Mateus 13
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ACF
1 ʼAubena nana ʼinaya Ieisu vanuega ʼifoqe ta iqo balabalaya toabui.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Ta qabu qiduadi ivaʼauta ʼinaya tuata wagaya gelu toabui ta qabu dina balabalaya itovotovolo.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 ʼInega vona sesebaiega yani ʼeala veʼitedi, ta wese vonedi vonaya, “ʼOloto taha tauya vaoqaya witi vewanidi sabi veyavulina.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 E ʼinega veʼale veyavuledi, ta vaina vewana ʼedabalaya iavuta ʼinega manuqa iʼitedi iwebui iʼainidi.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Ta vaina vewana iavuta bwaʼo dabodabonaya, ta ʼabiboda itabo kwayavona, mana bwaʼobwaʼo yalayalana.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Ta tuta nana babaʼau vanemai ʼinega guveʼaligidi, mana kwalamidi ge dawebui bwaʼobwaʼo gamo otaqinaya.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 E vaina vewana talitali gamonaya iavuta ta maega itabo vefofo, ʼinega talitali nana vewaiwai ta witi ge ana fata navuaqa.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Ta wese vaina vewana bwaʼobwaʼo aqiaqina ʼinaya iavuta itabo ta ivuaqa, ʼinega vewana diavona ʼidiega vaina ivuaqa 100 ʼidewani, ta vaina 60 ta wese vaina 30.
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Ta ʼeguma ma taniqami baʼe vona nana ona noqolidi.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 ʼInega Ieisu ana toʼabibodayavo imai ʼinaya ta ivoneaya, “Tolaʼai weaqina tomotau vona sesebaiega uveveʼitedi?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 ʼInega Ieisu vonaya, “Omiʼa Yaubada awafelemi be vaina yani ʼwaiʼwaividi ena ʼEbeluvine weaqina niʼa oalahalamania, ta baʼe qabu diavona gebu.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Aiqabu vaina yani ʼidia nawale givetomana ago vaʼinena ina lobea, ta aiqabu ge yani agona ʼidia, e nawale Yaubada wese naʼewa yavulea ʼidiega.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Baʼe ʼiuna ʼinega vona sesebaiega yaveveʼita ʼidia, mana matadiega iʼitaʼita ta ge ida ʼita aqiaqiea. Ta wese ivivineneqa ta ge ida noqoli be ge ida alamania.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 “Tovesimasimana Aisea ena vona ana aqiaqi niʼa ʼifoqe, mana lova tauna baʼe tomotau diavona weaqidi madusimanea vonaya,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Ta omiʼa me emi qaiawa, mana matamiega oʼitaʼita ta wese teniqamiega onoqonoqolia.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Vonahaqiaqi, baʼe yani diavona niʼa oʼitedi be onoqolidi lova tovesimasimanayavo ta wese tomeqabu edi ilivu tunutunuqina nuanuadi qiduana ida ʼitei ta wese ida noqolia, ta ge adi fata ida lobei.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “ʼInega vona sesebai vewana ana veyavula weaqina ana alamani ona noqolia.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 ʼEguma taha toga Yaubada ena ʼEbeluvine valena nanoqolia ta nuana ge daʼeqaʼui, e tauna ʼidewani vewana dina iavuta ʼedabalaya, ʼinega toluveifana maimai ta vona diavona ʼoloto nana giwalinaya ʼenoʼeno ʼewaʼewa yavuledi.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Ta vaidi tomotau Valena Aqiaqina inoqolia ta lukwayavonega me edi qaiawa iawafeledi Yaubada ʼinaya. Ta ʼabiboda tuta nana vita nage vevoalana ilobea Vale nana weaqina wese lukwayavonega edi vetumaqana ina nogea, mana taudi kavona vewana dina dabodabo ʼinaya iʼeluavuta ta kwalamidi ge davaveʼabi bwaʼobwaʼoya.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 — ausente —
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Vaidi tomotau Valena Aqiaqina inoqolia ta iʼewa aqiaqiea, ta ʼabiboda bwaʼobwaʼo ana kaikaiwabuyavo be wese edi toa bwaʼobwaʼoya weaqina nuadi ʼewea, ʼinega taudi edi vetumaqana inuafania ta ge adi fata be ina vuaqa, mana baʼe tomotau diavona kavona vewana dina iʼeluavuta talitali gamonaya.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Ta ʼesi vaidi tomotau Valena Aqiaqina inoqolia ta nuadi ʼeqaʼuya ʼinega ivuaqa aqiaqi, ta vuaqidi vaina 100 ta vaina 60 ta wese vaina 30, mana omoʼe tomotau diavona kavona vewana dina bwaʼobwaʼo aqiaqina ʼinaya iʼeluavuta.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 ʼInega taha wese vona sesebai Ieisu tomotau vonedi vonaya, “Mahala ena ʼEbeluvine kavona taha ʼoloto witi vewanina aqiaqina veyavulea ena vaoqa ʼinaya.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Ta velovelovana ʼinaya ena tofewayavo maega iʼeno motaiva ta ana avia taha mai vaoqaya ta libi vewanidi veyavuledi witi otaqa gamonaya, ʼabo tauya.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Yani qabuna ʼelutabo ta wese ivuaqa, ʼinega tofewa diavona libi nana iʼita ʼinanea.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 “ʼInega tonivaoqa ena tofewayavo imai ta ivoneaya, ‘Kaiwabu, vewana aqiaqina eu vaoqaya lova uveyavuledi, ta maʼoda ʼinega libi maega itabo vinivinioya?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Ta tonivaoqa vonaya, ‘Baʼe taha voalagu ena viaqa.’ ʼInega ena tofewayavo ivetelaʼaiea ivonaya, ‘Maʼoda, nage libi dina ana luabu yavuledi?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 Ta tonivaoqa vonaya, ‘ʼEtobala, mana ʼeguma libi diavona ona luabuya ʼinega wese vaina witi maega ona abu yavuledi.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Ta ʼesi bolimana ana tutaya egu todaʼayavo ena vonedi libi diavona ina vavutuqidi witi ʼidiega, ʼinega libi diavona ina gabu yavuledi, ta ʼesi witi daisina ina vaʼauqidi ta egu sailakaya ina vedododi.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Wese Ieisu taha vona sesebaiega tomotau vonedi vonaya, “Mahala ena ʼEbeluvine kavona taha ʼoloto teʼwa vewanina naʼewei ta ena talaqa ʼinaya naʼwadia.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Vonahaqiaqi, teʼwa vewanina yani goyona, ta ʼeguma kana ʼwadia ʼinega ena tabo ʼinaya yani qabuna vaoqaya naveqidua vaʼinedi kavona ʼaiwe be ʼinega manuqa ina mai ta laqanaya ina nevuqa.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 ʼInega Ieisu wese vona sesebaiega vonedi vonaya, “Mahala ena ʼEbeluvine kavona taha vavine falawa ana ʼebegiveago ana wawa isiti goyona naʼewei ta falawa qiduana maega nawayavilea, ʼinega falawa nana nadidina.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Ieisu tuta qabuna vona sesebaiega tomotau veveʼitedi. Tauna ge taha yani davonedi mali vona ʼinega, ta ʼesi tuta qabuna vona sesebaiega veveʼitedi.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Baʼe ʼinega tovesimasimana taha ena vona ana aqiaqi ʼifoqe, mana lova madusimanea vonaya,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 ʼInega Ieisu qabu diavona nogedi ta lugu vanuea, ta ana toʼabibodayavo imai ʼinaya ta ivonaya, “Vona sesebai libi vaoqaya ana alamani una givesimatalia ʼimaya.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 ʼInega Ieisu vonedi vonaya, “Witi vewanina aqiaqina ana toveyavula, tauna yaʼa Tomotau Natuna.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Ta vaoqa nana kavona bwaʼobwaʼo qabuna, ta vewana aqiaqina taudi Yaubada ena ʼEbeluvine ana tomotauyavo, ta libi taudi toluveifana ena tomotauyavo.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Ta libi ana toveyavula benaʼe Seitani. Ta bolimana ana tuta benaʼe tuta ana ʼebeluʼovoa, ta tobolimana taudi Yaubada ena tovaleʼewayavo.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Be tuta ana ʼebeluʼovoa ʼinaya toluveifadi taudi ʼidewani libi Yaubada ena tovaleʼewayavo ina vaʼauqidi be ina gabu yavuledi.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 “Ta yaʼa Tomotau Natuna egu tovaleʼewayavo ena vetunedi be toluveifana ena toveʼitayavo be ena tofewayavo ina vaʼauqidi ta ina ʼwavinidi Yaubada ena ʼEbeluvine ʼinega.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Ta ina felawebuiedi ʼaiwe ʼalaʼalaina gamonaya, ta ʼinaya visiqa ina lutonovi be ina dou ta wese aladi navetalakikokiko.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ta ʼabiboda taudi tunutunuqidi Tamadi ena ʼEbeluvine gamonaya ina simatala babaʼau ʼidewana. ʼEguma ma taniqami baʼe vona nana ona noqolia.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Mahala ena ʼEbeluvine baʼe ʼidewani. Taha ʼoloto yani kaikaiwabu otaqina lobea bwaʼobwaʼo gamonaya, ta wese aʼukwaiva ʼeviviea. ʼInega me ena qaiawa tauya ta ena kulufayavo qabuna vegimwaneyedi ta adi veʼia ʼewea, ʼinega bwaʼobwaʼo nana gimwanea.
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ta wese mahala ena ʼEbeluvine kavona taha tomotau nuanuana taha mwali aqiaqina nagimwanea.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Ta tuta nana taha mwali aqiaqi otaqina lobea, e ʼinega ena kulufa qabuna vegimwaneyedi be yaqisa mwali nana ana fata nagimwanea.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Ta wese mahala ena ʼEbeluvine ʼidewani togomana edi gomana ibwaʼuya lavuya, ta ʼiqana taha taha iʼonedi.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Ta tuta nana ʼiqana gomana iluveagatunaʼia ʼinega ilihi vaneyea balabalaya, ta ʼinega itoabui ta ʼiqana qabudi ivavutuqidi. ʼInega ʼiqana aqiaqidi kwalisi ʼinaya ivedododi ta ʼiqana veiveifadi iveyavuledi.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ta wese ʼidewani tuta ana ʼebeluʼovoa ʼinaya Yaubada ena tovaleʼewayavo ina mai ta tomotau luveifadi ina vavutuqidi tomotau aqiaqidi ʼidiega.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 Ta tomotau luveifadi ina felawebuiedi ʼaiwe ʼalaʼalaina gamonaya, ta ʼinaya visiqa ina lutonovi be ina dou ta aladi navetalakikokiko.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 ʼInega Ieisu vetalaʼaiedi vonaya, “Maʼoda, nage vona sesebai qabuna baʼe niʼa oalamanidi?”, ta ivonaya, “ʼAo, ʼedewana.”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Ta wese vonedia, “ʼInega ona alamani aqiaqiea ʼeguma luvine ana toveʼita taha niʼa vetoʼabiboda mahala ena ʼEbeluvine weaqina, e ʼinega taunana kavona taha tonivanue lugu vanue gamonaya ta ena kulufa vauvauna ta wese ʼituʼituwaina ʼewa ʼifoqeyedi.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Tuta nana Ieisu ena vona sesebai luʼovoidi ʼinega omoʼe diʼwe nana nogea.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 ʼInega ʼevivi ena ʼabagaya ta vanue tafwalolo ʼinaya lugu ta veʼitedi. Ta tomotau qabudi nuadi voqana ʼinega ivonaya, “ʼOloto baʼe maʼinega ena alamani ʼewei, ta wese maʼinega waiwai ʼewea ʼinega ana fata yani ʼebenuavoqana viaviaqidi?”
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Ta wese ivonaya, “Benaʼe ʼoloto nana tauna toʼeyoqona natuna, waisa? Ta inana Meli ta tainavo Iemesa be Iosefa be Saimoni ta wese Iudasa, wa?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ta wese novunavo maega katoatoa. Ta maʼinega ena alamani be ena waiwai ʼewei?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 ʼInega inogea, ta Ieisu vonedi vonaya, “Tovesimasimana adi ʼamayaba ilobelobea mali ʼabaga ʼidia, ta edi ʼabagaya ta wese edi gadeavo ʼidiega ge taha ʼamayaba ida lobei.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 ʼInega Ieisu ʼabaga nana ʼinaya ge viaqa waiwaidi ʼeala daviaqidi, mana ge ida vetumaqanea.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.