Lucas 14

Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Pə luvon sa man uda a inde nà, bahay sə Farisa ahay a inde, a ngaman à Yesu saa pa way sa pa àga winen. Əna à man ata kutok nà, ɗo a à man sa pa ɗaf ataya, tə ɗəfan iɗe anà Yesu zuhhwe nə lele.

¹ Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.

² Aday ɗowan a inde à man ata awan, zek anahan a fok nà, ma tar a dəngəleffe, anga ɗəvac a gan, winen pa 'am a Yesu.

² Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.

³ Yesu a cəce pə miter sə Tawrita tə Farisa mə ngamay ataya wa, a wa: «Pə luvon sa man uda nà, cəveɗ inde sa mbar anan ɗo ɗəvac a ɗaw, kabay cəveɗ ibay ɗaw?»

³ E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?

⁴ Ɗo ataya tətəte way a tinen, ta ngam sə mbəɗahan apan bay.

⁴ Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.

⁵ Pə dəɓa anahan a wa nà, Yesu a jan ù ɗo sa man ataya asa, a wa: «Kwanay nà, hinahibay wan anak kabay sla anak kə̀ slahak à kurok inde kwa pə luvon sa man uda nà, ki zəɓay anan ahay wa way anak kwayan'a biɗaw?»

⁵ Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?

⁶ Tətəte way a tinen ta mbak apan sə mbəɗahan apan bay re.

⁶ A isto nada puderam responder.

⁷ Natiya, à man ata kutok, Yesu a ca pu ɗo a mə ngamay a ataya nə, ta ca nà, man sə njahay lele aya awan. Anga nan, a gan atan jike sa 'am a anan, a wa:

⁷ Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:

⁸ «Kak tə ngamak anak à azar uko sə gəɓa dalay nà, kâ sa lah sə njahay à man lele inde bay, anga hinahibay à wulen su ɗo a mə ngamay ataya inde nà, ɗo sə zalay iken tə məduwen, i ga inde uda awan.

⁸ Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;

⁹ Ata, bahay su doh a sə ngamak ikwen ata, i nay pə cakay anak, i jak kutok: “Mbəsakan man sə njahay a anan anà ɗowan a anan.” Ata nà, waray i gak sa zla saa njahay à man sə njahay a sə dəɓa ata inde biɗaw?

⁹ e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.

¹⁰ Aɗəka bugol nà, kak tə ngamak anak à man a nà, kâ sa njahay, à man sə njahay su ɗo məduwen aya inde bay. Ata ɗo sə ngamak ikwen ata kà sak a canak nà, i jak: “Car uno, hayak! Ka naa njahay à man a lele a anan inde.” Ata i varak mazlaɓ lele pa 'am su ɗo a mə ngamay a à azar uko ataya awan.

¹⁰ Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.

¹¹ Matana awan, kak ɗowan a kə̀ hərak anan nga ì zek anahan nà, ti təra anan à məndak. Aday kak ɗowan a kà mak anan nga anahan à məndak ite nà, ti həran nga nə lele.»

¹¹ Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.

¹² Pə dəɓa anahan a wa nà, a jan anà ɗowan a sə ngaman anà ɗo ahay à azar uko àga winen ata kutok, a wa: «Ka sak a da way sa pa sə azar uko nà, kâ saa ngaman apan anà car anak ahay, kabay mərak anak ahay, tu ɗo anak ahay, aday anà ɗo sə cakay su doh anak zlile aya ata bay. Anga tinen nà, ti naa ga azar uko pə luvon a inde, aday ti ngamak saa hamak anan uda awan.

¹² Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.

¹³ Əna kak ka dak way sa pa sə azar uko nà, suwan ngaman apan anà ɗo mətawak aya awan, anà ɗo mə təra à məndak aya awan, tu ɗo vədal aya awan, aday anà ɗo hurof aya awan.

¹³ Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;

¹⁴ Natiya Mbərom i ɗaf apak alay sə mazlaɓ anahan, anga ɗo ataya nà, ti mba apan sə hamak anan uda bay. Əna Mbərom i i hamak anan uda awan, pə luvon anahan saa slabakay anan ahay ɗo ɗiɗek aya à məke wa ata awan.»

¹⁴ e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.

¹⁵ Natiya kutok, ɗowan a inde à wulen su ɗo sa pa ɗaf pə kərtek a tatə Yesu ataya, a sləne jike sa 'am ata cəna, a wa: «Ataslay mivel i təran anà ɗo sa pa way sa pa anahan à bahay a Mbərom inde ata awan.»

¹⁵ Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.

¹⁶ Coy Yesu a mbəɗahan apan kutok, a wa: «Ɗowan a inde, a ga azar uko məduwen awan, a da way sa pa, aday a ngaman apan anà ɗo ahay bayak awan.

¹⁶ Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.

¹⁷ Alay sa pa ɗaf i sa sla kutok nà, a jan anà ɗo si mer su way anahan, a wa: “Zla, ka sa jan anà ɗo uno sə ngaman atan ataya nə, tâ nay həna kutok, anga way sa pa mə lavay zek a coy.”

¹⁷ E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.

¹⁸ «Əna ɗo a mə ngamay ataya fok ta ma nga sa may 'am pi zek wa, ta sa ja: “Mi zlak ayak sabay.” Ɗo mama'am a a jan anà ɗo maslan ata, a wa: “Nə sukumak guvo həniniye. Ni zla təktek saa cay apan aday, na gak kem, â sa cəɓak bay ite.”

¹⁸ Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.

¹⁹ «Ɗo hinen ite a wa: “Nə sukumak sla ahay kuro. Suwan nâ sa cay pə mer su way a tinen aya aday. Na gak kem. Â sa cəɓak bay ite.”

¹⁹ Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.

²⁰ «Ɗo hinen ite asa a wa: “Nen nə gəɓay dalay həniniye, anga nan, ni mba apan sa zlak ayak həna bay.”

²⁰ Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.

²¹ «Natiya kutok, ɗo maslan ata a ma agay à man ana bahay su doh anahan, a təkəren anan way ataya fok. Way ata a cəɓan anà bahay su doh ata kutok, a jan anà ɗo maslan anahan ata, a wa: “Zlak ayak nə anga anga à man sə halay nga sə ɗo ahay ahay tə məgəzləga cəveɗ ahay à wulen su doh inde, aday ngaman ahay anà ɗo mətawak aya awan, anà ɗo mə təra à məndak aya awan, anà ɗo hurof aya awan, aday tu ɗo vədal aya təke fok.”

²¹ Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.

²² «Ɗo si mer su way ata a zla saa ngaman ù ɗo ataya awan. Anjahay capəpa nà, a may agay, a nay, a jan anà bahay su doh anahan nà: “Kawa iken su jo ata nà, nə ngamak anan ahay ù ɗo ataya awan, əna doh kə̀ rahak fan bay. Man mə mbəsak a inde mba.”

²² Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.

²³ «Bahay su doh ata a jan anà ɗo si mer su way anahan ata asa, a wa: “Zla pə cəveɗ sə kiɓe ahay fok, à guvo ahay. Kâ jan anà ɗowan aya iken saa tan atan à nga ataya fok nà, təktek tâ nay ahay, anga aday doh uno â rah.

²³ Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.

²⁴ Tə ɗiɗek a nà, ɗo a mə ngamay a mama'am ataya aday sə ngəmay ahay bay ata nà, ti naa tukom way sa pa uno sabay.”»

²⁴ Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.

²⁵ Pə dəɓa anahan a wa, à alay a Yesu winen pə cəveɗ mba ata nà, ɗo ahay bayak a tinen apan ti pərahan azar. Coy, a ma iɗe à dəɓa, a jan atan, a wa:

²⁵ Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:

²⁶ «Ɗowan kə̀ pərahak uno ahay azar, aday a nan sə təra njavar uno nà, â pəlay nen, zal bəbay anahan, zal may anahan, zal uwar anahan, zal gwaslay anahan ahay, zal mərak anahan ahay, aday zal zek anahan a təkeɗe re!

²⁶ Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.

²⁷ Kak ɗowan a kə̀ tavakak dədom anahan mə zləlngaɗ a aday kə̀ pərahak uno azar bay cəna, kà slak sə təra njavar uno bay.

²⁷ Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.

²⁸ «Matanan, kak ɗowan inde à wulen a kwanay, a nan sa han doh məduwen a lele a nà, i njahay tun, sə bayak apan aday biɗaw? I jan à nga anahan kutok: “Doh ata i sa ndav nà, i pa puno fok nə dala jugumaw?”, i san anan pi zek wa aday re ba?

²⁸ Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?

²⁹ Bina, kà sak a pak a saray awan, aday doh ata kə̀ ndəvak sa han sabay nə, ɗo sə canan ataya nə ti mbasay apan biɗaw?

²⁹ Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,

³⁰ Ɗo ataya ti ja nà: “Ɗowan a həna kə̀ pəkak saray su doh, əna kà mbak pi zek sa ndav a wa sabay!”

³⁰ dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.

³¹ «Matanan re, kak bahay a inde, a nan sa ga vəram tə bahay su kon hinen nà, i njahay tun sə bayak apan aday biɗaw? I ca apan ɗo anahan ahay nə tinen mbulo kuroroo nà, i sla pi zek sa ga vəram tu ɗo mbulo kwa kuro cew nà, i san anan pi zek wa aday re ba?

³¹ Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?

³² Kak bahay ata kà cak apan i sla pi zek saa ga vəram tə ɗowan ata tətibay cəna, i slan ɗo maslan ahay pə cakay anà bahay a hinen ata, à alay a winen dəren mba, i man ù vo ta sa man ayak 'am pi zek wa anga aday tâ njaɗ zay.

³² No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.

³³ «Natiya awan, kak ɗowan kə̀ mbəsakak anan way anahan ahay fok bay nà, i mba apan sə təra njavar uno bay re.»

³³ Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.

³⁴ Pə dəɓa anahan wa nà, a jan atan 'am sə jike asa, a wa: «Kə sənen apan zle, zətene nà, way lele awan. Əna aday kak zətene ata a vaɗ sabay nà, ti man anan ahay avaɗ anahan a hərɓeɓe ata, awana mba anaw? Inde sabay.

³⁴ Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?

³⁵ Zətene ata nà, kə̀ tərak way kəriya awan, i təra way lele a anga yugo sabay, aday i təra way lele a kawa bərbor sabay re. Ɗo ahay ti guce anan nə uho kəriya awan. Natiya kutok, sləmay inde pə ɗowan a sə sləne 'am a anan nà, â sləne.»

³⁵ Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →