Atos 16
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs ARA
1 Atə Pol ta zla à wulen su doh sə Derbe, aday tə dəzle à Listəra kutok. Njavar a Yesu a inde à man ata tə ngaman Timote. May anahan a ɗukwen ɗo a Yesu a re, winen Yahuda ahay, aday bəbay anahan ite nə Gərek ahay.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Mərak ahay fok a Listəra tə Ikoniya tə həran nga anà Timote cəveɗabay.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 A nan anà Pol sə gəɓa anan à alay. Anga nan, a gəɓa anan, aday a gəɗan mədəndalas. A ga matanan nà, anga Yahuda ahay à man ata tə̂ təma anan, bina ɗo sa man ataya fok ta san zle, bəbay ana Timote nə Gərek ahay.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 À man aya aday ta zlak ata cəna, ta jan way ana ɗo maslan ahay pi zek tə məceɗ sə egliz ahay à Urəsalima sa jan anà ɗo ahay ataya awan, ta wa tə̂ pərahan azar anà way ataya nə lele.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Anga nan kutok, ɗo a Yesu ahay tə njaɗak məgala, abaslay a tinen a ma nga sə zəga pa 'am pa 'am.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Apasay Cəncan a a gafan 'am anà atə Pol tu ɗo anahan ahay sə ɗakay anan 'am a Mbərom pə daliyugo sə Aziya. Anga nan, ta zla tə daliyugo sə Firigiya tə Galatiya.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Tə dəzle pə magaga sə daliyugo sə Misiya nà, ta gan may sa zla tə daliyugo sə Bitiniya, əna Apasay a Yesu kə̀ mbəsakak atan cəveɗ a bay.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Anga nan, ta zla tə daliyugo sə Misiya, tə dazay à wulen su doh sə Təruwas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Sə luvon ata kutok, cœn a zuɓan anà Pol, a canan anà ɗo sə Makedoniya a inde mə tavay awan, a jan: «Kem, hayak à Makedoniya ite, kâ naa man umo zek.»
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pə dəɓa ana cœn sə zuɓan ata wa nà, mə lavay zek sa zla pə daliyugo sə Makedoniya ata kutok, anga mə sənak, Mbərom kə̀ ngamak umo saa ɗakan anan ləbara anahan mugom a anà ɗo sa man ataya awan.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Ma ján à kwalalan inde à Təruwas, ma zla anan à Somotoras. Sidew a ɗukwen, ma zla à Niyapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 À man ata wa kutok, ma zla à Filipi, wulen su doh a à day sə daliyugo sə Makedoniya mama'am a inde, man sə njahay sə Ruma ahay. Mə njahak à man ata ɗukwen, luvon ahay bayak a mənjœk.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Pə luvon sa man uda awan, ma zla à wulen su doh wa, ma zla pa 'am zlinder, anga a ga pumo nà, Yahuda ahay ti ga amboh nə à man ataya awan. Mə njahay, ma kaɗ bala pi zek tə uwar ahay mə halay nga aya à man ata awan.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 À wulen a tinen wa nà, uwar a inde tə ngaman Lidiya, a nay à wulen su doh sə Tiyatira wa. A sukom anan way tə zana ɗəzɗaz aya awan. Winen nà, a taa həran nga anà Mbərom. Winen apan i pak sləmay pə wazo a Pol, aday Bahay a mənuko a təɓan anan mivel anahan, a təma 'am ana Pol sa ja ata awan.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Winen tu ɗo su doh anahan ahay fok ta ga baptisma. Aday a jan umo: «Kak ki cen upo kawa nə ɗəfak nga pə Bahay a mənuko tə ɗiɗem a nà, hayak ikwen ahay, njihen àga nen awan.» A gan umo bəlaray sa zla àga winen nə matanan.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Pə luvon a inde, manay apan mi zla à man sa ga amboh, mə zlangay tə ɓile a inde dəna awan. Apasay lelibay a à winen inde. Anga nan, a mba apan sa san way saa təra pa 'am ataya awan. Ɗo sə lavan nga anà dəna ata ataya tə njaɗak anan dala ti mer su way anahan ata nə bayak awan.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Dəna ata winen apan i pərahan umo azar tə azlah a, a wa: «Ɗo a anaya nà, tinen ɗo si mer su way ana Mbərom sə bagəbaga mburom ahay! Ti jak ikwen cəveɗ aday Mbərom i tam kwanay ata awan.»
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Winen apan i ja matanan luvon bayak awan.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Ɗo sə lavan nga anà dəna ata ataya ta ca apan nə ti njaɗ wa dala sabay nà, ta ban anan atə Pol tə Silas, tə ngəza atan tə wulen su doh ata à man sə sariya.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Ta zla atan pa 'am su ɗo sa ga sariya ahay, ta wa: «Ɗo anaya nə tinen Yahuda ahay, tinen apan ti slabak anan 'am ahay à wulen su doh a manay.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Tinen apan ti ɗakay anan way sa zla pi zek tə pəra a manay ahay bay ataya awan. Mənuko nə Ruma ahay, ɗi mba apan sə pərahan azar anà pəra a tinen ahay bay!»
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Man su ɗo a a halay nga sə japay pə atə Pol tə Silas. Ɗo sa ga sariya ataya ta jan anà suje ahay tə̂ culok patan wa zana, aday tə̂ ndaɓay atan.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tə ndaɓay atan bayak a lele nà, ta zla atan à dangay. Ta jan anà ɗo sa ba patan ata nà: «Ba atan nə lele.»
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 A sləne matanan cəna, a zla atan ù doh sə dangay à mamasl ata awan, a ɓan atan à səsile inde.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Man luvon a ga nà, atə Pol tə Silas ta ma nga sa ga amboh ta sa ga ara sə həran nga anà Mbərom. Ɗo sə dangay azar ataya tinen apan ti sləne re.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Cəna, daliyugo a ɓal, aday a ɓal anan doh sə dangay ata re. Məsudoh ahay tə təɓa zek, calalaw su ɗo a mə jaway ataya fok tə pəsak, tə guce à məndak.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Ɗo sa ba pə ɗo ahay ù doh sə dangay ata a pəɗek. A canan anà məsudoh ahay mə təɓa aya ata cəna, a ga apan nə ɗo sə dangay ahay tə hawak. Anga nan, a ndahay maslalam anahan, abay i vaɗ anan nga anahan.|src="WA03977b.tif" size="span"
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Əna Pol a təɓa 'am, a jan ayak, a wa: «Kâ gan awan ì zek anak bay! Manay fok, manay inde.»
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Ɗo sa ba pu doh sə dangay ata a cəce uko, a haw ù doh, winen apan i jəjar, a slahay pa 'am ana atə Pol tə Silas.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Coy, a mbəsakay atan ahay uho. A cəce patan wa, a wa: «Kem, ni ga ma aday nâ tam anaw?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ta jan kutok: «Kak kə̀ ɗəfak nga pə Bahay Yesu nà, ki tam, iken tu ɗo su doh anak ahay fok.»
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Natiya tə təkəren atan 'am ana Bahay Yesu, winen tu ɗo su doh anahan ahay fok.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Sə luvon ata kutok, ɗowan a sa ba doh sə dangay ata, a may atan uho, a banan atan anan mbəlak a tinen ahay, aday kwayan'a ta gan atan baptisma tu ɗo su doh anahan ahay nə fok.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 A zla anan atə Pol tə Silas àga winen, a varan atan way sa pa. Winen tu ɗo su doh anahan ahay fok, tinen mə taslay mivel aya awan, anga tə ɗəfak nga pə Mbərom.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Iɗe a cəɗe cəna, ɗo sa ga sariya ahay ta slan suje ahay saa jan anà ɗo sa ba pə ɗo ahay ù doh sə dangay nà, â mbəsak anan atə Pol tə Silas.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Natiya, ɗo sa ba pu doh sə dangay a jan anà Pol, a wa: «Ɗo sa ga sariya ahay tə slənak ɗo ta wa nə̂ mbəsak kwanay. Ki mben apan sa zla way a kwanay kutok. Zlen tə zay.»
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Əna Pol a jan anà suje ataya, a wa: «Tə njaɗak pumo ines sə awan bay, aday tə ndaɓak manay pə iɗe sə ɗo ahay fok. Manay ɗukwen ɗo sə Ruma ahay re! Ta ɗaf manay à dangay. Həna nà, a nan atan sə mbəsak manay tə akar a ɗaw? I ga zek kula bay! Si ɗo sa ga sariya ataya tâ nay sə mbəsak manay tə alay a tinen aya awan.»
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Suje ataya ta zla, ta jan anà ɗo sa ga sariya ataya nə atə Pol tə Silas nà, ɗo sə Ruma ahay. Tə sləne sa jəka tinen ɗo sə Ruma ahay ata cəna, ta ma nga pə ajəjar.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Anga nan, ta zla à man a tinen awan, tə cəce patan wa apəse zek. Aday tə mbəsakay atan ahay à dangay wa kutok, ta sa jan atan nə tâ zla à wulen su doh a tinen ata wa.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Atə Pol tə Silas ta nay à dangay wa lele nà, ta zla tə àga Lidiya asa. Tə halay nga tə mərak ahay à man ata awan, tə varan atan məgala. Ta zla way a tinen pa 'am kutok.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.