João 11

Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɗowan a inde tə ngaman Lazarus, winen ɗəvac awan. Ɗowan ata nà, winen ù kon sə ngaman Baytiniya ata awan. Mərak anahan ahay inde dəna aya cew ɗukwen, tinen à man ata re, atə Marta tə Mariyama.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Mariyama aday nà, uwar saa mbəɗan amar pə saray anà Yesu aday sə takaɗ panan tə sibœk sa nga anahan ata awan. Lazarus a ɗəvac ata nà, mərak anahan.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Atə Marta tə Mariyama ta slan ɗo saa jan anà Yesu nà: «Ba Məduwen, car anak Lazarus nə winen lelibay, ɗəvac a gan.»
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Yesu a sləne 'am ata cəna, a wa: «Ɗəvac ana Lazarus nà, ɗəvac sa mac anan bay. Əna ɗəvac ata i ka anan məgala ana Mbərom, aday mazlaɓ uno re, nen Wan a Mbərom.»
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Atə Marta tə Mariyama tatə Lazarus nà, Yesu a pəlay atan nə lele.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Aday cəkəbay, anahan sə sləne Lazarus ɗəvac awan ata nà, kə̀ njahak à man ata luvon ahay cew asa.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Pə dəɓa wa, a jan anà njavar anahan ahay, a wa: «Muko pə daliyugo sə Yahudiya.»
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Tinen ta jan, ta wa: «Miter, Yahuda ahay tə pəlay abay sa tar iken tu kon nə kwakwa bay asanaw? Həna, a nak sa ma à man ata re ɗaw?»
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Yesu a mbəɗahan atan apan, a wa: «Pac a dav nà, hway biɗaw? Aday kak ɗo winen apan i bar à jiyjay anahan a inde nà, saray i dəcan ɗaw? Saray i dəcan bay, anga a canan iɗe zle lele, winen à jiyjay sa dav pə daliyugo a anan inde.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Aya əna, ɗo sa bar à luvon inde ite nà, saray i dəcan, i slahay təktek, anga jiyjay inde sə luvon itəbay.»
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Pə dəɓa sa 'am ata wa asa, Yesu a jan atan: «Car a mənuko Lazarus ata kə̀ njəkak ahan. Əna ni zla saa pəɗəkey anan.»
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Njavar anahan ahay tə mbəɗahan apan, ta wa: «Ba Məduwen, kak a njak ahan ata nà, i mbar asanaw!»
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Abay a nan anà Yesu sa ja nà: Lazarus kə̀ məcak! Əna pə njavar anahan ahay nà, a jan atan nə 'am sə ahan acəkan.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Yesu a jan atan anan ngəlarak kutok, a wa: «Lazarus kə̀ məcak!
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Əna na zlak à man ata bay nà, anga kwanay. Natiya, ataslay mivel uno inde, anga tə way a saa təra ata nà, kwanay ki i njiɗen sa ɗaf upo nga kutok. Həna nà, zluko pə cakay ana Lazarus awan.»
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tomas, ɗowan a tə ngaman Didimus anga winen muwsa ata, a jan anà azar sə njavar ana Yesu aya, a wa: «Mənuko ɗukwen zluko saa mac tatə miter a mənuko.»
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Natiya, Yesu a dəzle à Baytiniya cəna, a sləne tə zəɓak anan Lazarus à məke kà gak luvon ahay fuɗo coy.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Baytiniya a aday nà, bəse tə Urəsalima i ga nà, way sə kilomiter ahay maakan.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Yahuda ahay bayan a ta nak à məsinde ana Lazarus. Ti i bənan mivel anà mərak anahan ahay, atə Marta tə Mariyama.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ana Marta sə sləne sa jəka Yesu kà nak ata nà, a slabak, a zla à man anahan pə cəveɗ. Əna Mariyama nà, winen a njahay agay.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Marta a jan anà Yesu: «Abay kâ ga inde à man a anan nà, mərak uno i mac bay.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Həna ɗukwen na san zle, Mbərom i varak way kawa ananak saa cəce panan ata fok re.»
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesu a mbəɗahan apan, a wa: «Mərak anak i slabakay à məke wa.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta a wa: «Na san zle, pa pac sa ndav anan daliyugo nà, i i slabakay ahay tə ɗo ahay fok à məke wa.»
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Yesu a jan: «Nen nà, ɗo sə slabakay anan ahay ɗo ma mac aya à məke wa, ɗo sə varan atan sifa re. Kuwaya, ɗowan a kə̀ ɗəfak upo nga nà, i njahay uho tə sifa awan, kwa kə̀ məcak dəp nà, na.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Kuwaya, ɗowan a tə sifa mba cəna, kə̀ ɗəfak nga pi nen a nà, i mac bay. Iken, kə təmahak 'am a anan ɗaw?»
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marta a mbəɗa apan, a wa: «Ayaw, Ba Məduwen, nə ɗəfak apak nga. Iken nà, Almasihu, Wan a Mbərom a sa nay ahay pə daliyugo ata awan.»
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Pə dəɓa ana Marta sa ja 'am ata wa nà, a zla pə cakay ana mərak anahan Mariyama, a jan tə sœksœk awan: «Miter kà nak, winen apan i ngamak!»
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mariyama a sləne matanan cəna, a slabak hərom, a zla pə cakay ana Yesu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Yesu a aday nà, kə̀ dəzlek à wulen su doh bay. Winen à man a tinen sə zlangay tə Marta ata mba.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ɗo a tinen mə njahay aya ù doh tatə Mariyama ata, tinen apan ti man a mivel ù doh. Tə canan winen sə slabak baram ata nà, tə pərahan azar. A ga patan nà, i zla saa yimay ahay pə jəvay wa.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mariyama a dəzley ahay pə cakay ana Yesu nà, a dukwen gərmec ù vo, a jan: «Ba Məduwen, kâ ga inde à man a anan aday nà, mərak uno i mac bay.»
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Yesu a canan à Mariyama nà, winen apan i yam, aday Yahuda ahay sə pərahan ayak azar ataya ɗukwen tinen apan ti yam re. Anga nan, a slabakan anan mivel anà Yesu, a cəɓan.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Yesu a cəce: «Ki len anan ahaw?»
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Cəna, Yesu a pəkay iɗe sə ayam.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Yahuda ahay ta wa: «Cen apan, a pəlay anan Lazarus a re!»
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Aya əna ɗo azar aya ta wa: «Winen ɗo sə təɓan anan iɗe anà ɗowan a hurof ata awan. Abay winen â dəzley ahay à alay a Lazarus tə sifa mba ata nà, i mba apan sa mbar anan aday â mac bay, biɗaw?»
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 A cəɓan anà Yesu maza asa, a zla pə jəvay. Jəvay a nà, mə tacay a tə bələlen.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Anga nan kutok, Yesu a wa: «Təɓen anan jəvay awan!»
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Yesu a mbəɗahan apan, a wa: «Na jak anak biɗaw? Kak kə ɗəfak upo nga nà, ki canan anà məgala sə mazlaɓ a Mbərom asanaw?»
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Tə təɓa anan bələlen pə jəvay wa kutok. Yesu a ca iɗe à mburom, a wa: «Na gak ayak suse, Bəbay uno, anga kə slənek uno anan.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nen, na san zle, hwiya ki sləno anan. Əna na jak ayak nà, anga ɗo sa man a anaya tâ ɗaf apak nga, tâ san iken sə slənay ahay nen acəkan.»
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 A ndav anan 'am anahan ata nà, a ja 'am tə məgalak a asa, a wa: «Lazarus, hayak uho!»
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Lazarus, ɗowan a ma mac ata, a nay ahay uho, saray tə alay anahan aya tinen mə tuweɗ aya tə pətike. Iɗe anahan a ɗukwen mə tuweɗ a tə zana.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Yahuda a sa zlak ayak pə cakay ana Mariyama ataya, tə canan anà mer su way ana Yesu sa ga ata cəna, bayak a à wulen ana tinen wa tə ɗəfak nga pə Yesu.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Aya əna, ɗo a azar aya ta zla pə cakay ana Farisa ahay saa ray ahay apan 'am anga mer su way anahan sa ga ata awan.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Anga nan, Farisa ahay pi zek tə bahay sə gəɗan dungo anà way ahay tə ngaman anà məceɗ sə Yahuda azar aya, aday tə halay nga. Ta wa: «Ɗi ga həna nà, kəkəmaw? Anga ɗowan a anan winen apan i ga masuwayan sə way ahay bayak awan.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Kak ɗa sak a mbəsak anan â ga mer su way matanan nà, ɗo ahay kəzlek ti ɗaf apan nga. Aday pə dəɓa anahan a wa kutok nà, Ruma ahay ti i ja à 'am ata inde. Ti mbəzlak uko anan doh sə mazlaɓ a Mbərom, aday ti tak uko 'am re.»
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ɗo kərtek à wulen a tinen awan tə ngaman Kayafas, winen bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way pə viya ata awan. Winen a jan atan: «Kwanay kə sənen awan bay.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Suwan ɗo kərtek â mac anga ɗo a kəzlek, tə ɗo ahay saa lize jiya nà, na. Matanan biɗaw?»
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 A ja 'am ataya nà, tə ndaraw si zek anahan a itəbay. Sə ɗakan anan 'am ata nà, Mbərom, anga tə viya ata nà, winen bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way ahay. Anga nan, a wa Yesu i sa mac anga Yahuda ahay fok.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Əna Yesu i mac nà, anga Yahuda ahay ɗəkɗek bay. I mac nà, anga aday â halan nga anà wan a Mbərom ma ta 'am ataya, tə̂ njahay pə kərtek a re.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 A ban pə luvon ata wa kutok nà, bahay sə Yahuda ahay tə dazlan sa ga wurwer sa vaɗ anan Yesu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Anga nan, Yesu kà mbak apan sa bar lele à wulen sə Yahuda ahay sabay. A slabak à wulen su doh ata wa, a zla à man kiɓe. Natiya tə njahay à man ata tə njavar anahan ahay à wulen su doh sə ngaman Efərayim ata awan.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Azar uko sə Yahuda ahay sə ngaman azar uko sə Pasəka ata, i sla bəse. Anga nan, ɗo sə wulen su doh sə kiɓe ahay ta zla à Urəsalima saa lavay anan zek a tinen ahay à cəncan a inde kurre.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tə dəzley ahay à Urəsalima nà, tə pəlay anan Yesu. Tə halay nga ù doh sə mazlaɓ a Mbərom nà, tə cəce pi zek ahay wa, ta wa: «A ga pikwen nà, i nay ahay à azar uko ɗaw, i nay ahay bay?»
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Bahay sə gəɗan dungo anà way ahay, pi zek tə Farisa ahay ta ɓan 'am à wulen a tinen inde, ta wa: «Ɗowan a kə̀ sənak man a Yesu nà, â ɗakak uko anan aday ɗi ban anan.»
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.