tə mindel.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.