Atos 22
Mamamili Wangka (MPJ) vs NTLH
1 Yikingu-jananya Puulju jilanya wajarnu, “Walyjakajalurniya kulinma, ngayungka wangka!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Puulju-jananya Yipuru wangkalu wajarnu. Kulirnukaya yakarringu. Jilanya-jananya yarrarnu wajarnu,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ngayurna Juwu yikininpa karna Jilijiyamartaji, tawun Taajajpaju ngayuku ngurra. Jijirna Jarujalumja yanurni nyinapayi ka majurringurna. Nintipukalurni yirnalu Kamayilalu nintirnu, kuulja. Pukurrakajamilirni nintilpayi, luwu rawalu. Palunyangkarnara Mamaku ngarnawarrapurlukaku nintilu kulini. Mamakuranyurra nintilu kulini, palunyangkarnara nyuntuyuru ninti nyininpa.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Julyjurna-jananya Jiijajmili walyjakaja wululu mankupayi. Parlanyparna-janampa nyinapayi wajalpayirna-janampa, ngayumili warrkamupurlukakajaluya-jananya mitu pungkura. Winirarna-jananya katipayi jiilkarti, yirnakajakamu wantikaja.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ngayulurna-jananya jilanyalu mankupayi, kajuya yatilypa, maaja majukamu kanjulukaja ninti nyininpa. Jiikajalurniya mirlimirli yungu, katirarna-jananya nintilkura, Juwukaja Tamajakajmartaji, Jiijajmili walyjakajarna-jananya mankuraku. Palunyajanu tawun Tamajakajkartirna yanu Jiijajmili walyjakajarna-jananya mankuraku, jiirnmuntulkuraku ka Jarujalumkartirna-jananya kangkuraku, jiiljaya jarrparaku.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Tawun Tamajakajakartirna yanu kintirringu, jirntu kutuwarti. Palunyangkarni layiti maju yikingu, ngarnawarrajanu.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Parnangkarna punkarnu karna wangka kulirnu jilanya, ‘Juulpawu! Juulpawu! Kulilarni! Nyaakujun jurtarringu?, pungkukija-jananyan ngayumili walyjakaja.’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Kulirnukarna wajarnu, ‘Ngana nyuntu maaja wangkinpa?’ Wajarnuju, ‘Ngayurna Jiijajpa Najarijmartaji, nyuntujun jurtarripayi.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ngayuku walyjakajajuya kujungka yankupayi, palunyangkaya layiti majuwarta nyangu. Mirtaya wangka palunyalu kulirnu, ngayulurna kujulu.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Wajarnurna, ‘Maaja! Wanyjalmalkurna?’ Wajarnurni, ‘Pakala!, tawun Tamajakajkarti yarra kurruwa! Palunyangkanta kujupalu nintilku, nyaan ngapilkuraku.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Pakarnurna purtu nyakupayi, kururna pampururringu. Layiti palunyalurni kuru pampururnu. Palunyangkarniya mara winirnu katingu tawun palukarti.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Tawun palunyangka Yananayajpa nyinapayi, Juwukurnu luwukura ninti palu nyinapayi, junga. Juwukajaluya palumartajilu wajalpayi, ‘Yananayajpa yirna kunyjunyu.’
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Palunyarni yanu ngaranguka Yananayajju wajarnu, ‘Juulpa! Ngayukujun walyja. Kuru kunyjunyurri!’ Pipurrulurna kunyjunyulu nyakupayi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Wajarnurni, ‘Mamalunta julyju yintarnu wangkangungku nyuntuku, palumili wangkan parra wajalkuranpa. Mamalunta yintarnu, layitin nyangu, palunyangka Jiijajmili wangkan kulilkuraku. Kayilan kulirnu yiltaminyirri Jiijajpanta wangkapayi, ruutungka.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Palunyangkan Jiijajmili wangka parra wajanmalpa, jumajin kulirnu Jiijajpa yiltaminyirri, wangkangunta.’
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Yananayajjurni yarrarnu wajarnu, ‘Nyamu pakala!, ka kalyungka jarrpa! Maaja Jiijajpa japila!, walykukajangku warningkura.’”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Puulju-jananya martukajangka jantulwintikajangkalurrju-jananya mayangka, ngarnawarralu yarrarnu wajarnu,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 “Jarujalumkartirna marlaku yanu, ka Juwukurnu jaaji majuwartangkarnalu Mamangka wangkangu. Jiingkarna nyangu kapukurrilu Maaja ngarnawarrapurluka. Palunyalurni wajarnu, ‘Wala pakala yarra!, Jarujalumja ngaangka mirtaya nyuntumili wangka kulilku, jampa-janampan ngayukurnu wangka wajanyjan, paki.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Puuljurna wajarnu, ‘Maaja! Nyuntuku walyjakajarna-jananya mankura pungkupayi, Juwukurnu jaaji kujupangkakamu jaaji kujupa kujupakajangka. Jiiljarna-jananya katira junkupayi. Jaajpurluka maajakajajuya ninti nyininpa, Jarujalummartaji.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Nyuntumili wangka Tiipanju wajalpayi. Palunyangkaya pungu, ngayurna pukurlpa yikipayi. Kuurturniya warningkupayi, palunyaya yungkalkijalu. Ngayulurna pukurljurna-janampa kuurtukaja kanyilpayi.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Palunyangkarni Maajalu Mamalu Puulja wajarnu, ‘Tawunpa ngaanya jurra yarra!, ka yarra-jananya Juwuparnikajangka jakurljurra!’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Yakaluya wululu kulilpayi Puulkurnu wangka, martukajalu. Palunyangkaya kulirnu jilanya, “Juwuparnikajangka-jananya jakurljulkijalu, Puulju” Karaya Puulku wirrilyirringu. Kaya wiltulu wajalpayi jilanya, “Jiinyala pungku junku, mirta palunya wanka nyinakura.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Mirrapayiya ka parnalurrjuya warningkupayi ngarnkangka. Kaya kulujulurrju-ngkuya warlangkupayi, Puulku wirrilyiwintilu.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jantulwintikajaku maajalu wajarnu-jananya winira katira Puulpa, mayangka yinjayiti. Ka maajalu purtu kulirnu, “Nyaakuya martukaja wirrilyirrini, Puulku? Mayitpirna pungkunyjangka wajalkurni.” Ka maajalu-jananya wajarnu, jantulwintikajangka Puulpaya wiipuwintilu pungkuraku.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Pungkukijaluya wiipuwintilu manuya tayimapunu ngarajunu. Palunyangka jantulwinti kujungkalu Puulju wajarnu jilanya, “Ngayurna Ruumanpurluka. Kaji kulirninyurra kunyjunyu wiipuwintilurniya pungkura? Mayitirninyurra kuutja kurranyi katira ngarajunkura?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Jantulwintilu kulirnu Puulku wangka, palunyangka yanu jantulwinti maajangka wajarnu, “Yirna palu Ruumanpurluka ngarinpa, mirtala pungkura, junkurala!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Palunyangka jiilu maajalu yanulu Puulja japirnu, “Yiltan nyuntu Ruumanpurluka ngarinpa?” Puulju wajarnu, “Yuwa, yiltarna.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Puuljalu wajarnu maajalu, “Ngayurna Ruumanpurluka, mirtaju ngayuku mama Ruumanmartaji nyinapayi, paki. Palunyangkarnara mani maju yungurnara Ruumanmartaji maaja maju. Palunyangkarni wajarnu, ‘Nyunturnanta ngarajuni, yilta Ruumanpurluka.’” Puuljura wajarnu jilanya, “Ngayukuju mama Ruumanmartaji nyinapayi, palunyangkarna ngayu Ruumanpurluka nyinani.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Palunyangkaya jantulwintikajalu kulirnukaya Puulku ngurlurringu. Jilanyaya kulirnu, “Martu palunyala tayimapunu jiinwintilu. Junkungarala jumaji Ruumanpurluka. Luwu-lampa nyininpa, mirtala-jananya Ruumanpurluka tayimapuni, mirta pungkuraku.” Palunyangkamarraya junu, pungkuparnilu. Maaja majulu palunyalu kulirnu ka ngurlurringu, jumaji Ruumanpurluka kulirnu.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Yaarlipalarringu palunyangka maajalulu palumili warrkamupurluka kurtingu, Puulja tikamatunkura jiinpa. Maaja jiilu wululu purtu kulilpayi, “Nyaajanuraya wirrilyirringu?, ngaaku, Juwukaja?” Jantulwintikajaku maajalu-jananya wajarnu kujungkanu miitingku, Juwumili maajakaja, yatilykajakamu kanjulukaja. Maaja jiilu-jananya jilanya purtu japirnu, “Nyaajanunyurra wirrilyirrini?, paluku pungkuraku.” Palujanu maaja jiilu-jananya Puulpa katingu yikijunu.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.