Atos 16
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs NAA
1 Atə Pol ta zla à wulen su doh sə Derbe, aday tə dəzle à Listəra kutok. Njavar a Yesu a inde à man ata tə ngaman Timote. May anahan a ɗukwen ɗo a Yesu a re, winen Yahuda ahay, aday bəbay anahan ite nə Gərek ahay.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Mərak ahay fok a Listəra tə Ikoniya tə həran nga anà Timote cəveɗabay.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 A nan anà Pol sə gəɓa anan à alay. Anga nan, a gəɓa anan, aday a gəɗan mədəndalas. A ga matanan nà, anga Yahuda ahay à man ata tə̂ təma anan, bina ɗo sa man ataya fok ta san zle, bəbay ana Timote nə Gərek ahay.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 À man aya aday ta zlak ata cəna, ta jan way ana ɗo maslan ahay pi zek tə məceɗ sə egliz ahay à Urəsalima sa jan anà ɗo ahay ataya awan, ta wa tə̂ pərahan azar anà way ataya nə lele.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Anga nan kutok, ɗo a Yesu ahay tə njaɗak məgala, abaslay a tinen a ma nga sə zəga pa 'am pa 'am.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Apasay Cəncan a a gafan 'am anà atə Pol tu ɗo anahan ahay sə ɗakay anan 'am a Mbərom pə daliyugo sə Aziya. Anga nan, ta zla tə daliyugo sə Firigiya tə Galatiya.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Tə dəzle pə magaga sə daliyugo sə Misiya nà, ta gan may sa zla tə daliyugo sə Bitiniya, əna Apasay a Yesu kə̀ mbəsakak atan cəveɗ a bay.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Anga nan, ta zla tə daliyugo sə Misiya, tə dazay à wulen su doh sə Təruwas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Sə luvon ata kutok, cœn a zuɓan anà Pol, a canan anà ɗo sə Makedoniya a inde mə tavay awan, a jan: «Kem, hayak à Makedoniya ite, kâ naa man umo zek.»
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Pə dəɓa ana cœn sə zuɓan ata wa nà, mə lavay zek sa zla pə daliyugo sə Makedoniya ata kutok, anga mə sənak, Mbərom kə̀ ngamak umo saa ɗakan anan ləbara anahan mugom a anà ɗo sa man ataya awan.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Ma ján à kwalalan inde à Təruwas, ma zla anan à Somotoras. Sidew a ɗukwen, ma zla à Niyapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 À man ata wa kutok, ma zla à Filipi, wulen su doh a à day sə daliyugo sə Makedoniya mama'am a inde, man sə njahay sə Ruma ahay. Mə njahak à man ata ɗukwen, luvon ahay bayak a mənjœk.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Pə luvon sa man uda awan, ma zla à wulen su doh wa, ma zla pa 'am zlinder, anga a ga pumo nà, Yahuda ahay ti ga amboh nə à man ataya awan. Mə njahay, ma kaɗ bala pi zek tə uwar ahay mə halay nga aya à man ata awan.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 À wulen a tinen wa nà, uwar a inde tə ngaman Lidiya, a nay à wulen su doh sə Tiyatira wa. A sukom anan way tə zana ɗəzɗaz aya awan. Winen nà, a taa həran nga anà Mbərom. Winen apan i pak sləmay pə wazo a Pol, aday Bahay a mənuko a təɓan anan mivel anahan, a təma 'am ana Pol sa ja ata awan.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Winen tu ɗo su doh anahan ahay fok ta ga baptisma. Aday a jan umo: «Kak ki cen upo kawa nə ɗəfak nga pə Bahay a mənuko tə ɗiɗem a nà, hayak ikwen ahay, njihen àga nen awan.» A gan umo bəlaray sa zla àga winen nə matanan.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Pə luvon a inde, manay apan mi zla à man sa ga amboh, mə zlangay tə ɓile a inde dəna awan. Apasay lelibay a à winen inde. Anga nan, a mba apan sa san way saa təra pa 'am ataya awan. Ɗo sə lavan nga anà dəna ata ataya tə njaɗak anan dala ti mer su way anahan ata nə bayak awan.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Dəna ata winen apan i pərahan umo azar tə azlah a, a wa: «Ɗo a anaya nà, tinen ɗo si mer su way ana Mbərom sə bagəbaga mburom ahay! Ti jak ikwen cəveɗ aday Mbərom i tam kwanay ata awan.»
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Winen apan i ja matanan luvon bayak awan.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Ɗo sə lavan nga anà dəna ata ataya ta ca apan nə ti njaɗ wa dala sabay nà, ta ban anan atə Pol tə Silas, tə ngəza atan tə wulen su doh ata à man sə sariya.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ta zla atan pa 'am su ɗo sa ga sariya ahay, ta wa: «Ɗo anaya nə tinen Yahuda ahay, tinen apan ti slabak anan 'am ahay à wulen su doh a manay.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Tinen apan ti ɗakay anan way sa zla pi zek tə pəra a manay ahay bay ataya awan. Mənuko nə Ruma ahay, ɗi mba apan sə pərahan azar anà pəra a tinen ahay bay!»
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Man su ɗo a a halay nga sə japay pə atə Pol tə Silas. Ɗo sa ga sariya ataya ta jan anà suje ahay tə̂ culok patan wa zana, aday tə̂ ndaɓay atan.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tə ndaɓay atan bayak a lele nà, ta zla atan à dangay. Ta jan anà ɗo sa ba patan ata nà: «Ba atan nə lele.»
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 A sləne matanan cəna, a zla atan ù doh sə dangay à mamasl ata awan, a ɓan atan à səsile inde.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Man luvon a ga nà, atə Pol tə Silas ta ma nga sa ga amboh ta sa ga ara sə həran nga anà Mbərom. Ɗo sə dangay azar ataya tinen apan ti sləne re.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Cəna, daliyugo a ɓal, aday a ɓal anan doh sə dangay ata re. Məsudoh ahay tə təɓa zek, calalaw su ɗo a mə jaway ataya fok tə pəsak, tə guce à məndak.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ɗo sa ba pə ɗo ahay ù doh sə dangay ata a pəɗek. A canan anà məsudoh ahay mə təɓa aya ata cəna, a ga apan nə ɗo sə dangay ahay tə hawak. Anga nan, a ndahay maslalam anahan, abay i vaɗ anan nga anahan.|src="WA03977b.tif" size="span"
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Əna Pol a təɓa 'am, a jan ayak, a wa: «Kâ gan awan ì zek anak bay! Manay fok, manay inde.»
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Ɗo sa ba pu doh sə dangay ata a cəce uko, a haw ù doh, winen apan i jəjar, a slahay pa 'am ana atə Pol tə Silas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Coy, a mbəsakay atan ahay uho. A cəce patan wa, a wa: «Kem, ni ga ma aday nâ tam anaw?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ta jan kutok: «Kak kə̀ ɗəfak nga pə Bahay Yesu nà, ki tam, iken tu ɗo su doh anak ahay fok.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Natiya tə təkəren atan 'am ana Bahay Yesu, winen tu ɗo su doh anahan ahay fok.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Sə luvon ata kutok, ɗowan a sa ba doh sə dangay ata, a may atan uho, a banan atan anan mbəlak a tinen ahay, aday kwayan'a ta gan atan baptisma tu ɗo su doh anahan ahay nə fok.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 A zla anan atə Pol tə Silas àga winen, a varan atan way sa pa. Winen tu ɗo su doh anahan ahay fok, tinen mə taslay mivel aya awan, anga tə ɗəfak nga pə Mbərom.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Iɗe a cəɗe cəna, ɗo sa ga sariya ahay ta slan suje ahay saa jan anà ɗo sa ba pə ɗo ahay ù doh sə dangay nà, â mbəsak anan atə Pol tə Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Natiya, ɗo sa ba pu doh sə dangay a jan anà Pol, a wa: «Ɗo sa ga sariya ahay tə slənak ɗo ta wa nə̂ mbəsak kwanay. Ki mben apan sa zla way a kwanay kutok. Zlen tə zay.»
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Əna Pol a jan anà suje ataya, a wa: «Tə njaɗak pumo ines sə awan bay, aday tə ndaɓak manay pə iɗe sə ɗo ahay fok. Manay ɗukwen ɗo sə Ruma ahay re! Ta ɗaf manay à dangay. Həna nà, a nan atan sə mbəsak manay tə akar a ɗaw? I ga zek kula bay! Si ɗo sa ga sariya ataya tâ nay sə mbəsak manay tə alay a tinen aya awan.»
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Suje ataya ta zla, ta jan anà ɗo sa ga sariya ataya nə atə Pol tə Silas nà, ɗo sə Ruma ahay. Tə sləne sa jəka tinen ɗo sə Ruma ahay ata cəna, ta ma nga pə ajəjar.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Anga nan, ta zla à man a tinen awan, tə cəce patan wa apəse zek. Aday tə mbəsakay atan ahay à dangay wa kutok, ta sa jan atan nə tâ zla à wulen su doh a tinen ata wa.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Atə Pol tə Silas ta nay à dangay wa lele nà, ta zla tə àga Lidiya asa. Tə halay nga tə mərak ahay à man ata awan, tə varan atan məgala. Ta zla way a tinen pa 'am kutok.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.