2 Samuel 14

Bateli Vavaluna (MPX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Seluwaiya natuna Yowab i atena te kin Deibid nuwana hot Absalom ni kite.
1 Joab, filho de Sarvia, percebendo que o coração do rei {se voltava de novo} para Absalão,
2 — ausente —
2 mandou vir de Técua uma mulher habilidosa e disse-lhe: Põe-te de luto; toma vestes de luto e não te unjas, para pareceres uma mulher que chora um morto há muito tempo.
3 — ausente —
3 Virás então ter com o rei e lhe falarás assim e assim. E Joab sugeriu-lhe o que ela devia dizer.
4 — ausente —
4 A mulher veio, pois, de Técua, e apresentou-se ao rei; lançou-se por terra e prostrou-se, dizendo: Salva-me, ó rei, salva-me!
5 — ausente —
5 O rei disse-lhe: Que tens? Ai de mim, disse ela, sou uma viúva. Meu marido morreu.
6 — ausente —
6 Tua serva tinha dois filhos. Brigaram no campo, e não havendo quem os separasse, um deles feriu o outro e matou-o.
7 — ausente —
7 E eis que agora se levanta contra a tua serva toda a família, dizendo-lhe: dá-nos o fratricida, para o matarmos em castigo do sangue do irmão que ele matou, e exterminaremos o herdeiro. Querem assim apagar a última brasa que me resta, de modo que não se conserve de meu marido nem nome, nem posteridade na terra.
8 — ausente —
8 O rei disse à mulher: Volta para a tua casa; tomarei providências a teu respeito.
9 — ausente —
9 Mas a mulher de Técua disse ao rei: Sobre mim, e não sobre a casa de meu pai recaia a culpa; o rei e o seu trono serão inocentes.
10 — ausente —
10 O rei disse-lhe: Se alguém te ameaçar, traze-o à minha presença, e ele não te incomodará mais.
11 — ausente —
11 Ela ajuntou: Queira o rei lembrar-se do Senhor, seu Deus, para que o vingador do sangue não agrave a desgraça, matando o meu filho! Pela vida de Deus, disse ele, não cairá um só cabelo da cabeça de teu filho!
12 — ausente —
12 A mulher então disse: Permite que a tua serva diga uma palavra ao rei, meu senhor? Fala.
13 — ausente —
13 Por que, pois, pensas fazer o mesmo contra o povo do Senhor? Pronunciando essa sentença, o rei se confessa culpado, pelo fato de não se lembrar daquele que desterrou.
14 — ausente —
14 Quando morremos, somos como a água que não mais se pode recolher, uma vez derramada por terra. Deus não faz voltar uma alma. Cuide, pois, o rei, que o banido não fique mais exilado longe dele.
15 — ausente —
15 Se eu vim falar desse assunto ao rei, foi porque o povo me aterrou. A tua serva disse: falarei ao rei: talvez o rei faça o que eu lhe pedir;
16 — ausente —
16 sim, o rei me ouvirá e livrar-me-á da mão do homem que procura excluir-nos, a mim o meu filho, da herança do Senhor.
17 — ausente —
17 Que o rei, ajuntou ela, se digne pronunciar uma palavra de paz, porque o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus para discernir o bem do mal. Que o senhor, teu Deus, seja contigo!
18 — ausente —
18 O rei disse à mulher: Não me escondas nada do que te vou perguntar. A mulher respondeu: Que o rei, meu senhor, fale.
19 — ausente —
19 Não anda a mão de Joab contigo em tudo isso? Por tua vida, respondeu-lhe ela, não se pode desviar para nenhum lado o que o rei acaba de dizer! Sim, foi o teu servo Joab quem me deu instruções e sugeriu à tua serva tudo o que ela disse.
20 — ausente —
20 Foi para dar a esse assunto uma nova feição que Joab fez isso. Porém tu, ó rei, meu senhor, és tão sábio como um anjo de Deus, para saber tudo o que se passa na terra!
21 Inoke abwe kin i baek Yowab elana i ba, “I waisi, na ginol ni ola wam nuwatu. He nu nok nu na heval Absalom nu en pasikalim.”
21 O rei disse a Joab: A coisa está decidida. Vai, traze o jovem Absalão!
22 Yaka kin ana awatauwan kaiwena Yowab i kululu maninina i pahanalowanek bilibiliya. Inoke i ba, “No babala ge no kin, Yehoba ni mulolu-agiwa! Lan ebe nau wam totuwalali ya atena u yaliyaya-agau bubun, kaiwena no awanun eliyam iyaka u paolaolaek.”
22 Joab prostrou-se com o rosto por terra, e abençoou o rei, dizendo: Agora o teu servo reconhece que ganhou o teu favor, ó rei, meu senhor, pois que o rei cumpriu o desejo de seu servo!
23 Inoke Yowab i na panuwa Gesul Absalom i en pasikalim Yelusalema.
23 Joab foi a Gessur e trouxe Absalão para Jerusalém.
24 Yaa kin i ba, “Ni noek ya wana limiya ge ni miminaa to, bahi ni nenem ni kikiteyau.” Inoke i na wana limiya ge nige i nana kin i kikite.
24 Mas o rei disse: Que ele vá para a sua casa, pois não será admitido à minha presença! Absalão retirou-se para a sua casa, e não se apresentou diante do rei.
25 Isileli gegewel gamwaliyaa, Absalom ana tobal i bwata te iya ana awa i waisi hot. He nige potpot etega i gagan tuwanaa, i telipunaa kokowanaa i lau i na aenaa.
25 Não havia em todo o Israel homem mais belo que Absalão, e que fosse tão admirado como ele. Da cabeça aos pés, não havia nele defeito algum.
26 Baliman maisena ge maisena pamaisena kokowana ni tomwa yoho, kaiwena i balu ge i pupulowan. Yaka ana pulowan ni luvi ni ola tu kiloglem (2 kg) ge pwatanaa al. He ana pulowan i sikeli eluviluvi toto kin i ba gamagalau nihi patuwalali elana.
26 Quando cortava o cabelo - o que fazia a cada ano, porque sua cabeleira se tornava por demais pesada -, o peso deste era de duzentos siclos, pelo peso real.
27 Absalom natunau bolau ali gewi eton ge yovana maisena, lagona i abil. Toto yovana alana Tama, ge sauga i bwata ana awa i waisi hot.
27 Nasceram-lhe três filhos e uma filha, chamada Tamar, que era de grande beleza.
28 Baliman labui Absalom i miminaa Yelusalema, yaa nige i nana kin i kikite.
28 Absalão permaneceu em Jerusalém dois anos antes de ser admitido à presença do rei.
29 Inoke baaba i patuna Yowab elana tage ni na eliyana yaka ni patuna kin elana, yaa Yowab i towa nige i nonok. He palabuina al baaba i patuna, yaa i towa nige i nonok.
29 Mandou chamar Joab para mandá-lo ao rei, mas ele não quis vir. Chamou-o uma segunda vez, e ele recusou-se de novo.
30 Yaka Absalom i baek wana totuwalali elal i ba, “Ku atena te Yowab wana bali ana eyowa i minaa no eyowa bebenaa. He ku na ku ton.” Yaka hi ginol ola wana baaba.
30 Disse então Absalão aos seus servos: Vedes o campo de Joab ao lado do meu, semeado de cevada? Ide e lançai-lhe fogo. Os servos de Absalão incendiaram o campo. Os servos de Joab foram ter com ele, rasgadas as suas vestes, e disseram-lhe: Os homens de Absalão incendiaram o teu campo.
31 Inoke Yowab i na Absalom wana limiya ge i neli i ba, “Hauna kaiwena wam totuwalali no bali ana eyowa hi ton?”
31 Joab foi então à casa de Absalão, e disse: Por que incendiaram os teus homens o meu campo?
32 Yaka Absalom i baek elana i ba, “Am baaba ya patuna nu nem eliyau, yaa nige u nenem. Tage na patunawa nu na kin nu neli hauna kaiwena Gesul ya eguluwai ge ya nem e. Binimala na minek to. He sauga ya nuwau na na kin na kite. Ebo bugul etega kaiwena ni pwawaagau ya gegi, he ya talam ni tagapaaligau.”
32 Absalão respondeu: Eu te mandara chamar, dizendo: vem, pois quero enviar-te ao rei para dizer-lhe: por que vim eu de Gessur? Seria melhor ter ficado lá. Quero ser admitido à presença do rei; se sou culpado, que me matem!
33 Inoke Yowab i na kin wana wasa i pek Absalom ga i ba ola. Yaka kin Absalom i yogaan ni na eliyana. Sauga i vin, inoke i kululu maninina i pahanalowanek bilibiliya kin awonaa. Yaka abwe kin Absalom i nalo ge i yaliyaya-an.
33 Joab foi ter com o rei e contou-lhe tudo. Absalão foi chamado, entrou à presença do rei e prostrou-se diante dele com o rosto por terra. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.