2 Samuel 18
Bateli Vavaluna (MPX) vs NTLH
1 Deibid wana tolohaveyan gegewel i pamigogoil, yaka wali tohouwa enuna i hilel inoke i telel boda tomaha ona, enuna tausan ali tohouwa ge enuna handeled ali tohouwa.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 Yaka i walel boda eton, etega Yowab i nulil, eluwana Abisai iya Yowab talina hinaliya alana Seluwaiya i nulil ge etonina Itai, gagama Gat i nulil. Inoke i baek elal i ba, “Nau al ge na nowa alowau komiu.”
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Yaa wana tolohaveyan hi baek elana hi ba, “Bahi nu nenem aloma owa. Ebo nihi takela ta lou, nasi nige nihi nuwanuwatu kaiwema. Bwagana ebo naha gewi nabi naha aliga, yaa nige nihi nuwanuwatu kaiwema. He owa te nasi am lau nihi lau, inoke owa am nuwatu i ola te ama gewi ten tausan (10,000). He i waisi te nu misikal, yaka ama labe nu papatuna eliyama.”
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 Analiya kin Deibid i lahe i ba, “Hauna ku nuwatuan kaiweu i waisi, yaka na ginol ola.”
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 He kin iyaka logugui i baunan Yowab, Abisai ge Itai elal i ba, “Nau kaiweu, nuku hehegan bubun heval Absalom elana.” Inoke sauga i baaba tohouwa elal Absalom kaiwena, tolohaveyan gegewel hi hago.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Yaka tolohaveyan panuwa hi eguluwan hi na ula etega alana Ula Ipileimi, inoke avaliyau Isileli hi petupatupa-agil ge hi lohaveyan.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Deibid wana tolohaveyan Isileli hi pakokovel, yaka lan o nak bwabwatana hot hi pwawa ge ali gewi tuwenti tausan (20,000) hi aliga.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 He haveyan i nem nowa labi gegewena o elana, inoke hi gewi ula ana nak ona hi pwawa ge hi aliga, yaa bolo hi gopaaligal nige hi gegewi.
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Heliya iyoho hi lohalohaveyan, he Absalom i heya wana miul pwatanaa yaka Deibid wana tolohaveyan enuna i lilipwawal. Nuwana ni lou, yaa sauga i sola abwakil ouk bwabwatana lalana babalona gabulanaa, yaka kokowana i pano. Inoke i havakuki hawawala, yaa wana miul iyoho i mimi patapatalelu.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 He tolohaveyan etega i kite pwawa, yaka i na i baek Yowab elana i ba, “Absalom ya kite i kukuki abwakil ouk elana.”
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 Inoke anana Yowab i lahe i ba, “Ine? Age u kite yaka nige u lolopaaliga? Binimala nu lopaaliga, he nasi na yaliyaya hot inoke silba ana gewi elulutega ge toasiyala wali wasikewa na pewa molam.”
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Yaa anana tau o i lahe i ba, “Bwagana ebo silba ana gewi tausan maisena nu pem, yaa nige bosowaiu nimwau ni tal kin natuna elana ge na lolopaaliga. Ama gegewema ha hago kin i baewa alomwau Abisai ge Itai eliyamiu i ba, ‘Nau kaiweu bahi nak etega nuku giginol heval Absalom elana.’
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 He binimala ebo kin natuna yawalina na apanak, tunahot wasau kin ni hago, kaiwena nige bugul etega i mimisumi elana tage nige ni aatena. Yaka owa am bwaga ni gan elau nige nu babaa labeyau.”
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 Inoke Yowab i ba, “Nige al na matamatan alou owa ta liwaliwan.” Yaka gau eton i ahel i na Absalom i howaa babagalinaa, sauga toto yawalina iyoho ya ge i kukuki abwakil elana.
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Yaka tolohaveyan bolo Yowab wana elohaveyan ana tokaval ali gewi elulutega hi na Absalom hi mipainan inoke hi gopaaliga.
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Yaka Yowab bwagigi i yu tolohaveyan ni pabakuhol, inoke hi veyaho petaki Isileli eliyaa.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 He Absalom bwaliwawagana hi ahe yaka hi alipalo gol bwabwatana elana bilibili gamwanaa, inoke pat ana pwahin bwabwatana hi pahe pwatanaa. Yaa Isileli wali tolohaveyan hi lou hi na tomaha ona wali panuwaa.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Absalom yawalina miminana, pat mamanana etega i pamilila panuwa etega alana Kin Abwabwina elana iyoho Yelusalema bebenaa, totona alana ana abanuwahikan. I ginol ola o, kaiwena i nuwatu i ba, “Nau nige natuwau bolau hi gagan ge alau nihi pakalapapanet-an o tini elana.” Inoke totona alana i tun pwatanek pat o elana, ge gamagalau alana hi babaa ola “Absalom ana Abanuwahikan” ana siga te lan ebe.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Inoke Ahimas Seidok natuna i baek Yowab elana i ba, “Na patalelu wasa na pwatanik kin elana te Yehoba iyaka i pwamwalem ana topihigelgel nimaliyaa.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Yaka Yowab i ba, “Bahiwa, lan ebe bahi owa nu nana nu wawasa. Sauga etega al abwe wasa getoga etega nu pwatanik, yaa lan ya bahiwa, kaiwena kin natuna iyaka i aliga.”
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Inoke i baek gagama Itiyopiya etega elana i ba, “U nok u na hauna gun iyaka u kite u wasaan kin elana.” Yaka Yowab ana awatauwan kaiwena i kululu lau, inoke i patalelu egon.
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Yaka Ahimas i ba lawalawakik Yowab elana i ba, “Bwagana hauna ebo ni gan, yaa na patalelu gagama Itiyopiya enaa.”
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 Yaka Ahimas i ba, “Bwagana hauna ebo ni gan, yaa nuwau na patalelu nok.”
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 He Deibid i misiyowa panuwa ana abauluulutuk ana nog toto noleleya ge toto maleleya ali luwaluwala. Tolohaveyan etega wana tuwalali te ni kenan, yaka i na i ha gana ana abaulululutuk pwatanaa. Matana i lipwapwati, yaka tau etega i kite maisena ya i papatalelu nem.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Inoke i yoga lau kin wana wasa i pek.
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Yaka tokenan tau etega al i kite i papatalelu nem. Yaka i yoga lau nog ana tomatahikan elana i ba, “Tau etega al to, maisena ya i papatalelu nem.”
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Inoke tokenan i ba, “Tau toto houwan wana patapatalelu ya kite i ola te Ahimas, Seidok natuna.”
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Sauga Ahimas i vin, inoke i yoga kin elana i ba, “Bugul gegewena i waisi.” Yaka maninina i pahanalowanek bilibiliya kin awonaa ge i ba, “Yehoba wam Yabowaine ta tobalan! Bolo hi awatautau owa no babala ge no kin elam, Yehoba iyaka i telel nimalaa ge ta pakokovel.”
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 Inoke kin i nel i ba, “Yaa heval Absalom i molu ya?”
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Inoke kin i baek elana i ba, “U talmilila ga huwo ge u matamatan.” Yaka i ginol ola wana baaba.
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Inoke gagama Itiyopiya i vin ge i ba, “No babala ge no kin, wasa waiwaisana nu hago! Lan ebe Yehoba i pwamwaliwaem bolo hi pihigelgel elam nimaliyaa.”
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Yaka kin i nel i ba, “Yaa heval Absalom i molu ya?”
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 He kin nuwana i nak nabi. Yaka alona wana kahin i na i ha lum toto abauluulutuk pwatanaa, i nonokahikahin i ba, “O natu Absalom! Natu, natu Absalom! Binimala nau te na aliga, owa bahiwa! O Absalom, natu, natu!”
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.