Atos 28
Bateli Vavaluna (MPX) vs NTLH
1 Sauga ha gaiha datuwa, inoke ha hago age taval o alana Melita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Towoho wali pagan i waisi hot eliyama. Ginaha bwabwatana hi ton, kaiwena kehe i lau ge panuwa i tultul, inoke gegewema hi ahema ge ha amwaligu.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Yaka Pol i na kewadi ana kin etega i ahe, i teliteli tuk ginaha gamwanaa, inoke kalakalas kaiwena mwata nanakina etega i tagilem kewadi ana kin gamwanaa, i na Pol nimana i alahikan.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Towoho hi kite mwata i kukuki Pol nimanaa, inoke hi pebaaba-agil hi ba, “Tau ya totaulol etega te. Bwagana nak i lou luwai hogaa, yabowaine toto alana Logugui Sasapona nige i tatalam tage ni molu.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Yaa Pol mwata i tagayoho i na i tal ginaha gamwanaa, ge iya nige tuwana i bwebwe.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Gamagalau hi matamatan hi nuwatu tage Pol tuwana ni lolon o ebo ni gaisogu ge ni aliga. Hi matamatan sauga i yapu nige bugul etega i gagan Pol elana, inoke wali nuwatu hi pil ge hi ba, “Tau ya iya yabowaine etega.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Pabiliyas, iya taval o wali tonowak bwabwatana, wana panuwa ge wana bilibili enuna iyoho labi toto ha miminaa gegelinaa. Inoke iya i ahema ha na wana limiya ge lan eton i matahikagima bubun.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Pabiliyas tamana i kasiyebwa, tuwana i waiwai ge tinena i sanisani, iya iyoho i kenukenu wana abakenuwa. Pol i na i tuk i kite, yaka i awanun Yehoba elana, ge nimana i teli pwatanaa, inoke i pwamolu.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Bugul ya Pol i ginol enaa, inoke tokasiyebwa gegewel taval o elana hi nem ge ha pwamolol.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Inoke hi muloluagima nabiyan, ge mulaa wama sauga kuki elana bugul bolo nunuwama alalau kaiwena, hi usan wagaa.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Waikena eton ha miminaa taval o elana, yaka abwe ha gaiha waga etega elana, waga o mana ana sauga elana i miminaa to. Waga ya Aleksendaliya wagana, ge ana tabula elana yabowaine Susi natunau gamaluwaluwa kakanunuliya hi goginol. Inoke ha kuki
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 ha na ha tan Sailakus ge lan eton ha miminaa to.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Yaka abwe ha kuki al ha na ha tan Lidiyam ge ha kenu. Lan i gan yavana i towa inoke ha kuki al ge lan labuina elana ha tan Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Toekelesiya enuna ha pwawaliya to, inoke hi ba ge alomeyau ga ha minamina wik maisena. Yaka abwe ha nawanawa ha na Loma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Toabulilek bolo hi miminaa Loma hi hago ama iyoho ha nawanawa, inoke enuna hi nem panuwa alana Apiyas Maket ge enuna hi nem panuwa alana Limi Bwabwali Eton, ge hi pwawameya to. Sauga Pol gamagalau o i kitel, inoke atena i matuwa ge i ba mulolu Yehoba elana.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Sauga ha vin Loma, yaka tologugui hi talam Pol limi etega ni ahe totona wana limi ge ni minaa, alona ge ana tomatahikan tolohaveyan etega.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Lan eton i mowasi yaka Pol Yudiya wali tohouwa i yogaagil. Sauga hi migogo, Pol i baek elal i ba, “Taliwau, nige bugul etega ya giginol panak wala boda elana, ge wala pagan toto i noem tubulau elal nige ya aawa nanakan, yaa Yelusalema elana hi yowanau ge hi teleyau Loma nimaliyaa.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Heliya o woliwoli puna hi loyaan, yaka nige nak etega hi pwapwawa ge kaiwena na aliga, inoke nuwaliya nihi sokalau.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Yaa Yudiya nuwatu o nige hi yaliyaya-an, yaka nige kamwasa al i gagan, inoke ya awanun na nem te Sisa wana kot elana. Yaa nige tage nuwau no pan Yudiya na wolel bugul etega kaiwena.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Inoke heiya te kaiwena ya yogaagimiu ta mipamaisena ge alowau komiu ta liwaliwan. He topwamwal toto kaiwena ge kila Yudiya ta matamatan, iya te kaiwena ge sein ya elana hi yowanau.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Pol anana hi lahe hi ba, “Nige wasam ana leta etega ha pwapwawa i nonoem Yudiya. I ola al talilau bolo hi noem to nige wasam nanakina etega hi wawasaan o ebo am ba nihi loba.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Yaa nuwama wam abulilek naha hago, kaiwena ha atena tapwalolo ana boda vavaluna toto ya, labi ge labi gamagaliliyau hi awa nanakan.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Avaliya Pol lan etega hi hile, yaka lan o Yudiya hi gewi hi nem limi toto Pol i miminaa. I telipunaa mweluluga i na ana siga kokoyavi, Pol i liwaliwan elal Yehoba wana abalogugui kaiwena ge i talisian elal. Mosese wana Logugui ge palopitau wali leleli i ahe i vasili, inoke eliyana i pankitel wana papaatena Yeisu kaiwena i tunahot.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Gamagalau enuna Pol wana baaba hi awa tutunahoti ge hi abulilek, yaa enuna nige hi aabulilek.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Yaka wali nuwatu nige maisena i oola, inoke tage hi eegonan. Yaa mulaa abwe hi egonan, bugul etega ga Pol i baunan elal i ba, “Yayaluwa Bwabwalena i ba bubun ya tubulau elal, sauga i baaba Aiseya awanaa, i ba:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 U nok u na gamagalau ya elal ge u ba:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Kaiwena gamagalau ya ateliya i gasisi,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 “He nuku atena te, Yehoba wana pwamwal wasana iyaka i patuna bolo nige Yudiya i oola elal, inoke heliya nasi nihi laeganan.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Baaba ya Pol i baunan i mowasi, inoke Yudiya hi egonan, avaliyau ge avaliyau hi noawaawabalgig.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Baliman labui i miminaa limi etega elana ge i pwapwamola tonlimi eliyana. Yaka gamagalau gegewel bolo nuwaliya nihi nem elana i yoga papahel.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Inoke Yehoba wana abalogugui i papaatena-an elal, ge i panpankiti Babala Yeisu Keliso kaiwena. He i baaba ginebi wana atimatuwa, ge tologugui nige hi lolopwali.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.