Lucas 7
Migabac Bible (MPP_WBT) vs VC
1 Aime Yesu ye yowa yogo ngic-ngigac edocebayackeme ngagebong motome, Kapeneam macka hikewec.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Iwa hikeme hudu-baba ngic yengele damong monicte kwelec kwekweinedi homanogale ailu fawec. Ye ngic madicne, sugucneine alang bacnocaigac.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Inguc aime hudu-baba ngic yengele damongti Yesule siduc ngagewec. Ngagelu Yuda ngic-ngigac yengele damongfocngineng gocne Yesula salecebame hikelu yanguc edoibong, “Ga hudu-baba ngic yengele damongte kwelec kwekweine monic bamadickedamecte. Ilec biyac welec. Damong yogo ye ngic madicne, ga nalic welelu ye bafickenong!
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 — ausente —
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Ye ngic-ngigac aling nongileng angac ngagecaigac. Ailu yedi molickeyeleme kpakpaduc macnonggeng baibong.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Edobong Yesu ye yengeholec hikelu mac bangkaleme, hudu-baba ngic yengele damongti agofocine gocne salecebame yanguc edoningte hikeibong, “Sugucnene, damenggone homacne mi hegilenong. Ailu na oma ngic madicnele macne kwelina fudamecte, na ingucnedi gala nalic mi fudacte. Ilec ga iwa domalu yowa sugu miyengka bole-madecne madickena.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 — ausente —
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 I yangucte, na ngic tapilinginengkolec yengele bagewa gagabac. Aime nale bagewa hudu-baba ngicfocne gagabiyeng. Yengelacni monicte ‘hikec’ mibe ye hikedaicte. Nga yengelacni monicte ‘welec’ mibe ye weledaicte. Nga kwelec kwekwe ngic monicte ‘bole yogo banong’ mibe ye yogo badaicte. Na ngagegabac, ga tapiligoneholec gagic.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Inguc mime Yesu ye yogo ngagelu kwatackewec. Ailu hefaliyelu habu ye balaibeibong, yenge yanguc edocebawec,
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Aime ngic salecebawec, yenge damongte macka hefaliye hikelu nganibong kwelec kwekweine ye hucine miyac aiwec.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Aime Yesu ye mac monic, wacine Nain, iwa hikeme mic-tengtengfocine nga ngic-ngigac homacnedi ye balaibeibong.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Balaibe hikelu taonte odale nu sugucna domame, madec monic homawec, yele kponggbong tengkelu waibong. Madec yogo ye ngigac-hosec monicte madec moniyang sugu. Aime ngic-ngigac homacnedi ye balaibelu taonkacni waibong.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Inguc wabong Sugucne ye ngigac yogo nganilu kweleine sowaleme yanguc miwec,
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Inguc milu lelu katapa yogo oiyame madec tengkeibong, yenge hegilelu domabong Yesudi miwec,
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Mime madec homaicnedi fangkelu yowa miwec. Aime Yesudi madec yogo hatacmac nenggacine lacnowec.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Lacnome ngic-ngigac yenge yogo nganilu kwatackelu homacne hangocebame, Wapong wacine bafelu yanguc miibong, “Wapongte siduc-mimi ngic sugucne monicti nongilang fikelu gagac.” Aime “Wapongti ngic-ngigacfocine nongileng yugucnubalu gagac.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Aime siduc yogodi Yudeya himongka nga mac-gogoc emeina ngiyeibong, iwa hikeme sasawadi siduc yogo ngageyackeibong.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Aime Yoanele mic-tengtengfocine yenge siduc yogo edobong, Yoanedi mic-tengtengkecine yaeckang wacepame weleiboc. Weleboc yeke Sugucnela hikelu yanguc milu uwacnonicte salecepawec,“Ngic kwesinolenogale miicne, yogo ga, me nonge ngic monicte wangec gadabelengte?”
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 — ausente —
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Inguc milu salecepame yeke Yesula hike sulumelu yanguc milu uwacnoiboc, “Ngic kwesinolenogale miicne, yogo ga, me nonge ngic monicte wangec gadabelengte? Yoane misa-lowacti yogo uwagelelu ngagenogale gala salecnupagac.”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Aime dameng iwahac Yesu ye ngic-ngigac hucnginengkolec nga tapili-wawa, ailu alengkolec aling homacne bamadicebawec. Ailu donge-pisic homacne bamadicebame dongengineng hilaibong.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ilec edocepalu yanguc miwec,
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 — ausente —
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Aime Yoanele mic-tengtengkecine yeke hikeebocka, Yesudi Yoanele fungine milu habu sugucne yanguc edocebawec,
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 — ausente —
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 — ausente —
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 — ausente —
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Aime ngic-ngigac sasawa yenge yogo ngagelu, takes-baba yengeholec momoc, esecne Yoanela hikelu misa lowaibongte ailu yanguc miibong, “Wapong ye yowa noine nga dondonnele fileine,” inguc miibong.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Aime Farisaio ailu Wapongte yefe-yowale ngage-ngage ngic, yengibac Wapongti yefe esecne milu edocebawec, yogo lobe holecnolu Yoanela hikelu misa monic mi lowaibong.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Aime Yesudi miwec,
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 — ausente —
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 — ausente —
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 — ausente —
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Farisaio ngic monic, wacine Saimon, ye Yesuholec nosing nonale macina micnome yele macka feme ngiyeiboc.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Aime gocne yengi yanguc miibong, “Yesu ye Saimonte macka ngiyegac.” Inguc mibong bikic-baba ngigac monic ye taon iwa gawec, yedi ngagelu kilung monic, wacine alabastros posadi baicne, yogo sanda hoine madicneholec yogo bawelewec.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Bawelelu Yesu lobeinahaic, higeina domalu hiyame donge-misainedi walu Yesule higewa holeme, ye hodoc-dowecinele susucinedi suwecnolu higeine muduckewec. Ailu sanda hoine madicne yogodi higeine hosocnowec.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Inguc aime Farisaio ngic Yesu wackewec, yedi nganilu yeicnac yanguc ngagewec, “Ngigac welegac, ye bikickolec. Ilec ailu ngic yago ye Wapongte siduc-mimi ngic noine aigacka, ye bikic-baba ngigacti bauwalu aibaba aigac, yogo nalic ngagedecka.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Inguc ngageme Yesudi yanguc edowec,Inguc mime miwec, “Oc, wewedu, minong.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Mime yanguc edowec,
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 — ausente —
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Uwacnome Saimonti ameine bafaliyelu yanguc edowec, “Moneng homacne hegilecnowec, yedi, inguc ngagegabac.” Mime Yesudi miwec,
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Aime ngigacta haic hefaliyelu Saimon yanguc edowec,
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 — ausente —
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 — ausente —
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 — ausente —
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Inguc milu ngigac yanguc edowec,
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Mime ngic-ngigac gocne yeholec ngiyeibong, yenge yengungtihac mingagec ailu yanguc miibong, “Yago ma ngic? Ye bikicngineng inguchac hegileyelegac.”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Aime Yesudi ngigac yanguc edowec,
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.