João 4
Mamamili Wangka (MPJ) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 — ausente —
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Parna Jamiriyawanaya yanu palumili wangka-nintikajalurrju ka tawun Jayikangkaya kinti nyinapayi. Palungkaya tawunja yawujayiti yanu kalyukarti, mitunyjarripurlukakura Jayikapku. Jiingka kintira parnawiyaju nyinani, mitunyjarripurlukaku Juujapku. Jayikapjura julyju parna jii yungu.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jiingka kalyungka Jiijajpa kintirringu ka nyinapayi, wiilja, karrpuwartirringu.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Kara wanti jiilu Jiijajku wajarnu, “Nyuntun Juwu nyininpa, ngayurna Jamiriyamartaji. Mirtarni ngayu japilkura, jumaji jilanya luwu-nyurrampa nyinani.” Juwukajaluya mirta Jamiriyamartajiku wirningka jikirni.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jiijajjura wajarnu, “Nyuntulun mirta kulini jilanya. Mamalunta kujupayuru yungkuraku kulini. Ngayulurnanta japini kalyuku. Nyuntujun ngurrpa, mirtarnin kulirni, ngayulungarnanta kujupa kalyuyuru yungkujaku, kalyu wankalpayi.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Wantilura wajarnu, “Nyuntun kartakuparni nyininpa. Kalyu ngaanya wirrirli kaninyjarra nyininpa. Wanyjangkan manku kalyu jii wankalpayi?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Mitunyjarrilu Jayikapju-lampa kalyu ngaanya junu yanu. Palunyamililuya jijikajalu ka pulukukajalurrjuluya jikilpayi. Jayikappa-lampa maaja maju mitunyjarripurluka nyinapayi. Kalyu ngaanya yalyjirrju jawarnu manu, ka nyuntulun yalyjirrparnilu kulirni. Wanyjangkan kalyu wankalpayi manku?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ka Jiijajjura wajarnu, “Kalyu ngaanya wiilja martulu jikilku yarralku marrkurriku.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ka kalyu wankalpayi ngayulurna-nyurranya yungku. Jikilkukanyurra mirta yarralku marrkurriku, marrkuparniyurunyurra nyinaku. Kalyu palunya martungka ngururrpa ngarriku jurnuyuru, mirta pakirriku. Kanyurra martu kalyuyuruwinti palunyawinti wulu wanka nyinamalpa.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ka wantilura wajarnu, “Kalyurni jiinya yuwa!, kalyu pakirrijakungkamarra, marlakurna ngaakutu yankujakungkamarra.” Jii wantilu purtu kulirnu, “Nganarni yungkuraku wajarnu? Wajarnuju kalyu wankalpayi.” Jiijajju palunya kalyu wankalpayi yungkuraku, jiinga kujupakarti wajalpayi, wanka wulu nyinakuraku, jampa Jiijajpa kulilkuraku.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jiijajjura wajarnu, “Nyuntumili nyupa yarra marra!, palujanupula yarra ngaakarti!”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ka wantilura wajarnu, “Mirtarna nyupa kanyirni.” Jiijajjura wajarnu, “Yuwa yiltalun wajarnu.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Yirna payip wulikaja-jananyan junu yanu. Kuwarrin yumu nyininpa yirna kujupangka, mirta walyja nyuntumili. Wangka jilanyarnin yiltalu wajarnu, nyupaparnin nyininpa.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Wantilura kulilpayi, “Yaaluju ngaanya ninti?, yalyjirrju kulini. Mayitpi ngaanya Mamamili jakurlpurluka nyinin.” Kara wantilu wajarnu, “Yintarnirnanta nyuntu, mayitin Mamamili jakurlpurluka. Wangka kujuparnanta wajalkura mayiti nyuntu ninti nyininpa.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Mitunyjarri-lampajuya Jamiriyamartajilu, ngaangka yapungka Mama ngarnawarrapurluka marninypungkupayi. Kanyurra nyunturtinju Juwukajalu wajarni, Mamala marninypungkura tawun Jarujalumungka. Wanyjangkaminyirrila jii Mama marninypungkura?”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jiijajjura wajarnu wantiku, “Kulila! Pakiwanan kulini. Ngulala mirta Mama marninypungku ngaawanakamu Jarujalumuwana.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Nyuntunpanyurra Jamiriyamartaji ngurrparanyurra Mamaku pakiwananyurra marninypungkuni. Ngayunpalajura Juwukaja ninti Mamaku ngarnawarrapurlukaku, palujanulaju nintilu marninypungkuni. Kulirninpalaju Juwukajaku-lampaju nyinani, Kurayijpa walyja. Jiilu-lanya wankanu martu wulikaja, wanka wulula nyinakuraku.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Kuwarrila Mama marninypungku, palumili Kuurtilu-lanya nintilku jungala Mama marninypungkuraku, ngurra kujupa kujupawanalurrju. Mamalu kulini jilanyala martukajalu jungalu Mama marninypungkuraku.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Mamala mirta nyakuni kurulu, mirta martuyuru nyininpa. Palumiliwiyaju Kuurtilu-lanya nintini, kala Mama jungalu kulira marninypungkuni.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Wanti jiilura Jiijajku wajarnu, “Nintilurna kulini, Kurayijpa kuwarri yankurni, julyju Mamalu jiinya jamartapungu kurtingkuraku. Palunyarni yanku Kurayijpa ka nintijulku-lanya wanyjalpala nyinakuraku ngula.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jiijajjura wajarnu, “Ngayurna palu Kurayijpa nyininpa. Kurayijparnanta wangkinpa.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Kayilaparniya Jiijajmili wangka-nintikaja marlaku yankupayi. Ngunjularringuya kulirnu, “Nyaakulu Jiijajpa wanti palunyangka wangkinpa?” Yakaya ngarapayi, mirtaluya wajarnu Jiijajja.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Palujanuyila wantilu jiilu junu yanungku kartaku, ka marlaku yanu tawunkarti. Ka-jananya tawunmartajingka martukajangka jakurljunu jilanya,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Yirna nyarralurni wajarnu yaalurna ngayu julyju nyinapayi, mayitpi palu Kurayijpa nyininpa. Yankurala kujungka nyakura.”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Ka tawunjanuluya Jiijajkarti yanu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nyarra-jananya wantilu jakurljulpayi tawunja, palunyangkaya Jiijajmili wangka-nintikajalu wajarnu Jiijajja jilanya, “Nintipuka! Mirrka ngala!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ka Jiijajju-jananya wajarnu, “Mirrkarna kanyirni. Mirrkayurukunyurra paluku ngurrpa.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Japirnu-ngkuya, “Nganalura katingu mirrka yungu?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jiijajju-janampa wajarnu, “Yiipi martulu mirrka ngalku, palunyangka wirla ngarrurtarriku. Palunyayururna ngayu ngarrurta nyininpa Mamakurna warrkamu ngapilkura. Palumili warrkamurnara wululu ngapilku pakirrikurakuminyirri, jumaji Mamalurni jii wajarnu.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Jilanyala wajarni, ‘Ngulanyurra mirrka mankura wilykikaja, jampa yurnmirriku.’ Jilanyala wajarni ngula mankuraku, mirta kuwarri. Ngayulurna-nyurranya wajarni, kuwarriya wilykikajayuru yurnmirringu, kaya martukaja majarni, kuwarrila-jananya mankuraku Mamaku. Nyawa-janampaya!, martukajarniya ngalyarni yankuninpa, jiikajaya wilykiyuru nyininpa. Ngayunjula-jananya wajalku kala-jananya manku Mamakuraya walyja nyinaku.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Pukurlarrinparna-janampa jiikajaku jumajiya yankuni Mamamili wangka kulilku. Yiipiya jungalu kulilku, palunyajanuya wanka nyinaku, kayilapala wulikaja pukurlarriku, Mamamili warrkamupurlukakaja.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 — ausente —
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 — ausente —
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Kayilapaya parna Jamiriyamartajilu, tawunja jiingkaya kulirnu Jiijajmili wangka kaya walyjarringu, jumaji wanti jiilu-jananya yanu wajarnu jilanya, “Yirna nyarralurni wajarnu yaalurna ngayu julyju nyinapayi, mayitpi palu Kurayijpa nyininpa.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Pukurlarringuya jiimartaji karaya japirnu Jiijajpa nyinaraku, kayilapa-janampa Jiijajkukamu wangka-nintikajaku karrpu kujarrarringu.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Yarnnga kujupaluya martukajalu kulirnu Jiijajmili wangka kaya walyjarringu.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Jiimartajiluya wajarnu wanti jiingkaluya, “Nyuntulu-lanyajun jakurljunu. Mirtalaju junga kulira nyinapayi. Kuwarrilaju kulirnu wangka Jiijajmili ka walyjarringulaju. Kulirninpalaju yilta ngaanya Kurayijpa nyinani, jiilu-langku wanka kanyilku, martu wulikaja.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Tawun palunyangkaya karrpu kujarra nyinangu kaya parna Kaliliyangka yanu ngamurringu.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Julyju Jiijajju-jananya wajarnu, palumili wangka-nintikajangka jilanya, “Mamamili jakurlpurlukakuraya martukaja pukurlarrini, jampa wirrirli tawun kujupawana parra jakurljuni, Mamamili wangka. Ka yiipi tawun walyjawana parra jakurljuni, palunyangkaraya mirta martukaja pukurlarrini.” Wangka jiinya kulirnu Jiijajju ka kulilpayi, “Mirtajuya jiimartaji ngayuku pukurlarriku Kaliliyangka, ngayumili ngurrangka.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Palujanuya parna Kaliliyangka warinykatingu karaya Jiijajku pukurlarringu. Julyjuya jiimartaji yanu turlku Pajuwupakarti Jarujalumkarti, jiingkaya nyakupayi Jiijajju kujupa kujupa yalyjirrju ngapilpayi.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Kayilapaya marlaku yanu Jiijajmapu tawun Kayinakarti. Tawun palunyangka Jiijajju julyju yalyjirrju kalyu ngapirnu ka wamarringu. Tawun kujupangka Kapaniyamungka maaja kapamanpa nyinapayi, kara palumili kaja ngarnta ngarripayi.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ka palunyalu maajalu jakurlpa jilanya kulirnu, “Jiijajpa parna Juutiyajanu yanurni ngaangka nyinani, parna Kaliliyangka.” Ka palulu maajalu yanulu Jiijajkarti jilanya wajarnu, “Walali yankura tawun Kapaniyamukarti, jumaji ngayumili kaja ngarnta maju ngarrini, miturrikijalu. Palunyangkan nyuntulu wankalkura.”
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurna kujupa kujupa yalyjirrju ngapirni, jilanyawiyajuyan kulira nyininpa, mirtarninyurra ngayu Mamamili kulirni.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Palunyangka maajalura wajarnu Jiijajku, “Walali yankura, mayiti ngayumili kaja pakirrijaku.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jiijajjura wajarnu, “Yarrara nyawa!, nyuntumili kaja wanka nyinaku.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Jampa jirnturringu, Maaja palunya yankupayi ruutungka kaya palumili warrkamupurluka ngaparrpa yankupayi, kaluya jakurljunu, “Nyuntuku kaja kunyjunyu nyinani.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Japirnu-jananya, “Nyaartaju ngayuku kaja wankarringu?” Kaluya wajarnu, “Karrpungka palunya yaltarringu nyinangu.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Kayila maaja palunyalu kulirnu, “Yuwa karrpungkarni Jiijajju wajarnu, ‘Kajangku kunyjunyu nyinamalpa.’” Ka Jiijajpa kulirnu kayilara Jiijajku walyjarringu, ka palumili pamulilurrjuya walyjarringu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Jiijajju julyju yalyjirrju ngapirnu, jampa kalyu ngapirnu wamarriraku parna Kaliliyangka, ka kuwarri yalyjirrju yarrarnu ngapirnu, maajakura kaja ngarnta majujanu wankarnu.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.