Atos 14
Aɓan 'am wiya awan (MQBNT) vs NTLH
1 À wulen su doh sə Ikoniya, atə Pol tə Barnabas ta zla ù doh sə wazay ana Yahuda ahay, tə wazay kawa ana tinen sə kukwa ata re. Yahuda ahay pi zek tu ɗo su kon azar aya bayak a tə ɗəfak nga pə Yesu anga wazo a tinen ata awan.|src="MQB-HG-Paul-1.pdf" size="span"
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Əna Yahuda azar aya ite ta ngam sa ɗaf apan nga a itəbay. Tə buwtay anan mivel su ɗo su kon azar ataya aday tâ nan iɗe anà ɗo sa ɗaf nga pə Yesu ataya awan.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Atə Pol tə Barnabas tə njahak à man ata nə mənjœk bay, tə ɗakay anan 'am a Bahay Yesu nə mənjəna zlawan. Winen a ɗukwen kə̀ varak atan məgala sa ga way masuwayan aya sə ɗakay anan nə way a tinen sə ɗakay anan pə sumor a Mbərom sa gan anà ɗo ahay nà, ɗiɗek awan.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ɗo sə wulen su doh ahay fok tə gəzlak zek day ahay cew anga 'am a tinen ataya awan: Ɗo a əngal ta zla ta day su ɗo maslan ahay, azar aya ite ta zla ta day sə Yahuda ahay.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Matanan kutok, ɗo su kon azar aya pi zek tə Yahuda ahay tə məceɗ a tinen aya fok, tə pəlay wurwer sa ga atan alay tu ɗo maslan ahay ta sa tar atan tu kon.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Ɗo maslan ahay tə sləne cəna, ta haw way a tinen ù kon sə Likoniya, ta zla à wulen su doh sə Listəra aday à Derbe, aday ta man ataya fok.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 À man ataya ɗukwen tə pərahak anan azar sə wazay anan ləbara mugom awan.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 À wulen su doh sə Listəra ata awan, ɗowan a inde saray anahan ahay cew maya ma mac aya awan. Winen vədal a kwa sə wahay anahan, kula kà zlak tə saray anahan ahay itəbay.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Winen nà, winen apan i sləne wazo ana Pol. Pol a zəzor anan, a canan anà aɗaf nga anahan ata nà, i mbar anan.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Anga nan, a jan tə məgalak a, a wa: «Slabak, tavay!» Ɗowan ata a slabak hərom, a dazlan sa zla tə saray anahan ahay kutok.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ɗo ahay tə canan anà way ana Pol a sa ga ata nà, tə dazlan sa zlah ta 'am a tinen Likoniya ahay, ta wa: «Mbərom ahay tə tərak kawa ɗo zənzen aya, aday ta nak àga mənuko!»
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Barnabas nà, ta wa winen nə Zewus, Pol ɗukwen ta wa winen nə Hermes, anga sa taa ja 'am nə winen.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Doh sə pəra a tinen anga Zewus ata nà, ma han a nə zaɗ tə wulen su doh. Ɗo sə gəɗan dungo anà way anga Zewus ata, a gəɓay ahay guson sa sla ahay, a pak patan daslam sə way mə vərez aya, a nay anan pə məsudoh sə wulen su doh ata awan. Tinen pə kərtek a tə ɗo ahay, a nan atan sə waslan way anà ɗo maslan ahay.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Atə Pol tə Barnabas tə sləne sa jəka ti varan atan way matanan ata nà, tə ngəraw anan zana ahay pi zek wa, ta haw way a tinen à wulen sə ɗo ahay inde, tə azlah awan, ta wa:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 «Kwanay ɗo ahay, ki gen matanan nà, angamaw? Manay ɗukwen ɗo zənzen aya kawa kwanay. Ma nay ahay nə sə ɗakak ikwen anan nə ləbara mugom awan, aday kə̂ mbəsiken sa ga pəra kəriya ataya, kə̂ təmihen Mbərom bahay sə sifa ata awan, winen ɗo sə ndakay bagəbaga mburom, tə daliyugo, tə bəlay ahay, aday tə way a uda ataya təke fok.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Kwakwa ata nà, kə̀ mbəsakak anan ɗo su kon azar aya tə̂ pərahan azar anà way sə mivel a tinen ahay.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Kwa matanan ata ɗukwen, winen apan i ka zek ti mer su way anahan lele aya awan. Winen apan i gak uko iven. A nah anan way ahay tə alay awan. A varak uko way sa pa. A taslak uko anan mivel.»
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ta 'am ataya ɗukwen, kà dak anan 'am anà atə Pol tə Barnabas sə gafan 'am anà man su ɗo a sə waslan atan way kawa tinen mbərom ahay ata hwiya.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Yahuda azar aya ta nay ahay nà, kwa à wulen su doh sə Antakiya sə Pisidiya wa tə wulen su doh sə Ikoniya wa. Tə pəkan 'am anà man su ɗo awan, aday ta tar anan Pol tu kon. Tə ngəza anan Pol à wulen su doh wa, a ga patan nə kə̀ məcak coy.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Əna ɗo a Yesu ahay tə halay apan nga cəna, a slabak, a ma à wulen su doh asa. Iɗe a cəɗe sidew a nà, ta zla way a tinen tə Barnabas à Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Atə Pol tə Barnabas tə wazay anan ləbara mugom a à Derbe, aday ɗo ahay bayak a tə təmahak sa ɗaf nga pə Yesu. Pə dəɓa anahan a wa, ta ma a Listəra tə Ikoniya, tə Antakiya sə Pisidiya.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Tə varan məgala anà ɗo a Yesu ahay à man ataya awan, anga aday tə̂ pərahan azar sa ɗaf nga pə Yesu tə mivel kərtek awan. Aday ta wa: «Ɗi zla à bahay a Mbərom nə tə ɗəce ahay bayak awan.»
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 À man ana ɗo a Yesu ahay sə halay nga ataya fok, tə ɗəfan atan məceɗ sə egliz ahay. Ta ga sumaya, ta ga amboh, aday tə mbəsak atan à alay inde anà Bahay Yesu a tinen a sa ɗaf apan nga ata awan.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Tə takas pu kon sə Pisidiya wa nà, tə dəzle pə daliyugo sə Pamfiliya.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Tə wazay anan ləbara mugom a à wulen su doh sə Perge, aday ta zla way a tinen à wulen su doh sə Ataliya.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 À Ataliya wa kutok, ta ján à kwalalan inde sa zla way a tinen à Antakiya pə daliyugo sə Siriya maza awan, man a ɗo ahay sə mbəsak atan à alay ana Mbərom inde, aday â gan atan sumor sa ga mer su way anahan ata awan. Mer su way ata ɗukwen, tə ndəvak anan kutok.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Tə dəzle à Antakiya kutok nà, tə halan nga anà ɗo a Yesu ahay, tə ɗakan atan anan way a Mbərom sa ga tə tinen ataya fok. Ta jan atan nə Mbərom kə̀ təɓak anan cəveɗ anà ɗo su kon azar aya aday tâ ɗaf nga pə Yesu.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Tə njahak à man ata pi zek tu ɗo a Yesu ahay kiya bayak awan.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.