Marcos 9
Mamamili Wangka (MPJ) vs NAA
1 Jiijajju-jananya wajarnu palunyakurnungka wangka-nintikajangka, “Ngulampa Mamalu-jananya ngampurrju kanyinmal palunyakurnu puntu walyja. Wangka ngaanyaya kulila! Karlkinyurra wanka nyinaku ka-jananyanyurra nyaku kujupakaja Mamamili walyjakajaya, yarnnga nyinaku.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Palujanu wiiki kujungka Jiijajju-jananya kangu Piija, Jayimijpa Jaanpa yapukarti. Kaya yapungka takarnu palukajawiyaju. Kaya palukajalu nyakupayi Jiijajpa yarnangu kujupayururringu,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 ka palumili kuluju piirlpiirlarringu, mirta kalyujanuyuru, kuralypungkunyjajanuyuru, paki.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Kayilapapula Muujajkamu Yilayija yutirringulupula, kaya wangkapayi.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Palujanu Piijalulu wangkangu Jiijajja, “Nintipuka! Kunyjunyula ngaangka nyinani. Purikajalaju-nyurrampa ngapilku, puri kuju nyuntuku, ka puri kujura Muujajku, ka puri kujura Yilayijaku.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Kuurti nyakunyjalu ngurlurringu, kayila palunya wangkangu. Kujarra kujupapula ngurlurringu wituka.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Palunyajanu yurnturrju-jananya purijunu ngarnawarralu. Yurnturrpa palu rantalpayi. Yurnturrjanu wangkangu jilanya, “Ngaanyaju ngayuku kaja. Pukurlparnara nyinani. Palumili wangkanyurra kulilkura.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Palunyajanuya wangka-nintikajalu Jiijajwiyaju nyangu, ka-pulampaya purtu parra nyangu kujarra kujupaku.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Jampaya marlaku yankupayi yapujanunga Jiijajju-jananya kuranjunu jilanya, “Mirta-jananyanyurra kuwarri parra wajala martukajangka!, kuwarrinyurra nyangunyjangka. Ngulawiyajunyurra wajalku, jamparna ngayu mitujanu pakalku, martu yarnngaku marlpa.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Palujanuya mirta parra jakurljunkupayi, paki. Ka kulilpayiya rawalu, “Wanyjalpa miturrikuka marlaku wankarriku?” Kulirnuya mirtaraya jungalu japirnu.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Karaya yumurringu. Palujanu Jiijajku wangka-nintikajaluraya japirnu, “Kaji Yilayijarni kurranyi yanku?, ka Kurayijpa marlarni yanku? Jilanyaya wajalpayi Muujajmili wangkapurlukakajalu.”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 Jesus respondeu:
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Yapujanuya tipukanu Jiijajkamu wangka-ninti yupalpa. Yanu-jananyaya nyangu wangka-nintikaja kujupakajakamu martu yarnngakaja. Jii Jiijajmili wangka-nintikajalukamu Muujajmili wangkapurlukakajalu-ngkuya warrkilpayi.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Karlkiluya nyangu Jiijajpa. Kaluya yarnnga pukurlarrira pinirringurni japilkija.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Jiijajpa-jananya yanu palumili walyjakajaku wangka-nintikajaku, ngarangu ka-jananya japirnu, “Nyakungkunyurra warrkini?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Yirna kujulura wajarnu Jiijajku, “Kulila! Kajarna katingurni nyuntukarti pampulkuran, maparnjun kunyjunyunkura. Kajaju malpukurlu nyinin, mirtaju wangkinpa.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Jampa malpulu pajarni palunyangka punkara tititipungkula ngarripayi. Palujanu yirra pakarni ka jangalurrju pakarni. Purturna-jananya japirnu nyuntuku wangka-nintikaja, ngumparaluraya wiyalkura, malpu. Purtuya yajirnu.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Jiijajju-janampa wajarnu laltuku, “Kuwarrilunyurra ngayumili wangka kulira juninpa, laltulu ngurra kujupa kujupajanululurrju. Rawalurnantaya nintijunkupayi, ngurra kujupawanalurrju, palujanunyurra ninti nyinangara. Ngana tayimunyurra kulilku? Murtilyarni jiinya katirni!”
19 Então Jesus exclamou:
20 Murtilya palunya manu katingu ngarajunu ngamu, Jiijajjaluya. Malpulu nyangu Jiijajpa kayila murtilya pajarnu ka karurringu, kayilapa punkarnu kutikutiyanu. Palunyangkalu janga pakarnu yirrawana kayila ngarripayi.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Jiijajjulu japirnu murtilyamilingka mamangka, “Kaji kuwarriwiyaju karurringu? Kaji julyju karurrira punkalpayi?” Mamalulu wajarnu, “Jiinga ngarnta jiji japujanu karurrira ka punkalpayi.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Kalyukarti warukarti wululungulyu wirrupungkupayi malpulu, pungkula miturntankuraku. Kajiran ninti malpuluran ngumpara wiyalkura? Kaji nyarrurrikujun ngumparajun wiyalkura?”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Jiijajjulu wajarnu, “Ngayungarni kulila!, maparnpa majurna nyinin. Yiipirnin kulilku ngayu maparnkurlu, pukurlarrikun. Ngayulurnangku wankalku murtilya, karna ngumpalku wiyalku malpu.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Palunyaku tati yulakijarringu wajarnulu Jiijajja, “Nyamurnanta kulirni, nyuntungan maparnpa maju. Wulurni nintijula!, wulurnanta kulilkura.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Ngalyaya pinirringu ngamurringu laltu martu kujupakaja. Palunyangka Jiijajju walalu malpu ngumpalkuraku malpungkalu jilanya wajarnu, “Nyuntulun putamanu murtilya ngaa, mirta wangkinpa, ka mirta kulirnilurrju. Murtilya jii jurra ka yarra!, mirtan marlakurri!, wululura yarra!”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Murtilya pajarnu karurnu, kayila murtilya mirrangu ka punkarnu. Palunyangkalura malpu pinirringu, kayila mituyuru ngarripayi. Nyakulaya karlkilu wajarnu, “Jiinga murtilyanga miturringu.”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Jiijajju murtilya palunya winirnu ngarajunu kunyjunyu.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Jiijajmapuya wangka-nintilurrju yanuya mayakarti, jarrpangu nyinapayi. Wangkanintiluraya wajarnu, “Jiilajura malpu purtu payilpayi. Nganajanulaju?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Jiijajju-jananya wajarnu, “Jiinga malpunyurra purtu payilpayi, mirtaranyurra Mamangkalunyurra wangkangu. Mamanyurra japira ka payira wiyalngara.”
29 Jesus respondeu:
30 Palunyajanu Jiijajmaluya yanuya ngurra kujupawana Kaliliyawana, tawunkajangka yitingka, martu yarnngangkamarra. Wangkanintikajawiyaju-jananya katingu,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 nintijunkura-jananya wangka. Ka-janampa wajarnu, “Martu kujulurni wajalku yungku, ngayurniya pungkukija, mitu. Ngayurna-nyurrampa puntu yarnngaku marlpa. Miturrikurna karna palunyajanu marlaku wankarriku, munga kujarrangka.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Palunyakurnu wangka-nintikajaluya purtu kulirnu. Mirtaluya Jiijajja japirnu, kurntarringuya junu.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Yanuya jarrpangu tawun Kapaniyamungka, Jiijajkamu palukurnu wangka-nintikajalurrju. Yanuya mayakutu kaya jarrpangu nyinapayi. Palunyajanu Jiijajju-jananya japirnu wangka-nintikaja, “Nganajanulungkunyurra wajalkatipayi marlakarti?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Kaya kurntarrira kurnurringu wanarnu, wangka jilanyaya wajanyjajanu, “Ngana-lampa maaja kujupa nyinaku?, Jiijajkamupula nyinakura.”
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Palunyangka-jananya Jiijajju nyinanyjanju palunyakurnu wangka-nintikaja mirrangu wajarnu, “Maajayurungulyu-nyurrampa jiinga nyinaku wangka-ninti. Mirta marninymarninypa nyinaku, warrkamurrimalpa-nyurrampa.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Jiijajjura mirrangu jiji japuwartaku. Ka ngarajunu kutungka. Ka yampurnu ka-jananya wajarnu,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Jiji ngaayururna-jananya ngayulu ngampurrju kanyirni, karna-janampa pukurlarrinpa. Yiipiranyurra jijikajaku pukurlarriku, kajunyurra ngayukulurrju pukurlarriku. Ka yiipijunyurra ngayuku pukurlarrinpa, ka Mamakulurrjuranyurra pukurlarrinpa. Mama jiilurni parnakarti kurtingu.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Jaanjulu wajarnu Jiijajja wangka kujupa, “Nintipuka! Nyangulaju puntu kujupa kuwarri, malpu payirnu yiyarnu, nyuntukurnu yiningka. Kalaju marrkurnu, mirta payira yiyalkura. Mirta-lanya parra wanalpayi, ngayunja, paki.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Jiijajjulu wajarnu Jaanja, “Mirtanyurra marrkula!, puntu palunya, jurraya! Ngayukurnu yiningka payirnu yiyarnu, ngayukuju mirta parlanypa nyininpa, kunyjunyu, mirtarni ngayungka jankaku.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Martu-lampa parlanyparni nyininpa, ka kunyjunyu nyininpa.”
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Jiijajju-jananya yarranuka wajarnu, “Wangka ngaanyaya kulila! Martu kujulu-nyurranya yungku, kalyu jikilkuraku, ngayukurnu puntu walyja. Palunyangka ngayukurnu Mamalu rawalu kulinmal, kara wituka yungku, ngulampa.”
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Jiijajju-jananya wajarnu, “Ngayumili walyjakajaluya walykukaja ngapini. Yiipiya jilanya ngapini, mirtajuya junga nyinani. Yiipi martu kujupalu muunpungku ngayumili walyjakaja walyku ngapilkuraku, kayilapa Mamalu warrkilku pungku. Martu palunya Mamalu warrkira pungkujakungkamarra, jumaji ngayumili walyja muunpungu, martu karlkinjuya palu manku ngalyingka tayimapulku yapu majuwintilu, kaya kalyungka warningku. Yilta martu palunyayuru muunpungkupayi, Mamalu pungku.”
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Yiipi ngayumili walyjalu kuruwintilu nyaku nyupa kujupangka, ka kulilku ngulyulu mankuraku, ka palulungku kuru wakala walykula!, nyakujakungkamarra, warukartilurrju yankujakungkamarra, kuru kujarrawinti. Kayilapa kunyjunyu nyinaku kuru kujuwinti.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Waru nyarra wulu nyininpa wiyarriparni, wulu kampinpa. Jiingka warungka-jananyaya lunkiyurulu ngalkula wiyamamalpa.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Ngayumili puntu walyja martu putalu muunpungku, ka Mamalu ngulampa warrkilku yiyalku. Puntu palunyayuru mirta nyinaku ngayukurnuwana.”
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Jiijajju-jananya wangka yumuwanpa wajarnu, “Juulujanu kuka kunyjunyurrinpa. Juulu palunya kunyjunyu. Juulu rawa ngarrinyjanpa yarlkawana putarriku. Juulu puta minyjilarriku. Juulu kunyjunyuyurunyurra nyininpa, ngayuku puntu walyja. Karlkinju-nyurranyaya kunyjunyu nyaku ka-nyurranyaya kujungkarriku nyuntunja, karninyurra Jiijajpa wanalku. Juulu kunyjunyuyurunyurra nyinaku, kujungkarrira wulu.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.