João 11
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs NAA
1 Ɗowan a inde tə ngaman Lazarus, winen ɗəvac awan. Ɗowan ata nà, winen ù kon sə ngaman Baytiniya ata awan. Mərak anahan ahay inde dəna aya cew ɗukwen, tinen à man ata re, atə Marta tə Mariyama.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mariyama aday nà, uwar saa mbəɗan amar pə saray anà Yesu aday sə takaɗ panan tə sibœk sa nga anahan ata awan. Lazarus a ɗəvac ata nà, mərak anahan.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Atə Marta tə Mariyama ta slan ɗo saa jan anà Yesu nà: «Ba Məduwen, car anak Lazarus nə winen lelibay, ɗəvac a gan.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu a sləne 'am ata cəna, a wa: «Ɗəvac ana Lazarus nà, ɗəvac sa mac anan bay. Əna ɗəvac ata i ka anan məgala ana Mbərom, aday mazlaɓ uno re, nen Wan a Mbərom.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Atə Marta tə Mariyama tatə Lazarus nà, Yesu a pəlay atan nə lele.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Aday cəkəbay, anahan sə sləne Lazarus ɗəvac awan ata nà, kə̀ njahak à man ata luvon ahay cew asa.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Pə dəɓa wa, a jan anà njavar anahan ahay, a wa: «Muko pə daliyugo sə Yahudiya.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Tinen ta jan, ta wa: «Miter, Yahuda ahay tə pəlay abay sa tar iken tu kon nə kwakwa bay asanaw? Həna, a nak sa ma à man ata re ɗaw?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesu a mbəɗahan atan apan, a wa: «Pac a dav nà, hway biɗaw? Aday kak ɗo winen apan i bar à jiyjay anahan a inde nà, saray i dəcan ɗaw? Saray i dəcan bay, anga a canan iɗe zle lele, winen à jiyjay sa dav pə daliyugo a anan inde.
9 Jesus respondeu:
10 Aya əna, ɗo sa bar à luvon inde ite nà, saray i dəcan, i slahay təktek, anga jiyjay inde sə luvon itəbay.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Pə dəɓa sa 'am ata wa asa, Yesu a jan atan: «Car a mənuko Lazarus ata kə̀ njəkak ahan. Əna ni zla saa pəɗəkey anan.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Njavar anahan ahay tə mbəɗahan apan, ta wa: «Ba Məduwen, kak a njak ahan ata nà, i mbar asanaw!»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Abay a nan anà Yesu sa ja nà: Lazarus kə̀ məcak! Əna pə njavar anahan ahay nà, a jan atan nə 'am sə ahan acəkan.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yesu a jan atan anan ngəlarak kutok, a wa: «Lazarus kə̀ məcak!
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Əna na zlak à man ata bay nà, anga kwanay. Natiya, ataslay mivel uno inde, anga tə way a saa təra ata nà, kwanay ki i njiɗen sa ɗaf upo nga kutok. Həna nà, zluko pə cakay ana Lazarus awan.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomas, ɗowan a tə ngaman Didimus anga winen muwsa ata, a jan anà azar sə njavar ana Yesu aya, a wa: «Mənuko ɗukwen zluko saa mac tatə miter a mənuko.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Natiya, Yesu a dəzle à Baytiniya cəna, a sləne tə zəɓak anan Lazarus à məke kà gak luvon ahay fuɗo coy.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Baytiniya a aday nà, bəse tə Urəsalima i ga nà, way sə kilomiter ahay maakan.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Yahuda ahay bayan a ta nak à məsinde ana Lazarus. Ti i bənan mivel anà mərak anahan ahay, atə Marta tə Mariyama.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ana Marta sə sləne sa jəka Yesu kà nak ata nà, a slabak, a zla à man anahan pə cəveɗ. Əna Mariyama nà, winen a njahay agay.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta a jan anà Yesu: «Abay kâ ga inde à man a anan nà, mərak uno i mac bay.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Həna ɗukwen na san zle, Mbərom i varak way kawa ananak saa cəce panan ata fok re.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yesu a mbəɗahan apan, a wa: «Mərak anak i slabakay à məke wa.»
23 Jesus disse a ela:
24 Marta a wa: «Na san zle, pa pac sa ndav anan daliyugo nà, i i slabakay ahay tə ɗo ahay fok à məke wa.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu a jan: «Nen nà, ɗo sə slabakay anan ahay ɗo ma mac aya à məke wa, ɗo sə varan atan sifa re. Kuwaya, ɗowan a kə̀ ɗəfak upo nga nà, i njahay uho tə sifa awan, kwa kə̀ məcak dəp nà, na.
25 Então Jesus declarou:
26 Kuwaya, ɗowan a tə sifa mba cəna, kə̀ ɗəfak nga pi nen a nà, i mac bay. Iken, kə təmahak 'am a anan ɗaw?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta a mbəɗa apan, a wa: «Ayaw, Ba Məduwen, nə ɗəfak apak nga. Iken nà, Almasihu, Wan a Mbərom a sa nay ahay pə daliyugo ata awan.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Pə dəɓa ana Marta sa ja 'am ata wa nà, a zla pə cakay ana mərak anahan Mariyama, a jan tə sœksœk awan: «Miter kà nak, winen apan i ngamak!»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mariyama a sləne matanan cəna, a slabak hərom, a zla pə cakay ana Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yesu a aday nà, kə̀ dəzlek à wulen su doh bay. Winen à man a tinen sə zlangay tə Marta ata mba.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ɗo a tinen mə njahay aya ù doh tatə Mariyama ata, tinen apan ti man a mivel ù doh. Tə canan winen sə slabak baram ata nà, tə pərahan azar. A ga patan nà, i zla saa yimay ahay pə jəvay wa.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mariyama a dəzley ahay pə cakay ana Yesu nà, a dukwen gərmec ù vo, a jan: «Ba Məduwen, kâ ga inde à man a anan aday nà, mərak uno i mac bay.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yesu a canan à Mariyama nà, winen apan i yam, aday Yahuda ahay sə pərahan ayak azar ataya ɗukwen tinen apan ti yam re. Anga nan, a slabakan anan mivel anà Yesu, a cəɓan.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Yesu a cəce: «Ki len anan ahaw?»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Cəna, Yesu a pəkay iɗe sə ayam.
35 Jesus chorou.
36 Yahuda ahay ta wa: «Cen apan, a pəlay anan Lazarus a re!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Aya əna ɗo azar aya ta wa: «Winen ɗo sə təɓan anan iɗe anà ɗowan a hurof ata awan. Abay winen â dəzley ahay à alay a Lazarus tə sifa mba ata nà, i mba apan sa mbar anan aday â mac bay, biɗaw?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 A cəɓan anà Yesu maza asa, a zla pə jəvay. Jəvay a nà, mə tacay a tə bələlen.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Anga nan kutok, Yesu a wa: «Təɓen anan jəvay awan!»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yesu a mbəɗahan apan, a wa: «Na jak anak biɗaw? Kak kə ɗəfak upo nga nà, ki canan anà məgala sə mazlaɓ a Mbərom asanaw?»
40 Jesus respondeu:
41 Tə təɓa anan bələlen pə jəvay wa kutok. Yesu a ca iɗe à mburom, a wa: «Na gak ayak suse, Bəbay uno, anga kə slənek uno anan.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nen, na san zle, hwiya ki sləno anan. Əna na jak ayak nà, anga ɗo sa man a anaya tâ ɗaf apak nga, tâ san iken sə slənay ahay nen acəkan.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 A ndav anan 'am anahan ata nà, a ja 'am tə məgalak a asa, a wa: «Lazarus, hayak uho!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Lazarus, ɗowan a ma mac ata, a nay ahay uho, saray tə alay anahan aya tinen mə tuweɗ aya tə pətike. Iɗe anahan a ɗukwen mə tuweɗ a tə zana.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Yahuda a sa zlak ayak pə cakay ana Mariyama ataya, tə canan anà mer su way ana Yesu sa ga ata cəna, bayak a à wulen ana tinen wa tə ɗəfak nga pə Yesu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Aya əna, ɗo a azar aya ta zla pə cakay ana Farisa ahay saa ray ahay apan 'am anga mer su way anahan sa ga ata awan.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Anga nan, Farisa ahay pi zek tə bahay sə gəɗan dungo anà way ahay tə ngaman anà məceɗ sə Yahuda azar aya, aday tə halay nga. Ta wa: «Ɗi ga həna nà, kəkəmaw? Anga ɗowan a anan winen apan i ga masuwayan sə way ahay bayak awan.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kak ɗa sak a mbəsak anan â ga mer su way matanan nà, ɗo ahay kəzlek ti ɗaf apan nga. Aday pə dəɓa anahan a wa kutok nà, Ruma ahay ti i ja à 'am ata inde. Ti mbəzlak uko anan doh sə mazlaɓ a Mbərom, aday ti tak uko 'am re.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ɗo kərtek à wulen a tinen awan tə ngaman Kayafas, winen bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way pə viya ata awan. Winen a jan atan: «Kwanay kə sənen awan bay.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Suwan ɗo kərtek â mac anga ɗo a kəzlek, tə ɗo ahay saa lize jiya nà, na. Matanan biɗaw?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 A ja 'am ataya nà, tə ndaraw si zek anahan a itəbay. Sə ɗakan anan 'am ata nà, Mbərom, anga tə viya ata nà, winen bahay nga su ɗo sə gəɗan dungo anà way ahay. Anga nan, a wa Yesu i sa mac anga Yahuda ahay fok.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Əna Yesu i mac nà, anga Yahuda ahay ɗəkɗek bay. I mac nà, anga aday â halan nga anà wan a Mbərom ma ta 'am ataya, tə̂ njahay pə kərtek a re.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 A ban pə luvon ata wa kutok nà, bahay sə Yahuda ahay tə dazlan sa ga wurwer sa vaɗ anan Yesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Anga nan, Yesu kà mbak apan sa bar lele à wulen sə Yahuda ahay sabay. A slabak à wulen su doh ata wa, a zla à man kiɓe. Natiya tə njahay à man ata tə njavar anahan ahay à wulen su doh sə ngaman Efərayim ata awan.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Azar uko sə Yahuda ahay sə ngaman azar uko sə Pasəka ata, i sla bəse. Anga nan, ɗo sə wulen su doh sə kiɓe ahay ta zla à Urəsalima saa lavay anan zek a tinen ahay à cəncan a inde kurre.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tə dəzley ahay à Urəsalima nà, tə pəlay anan Yesu. Tə halay nga ù doh sə mazlaɓ a Mbərom nà, tə cəce pi zek ahay wa, ta wa: «A ga pikwen nà, i nay ahay à azar uko ɗaw, i nay ahay bay?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Bahay sə gəɗan dungo anà way ahay, pi zek tə Farisa ahay ta ɓan 'am à wulen a tinen inde, ta wa: «Ɗowan a kə̀ sənak man a Yesu nà, â ɗakak uko anan aday ɗi ban anan.»
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.