Lucas 7
Migabac Bible (MPP_WBT) vs ARIB
1 Aime Yesu ye yowa yogo ngic-ngigac edocebayackeme ngagebong motome, Kapeneam macka hikewec.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Iwa hikeme hudu-baba ngic yengele damong monicte kwelec kwekweinedi homanogale ailu fawec. Ye ngic madicne, sugucneine alang bacnocaigac.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Inguc aime hudu-baba ngic yengele damongti Yesule siduc ngagewec. Ngagelu Yuda ngic-ngigac yengele damongfocngineng gocne Yesula salecebame hikelu yanguc edoibong, “Ga hudu-baba ngic yengele damongte kwelec kwekweine monic bamadickedamecte. Ilec biyac welec. Damong yogo ye ngic madicne, ga nalic welelu ye bafickenong!
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Ye ngic-ngigac aling nongileng angac ngagecaigac. Ailu yedi molickeyeleme kpakpaduc macnonggeng baibong.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Edobong Yesu ye yengeholec hikelu mac bangkaleme, hudu-baba ngic yengele damongti agofocine gocne salecebame yanguc edoningte hikeibong, “Sugucnene, damenggone homacne mi hegilenong. Ailu na oma ngic madicnele macne kwelina fudamecte, na ingucnedi gala nalic mi fudacte. Ilec ga iwa domalu yowa sugu miyengka bole-madecne madickena.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 — ausente —
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 I yangucte, na ngic tapilinginengkolec yengele bagewa gagabac. Aime nale bagewa hudu-baba ngicfocne gagabiyeng. Yengelacni monicte ‘hikec’ mibe ye hikedaicte. Nga yengelacni monicte ‘welec’ mibe ye weledaicte. Nga kwelec kwekwe ngic monicte ‘bole yogo banong’ mibe ye yogo badaicte. Na ngagegabac, ga tapiligoneholec gagic.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Inguc mime Yesu ye yogo ngagelu kwatackewec. Ailu hefaliyelu habu ye balaibeibong, yenge yanguc edocebawec,
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Aime ngic salecebawec, yenge damongte macka hefaliye hikelu nganibong kwelec kwekweine ye hucine miyac aiwec.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Aime Yesu ye mac monic, wacine Nain, iwa hikeme mic-tengtengfocine nga ngic-ngigac homacnedi ye balaibeibong.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Balaibe hikelu taonte odale nu sugucna domame, madec monic homawec, yele kponggbong tengkelu waibong. Madec yogo ye ngigac-hosec monicte madec moniyang sugu. Aime ngic-ngigac homacnedi ye balaibelu taonkacni waibong.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Inguc wabong Sugucne ye ngigac yogo nganilu kweleine sowaleme yanguc miwec,
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Inguc milu lelu katapa yogo oiyame madec tengkeibong, yenge hegilelu domabong Yesudi miwec,
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Mime madec homaicnedi fangkelu yowa miwec. Aime Yesudi madec yogo hatacmac nenggacine lacnowec.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Lacnome ngic-ngigac yenge yogo nganilu kwatackelu homacne hangocebame, Wapong wacine bafelu yanguc miibong, “Wapongte siduc-mimi ngic sugucne monicti nongilang fikelu gagac.” Aime “Wapongti ngic-ngigacfocine nongileng yugucnubalu gagac.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Aime siduc yogodi Yudeya himongka nga mac-gogoc emeina ngiyeibong, iwa hikeme sasawadi siduc yogo ngageyackeibong.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Aime Yoanele mic-tengtengfocine yenge siduc yogo edobong, Yoanedi mic-tengtengkecine yaeckang wacepame weleiboc. Weleboc yeke Sugucnela hikelu yanguc milu uwacnonicte salecepawec,“Ngic kwesinolenogale miicne, yogo ga, me nonge ngic monicte wangec gadabelengte?”
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 — ausente —
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Inguc milu salecepame yeke Yesula hike sulumelu yanguc milu uwacnoiboc, “Ngic kwesinolenogale miicne, yogo ga, me nonge ngic monicte wangec gadabelengte? Yoane misa-lowacti yogo uwagelelu ngagenogale gala salecnupagac.”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Aime dameng iwahac Yesu ye ngic-ngigac hucnginengkolec nga tapili-wawa, ailu alengkolec aling homacne bamadicebawec. Ailu donge-pisic homacne bamadicebame dongengineng hilaibong.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ilec edocepalu yanguc miwec,
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 — ausente —
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Aime Yoanele mic-tengtengkecine yeke hikeebocka, Yesudi Yoanele fungine milu habu sugucne yanguc edocebawec,
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 — ausente —
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 — ausente —
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 — ausente —
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Aime ngic-ngigac sasawa yenge yogo ngagelu, takes-baba yengeholec momoc, esecne Yoanela hikelu misa lowaibongte ailu yanguc miibong, “Wapong ye yowa noine nga dondonnele fileine,” inguc miibong.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Aime Farisaio ailu Wapongte yefe-yowale ngage-ngage ngic, yengibac Wapongti yefe esecne milu edocebawec, yogo lobe holecnolu Yoanela hikelu misa monic mi lowaibong.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Aime Yesudi miwec,
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 — ausente —
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 — ausente —
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farisaio ngic monic, wacine Saimon, ye Yesuholec nosing nonale macina micnome yele macka feme ngiyeiboc.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Aime gocne yengi yanguc miibong, “Yesu ye Saimonte macka ngiyegac.” Inguc mibong bikic-baba ngigac monic ye taon iwa gawec, yedi ngagelu kilung monic, wacine alabastros posadi baicne, yogo sanda hoine madicneholec yogo bawelewec.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Bawelelu Yesu lobeinahaic, higeina domalu hiyame donge-misainedi walu Yesule higewa holeme, ye hodoc-dowecinele susucinedi suwecnolu higeine muduckewec. Ailu sanda hoine madicne yogodi higeine hosocnowec.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Inguc aime Farisaio ngic Yesu wackewec, yedi nganilu yeicnac yanguc ngagewec, “Ngigac welegac, ye bikickolec. Ilec ailu ngic yago ye Wapongte siduc-mimi ngic noine aigacka, ye bikic-baba ngigacti bauwalu aibaba aigac, yogo nalic ngagedecka.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Inguc ngageme Yesudi yanguc edowec,Inguc mime miwec, “Oc, wewedu, minong.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Mime yanguc edowec,
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 — ausente —
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Uwacnome Saimonti ameine bafaliyelu yanguc edowec, “Moneng homacne hegilecnowec, yedi, inguc ngagegabac.” Mime Yesudi miwec,
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Aime ngigacta haic hefaliyelu Saimon yanguc edowec,
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 — ausente —
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 — ausente —
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 — ausente —
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Inguc milu ngigac yanguc edowec,
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Mime ngic-ngigac gocne yeholec ngiyeibong, yenge yengungtihac mingagec ailu yanguc miibong, “Yago ma ngic? Ye bikicngineng inguchac hegileyelegac.”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Aime Yesudi ngigac yanguc edowec,
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.