Lucas 11
Mattup ki Taasuwa ere Aware (MOZ) vs NVT
1 I dʼede onniyo soo, Isa yi tondiyo Raa a ume soo iŋkino. Aame yʼa ti ɗiŋge ti tondiyo maŋ, wede soo ti diine sanalliyagí yʼa yi tunde, yʼede: «Galmeeʼki nuŋ, kʼay tiʼn dooyi urzi tondiyo Raa, aakede Zaŋ Batis yʼa duuye sanalliyagí.»
1 Certo dia, Jesus estava orando em determinado lugar. Quando terminou, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensine-nos a orar, como João ensinou aos discípulos dele”.
2 Isa yʼan di ruute, yʼede: «Aame kun tonde Raa maŋ, kun dʼeeso:
2 Jesus disse: “Orem da seguinte forma: “Pai, Venha o teu reino.
3 Onniyo ti onniyo kʼay eeli omɓadey ere ay di tʼîde.
3 Dá-nos hoje o pão para este dia,
4 Kʼay tʼisi tambobino a olɗiko ere ay ize a kee,
4 e perdoa nossos pecados, assim como perdoamos aqueles que pecam contra nós. E não nos deixes cair em tentação”.
5 Isa yʼan di ruute sey, yʼede: «Kun ollo, aakede wede soo ti diinaguŋ i-dʼede laŋze, yʼa ette ki ɓoozí a diɗɗo meeda, wo yʼa tʼeese: “Laŋze ki nuŋ, kee kʼo eeli mappa aɗo,
5 E ele prosseguiu: “Suponha que você fosse à casa de um amigo à meia-noite para pedir três pães, dizendo:
6 kono wede soo ti diine laŋziyagó yʼiina ti torguwo di nuuno, wo nuŋ munɗa kʼomɓo ni di tʼele umbo.”
6 ‘Um amigo meu acaba de chegar para me visitar e não tenho nada para lhe oferecer’,
7 Yo laŋzayí ummey tʼadda biino yʼa tʼeese: “Kee ki nʼoolo ɗeɗɗek, kono tʼin̰n̰izó biza nʼay tʼippe baa, ay moone, ni kʼaane ni ki tʼooziga nʼa-ki tʼele mappa ye.”
7 e ele respondesse lá de dentro: ‘Não me perturbe. A porta já está trancada, e minha família e eu já estamos deitados. Não posso ajudá-lo’.
8 Wo kun ollo, nʼun di rooto, laŋzayí yi tʼooziga yi-tʼela sulɗi ɗoŋ pay yoŋ yi dehu, kono yoŋ laŋzayí ye, wo kono yoŋ yi koɗɗime ɓaadaŋ a munɗa wede yi dehu me.
8 Eu lhes digo que, embora ele não o faça por amizade, se você continuar a bater à porta, ele se levantará e lhe dará o que precisa por causa da sua insistência.
9 Wo nuŋ nʼun di rooto: Kun tondo wo munɗa an un tʼeela, kun dehito wo kun tʼoona, kun koppo biza wo an un di-tʼihina.
9 “Portanto eu lhes digo: peçam, e receberão. Procurem, e encontrarão. Batam, e a porta lhes será aberta.
10 Wede tuuku yi tondiyo maŋ, munɗa an i-dʼeeliyo, wede yi dehutu maŋ, yi dʼooniyo, wo wede yi koppiyo biza maŋ, an i di tʼohine.
10 Pois todos que pedem, recebem. Todos que procuram, encontram. E, para todos que batem, a porta é aberta.
11 Meege tuuku ti diinaguŋ, aame ulí [yi tunde omɓo maŋ, yi di tʼele mokkolo me? Koo] yi tunde puuniso maŋ, yi di tʼele miipo me?
11 “Vocês que são pais, respondam: Se seu filho lhe pedir um peixe, você lhe dará uma cobra?
12 Koo yi tunde kumilso maŋ, yi di tʼele otto me? Aha, umbo!
12 Ou, se lhe pedir um ovo, você lhe dará um escorpião?
13 Iŋkino maŋ kune ɗoŋ adduguŋ ulpi toŋ, kun suune eliyo sulɗi ɗoŋ majjanɗani a in̰n̰iguŋ. Wo geŋ taŋ miibi a ceere Meega Raa a kandaane yʼaane yʼan tʼele Unde Kamilen̰ a ɗoŋ i yi tondiyo me!»
13 Portanto, se vocês que são pecadores sabem como dar bons presentes a seus filhos, quanto mais seu Pai no céu dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!”.
14 Onniyo soo, Isa yʼa-tʼilmi siitan ere wedeʼŋ ti tʼippe bizí yi kʼorbe ye geŋ me. Aame siitan gette ti tʼuɗɗe maŋ, wede geŋ bizí a tʼihina, yʼa iise ono, wo kane ɗoŋ duuru an ziiɗa giggiraŋ.
14 Certo dia, Jesus expulsou um demônio que deixava um homem mudo e, quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 Aame geŋ ɗoŋ oŋgo ti diinayaŋ an di ruute, anʼde: «Tode Belzebul Meeda siitanɗani i eliyo toogo ki lommite siitanɗani me!»
15 mas alguns disseram: “É pelo poder de Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios”.
16 Ɗoŋ oŋgoŋ an dehu an i dʼekke ikka tʼurzi kʼonamí. Iŋkino maŋ an di yʼ tunde yʼan dʼise munɗa kʼarmika, a kize yoŋ Raa yi yʼigibo.
16 Outros exigiram que Jesus lhes desse um sinal do céu para provar sua autoridade.
17 Wo Isa yʼa zuune elkisadaŋ, iŋkino maŋ yʼan di ruute, yʼede: «Moziko ere tuuku ɗoŋtú an ɗeyyiso ti tuddaŋ maŋ, mozikadaŋ a latte, ɓoyɗizaŋ a di ruugite wede soŋ ekki bakadí bakadí.
17 Jesus, conhecendo seus pensamentos, disse: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
18 Geŋ iŋkino kay, aame Meeda siitanɗani ti ɗeyyiso ti siitanɗani eebutú maŋ, geŋ an ɗeyyiso ti tuddaŋ batum. Wo ɗe geŋ ki kotto, mozikatú ti kʼaane ti ki lekke ye! Ni rootiyo iŋkino kono kunʼde, ni lommite siitanɗani o eliyo toogo Belzebul.
18 Vocês dizem que eu expulso demônios pelo poder de Belzebu. Mas, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, como o seu reino sobreviverá?
19 Ɗe iŋkino maŋ, ɗoŋ a itaguŋ an lommite siitanɗani ti toogo kʼaaye? Geŋ kane batum an un kaza munɗa wede kun rootiyo a tukki nuuno geŋ ɗerec ye.
19 E, se meu poder vem de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
20 Wo ɗe geŋ, nuŋ o eliyo toogo Raa ni lommite siitanɗani me maŋ, geŋ i-kaza Moziko Raa todʼ tʼiina di kune baa.
20 Se, contudo, expulso demônios pelo poder de Deus, então o reino de Deus já chegou a vocês.
21 Aame wedeʼŋ toogo ti aryagí geŋ ɓoozí yʼa ti yʼ boohe, iŋkino maŋ maaladí wenɗa soo toŋ yʼa ki botte ye.
21 Pois, quando um homem forte está bem armado e guarda seu palácio, seus bens estão seguros,
22 Wo ɗe aame i iido wede toogo ti yode wo yi yʼ jiire maŋ, aryagi ɗoŋ pay yi zaapu addí geŋ yʼa-tʼoobe, wo sulɗi ɗoŋ pay yʼa siki yʼan di dokkiɗa a ɗuwo.
22 até que alguém ainda mais forte o ataque e o vença, tire dele suas armas e leve embora seus pertences.
23 Wede yoŋ ki nuuno yeʼŋ, yoŋ aduzó, wo wede yʼa ki nʼ noogiyo ki tussiyo yeʼŋ, yoŋ yi teepiyo ki teepiyo.»
23 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo trabalha contra mim.
24 «Aame siitan ti tukki wedusu ti tʼaɗɗiya maŋ, ti dʼeŋgilso kʼadda balɗa dehutu kʼume wede tʼa lekkey, wo ti ki dʼooniyo ye. Iŋkino ti rootiyo adda kʼaddutú, ti dʼeesiyo: “Ni-kime kʼadda bindó ere an di nʼilmo.”
24 “Quando um espírito impuro sai de uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso. Mas, não o encontrando, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’.
25 Wo a kamatú gette, tʼiideʼŋ ti-tʼuuney biino rookiyo kamilen̰ wo sulɗutú okkime beehiye.
25 Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
26 Iŋkino maŋ ti di kama kʼadda balɗa, tʼa waaku siitanɗani ti doolo sarat bundiɗi a jiire tode sey. An di-kama kaŋ soo, an tʼettiyo adda biino gettiyo, i-tʼisiyo ɓoozaŋ. Iŋkino yo wede geŋ, lekkiyadí ere kʼita i-tʼisiyo oon̰e i ceeriyo ere ki poone.»
26 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes”.
27 Aame Isa yi rootiyto iŋkino geŋ, i dʼede erewo soo iŋkino ti diine ɗoŋ duuru, ti di ruute ti golla awwa, tʼede: «Uŋsuwo a erewo ere tʼa ki zirke adda kʼaddutú wo kʼa uuɗe uɗutú.»
27 Enquanto ele falava, uma mulher na multidão gritou: “Feliz é sua mãe, que o deu à luz e o amamentou!”.
28 Wo yoŋ yi di ruute, yʼede: «Wo uŋsuwo a jiire a kane ɗoŋ ollige ono Raa wo an di sooru eego.»
28 Jesus, porém, respondeu: “Ainda mais felizes são os que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
29 Kane ɗoŋ duuru an dʼettiyo kʼume kʼIsa. Aame an tʼugiye maŋ, yʼa iise rootiyo, yʼede: «Ita ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o eŋ, kane ɗoŋ ulpi, an tondiyo munɗa kʼarmika a kize Raa yi nʼigibo. Wo armika ti doolo Raa yʼan kʼisa ye, daa ki armika ere Raa yʼize ti kaaga a nebi Zonas ye maŋ.
29 Enquanto a multidão se apertava contra Jesus, ele disse: “Esta geração perversa insiste que eu lhe mostre um sinal, mas o único sinal que lhes darei será o de Jonas.
30 Kun suune Zonas yʼa guune munɗa wede Raa yʼan di gize a ɗoŋ geeger Ninib. Geŋ iŋkino nuŋ wede an nʼehe aa ulo wede eŋ, nʼa koona munɗa wede Raa yʼan kiza a ɗoŋ aŋken̰n̰o kay.
30 O que aconteceu com ele foi um sinal para o povo de Nínive. O que acontecer com o Filho do Homem será um sinal para esta geração.
31 A onniyo ere Raa yi ɗekka booro gette, mohita ere ti siiɗo ki kese ɗanɗi tʼa ooziga ki tukki ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o, wo tʼan di roota: “Kuneʼŋ booro tʼunni ziiɗa.” Ti roota iŋkino kono todʼ tʼiizigo ti siiɗiyagi ɗoŋ dokki tʼita Raa kono tʼa olliga suuniyo kʼono ere ki Salamoŋ, wo a en̰n̰o i dʼede wede ede yʼa jiire Salamoŋ sey.
31 “A rainha de Sabá se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
32 A onniyo ere Raa yi ɗekka booro gette, ɗoŋ geeger ki Ninib an dʼooziga ki tukki ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o, wo an di roota: “Kuneʼŋ booro tʼunni ziiɗa.” An roota iŋkino kono aame ɗoŋ geeger ki Ninib an illiga Zonas yi gizite urzi kʼono Raa maŋ, an di-gime lekkiyadaŋ. Wo a en̰n̰o i dʼede wede ede yʼa jiire Zonas sey.»
32 Os habitantes de Nínive também se levantarão contra esta geração no dia do juízo e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!”
33 «Wenɗa soo toŋ yʼa-tʼoyye pitila kono yi-ti tʼombiɗa, ise yʼa-tʼossibe bogoro umbo. Ki too maŋ yʼa ti doɗɗe tʼawwa kono ɗoŋ ette kʼadda biino an di wolle toore.
33 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois escondê-la ou colocá-la sob um cesto. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz é vista por todos que entram na casa.
34 Eda kane aa pitila ki tudde. Aame edayá kane bee maŋ, tuddá pay tiŋ adda toore, wo aame edayá kane bee ye maŋ, tuddá pay tiŋ adda zimolo.
34 “Seus olhos são como uma lâmpada que ilumina todo o corpo. Quando os olhos são bons, todo o corpo se enche de luz. Mas, quando são maus, o corpo se enche de escuridão.
35 Iŋkino maŋ ki koona metike kono toore wede a tuddá geŋ, a ki tʼise zimolo ye.
35 Portanto, tomem cuidado para que sua luz não seja, na verdade, escuridão.
36 Wo aame tuddá pay adda toore daa munɗa ki zimolo maŋ, tuddá pay gettiŋ adda toore, geŋ aakede pitila ti tooriyo tuddá ti tooratú wede keren̰ gen̰n̰o.»
36 Se estiverem cheios de luz, sem nenhum canto escuro, sua vida inteira será radiante, como se uma lamparina os estivesse iluminando”.
37 Aame Isa yʼa ti ɗiŋge onamí maŋ, i dʼede wedusu soo yoŋ Pariziyeŋ yʼa ti yʼ wiike yʼa oomey di yode. Isa yʼa tʼiide kʼadda ɓoy, wo an di-guune omɓo.
37 Quando Jesus terminou de falar, um dos fariseus o convidou para comer em sua casa. Ele foi e tomou lugar à mesa.
38 Yo Pariziyeŋ yʼa ziiɗa giggirí aame yi wulle Isa ki poone yʼa tʼeese omɓoʼŋ, beezí yi kʼupile ye aa moŋgiɗagi an ruute me.
38 Seu anfitrião ficou surpreso por ele não realizar primeiro a cerimônia de lavar as mãos, como era costume entre os judeus.
39 Iŋkino maŋ yo Galmeega yi di ruute, yʼede: «Kun ollo, kune Pariziyeŋ! Kuneʼŋ kulso ti bogoro kun tʼopilso daaraŋ beehiye, wo adduguŋ ôoniyo ɓoo ti tama kʼoogire wo ti bundiko.
39 Então o Senhor lhe disse: “Vocês, fariseus, têm o cuidado de limpar o exterior do copo e do prato, mas estão sujos por dentro, cheios de ganância e perversidade.
40 Kune ɗoŋ elkisaguŋ umbo, kun suune keren̰ Raa wede ikkima ume ti paate geŋ, ikkima ume tʼadda toŋ yode me.
40 Tolos! Acaso Deus não fez tanto o interior como o exterior?
41 Wo ki too maŋ a kane ɗoŋ an kʼede munɗa ye, kun an elo tʼadduguŋ pay, iŋkino kune kun tʼisa kamilen̰.
41 Portanto, limpem o interior dando ofertas aos necessitados e ficarão limpos por completo.
42 Wo dabar a kune Pariziyeŋ! Kuneʼŋ a urzi zakka, kun dʼeliyo zakka a Raa ki ita sulɗi ɗoŋ sun̰n̰i sun̰n̰i i dʼeliyo uŋsuwo a zaami, ise puutagi ɗoŋ ki zaami toŋ maŋ. Wo ɗe munɗa wede kun dʼise ki diine a ɗuwo, ti geyyiso ki Raa, kane geŋ kun dʼooliyo a kese. Ki too maŋ ki poone kane gen̰n̰o ɗoŋ kun dʼozire eego me, wo sulɗi ɗoŋ sun̰n̰i sun̰n̰i toŋ kun kiʼn ooli ye.
42 “Que aflição os espera, fariseus! Vocês têm o cuidado de dar o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as ervas, mas negligenciam a justiça e o amor de Deus. Sim, vocês deviam fazer essas coisas, mas sem descuidar das mais importantes.
43 Dabar a kune Pariziyeŋ! Kuneʼŋ adda ɓoyɗi ɗoŋ in di dooyiso, kun geyyiso kun koone a ume wede suma, wo a bere ɗoŋ duuru toŋ, kun geyyiso ɗuwo an un diʼn tʼeesite ti ottilso.
43 “Que aflição os espera, fariseus! Pois gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e de receber saudações respeitosas enquanto andam pelas praças.
44 Dabar a kune! Kuneʼŋ ɗoŋ aakede muuziyagi daa zappu moŋgali, ɗoŋ an sooru eego daa suuniyo a urzi kʼoogoro an tʼisiyo ganigi a ɗaana Raa me.»
44 Sim, que aflição os espera! Pois são como túmulos escondidos: as pessoas passam por cima deles sem saber onde estão pisando”.
45 Wede soo ti diine ɗoŋ suuniyo kʼoogoro yi di ruute a Isa, yʼede: «Wede dooyisadey, a onamá geŋ kee ki kalɗa kaye ti kane pây.»
45 Então um especialista da lei disse: “Mestre, o senhor insultou também a nós com o que acabou de dizer”.
46 Isa yi diʼn gime onamí, yʼede: «Dabar a kune ɗoŋ suuniyo kʼoogoro pây! Kuneʼŋ ɗuwo kun diʼn isiyo ki toogo an di daane urziyagi kʼoogoro ɗoŋ ti doolo kune batum kun a ziipe tʼegguŋ tʼekki ɗoŋ ki Raa, sarkiyatú oon̰e aakede kun zaapu attiɗi a dar. Wo a attiɗizaŋ geŋ, kune ti ƴilsaguŋ soo toŋ kun aa ki bottiyo ye ki noogiyadaŋ me.
46 Jesus respondeu: “Sim, que aflição também os espera, especialistas da lei! Pois oprimem as pessoas com exigências insuportáveis e não movem um dedo sequer para aliviar seus fardos.
47 Dabar a kune! Kun aabuɗu muuziyagi majjanɗani ki nebiyagi ti kaaga, kane ɗoŋ moŋgiɗaguŋ an tiʼn îide.
47 Que aflição os espera! Pois constroem monumentos para os profetas que seus próprios antepassados assassinaram.
48 A onamguŋ ti sulɗi ɗoŋ kun isiyo geŋ, i-kaza kun iyye a naabo ere ki moŋgiɗaguŋ gʼize te, kono kane an tiʼn îide nebiyagi me, wo aŋkeŋ kune kun dʼaabuɗu muuziyagaŋ.
48 Com isso, porém, testemunham que concordam com o que seus antepassados fizeram. Eles mataram os profetas, e vocês cooperam com eles construindo os monumentos!
49 Kono kamo Raa ti suuniyo kʼono ere i dʼede gette yʼa ruute, yʼede: “Nuŋ nʼan tʼigiba nebiyagi ti ɗoŋ zina, ɗoŋ oŋgoŋ ti diinayaŋ an tiʼn tʼîda, ɗoŋ oŋgoŋ an diʼn dabira.”
49 Foi a isto que Deus, em sua sabedoria, se referiu: ‘Eu lhes enviarei profetas e apóstolos, mas eles matarão alguns e perseguirão outros’.
50 Tʼume kʼeesiyo duniya bini aŋki, an îide nebiyagi ɓaadaŋ, wo kono ki puuzadaŋ gette kune ɗuwo ɗoŋ aŋken̰n̰o Raa yʼun tiʼn tʼela daŋgay.
50 “Portanto, esta geração será responsabilizada pelo assassinato de todos os profetas de Deus desde a criação do mundo,
51 Ki poone an îide Abel, saŋ ɗoŋ ti doolo bini Zakari wede an yʼîide adda booro Ɓoy Raa, a diine kʼume seɗeke ti Ɓoy Raa. Eyye, wo kun ollo nʼun di rooto, kane ɗoŋ aŋken̰n̰o eŋ Raa yi tiʼn tʼela daŋgay kono ki puuzadaŋ.
51 desde o assassinato do justo Abel até o de Zacarias, morto entre o altar e o santuário. Sim, certamente esta geração será considerada responsável.
52 Dabar a kune ɗoŋ suuniyo kʼoogoro! Kuneʼŋ kun a-tʼippe a urzi wede i dʼeliyo suuniyo ki Raa te. Kune batum kun ki sooru eego ye, wo a ɗoŋ i dehu an dʼozire eego kun an tʼiigire.»
52 “Que aflição os espera, especialistas da lei! Vocês se apossaram da chave do conhecimento e, além de não entrarem no reino, impedem que outros entrem”.
53 Aame Isa yi tʼuɗɗe tʼadda ɓoy gen̰n̰o maŋ, kane ɗoŋ suuniyo kʼoogoro ti Pariziyeŋ an di gulkuwe ɓaadaŋ ti yode, wo an di yʼ tundite a urzi kʼono ɓaadaŋ.
53 Quando Jesus se retirou dali, os mestres da lei e os fariseus ficaram extremamente irados e tentaram provocá-lo com muitas perguntas.
54 Iŋkino geŋ kane an i ekkiyo ikka kono an tʼoona munɗa wede butte adda kʼonamí.
54 Queriam apanhá-lo numa armadilha, levando-o a dizer algo que pudessem usar contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.