João 4
Mamamili Wangka (MPJ) vs NTLH
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 — ausente —
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Parna Jamiriyawanaya yanu palumili wangka-nintikajalurrju ka tawun Jayikangkaya kinti nyinapayi. Palungkaya tawunja yawujayiti yanu kalyukarti, mitunyjarripurlukakura Jayikapku. Jiingka kintira parnawiyaju nyinani, mitunyjarripurlukaku Juujapku. Jayikapjura julyju parna jii yungu.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Jiingka kalyungka Jiijajpa kintirringu ka nyinapayi, wiilja, karrpuwartirringu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Kara wanti jiilu Jiijajku wajarnu, “Nyuntun Juwu nyininpa, ngayurna Jamiriyamartaji. Mirtarni ngayu japilkura, jumaji jilanya luwu-nyurrampa nyinani.” Juwukajaluya mirta Jamiriyamartajiku wirningka jikirni.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jiijajjura wajarnu, “Nyuntulun mirta kulini jilanya. Mamalunta kujupayuru yungkuraku kulini. Ngayulurnanta japini kalyuku. Nyuntujun ngurrpa, mirtarnin kulirni, ngayulungarnanta kujupa kalyuyuru yungkujaku, kalyu wankalpayi.”
10 Então Jesus disse:
11 Wantilura wajarnu, “Nyuntun kartakuparni nyininpa. Kalyu ngaanya wirrirli kaninyjarra nyininpa. Wanyjangkan manku kalyu jii wankalpayi?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Mitunyjarrilu Jayikapju-lampa kalyu ngaanya junu yanu. Palunyamililuya jijikajalu ka pulukukajalurrjuluya jikilpayi. Jayikappa-lampa maaja maju mitunyjarripurluka nyinapayi. Kalyu ngaanya yalyjirrju jawarnu manu, ka nyuntulun yalyjirrparnilu kulirni. Wanyjangkan kalyu wankalpayi manku?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ka Jiijajjura wajarnu, “Kalyu ngaanya wiilja martulu jikilku yarralku marrkurriku.
13 Então Jesus disse:
14 Ka kalyu wankalpayi ngayulurna-nyurranya yungku. Jikilkukanyurra mirta yarralku marrkurriku, marrkuparniyurunyurra nyinaku. Kalyu palunya martungka ngururrpa ngarriku jurnuyuru, mirta pakirriku. Kanyurra martu kalyuyuruwinti palunyawinti wulu wanka nyinamalpa.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ka wantilura wajarnu, “Kalyurni jiinya yuwa!, kalyu pakirrijakungkamarra, marlakurna ngaakutu yankujakungkamarra.” Jii wantilu purtu kulirnu, “Nganarni yungkuraku wajarnu? Wajarnuju kalyu wankalpayi.” Jiijajju palunya kalyu wankalpayi yungkuraku, jiinga kujupakarti wajalpayi, wanka wulu nyinakuraku, jampa Jiijajpa kulilkuraku.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jiijajjura wajarnu, “Nyuntumili nyupa yarra marra!, palujanupula yarra ngaakarti!”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ka wantilura wajarnu, “Mirtarna nyupa kanyirni.” Jiijajjura wajarnu, “Yuwa yiltalun wajarnu.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Yirna payip wulikaja-jananyan junu yanu. Kuwarrin yumu nyininpa yirna kujupangka, mirta walyja nyuntumili. Wangka jilanyarnin yiltalu wajarnu, nyupaparnin nyininpa.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Wantilura kulilpayi, “Yaaluju ngaanya ninti?, yalyjirrju kulini. Mayitpi ngaanya Mamamili jakurlpurluka nyinin.” Kara wantilu wajarnu, “Yintarnirnanta nyuntu, mayitin Mamamili jakurlpurluka. Wangka kujuparnanta wajalkura mayiti nyuntu ninti nyininpa.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Mitunyjarri-lampajuya Jamiriyamartajilu, ngaangka yapungka Mama ngarnawarrapurluka marninypungkupayi. Kanyurra nyunturtinju Juwukajalu wajarni, Mamala marninypungkura tawun Jarujalumungka. Wanyjangkaminyirrila jii Mama marninypungkura?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jiijajjura wajarnu wantiku, “Kulila! Pakiwanan kulini. Ngulala mirta Mama marninypungku ngaawanakamu Jarujalumuwana.
21 Jesus disse:
22 Nyuntunpanyurra Jamiriyamartaji ngurrparanyurra Mamaku pakiwananyurra marninypungkuni. Ngayunpalajura Juwukaja ninti Mamaku ngarnawarrapurlukaku, palujanulaju nintilu marninypungkuni. Kulirninpalaju Juwukajaku-lampaju nyinani, Kurayijpa walyja. Jiilu-lanya wankanu martu wulikaja, wanka wulula nyinakuraku.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Kuwarrila Mama marninypungku, palumili Kuurtilu-lanya nintilku jungala Mama marninypungkuraku, ngurra kujupa kujupawanalurrju. Mamalu kulini jilanyala martukajalu jungalu Mama marninypungkuraku.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Mamala mirta nyakuni kurulu, mirta martuyuru nyininpa. Palumiliwiyaju Kuurtilu-lanya nintini, kala Mama jungalu kulira marninypungkuni.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Wanti jiilura Jiijajku wajarnu, “Nintilurna kulini, Kurayijpa kuwarri yankurni, julyju Mamalu jiinya jamartapungu kurtingkuraku. Palunyarni yanku Kurayijpa ka nintijulku-lanya wanyjalpala nyinakuraku ngula.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jiijajjura wajarnu, “Ngayurna palu Kurayijpa nyininpa. Kurayijparnanta wangkinpa.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Kayilaparniya Jiijajmili wangka-nintikaja marlaku yankupayi. Ngunjularringuya kulirnu, “Nyaakulu Jiijajpa wanti palunyangka wangkinpa?” Yakaya ngarapayi, mirtaluya wajarnu Jiijajja.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Palujanuyila wantilu jiilu junu yanungku kartaku, ka marlaku yanu tawunkarti. Ka-jananya tawunmartajingka martukajangka jakurljunu jilanya,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Yirna nyarralurni wajarnu yaalurna ngayu julyju nyinapayi, mayitpi palu Kurayijpa nyininpa. Yankurala kujungka nyakura.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ka tawunjanuluya Jiijajkarti yanu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Nyarra-jananya wantilu jakurljulpayi tawunja, palunyangkaya Jiijajmili wangka-nintikajalu wajarnu Jiijajja jilanya, “Nintipuka! Mirrka ngala!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ka Jiijajju-jananya wajarnu, “Mirrkarna kanyirni. Mirrkayurukunyurra paluku ngurrpa.”
32 Jesus respondeu:
33 Japirnu-ngkuya, “Nganalura katingu mirrka yungu?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jiijajju-janampa wajarnu, “Yiipi martulu mirrka ngalku, palunyangka wirla ngarrurtarriku. Palunyayururna ngayu ngarrurta nyininpa Mamakurna warrkamu ngapilkura. Palumili warrkamurnara wululu ngapilku pakirrikurakuminyirri, jumaji Mamalurni jii wajarnu.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Jilanyala wajarni, ‘Ngulanyurra mirrka mankura wilykikaja, jampa yurnmirriku.’ Jilanyala wajarni ngula mankuraku, mirta kuwarri. Ngayulurna-nyurranya wajarni, kuwarriya wilykikajayuru yurnmirringu, kaya martukaja majarni, kuwarrila-jananya mankuraku Mamaku. Nyawa-janampaya!, martukajarniya ngalyarni yankuninpa, jiikajaya wilykiyuru nyininpa. Ngayunjula-jananya wajalku kala-jananya manku Mamakuraya walyja nyinaku.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Pukurlarrinparna-janampa jiikajaku jumajiya yankuni Mamamili wangka kulilku. Yiipiya jungalu kulilku, palunyajanuya wanka nyinaku, kayilapala wulikaja pukurlarriku, Mamamili warrkamupurlukakaja.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 — ausente —
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 — ausente —
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Kayilapaya parna Jamiriyamartajilu, tawunja jiingkaya kulirnu Jiijajmili wangka kaya walyjarringu, jumaji wanti jiilu-jananya yanu wajarnu jilanya, “Yirna nyarralurni wajarnu yaalurna ngayu julyju nyinapayi, mayitpi palu Kurayijpa nyininpa.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Pukurlarringuya jiimartaji karaya japirnu Jiijajpa nyinaraku, kayilapa-janampa Jiijajkukamu wangka-nintikajaku karrpu kujarrarringu.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Yarnnga kujupaluya martukajalu kulirnu Jiijajmili wangka kaya walyjarringu.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Jiimartajiluya wajarnu wanti jiingkaluya, “Nyuntulu-lanyajun jakurljunu. Mirtalaju junga kulira nyinapayi. Kuwarrilaju kulirnu wangka Jiijajmili ka walyjarringulaju. Kulirninpalaju yilta ngaanya Kurayijpa nyinani, jiilu-langku wanka kanyilku, martu wulikaja.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Tawun palunyangkaya karrpu kujarra nyinangu kaya parna Kaliliyangka yanu ngamurringu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Julyju Jiijajju-jananya wajarnu, palumili wangka-nintikajangka jilanya, “Mamamili jakurlpurlukakuraya martukaja pukurlarrini, jampa wirrirli tawun kujupawana parra jakurljuni, Mamamili wangka. Ka yiipi tawun walyjawana parra jakurljuni, palunyangkaraya mirta martukaja pukurlarrini.” Wangka jiinya kulirnu Jiijajju ka kulilpayi, “Mirtajuya jiimartaji ngayuku pukurlarriku Kaliliyangka, ngayumili ngurrangka.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Palujanuya parna Kaliliyangka warinykatingu karaya Jiijajku pukurlarringu. Julyjuya jiimartaji yanu turlku Pajuwupakarti Jarujalumkarti, jiingkaya nyakupayi Jiijajju kujupa kujupa yalyjirrju ngapilpayi.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Kayilapaya marlaku yanu Jiijajmapu tawun Kayinakarti. Tawun palunyangka Jiijajju julyju yalyjirrju kalyu ngapirnu ka wamarringu. Tawun kujupangka Kapaniyamungka maaja kapamanpa nyinapayi, kara palumili kaja ngarnta ngarripayi.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ka palunyalu maajalu jakurlpa jilanya kulirnu, “Jiijajpa parna Juutiyajanu yanurni ngaangka nyinani, parna Kaliliyangka.” Ka palulu maajalu yanulu Jiijajkarti jilanya wajarnu, “Walali yankura tawun Kapaniyamukarti, jumaji ngayumili kaja ngarnta maju ngarrini, miturrikijalu. Palunyangkan nyuntulu wankalkura.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jiijajju-janampa wajarnu, “Ngayulurna kujupa kujupa yalyjirrju ngapirni, jilanyawiyajuyan kulira nyininpa, mirtarninyurra ngayu Mamamili kulirni.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Palunyangka maajalura wajarnu Jiijajku, “Walali yankura, mayiti ngayumili kaja pakirrijaku.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jiijajjura wajarnu, “Yarrara nyawa!, nyuntumili kaja wanka nyinaku.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Jampa jirnturringu, Maaja palunya yankupayi ruutungka kaya palumili warrkamupurluka ngaparrpa yankupayi, kaluya jakurljunu, “Nyuntuku kaja kunyjunyu nyinani.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Japirnu-jananya, “Nyaartaju ngayuku kaja wankarringu?” Kaluya wajarnu, “Karrpungka palunya yaltarringu nyinangu.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Kayila maaja palunyalu kulirnu, “Yuwa karrpungkarni Jiijajju wajarnu, ‘Kajangku kunyjunyu nyinamalpa.’” Ka Jiijajpa kulirnu kayilara Jiijajku walyjarringu, ka palumili pamulilurrjuya walyjarringu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jiijajju julyju yalyjirrju ngapirnu, jampa kalyu ngapirnu wamarriraku parna Kaliliyangka, ka kuwarri yalyjirrju yarrarnu ngapirnu, maajakura kaja ngarnta majujanu wankarnu.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.