Lucas 11
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs VC
1 I dʼede onniyo soo, Isa yi tondiyo Raa a ume soo iŋkino. Aame yʼa ti ɗiŋge ti tondiyo maŋ, wede soo ti diine sanalliyagí yʼa yi tunde, yʼede: «Galmeeʼki nuŋ, kʼay tiʼn dooyi urzi tondiyo Raa, aakede Zaŋ Batis yʼa duuye sanalliyagí.»
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Isa yʼan di ruute, yʼede: «Aame kun tonde Raa maŋ, kun dʼeeso:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Onniyo ti onniyo kʼay eeli omɓadey ere ay di tʼîde.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Kʼay tʼisi tambobino a olɗiko ere ay ize a kee,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Isa yʼan di ruute sey, yʼede: «Kun ollo, aakede wede soo ti diinaguŋ i-dʼede laŋze, yʼa ette ki ɓoozí a diɗɗo meeda, wo yʼa tʼeese: “Laŋze ki nuŋ, kee kʼo eeli mappa aɗo,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 kono wede soo ti diine laŋziyagó yʼiina ti torguwo di nuuno, wo nuŋ munɗa kʼomɓo ni di tʼele umbo.”
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Yo laŋzayí ummey tʼadda biino yʼa tʼeese: “Kee ki nʼoolo ɗeɗɗek, kono tʼin̰n̰izó biza nʼay tʼippe baa, ay moone, ni kʼaane ni ki tʼooziga nʼa-ki tʼele mappa ye.”
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Wo kun ollo, nʼun di rooto, laŋzayí yi tʼooziga yi-tʼela sulɗi ɗoŋ pay yoŋ yi dehu, kono yoŋ laŋzayí ye, wo kono yoŋ yi koɗɗime ɓaadaŋ a munɗa wede yi dehu me.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Wo nuŋ nʼun di rooto: Kun tondo wo munɗa an un tʼeela, kun dehito wo kun tʼoona, kun koppo biza wo an un di-tʼihina.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Wede tuuku yi tondiyo maŋ, munɗa an i-dʼeeliyo, wede yi dehutu maŋ, yi dʼooniyo, wo wede yi koppiyo biza maŋ, an i di tʼohine.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Meege tuuku ti diinaguŋ, aame ulí [yi tunde omɓo maŋ, yi di tʼele mokkolo me? Koo] yi tunde puuniso maŋ, yi di tʼele miipo me?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Koo yi tunde kumilso maŋ, yi di tʼele otto me? Aha, umbo!
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Iŋkino maŋ kune ɗoŋ adduguŋ ulpi toŋ, kun suune eliyo sulɗi ɗoŋ majjanɗani a in̰n̰iguŋ. Wo geŋ taŋ miibi a ceere Meega Raa a kandaane yʼaane yʼan tʼele Unde Kamilen̰ a ɗoŋ i yi tondiyo me!»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Onniyo soo, Isa yʼa-tʼilmi siitan ere wedeʼŋ ti tʼippe bizí yi kʼorbe ye geŋ me. Aame siitan gette ti tʼuɗɗe maŋ, wede geŋ bizí a tʼihina, yʼa iise ono, wo kane ɗoŋ duuru an ziiɗa giggiraŋ.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Aame geŋ ɗoŋ oŋgo ti diinayaŋ an di ruute, anʼde: «Tode Belzebul Meeda siitanɗani i eliyo toogo ki lommite siitanɗani me!»
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Ɗoŋ oŋgoŋ an dehu an i dʼekke ikka tʼurzi kʼonamí. Iŋkino maŋ an di yʼ tunde yʼan dʼise munɗa kʼarmika, a kize yoŋ Raa yi yʼigibo.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Wo Isa yʼa zuune elkisadaŋ, iŋkino maŋ yʼan di ruute, yʼede: «Moziko ere tuuku ɗoŋtú an ɗeyyiso ti tuddaŋ maŋ, mozikadaŋ a latte, ɓoyɗizaŋ a di ruugite wede soŋ ekki bakadí bakadí.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Geŋ iŋkino kay, aame Meeda siitanɗani ti ɗeyyiso ti siitanɗani eebutú maŋ, geŋ an ɗeyyiso ti tuddaŋ batum. Wo ɗe geŋ ki kotto, mozikatú ti kʼaane ti ki lekke ye! Ni rootiyo iŋkino kono kunʼde, ni lommite siitanɗani o eliyo toogo Belzebul.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Ɗe iŋkino maŋ, ɗoŋ a itaguŋ an lommite siitanɗani ti toogo kʼaaye? Geŋ kane batum an un kaza munɗa wede kun rootiyo a tukki nuuno geŋ ɗerec ye.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Wo ɗe geŋ, nuŋ o eliyo toogo Raa ni lommite siitanɗani me maŋ, geŋ i-kaza Moziko Raa todʼ tʼiina di kune baa.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Aame wedeʼŋ toogo ti aryagí geŋ ɓoozí yʼa ti yʼ boohe, iŋkino maŋ maaladí wenɗa soo toŋ yʼa ki botte ye.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Wo ɗe aame i iido wede toogo ti yode wo yi yʼ jiire maŋ, aryagi ɗoŋ pay yi zaapu addí geŋ yʼa-tʼoobe, wo sulɗi ɗoŋ pay yʼa siki yʼan di dokkiɗa a ɗuwo.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Wede yoŋ ki nuuno yeʼŋ, yoŋ aduzó, wo wede yʼa ki nʼ noogiyo ki tussiyo yeʼŋ, yoŋ yi teepiyo ki teepiyo.»
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 «Aame siitan ti tukki wedusu ti tʼaɗɗiya maŋ, ti dʼeŋgilso kʼadda balɗa dehutu kʼume wede tʼa lekkey, wo ti ki dʼooniyo ye. Iŋkino ti rootiyo adda kʼaddutú, ti dʼeesiyo: “Ni-kime kʼadda bindó ere an di nʼilmo.”
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Wo a kamatú gette, tʼiideʼŋ ti-tʼuuney biino rookiyo kamilen̰ wo sulɗutú okkime beehiye.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Iŋkino maŋ ti di kama kʼadda balɗa, tʼa waaku siitanɗani ti doolo sarat bundiɗi a jiire tode sey. An di-kama kaŋ soo, an tʼettiyo adda biino gettiyo, i-tʼisiyo ɓoozaŋ. Iŋkino yo wede geŋ, lekkiyadí ere kʼita i-tʼisiyo oon̰e i ceeriyo ere ki poone.»
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Aame Isa yi rootiyto iŋkino geŋ, i dʼede erewo soo iŋkino ti diine ɗoŋ duuru, ti di ruute ti golla awwa, tʼede: «Uŋsuwo a erewo ere tʼa ki zirke adda kʼaddutú wo kʼa uuɗe uɗutú.»
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Wo yoŋ yi di ruute, yʼede: «Wo uŋsuwo a jiire a kane ɗoŋ ollige ono Raa wo an di sooru eego.»
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Kane ɗoŋ duuru an dʼettiyo kʼume kʼIsa. Aame an tʼugiye maŋ, yʼa iise rootiyo, yʼede: «Ita ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o eŋ, kane ɗoŋ ulpi, an tondiyo munɗa kʼarmika a kize Raa yi nʼigibo. Wo armika ti doolo Raa yʼan kʼisa ye, daa ki armika ere Raa yʼize ti kaaga a nebi Zonas ye maŋ.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Kun suune Zonas yʼa guune munɗa wede Raa yʼan di gize a ɗoŋ geeger Ninib. Geŋ iŋkino nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, nʼa koona munɗa wede Raa yʼan kiza a ɗoŋ aŋken̰n̰o kay.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 A onniyo ere Raa yi ɗekka booro gette, mohita ere ti siiɗo ki kese ɗanɗi tʼa ooziga ki tukki ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o, wo tʼan di roota: “Kuneʼŋ booro tʼunni ziiɗa.” Ti roota iŋkino kono todʼ tʼiizigo ti siiɗiyagi ɗoŋ dokki tʼita Raa kono tʼa olliga suuniyo kʼono ere ki Salamoŋ, wo a en̰n̰o i dʼede wede ede yʼa jiire Salamoŋ sey.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 A onniyo ere Raa yi ɗekka booro gette, ɗoŋ geeger ki Ninib an dʼooziga ki tukki ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o, wo an di roota: “Kuneʼŋ booro tʼunni ziiɗa.” An roota iŋkino kono aame ɗoŋ geeger ki Ninib an illiga Zonas yi gizite urzi kʼono Raa maŋ, an di-gime lekkiyadaŋ. Wo a en̰n̰o i dʼede wede ede yʼa jiire Zonas sey.»
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 «Wenɗa soo toŋ yʼa-tʼoyye pitila kono yi-ti tʼombiɗa, ise yʼa-tʼossibe bogoro umbo. Ki too maŋ yʼa ti doɗɗe tʼawwa kono ɗoŋ ette kʼadda biino an di wolle toore.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Eda kane aa pitila ki tudde. Aame edayá kane bee maŋ, tuddá pay tiŋ adda toore, wo aame edayá kane bee ye maŋ, tuddá pay tiŋ adda zimolo.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Iŋkino maŋ ki koona metike kono toore wede a tuddá geŋ, a ki tʼise zimolo ye.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Wo aame tuddá pay adda toore daa munɗa ki zimolo maŋ, tuddá pay gettiŋ adda toore, geŋ aakede pitila ti tooriyo tuddá ti tooratú wede keren̰ gen̰n̰o.»
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Aame Isa yʼa ti ɗiŋge onamí maŋ, i dʼede wedusu soo yoŋ Pariziyeŋ yʼa ti yʼ wiike yʼa oomey di yode. Isa yʼa tʼiide kʼadda ɓoy, wo an di-guune omɓo.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Yo Pariziyeŋ yʼa ziiɗa giggirí aame yi wulle Isa ki poone yʼa tʼeese omɓoʼŋ, beezí yi kʼupile ye aa moŋgiɗagi an ruute me.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Iŋkino maŋ yo Galmeega yi di ruute, yʼede: «Kun ollo, kune Pariziyeŋ! Kuneʼŋ kulso ti bogoro kun tʼopilso daaraŋ beehiye, wo adduguŋ ôoniyo ɓoo ti tama kʼoogire wo ti bundiko.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Kune ɗoŋ elkisaguŋ umbo, kun suune keren̰ Raa wede ikkima ume ti paate geŋ, ikkima ume tʼadda toŋ yode me.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Wo ki too maŋ a kane ɗoŋ an kʼede munɗa ye, kun an elo tʼadduguŋ pay, iŋkino kune kun tʼisa kamilen̰.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 Wo dabar a kune Pariziyeŋ! Kuneʼŋ a urzi zakka, kun dʼeliyo zakka a Raa ki ita sulɗi ɗoŋ sun̰n̰i sun̰n̰i i dʼeliyo uŋsuwo a zaami, ise puutagi ɗoŋ ki zaami toŋ maŋ. Wo ɗe munɗa wede kun dʼise ki diine a ɗuwo, ti geyyiso ki Raa, kane geŋ kun dʼooliyo a kese. Ki too maŋ ki poone kane gen̰n̰o ɗoŋ kun dʼozire eego me, wo sulɗi ɗoŋ sun̰n̰i sun̰n̰i toŋ kun kiʼn ooli ye.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 Dabar a kune Pariziyeŋ! Kuneʼŋ adda ɓoyɗi ɗoŋ in di dooyiso, kun geyyiso kun koone a ume wede suma, wo a bere ɗoŋ duuru toŋ, kun geyyiso ɗuwo an un diʼn tʼeesite ti ottilso.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Dabar a kune! Kuneʼŋ ɗoŋ aakede muuziyagi daa zappu moŋgali, ɗoŋ an sooru eego daa suuniyo a urzi kʼoogoro an tʼisiyo ganigi a ɗaana Raa me.»
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Wede soo ti diine ɗoŋ suuniyo kʼoogoro yi di ruute a Isa, yʼede: «Wede dooyisadey, a onamá geŋ kee ki kalɗa kaye ti kane pây.»
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Dabar a kune ɗoŋ suuniyo kʼoogoro pây! Kuneʼŋ ɗuwo kun diʼn isiyo ki toogo an di daane urziyagi kʼoogoro ɗoŋ ti doolo kune batum kun a ziipe tʼegguŋ tʼekki ɗoŋ ki Raa, sarkiyatú oon̰e aakede kun zaapu attiɗi a dar. Wo a attiɗizaŋ geŋ, kune ti ƴilsaguŋ soo toŋ kun aa ki bottiyo ye ki noogiyadaŋ me.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Dabar a kune! Kun aabuɗu muuziyagi majjanɗani ki nebiyagi ti kaaga, kane ɗoŋ moŋgiɗaguŋ an tiʼn îide.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 A onamguŋ ti sulɗi ɗoŋ kun isiyo geŋ, i-kaza kun iyye a naabo ere ki moŋgiɗaguŋ gʼize te, kono kane an tiʼn îide nebiyagi me, wo aŋkeŋ kune kun dʼaabuɗu muuziyagaŋ.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Kono kamo Raa ti suuniyo kʼono ere i dʼede gette yʼa ruute, yʼede: “Nuŋ nʼan tʼigiba nebiyagi ti ɗoŋ zina, ɗoŋ oŋgoŋ ti diinayaŋ an tiʼn tʼîda, ɗoŋ oŋgoŋ an diʼn dabira.”
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Tʼume kʼeesiyo duniya bini aŋki, an îide nebiyagi ɓaadaŋ, wo kono ki puuzadaŋ gette kune ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o Raa yʼun tiʼn tʼela daŋgay.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Ki poone an îide Abel, saŋ ɗoŋ ti doolo bini Zakari wede an yʼîide adda booro Ɓoy Raa, a diine kʼume seɗeke ti Ɓoy Raa. Eyye, wo kun ollo nʼun di rooto, kane ɗoŋ aŋken̰n̰o eŋ Raa yi tiʼn tʼela daŋgay kono ki puuzadaŋ.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Dabar a kune ɗoŋ suuniyo kʼoogoro! Kuneʼŋ kun a-tʼippe a urzi wede i dʼeliyo suuniyo ki Raa te. Kune batum kun ki sooru eego ye, wo a ɗoŋ i dehu an dʼozire eego kun an tʼiigire.»
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Aame Isa yi tʼuɗɗe tʼadda ɓoy gen̰n̰o maŋ, kane ɗoŋ suuniyo kʼoogoro ti Pariziyeŋ an di gulkuwe ɓaadaŋ ti yode, wo an di yʼ tundite a urzi kʼono ɓaadaŋ.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Iŋkino geŋ kane an i ekkiyo ikka kono an tʼoona munɗa wede butte adda kʼonamí.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.