Lucas 19
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs ARA
1 Natiya kutok, Yesu a dəzle à Yeriko, aday winen apan i zla tə wulen su doh ata awan.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ɗowan a inde à wulen su doh ata, tə ngaman Zakayus, winen zlile awan, aday winen bahay su ɗo sə cakal jangal ahay.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 A gan may sə canan anà Yesu ite, əna a mba apan sə canan bay, anga ɗo ahay inde bayak awan, aday ɗukwen winen ɗo betele a re.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 A haw pa 'am, a ján ì sé sə ngəvəray inde, anga aday â canan à Yesu, bina Yesu winen apan i zla tə cəveɗ sa man ata awan.|src="WA03891b.tif" size="span"
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Yesu a dəzle ù vo sə ngəvəray ata nà, a cak ayak uda iɗe, aday a canan ayak anà Zakayus. A jan ayak, a wa: «Zakayus, dazay ahay kagasl bəse. Bina, biten nà, ni zla àga iken, nen nə mbəlok anak awan.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Zakayus a sləne 'am ata cəna, a dazay ahay ì sé ata wa kwayan'a, ta zla tə Yesu àga winen awan, a təma anan Yesu tə ataslay mivel awan.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ɗo ataya fok tə canan anà Yesu sa zla àga Zakayus ata nà, a cəɓan atan. Anga nan ta ma nga sə gəɗan azar, ta wa: «A zla àga ɗo sə atahasl a anan jiga nə ləbara maw?»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Natiya kutok, Zakayus a tavay pa 'am a Yesu, a jan: «Miter, nen nà, ni gəzla anan zlile uno wurasl ì zek wa, aday ni varan anan əngal awan, anà ɗo mətawak aya awan. Aday asa, kak way su ɗo inde nə ngəzərak panan tə danakay ɗukwen, ni man anan uda məcapar fuɗo.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Yesu a mbəɗahan apan, a wa: «Biten a anan nà, zay a Mbərom kə̀ tərak à gulom su doh a anan, bina Mbərom kə̀ təmak iken. Iken a ɗukwen, zahav ana Ibərahima guzgwez a re asanaw?
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Anga, nen Wan su Ɗo, na nay ahay nà, sə pəlay ɗo mə lize aya awan, aday sa tam atan.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Pə dəɓa anahan a wa nà, Yesu a gan jike sa 'am anà ɗo sa pak sləmay pa 'am anahan ataya awan. Anga tinen tə bayak nà, Yesu i saa dəzle à Urəsalima nə, bahay a Mbərom i i kay zek uho kutok.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Anga nan a jan atan, a wa:
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 À alay a winen apan i ra zek sa zla nà, a ngaman anà ɗo si mer su way anahan azar aya kuro, aday a gəzlan atan dala sə mbəɗa anan alay anà tinen a fok. A varan anà kuwaya fok dala sə gura kərtek. A jan atan nà: “Mbəɗihen anan alay, hus pə luvon uno saa may ahay ata awan.”
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 «Pə dəɓa anahan a wa nà, ɗo a sə wulen su doh anahan ataya tə sləne sa jəka winen kà zlak pə daliyugo dəren a aday ti ɗəfay anan ahay bahay pa nga a tinen ata nà, a cəɓan atan anga tə pəlay anan bay. Anga nan ta slan ɗo ahay à dəɓa anahan wa saa jan anà ɗo sa man ataya nà: “A nan umo ɗowan ata â njahay bahay a pa nga a manay bay.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 «Tə winen ata təke ɗukwen hwiya tə ɗəfak anan ahay bahay a pa nga a tinen təktek. Winen a may ahay agay kutok. A ngaman anà ɗo anahan a winen sə gəzlan atan dala ataya fok, aday a nan sa san, ta ga nə ma tə dala anahan a sə gəzlan atan ata anaw.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 «Ɗo mama'am awan, a nay ahay, a jan: “Bahay uno, iken kə vuro nə dala sə gura kərtektəkke. Əna dala anak kə̀ wahak ahay apan kuro, uwec wa may sə dala a re.”
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 «Bahay ata a mbəɗahan apan, a wa: “Ka gak mer su way lele tə way bayak a bay awan. Anga nan, həna ni ɗaf iken bahay awan, aday ki lavan nga anà wulen su doh ahay kuro.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 «Ɗo mə slala cew awan, a nay ahay ite, a jan: “Bahay uno, iken kə vuro dala sə gura nə kərtektəkke, əna dala anak kə̀ wahak ahay apan ɗara, uwec wa may sə dala a re.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 «Bahay ata a mbəɗahan apan, a wa: “Iken ɗukwen ka gak mer su way lele a re. Nə ɗəfak iken bahay awan, ki lavan nga anà wulen su doh ahay ɗara ite.”
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 «Ɗo hinen a nay ahay ite asa, a jan anà bahay ata, a wa: “Bahay uno, dala anak həna, nə ndakak apan man a zana inde.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Nə jəjarak tə mindel. Na san zle, iken ɗo jinje awan. Anga à man a aday kə ɗəfak ayak way bay, ka zla sa ray ahay way à man ata wa re. À man a aday kə caslak ayak way bay, ka zla sə cəray wa way re.”
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 «Bahay ata a mbəɗahan apan, a wa: “Iken nà, ɗo lelibay awan. Ni gak sariya pa 'am anak a anan. Ka san apan zle nen nà, ɗo jinje awan. À man a nə ɗəfak way bay ɗukwen nə gəɓay ahay wa way re. Aday à man a nə caslak awan bay ɗukwen, nə cəray wa way re biɗaw?
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Kak sə matanan nà, kə nduko ayak man pə dala uno à bank bay nà, angamaw? Aday ata na mak agay nà, kagasl ni tan ahay à nga nə kə̀ wahak apan biɗaw?”
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 «A jan anà ɗo ahay kutok, a wa: “Təmihen panan dala a kərtek a anan, aday viren anan anan apan anà ɗo a aday dala anahan kə̀ wahak apan wan a kuro ata awan.”
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 «Tinen tə mbəɗahan apan ite, ta wa: “Ba Məduwen, winen bugol nà, dala anahan nə inde kuro asənə, mi varan anan apan asa ɗaw?”
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 «A jan atan, a wa: “Nen nà, ni jak ikwen anan: Kuwaya way anahan inde cəna, ti zəgahan anan apan aɗəka, əna ɗo aday way anahan nə mənjœk ata nà, ti ngəzar panan kwa mənjœk anahan ata re.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Aday ɗukwen, abay kurre ata nà, ɗo maniɗe uno ahay ta gan may nə̂ təra bahay a bay bugol asanaw? Əna kagasl, ənga, bənen atan ahay pa 'am uno à man a anan, aday kə̂ vəɗen atan kutok.”»
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Pə dəɓa ana 'am anaya wa nà, Yesu a njahan pa 'am wa anà ɗo ahay, sa zla à Urəsalima.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Tə dəzle bəse tə wulen su doh sə Baytifaji tə Baytiniya, pə cakay ana culok sə ngaman Ulivet ata nà, a slan njavar anahan ahay cew ta sa jan atan nà:
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 «Zlen à wulen su doh a tiya pa 'am a kwanay ata awan. Kə dəzlen à man ata nà, ki ten anan à nga anà wan sə zungo a inde ma ɓan awan, aday ɗowan kə̀ jənak apan kula bay re. Natiya, pəsiken anan ahay, aday hayak ikwen anan.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Kak ɗowan a kə̀ cəcihek pikwen wa “Ki i gen anan maw?” nà, jen anan: “Bahay a gan may.”»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ɗo maslan a cew ataya ta zla kutok, ta tan ayak à nga nà, kawa ana Yesu sa jan atan ayak ata acəkan.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Tə dazlan sə pəsak anan zungo ata nà, bahay sə zungo ataya tə cəce patan wa, ta wa: «Ki pəsiken umo anan wan sə zungo a nà, angamaw?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Tə mbəɗahan atan apan nà: «Bahay a manay a gan may.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ta nan anan ahay zungo ata anà Yesu kutok, tə ɓəɓat apan zana a tinen ahay, aday tə zləzlam anan apan Yesu kutok.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Tə dazlan sa zla kutok nà, ɗo ahay tə wadaɗ zana a tinen ahay pə cəveɗ.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Natiya, à alay a tinen apan ti dəzle à Urəsalima bəse, à man sə kəkarak anan ayak ɓəzlom sə Ulivet ata nà, njavar anahan ahay fok tə taslay mivel. Ta ma nga sə həran nga anà Mbərom tə məgalak awan, anga masuwayan a tinen a sə canan ataya awan.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Ta wa: «Mbərom â ɗaf alay sə mazlaɓ anahan pə bahay a saa nay tə sləmay anahan ata awan.»
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Farisa aya inde à wulen su ɗo ataya awan, ta jan à Yesu nà: «Miter, jan anà njavar anak anaya nə, tə̂ mbəsak sə bəbal awan.»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Əna Yesu a mbəɗahan atan apan, a wa: «Nen, ni jak ikwen, kwa tinen tə̂ njahay way a tinen təkeɗe nà, kon ahay ɗukwen ti zlah re asanaw?»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 À alay a tinen apan ti dəzle à Urəsalima bəse coy ata nà, Yesu a canan ayak anà Urəsalima, aday a dazlan sə yiman anan anà wulen su doh ata awan.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 A wa: «Iken, wulen su doh a anan, abay kâ san zay a sə dəzley ahay apak biten a anan ata nà, suwan biɗaw? Əna way ata kə̀ ɗərek panak zek həna, anga nan kə sənak a bay.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Wawayah wuna, iken wulen su doh a anan. Luvon anak a inde i slay ahay mba. Ɗo maniɗe anak ahay ti vak nga tə way sə alay aya awan, tə day ahay wa fok. Ti tacay iken.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ɗo maniɗe anak ataya ti lize iken tə gwaslay anak aya təke. Ti mbazl a way ahay nə fok, kon hinen saa ɗinger zek pə hinen nà, ibay. Way ataya ti təra nà, anga kə sənak pə luvon a Mbərom a sa nay aday sa mak zek ata bay.»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Pə dəɓa anahan a wa kutok, Yesu a zla ù doh sə mazlaɓ a Mbərom. Aday a dazlan sə rəzlay a wa ɗo sa ga uda masa ahay.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 A jan atan nà: «Ihe! Mə vinde a à Deftere a Mbərom inde nà, natiya awan: “Ti ngaman anà doh sə mazlaɓ uno nà, doh sa ga amboh.” Aday kwanay kə təren anan həna, lar su ɗo sə ngəzar ɗo ahay a nə kəkəmaw?»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Pə dəɓa anahan a wa kutok, a taa wazay ù doh sə mazlaɓ a Mbərom ata nà, pac pac. Əna bahay sə gəɗan dungo anà way ahay, tə miter sə Tawrita ahay, aday tu ɗo sə lavan nga anà ɗo ahay ahay nà, ta gan may sa vaɗ anan.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Əna cəveɗ a aday ti i ban anan nə kəkəmaw ata nà, tə sənak bay, anga ɗo ahay inde bayak a sa ta pak sləmay pə atətak way anahan nə lele tə mindel.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.