Atos 22

Mamamili Wangka (MPJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yikingu-jananya Puulju jilanya wajarnu, “Walyjakajalurniya kulinma, ngayungka wangka!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Puulju-jananya Yipuru wangkalu wajarnu. Kulirnukaya yakarringu. Jilanya-jananya yarrarnu wajarnu,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ngayurna Juwu yikininpa karna Jilijiyamartaji, tawun Taajajpaju ngayuku ngurra. Jijirna Jarujalumja yanurni nyinapayi ka majurringurna. Nintipukalurni yirnalu Kamayilalu nintirnu, kuulja. Pukurrakajamilirni nintilpayi, luwu rawalu. Palunyangkarnara Mamaku ngarnawarrapurlukaku nintilu kulini. Mamakuranyurra nintilu kulini, palunyangkarnara nyuntuyuru ninti nyininpa.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Julyjurna-jananya Jiijajmili walyjakaja wululu mankupayi. Parlanyparna-janampa nyinapayi wajalpayirna-janampa, ngayumili warrkamupurlukakajaluya-jananya mitu pungkura. Winirarna-jananya katipayi jiilkarti, yirnakajakamu wantikaja.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ngayulurna-jananya jilanyalu mankupayi, kajuya yatilypa, maaja majukamu kanjulukaja ninti nyininpa. Jiikajalurniya mirlimirli yungu, katirarna-jananya nintilkura, Juwukaja Tamajakajmartaji, Jiijajmili walyjakajarna-jananya mankuraku. Palunyajanu tawun Tamajakajkartirna yanu Jiijajmili walyjakajarna-jananya mankuraku, jiirnmuntulkuraku ka Jarujalumkartirna-jananya kangkuraku, jiiljaya jarrparaku.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Tawun Tamajakajakartirna yanu kintirringu, jirntu kutuwarti. Palunyangkarni layiti maju yikingu, ngarnawarrajanu.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Parnangkarna punkarnu karna wangka kulirnu jilanya, ‘Juulpawu! Juulpawu! Kulilarni! Nyaakujun jurtarringu?, pungkukija-jananyan ngayumili walyjakaja.’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Kulirnukarna wajarnu, ‘Ngana nyuntu maaja wangkinpa?’ Wajarnuju, ‘Ngayurna Jiijajpa Najarijmartaji, nyuntujun jurtarripayi.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ngayuku walyjakajajuya kujungka yankupayi, palunyangkaya layiti majuwarta nyangu. Mirtaya wangka palunyalu kulirnu, ngayulurna kujulu.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Wajarnurna, ‘Maaja! Wanyjalmalkurna?’ Wajarnurni, ‘Pakala!, tawun Tamajakajkarti yarra kurruwa! Palunyangkanta kujupalu nintilku, nyaan ngapilkuraku.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Pakarnurna purtu nyakupayi, kururna pampururringu. Layiti palunyalurni kuru pampururnu. Palunyangkarniya mara winirnu katingu tawun palukarti.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Tawun palunyangka Yananayajpa nyinapayi, Juwukurnu luwukura ninti palu nyinapayi, junga. Juwukajaluya palumartajilu wajalpayi, ‘Yananayajpa yirna kunyjunyu.’
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Palunyarni yanu ngaranguka Yananayajju wajarnu, ‘Juulpa! Ngayukujun walyja. Kuru kunyjunyurri!’ Pipurrulurna kunyjunyulu nyakupayi.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Wajarnurni, ‘Mamalunta julyju yintarnu wangkangungku nyuntuku, palumili wangkan parra wajalkuranpa. Mamalunta yintarnu, layitin nyangu, palunyangka Jiijajmili wangkan kulilkuraku. Kayilan kulirnu yiltaminyirri Jiijajpanta wangkapayi, ruutungka.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Palunyangkan Jiijajmili wangka parra wajanmalpa, jumajin kulirnu Jiijajpa yiltaminyirri, wangkangunta.’
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yananayajjurni yarrarnu wajarnu, ‘Nyamu pakala!, ka kalyungka jarrpa! Maaja Jiijajpa japila!, walykukajangku warningkura.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Puulju-jananya martukajangka jantulwintikajangkalurrju-jananya mayangka, ngarnawarralu yarrarnu wajarnu,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 “Jarujalumkartirna marlaku yanu, ka Juwukurnu jaaji majuwartangkarnalu Mamangka wangkangu. Jiingkarna nyangu kapukurrilu Maaja ngarnawarrapurluka. Palunyalurni wajarnu, ‘Wala pakala yarra!, Jarujalumja ngaangka mirtaya nyuntumili wangka kulilku, jampa-janampan ngayukurnu wangka wajanyjan, paki.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Puuljurna wajarnu, ‘Maaja! Nyuntuku walyjakajarna-jananya mankura pungkupayi, Juwukurnu jaaji kujupangkakamu jaaji kujupa kujupakajangka. Jiiljarna-jananya katira junkupayi. Jaajpurluka maajakajajuya ninti nyininpa, Jarujalummartaji.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Nyuntumili wangka Tiipanju wajalpayi. Palunyangkaya pungu, ngayurna pukurlpa yikipayi. Kuurturniya warningkupayi, palunyaya yungkalkijalu. Ngayulurna pukurljurna-janampa kuurtukaja kanyilpayi.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Palunyangkarni Maajalu Mamalu Puulja wajarnu, ‘Tawunpa ngaanya jurra yarra!, ka yarra-jananya Juwuparnikajangka jakurljurra!’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Yakaluya wululu kulilpayi Puulkurnu wangka, martukajalu. Palunyangkaya kulirnu jilanya, “Juwuparnikajangka-jananya jakurljulkijalu, Puulju” Karaya Puulku wirrilyirringu. Kaya wiltulu wajalpayi jilanya, “Jiinyala pungku junku, mirta palunya wanka nyinakura.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Mirrapayiya ka parnalurrjuya warningkupayi ngarnkangka. Kaya kulujulurrju-ngkuya warlangkupayi, Puulku wirrilyiwintilu.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Jantulwintikajaku maajalu wajarnu-jananya winira katira Puulpa, mayangka yinjayiti. Ka maajalu purtu kulirnu, “Nyaakuya martukaja wirrilyirrini, Puulku? Mayitpirna pungkunyjangka wajalkurni.” Ka maajalu-jananya wajarnu, jantulwintikajangka Puulpaya wiipuwintilu pungkuraku.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Pungkukijaluya wiipuwintilu manuya tayimapunu ngarajunu. Palunyangka jantulwinti kujungkalu Puulju wajarnu jilanya, “Ngayurna Ruumanpurluka. Kaji kulirninyurra kunyjunyu wiipuwintilurniya pungkura? Mayitirninyurra kuutja kurranyi katira ngarajunkura?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Jantulwintilu kulirnu Puulku wangka, palunyangka yanu jantulwinti maajangka wajarnu, “Yirna palu Ruumanpurluka ngarinpa, mirtala pungkura, junkurala!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Palunyangka jiilu maajalu yanulu Puulja japirnu, “Yiltan nyuntu Ruumanpurluka ngarinpa?” Puulju wajarnu, “Yuwa, yiltarna.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Puuljalu wajarnu maajalu, “Ngayurna Ruumanpurluka, mirtaju ngayuku mama Ruumanmartaji nyinapayi, paki. Palunyangkarnara mani maju yungurnara Ruumanmartaji maaja maju. Palunyangkarni wajarnu, ‘Nyunturnanta ngarajuni, yilta Ruumanpurluka.’” Puuljura wajarnu jilanya, “Ngayukuju mama Ruumanmartaji nyinapayi, palunyangkarna ngayu Ruumanpurluka nyinani.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Palunyangkaya jantulwintikajalu kulirnukaya Puulku ngurlurringu. Jilanyaya kulirnu, “Martu palunyala tayimapunu jiinwintilu. Junkungarala jumaji Ruumanpurluka. Luwu-lampa nyininpa, mirtala-jananya Ruumanpurluka tayimapuni, mirta pungkuraku.” Palunyangkamarraya junu, pungkuparnilu. Maaja majulu palunyalu kulirnu ka ngurlurringu, jumaji Ruumanpurluka kulirnu.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Yaarlipalarringu palunyangka maajalulu palumili warrkamupurluka kurtingu, Puulja tikamatunkura jiinpa. Maaja jiilu wululu purtu kulilpayi, “Nyaajanuraya wirrilyirringu?, ngaaku, Juwukaja?” Jantulwintikajaku maajalu-jananya wajarnu kujungkanu miitingku, Juwumili maajakaja, yatilykajakamu kanjulukaja. Maaja jiilu-jananya jilanya purtu japirnu, “Nyaajanunyurra wirrilyirrini?, paluku pungkuraku.” Palujanu maaja jiilu-jananya Puulpa katingu yikijunu.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.