Lucas 14
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs BKJ
1 Pə luvon sa man uda a inde nà, bahay sə Farisa ahay a inde, a ngaman à Yesu saa pa way sa pa àga winen. Əna à man ata kutok nà, ɗo a à man sa pa ɗaf ataya, tə ɗəfan iɗe anà Yesu zuhhwe nə lele.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Aday ɗowan a inde à man ata awan, zek anahan a fok nà, ma tar a dəngəleffe, anga ɗəvac a gan, winen pa 'am a Yesu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesu a cəce pə miter sə Tawrita tə Farisa mə ngamay ataya wa, a wa: «Pə luvon sa man uda nà, cəveɗ inde sa mbar anan ɗo ɗəvac a ɗaw, kabay cəveɗ ibay ɗaw?»
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ɗo ataya tətəte way a tinen, ta ngam sə mbəɗahan apan bay.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Pə dəɓa anahan a wa nà, Yesu a jan ù ɗo sa man ataya asa, a wa: «Kwanay nà, hinahibay wan anak kabay sla anak kə̀ slahak à kurok inde kwa pə luvon sa man uda nà, ki zəɓay anan ahay wa way anak kwayan'a biɗaw?»
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Tətəte way a tinen ta mbak apan sə mbəɗahan apan bay re.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Natiya, à man ata kutok, Yesu a ca pu ɗo a mə ngamay a ataya nə, ta ca nà, man sə njahay lele aya awan. Anga nan, a gan atan jike sa 'am a anan, a wa:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 «Kak tə ngamak anak à azar uko sə gəɓa dalay nà, kâ sa lah sə njahay à man lele inde bay, anga hinahibay à wulen su ɗo a mə ngamay ataya inde nà, ɗo sə zalay iken tə məduwen, i ga inde uda awan.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ata, bahay su doh a sə ngamak ikwen ata, i nay pə cakay anak, i jak kutok: “Mbəsakan man sə njahay a anan anà ɗowan a anan.” Ata nà, waray i gak sa zla saa njahay à man sə njahay a sə dəɓa ata inde biɗaw?
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Aɗəka bugol nà, kak tə ngamak anak à man a nà, kâ sa njahay, à man sə njahay su ɗo məduwen aya inde bay. Ata ɗo sə ngamak ikwen ata kà sak a canak nà, i jak: “Car uno, hayak! Ka naa njahay à man a lele a anan inde.” Ata i varak mazlaɓ lele pa 'am su ɗo a mə ngamay a à azar uko ataya awan.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Matana awan, kak ɗowan a kə̀ hərak anan nga ì zek anahan nà, ti təra anan à məndak. Aday kak ɗowan a kà mak anan nga anahan à məndak ite nà, ti həran nga nə lele.»
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Pə dəɓa anahan a wa nà, a jan anà ɗowan a sə ngaman anà ɗo ahay à azar uko àga winen ata kutok, a wa: «Ka sak a da way sa pa sə azar uko nà, kâ saa ngaman apan anà car anak ahay, kabay mərak anak ahay, tu ɗo anak ahay, aday anà ɗo sə cakay su doh anak zlile aya ata bay. Anga tinen nà, ti naa ga azar uko pə luvon a inde, aday ti ngamak saa hamak anan uda awan.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Əna kak ka dak way sa pa sə azar uko nà, suwan ngaman apan anà ɗo mətawak aya awan, anà ɗo mə təra à məndak aya awan, tu ɗo vədal aya awan, aday anà ɗo hurof aya awan.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Natiya Mbərom i ɗaf apak alay sə mazlaɓ anahan, anga ɗo ataya nà, ti mba apan sə hamak anan uda bay. Əna Mbərom i i hamak anan uda awan, pə luvon anahan saa slabakay anan ahay ɗo ɗiɗek aya à məke wa ata awan.»
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Natiya kutok, ɗowan a inde à wulen su ɗo sa pa ɗaf pə kərtek a tatə Yesu ataya, a sləne jike sa 'am ata cəna, a wa: «Ataslay mivel i təran anà ɗo sa pa way sa pa anahan à bahay a Mbərom inde ata awan.»
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Coy Yesu a mbəɗahan apan kutok, a wa: «Ɗowan a inde, a ga azar uko məduwen awan, a da way sa pa, aday a ngaman apan anà ɗo ahay bayak awan.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Alay sa pa ɗaf i sa sla kutok nà, a jan anà ɗo si mer su way anahan, a wa: “Zla, ka sa jan anà ɗo uno sə ngaman atan ataya nə, tâ nay həna kutok, anga way sa pa mə lavay zek a coy.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 «Əna ɗo a mə ngamay ataya fok ta ma nga sa may 'am pi zek wa, ta sa ja: “Mi zlak ayak sabay.” Ɗo mama'am a a jan anà ɗo maslan ata, a wa: “Nə sukumak guvo həniniye. Ni zla təktek saa cay apan aday, na gak kem, â sa cəɓak bay ite.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 «Ɗo hinen ite a wa: “Nə sukumak sla ahay kuro. Suwan nâ sa cay pə mer su way a tinen aya aday. Na gak kem. Â sa cəɓak bay ite.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 «Ɗo hinen ite asa a wa: “Nen nə gəɓay dalay həniniye, anga nan, ni mba apan sa zlak ayak həna bay.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 «Natiya kutok, ɗo maslan ata a ma agay à man ana bahay su doh anahan, a təkəren anan way ataya fok. Way ata a cəɓan anà bahay su doh ata kutok, a jan anà ɗo maslan anahan ata, a wa: “Zlak ayak nə anga anga à man sə halay nga sə ɗo ahay ahay tə məgəzləga cəveɗ ahay à wulen su doh inde, aday ngaman ahay anà ɗo mətawak aya awan, anà ɗo mə təra à məndak aya awan, anà ɗo hurof aya awan, aday tu ɗo vədal aya təke fok.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 «Ɗo si mer su way ata a zla saa ngaman ù ɗo ataya awan. Anjahay capəpa nà, a may agay, a nay, a jan anà bahay su doh anahan nà: “Kawa iken su jo ata nà, nə ngamak anan ahay ù ɗo ataya awan, əna doh kə̀ rahak fan bay. Man mə mbəsak a inde mba.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 «Bahay su doh ata a jan anà ɗo si mer su way anahan ata asa, a wa: “Zla pə cəveɗ sə kiɓe ahay fok, à guvo ahay. Kâ jan anà ɗowan aya iken saa tan atan à nga ataya fok nà, təktek tâ nay ahay, anga aday doh uno â rah.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Tə ɗiɗek a nà, ɗo a mə ngamay a mama'am ataya aday sə ngəmay ahay bay ata nà, ti naa tukom way sa pa uno sabay.”»
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Pə dəɓa anahan a wa, à alay a Yesu winen pə cəveɗ mba ata nà, ɗo ahay bayak a tinen apan ti pərahan azar. Coy, a ma iɗe à dəɓa, a jan atan, a wa:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Ɗowan kə̀ pərahak uno ahay azar, aday a nan sə təra njavar uno nà, â pəlay nen, zal bəbay anahan, zal may anahan, zal uwar anahan, zal gwaslay anahan ahay, zal mərak anahan ahay, aday zal zek anahan a təkeɗe re!
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Kak ɗowan a kə̀ tavakak dədom anahan mə zləlngaɗ a aday kə̀ pərahak uno azar bay cəna, kà slak sə təra njavar uno bay.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 «Matanan, kak ɗowan inde à wulen a kwanay, a nan sa han doh məduwen a lele a nà, i njahay tun, sə bayak apan aday biɗaw? I jan à nga anahan kutok: “Doh ata i sa ndav nà, i pa puno fok nə dala jugumaw?”, i san anan pi zek wa aday re ba?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Bina, kà sak a pak a saray awan, aday doh ata kə̀ ndəvak sa han sabay nə, ɗo sə canan ataya nə ti mbasay apan biɗaw?
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ɗo ataya ti ja nà: “Ɗowan a həna kə̀ pəkak saray su doh, əna kà mbak pi zek sa ndav a wa sabay!”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 «Matanan re, kak bahay a inde, a nan sa ga vəram tə bahay su kon hinen nà, i njahay tun sə bayak apan aday biɗaw? I ca apan ɗo anahan ahay nə tinen mbulo kuroroo nà, i sla pi zek sa ga vəram tu ɗo mbulo kwa kuro cew nà, i san anan pi zek wa aday re ba?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Kak bahay ata kà cak apan i sla pi zek saa ga vəram tə ɗowan ata tətibay cəna, i slan ɗo maslan ahay pə cakay anà bahay a hinen ata, à alay a winen dəren mba, i man ù vo ta sa man ayak 'am pi zek wa anga aday tâ njaɗ zay.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 «Natiya awan, kak ɗowan kə̀ mbəsakak anan way anahan ahay fok bay nà, i mba apan sə təra njavar uno bay re.»
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Pə dəɓa anahan wa nà, a jan atan 'am sə jike asa, a wa: «Kə sənen apan zle, zətene nà, way lele awan. Əna aday kak zətene ata a vaɗ sabay nà, ti man anan ahay avaɗ anahan a hərɓeɓe ata, awana mba anaw? Inde sabay.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Zətene ata nà, kə̀ tərak way kəriya awan, i təra way lele a anga yugo sabay, aday i təra way lele a kawa bərbor sabay re. Ɗo ahay ti guce anan nə uho kəriya awan. Natiya kutok, sləmay inde pə ɗowan a sə sləne 'am a anan nà, â sləne.»
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.