Marcos 9
Mamamili Wangka (MPJ) vs ARA
1 Jiijajju-jananya wajarnu palunyakurnungka wangka-nintikajangka, “Ngulampa Mamalu-jananya ngampurrju kanyinmal palunyakurnu puntu walyja. Wangka ngaanyaya kulila! Karlkinyurra wanka nyinaku ka-jananyanyurra nyaku kujupakaja Mamamili walyjakajaya, yarnnga nyinaku.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Palujanu wiiki kujungka Jiijajju-jananya kangu Piija, Jayimijpa Jaanpa yapukarti. Kaya yapungka takarnu palukajawiyaju. Kaya palukajalu nyakupayi Jiijajpa yarnangu kujupayururringu,
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 ka palumili kuluju piirlpiirlarringu, mirta kalyujanuyuru, kuralypungkunyjajanuyuru, paki.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Kayilapapula Muujajkamu Yilayija yutirringulupula, kaya wangkapayi.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Palujanu Piijalulu wangkangu Jiijajja, “Nintipuka! Kunyjunyula ngaangka nyinani. Purikajalaju-nyurrampa ngapilku, puri kuju nyuntuku, ka puri kujura Muujajku, ka puri kujura Yilayijaku.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Kuurti nyakunyjalu ngurlurringu, kayila palunya wangkangu. Kujarra kujupapula ngurlurringu wituka.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Palunyajanu yurnturrju-jananya purijunu ngarnawarralu. Yurnturrpa palu rantalpayi. Yurnturrjanu wangkangu jilanya, “Ngaanyaju ngayuku kaja. Pukurlparnara nyinani. Palumili wangkanyurra kulilkura.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Palunyajanuya wangka-nintikajalu Jiijajwiyaju nyangu, ka-pulampaya purtu parra nyangu kujarra kujupaku.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Jampaya marlaku yankupayi yapujanunga Jiijajju-jananya kuranjunu jilanya, “Mirta-jananyanyurra kuwarri parra wajala martukajangka!, kuwarrinyurra nyangunyjangka. Ngulawiyajunyurra wajalku, jamparna ngayu mitujanu pakalku, martu yarnngaku marlpa.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Palujanuya mirta parra jakurljunkupayi, paki. Ka kulilpayiya rawalu, “Wanyjalpa miturrikuka marlaku wankarriku?” Kulirnuya mirtaraya jungalu japirnu.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Karaya yumurringu. Palujanu Jiijajku wangka-nintikajaluraya japirnu, “Kaji Yilayijarni kurranyi yanku?, ka Kurayijpa marlarni yanku? Jilanyaya wajalpayi Muujajmili wangkapurlukakajalu.”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 — ausente —
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Yapujanuya tipukanu Jiijajkamu wangka-ninti yupalpa. Yanu-jananyaya nyangu wangka-nintikaja kujupakajakamu martu yarnngakaja. Jii Jiijajmili wangka-nintikajalukamu Muujajmili wangkapurlukakajalu-ngkuya warrkilpayi.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Karlkiluya nyangu Jiijajpa. Kaluya yarnnga pukurlarrira pinirringurni japilkija.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Jiijajpa-jananya yanu palumili walyjakajaku wangka-nintikajaku, ngarangu ka-jananya japirnu, “Nyakungkunyurra warrkini?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Yirna kujulura wajarnu Jiijajku, “Kulila! Kajarna katingurni nyuntukarti pampulkuran, maparnjun kunyjunyunkura. Kajaju malpukurlu nyinin, mirtaju wangkinpa.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Jampa malpulu pajarni palunyangka punkara tititipungkula ngarripayi. Palujanu yirra pakarni ka jangalurrju pakarni. Purturna-jananya japirnu nyuntuku wangka-nintikaja, ngumparaluraya wiyalkura, malpu. Purtuya yajirnu.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Jiijajju-janampa wajarnu laltuku, “Kuwarrilunyurra ngayumili wangka kulira juninpa, laltulu ngurra kujupa kujupajanululurrju. Rawalurnantaya nintijunkupayi, ngurra kujupawanalurrju, palujanunyurra ninti nyinangara. Ngana tayimunyurra kulilku? Murtilyarni jiinya katirni!”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Murtilya palunya manu katingu ngarajunu ngamu, Jiijajjaluya. Malpulu nyangu Jiijajpa kayila murtilya pajarnu ka karurringu, kayilapa punkarnu kutikutiyanu. Palunyangkalu janga pakarnu yirrawana kayila ngarripayi.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Jiijajjulu japirnu murtilyamilingka mamangka, “Kaji kuwarriwiyaju karurringu? Kaji julyju karurrira punkalpayi?” Mamalulu wajarnu, “Jiinga ngarnta jiji japujanu karurrira ka punkalpayi.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Kalyukarti warukarti wululungulyu wirrupungkupayi malpulu, pungkula miturntankuraku. Kajiran ninti malpuluran ngumpara wiyalkura? Kaji nyarrurrikujun ngumparajun wiyalkura?”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jiijajjulu wajarnu, “Ngayungarni kulila!, maparnpa majurna nyinin. Yiipirnin kulilku ngayu maparnkurlu, pukurlarrikun. Ngayulurnangku wankalku murtilya, karna ngumpalku wiyalku malpu.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Palunyaku tati yulakijarringu wajarnulu Jiijajja, “Nyamurnanta kulirni, nyuntungan maparnpa maju. Wulurni nintijula!, wulurnanta kulilkura.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Ngalyaya pinirringu ngamurringu laltu martu kujupakaja. Palunyangka Jiijajju walalu malpu ngumpalkuraku malpungkalu jilanya wajarnu, “Nyuntulun putamanu murtilya ngaa, mirta wangkinpa, ka mirta kulirnilurrju. Murtilya jii jurra ka yarra!, mirtan marlakurri!, wululura yarra!”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Murtilya pajarnu karurnu, kayila murtilya mirrangu ka punkarnu. Palunyangkalura malpu pinirringu, kayila mituyuru ngarripayi. Nyakulaya karlkilu wajarnu, “Jiinga murtilyanga miturringu.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Jiijajju murtilya palunya winirnu ngarajunu kunyjunyu.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Jiijajmapuya wangka-nintilurrju yanuya mayakarti, jarrpangu nyinapayi. Wangkanintiluraya wajarnu, “Jiilajura malpu purtu payilpayi. Nganajanulaju?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Jiijajju-jananya wajarnu, “Jiinga malpunyurra purtu payilpayi, mirtaranyurra Mamangkalunyurra wangkangu. Mamanyurra japira ka payira wiyalngara.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Palunyajanu Jiijajmaluya yanuya ngurra kujupawana Kaliliyawana, tawunkajangka yitingka, martu yarnngangkamarra. Wangkanintikajawiyaju-jananya katingu,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 nintijunkura-jananya wangka. Ka-janampa wajarnu, “Martu kujulurni wajalku yungku, ngayurniya pungkukija, mitu. Ngayurna-nyurrampa puntu yarnngaku marlpa. Miturrikurna karna palunyajanu marlaku wankarriku, munga kujarrangka.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Palunyakurnu wangka-nintikajaluya purtu kulirnu. Mirtaluya Jiijajja japirnu, kurntarringuya junu.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Yanuya jarrpangu tawun Kapaniyamungka, Jiijajkamu palukurnu wangka-nintikajalurrju. Yanuya mayakutu kaya jarrpangu nyinapayi. Palunyajanu Jiijajju-jananya japirnu wangka-nintikaja, “Nganajanulungkunyurra wajalkatipayi marlakarti?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Kaya kurntarrira kurnurringu wanarnu, wangka jilanyaya wajanyjajanu, “Ngana-lampa maaja kujupa nyinaku?, Jiijajkamupula nyinakura.”
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Palunyangka-jananya Jiijajju nyinanyjanju palunyakurnu wangka-nintikaja mirrangu wajarnu, “Maajayurungulyu-nyurrampa jiinga nyinaku wangka-ninti. Mirta marninymarninypa nyinaku, warrkamurrimalpa-nyurrampa.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Jiijajjura mirrangu jiji japuwartaku. Ka ngarajunu kutungka. Ka yampurnu ka-jananya wajarnu,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Jiji ngaayururna-jananya ngayulu ngampurrju kanyirni, karna-janampa pukurlarrinpa. Yiipiranyurra jijikajaku pukurlarriku, kajunyurra ngayukulurrju pukurlarriku. Ka yiipijunyurra ngayuku pukurlarrinpa, ka Mamakulurrjuranyurra pukurlarrinpa. Mama jiilurni parnakarti kurtingu.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Jaanjulu wajarnu Jiijajja wangka kujupa, “Nintipuka! Nyangulaju puntu kujupa kuwarri, malpu payirnu yiyarnu, nyuntukurnu yiningka. Kalaju marrkurnu, mirta payira yiyalkura. Mirta-lanya parra wanalpayi, ngayunja, paki.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Jiijajjulu wajarnu Jaanja, “Mirtanyurra marrkula!, puntu palunya, jurraya! Ngayukurnu yiningka payirnu yiyarnu, ngayukuju mirta parlanypa nyininpa, kunyjunyu, mirtarni ngayungka jankaku.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Martu-lampa parlanyparni nyininpa, ka kunyjunyu nyininpa.”
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Jiijajju-jananya yarranuka wajarnu, “Wangka ngaanyaya kulila! Martu kujulu-nyurranya yungku, kalyu jikilkuraku, ngayukurnu puntu walyja. Palunyangka ngayukurnu Mamalu rawalu kulinmal, kara wituka yungku, ngulampa.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Jiijajju-jananya wajarnu, “Ngayumili walyjakajaluya walykukaja ngapini. Yiipiya jilanya ngapini, mirtajuya junga nyinani. Yiipi martu kujupalu muunpungku ngayumili walyjakaja walyku ngapilkuraku, kayilapa Mamalu warrkilku pungku. Martu palunya Mamalu warrkira pungkujakungkamarra, jumaji ngayumili walyja muunpungu, martu karlkinjuya palu manku ngalyingka tayimapulku yapu majuwintilu, kaya kalyungka warningku. Yilta martu palunyayuru muunpungkupayi, Mamalu pungku.”
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Yiipi ngayumili walyjalu kuruwintilu nyaku nyupa kujupangka, ka kulilku ngulyulu mankuraku, ka palulungku kuru wakala walykula!, nyakujakungkamarra, warukartilurrju yankujakungkamarra, kuru kujarrawinti. Kayilapa kunyjunyu nyinaku kuru kujuwinti.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Waru nyarra wulu nyininpa wiyarriparni, wulu kampinpa. Jiingka warungka-jananyaya lunkiyurulu ngalkula wiyamamalpa.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Ngayumili puntu walyja martu putalu muunpungku, ka Mamalu ngulampa warrkilku yiyalku. Puntu palunyayuru mirta nyinaku ngayukurnuwana.”
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Jiijajju-jananya wangka yumuwanpa wajarnu, “Juulujanu kuka kunyjunyurrinpa. Juulu palunya kunyjunyu. Juulu rawa ngarrinyjanpa yarlkawana putarriku. Juulu puta minyjilarriku. Juulu kunyjunyuyurunyurra nyininpa, ngayuku puntu walyja. Karlkinju-nyurranyaya kunyjunyu nyaku ka-nyurranyaya kujungkarriku nyuntunja, karninyurra Jiijajpa wanalku. Juulu kunyjunyuyurunyurra nyinaku, kujungkarrira wulu.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.